μωρά και εξουθενημένα….

απόστολος Αμδρ'εας
Μια δασκάλα αφγείται:
«Επέζησα από ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Τα μάτια μου είδαν πράγματα, που δεν έπρεπε να ιδεί μάτι ανθρώπου:
Θαλάμους αερίων κατασκευασμένους από σπουδαίους μηχανικούς. Παιδιά δηλητηριασμένα από μορφωμένους γιατρούς. Γυναίκες και μωρά να σκοτώνονται από καθηγητές Γυμνασίων και Πανεπιστημίων…
Γι’ αυτό είμαι επιφυλακτική απέναντι ση μόρφωση.
Και η παράκλησή μου είναι: Βοηθήστε τους μαθητές σας να γίνουν πρώτα άνθρωποι. Δεν πρέπει ποτέ οι προσπάθειές σας να παράγουν μορφωμένα τέρατα! Ειδικευμένους ψυχοπαθείς, εκπαιδευμένους κακούργους.
Τα οποιαδήποτε μαθήματα είναι σημαντικά μόνο, αν χρησιμεύουν να γίνουν οι μαθητές σας άνθρωποι. Αλλιώς…».
Είναι χαρακτηριστικό πως ο Χριστός τους μαθητές του δεν τους επέλεξε ανάμεσα στους μορφωμένους, τους πλούσιους. Η τους θεωρούμενους δίκαιους και ενάρετους γραμματείς και φαρισαίους…
Αλλά μεταξύ των φτωχών, και των αμαρτωλών. Ακόμη και των αγράμματων: Όπως ο άγιος Ανδρέας(30 Ν0εμβρίου), που ήταν ένας απλός ψαράς…
Απαραίτητη προϋπόθεση, σε κάθε περίπτωση, είναι να υπηρετεί η μόρφωση και επιστημοσύνη τον άνθρωπο. Και να μην απεργάζεται στην με κάθε τρόπο εξόντωσή του.
Όπως συμβαίνει ιδιαίτερα στους τελευταίους καιρούς. Όπου τα κρεματόρια με τα δηλητηριώδη αέρια αντικαταστάθηκαν με τα οικονομικά κρεματόρια και τα τοξικά χρέη. Και τα πνευματικά και ηθικά κρεματόρια των τηλεοράσεων και των λοιπών ΜΜΕ. Με την επίσης τοξική παραπληροφόρηση και τρομοκρατία.
Το σχετικό με τον Απόστολο Ανδρέα βίντεο θα το βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

Και την ηλεκτρονική διεύθυνση όλων των «απαγορευμένων» κηρυγμάτων είναι:

https://www.youtube.com/channel/UCNoHI5MVnPZbqszIfoqBozg

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

yfantis.ilias@gmail.com

σοφία και ηρωισμός…

αγία Αικατερίνη
Αύριο και μεθαύριο η Εκκλησία μας γιορτάζει αλληλοδιαδόχως τη μνήμη της Αγίας Αικατερίνης ( +25 Νοεμβρίου) και του Αγίου Στυλιανού (+26 Νοεμβρίου).

Η ηλεκτρονική διεύθυνση του σχετικού με την Αγία Αικατερίνη κηρύγματος είναι:

Και του συνεορταζόμενου, με μια ανθοδέσμη άλλων αγίων, αγίου Στυλιανού είναι :

Ευχαριστώ για την ακρόαση και εύχομαι σε όλους να έχουμε τη συμπαράσταση των αγίων.
Και η ελεκτρονική διεύθυνση όλων των «απαγορευμένων» κηρυγμάτων:

https://www.youtube.com/channel/UCNoHI5MVnPZbqszIfoqBozg

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

yfantis.ilias@gmail.com

το λυντσάρισμα της Υπατίας…

Υπατία

Τα περίφημα ουαί του ο Χριστός δεν τα απηύθυνε μόνο εναντίον των φαρισαίων, αλλά και εναντίον των νομικών (Λουκά: ΙΑ: 45-52):
Πρώτα –πρώτα για τη δυσνομία τους, όπως θα έλεγε και ο Σόλων. Τη νομιμότητά τους, δηλαδή, η οποία βρίσκεται, κατά κανόνα, σε διαμετρική αντίθεση με τη δικαιοσύνη, την οποία υποτίθεται ότι υπηρετούν. Και έπειτα για τις άδικες αποφάσεις τους. Γιατί ποια σχέση μπορεί να έχει, για παράδειγμα, με τη δικαιοσύνη η σχετική με τα μνημόνια απόφαση κάποιων εκπροσώπων της Δικαιοσύνης; Με την οποία εγκρίνεται ο κατακερματισμός των αποδοχών του λαού, τη στιγμή που οι δικαστές αποφασίζουν και διατάσσουν τη δική τους προνομιακή μισθοδοσία!
Ιδιαίτερα όμως εξοργιστικός γίνεται ο στραγγαλισμός της δικαιοσύνης σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ο λαός βρίσκεται σε αντιδικία με θρησκευτικούς τσιφλικάδες. Στα χρόνια, για παράδειγμα, του Βυζαντίου ο μαινόμενος χριστιανικός όχλος λυντσάρισε (415 μ. Χ.) την περίφημη νεοπλατωνική φιλόσοφο, Υπατία. Την οποία, αφού κομμάτιασαν με όστρακα, έκαψαν τα μέλη της στην πυρά. Παρότι η αρετή της και η σοφία της είχε αποσπάσει το θαυμασμό και το σεβασμό ακόμη και σοφών ιεραρχών, όπως του Συνεσίου Κυρήνης, που υπήρξε μαθητής της. Και όμως οι πρωταίτιοι του ειδεχθούς αυτού εγκλήματος ουδέποτε λογοδότησαν. Επειδή, κατά τους ιστορικούς, δέσποζε τότε στην Αλεξάνδρεια ο πανίσχυρος πατριάρχης Κύριλλος. Ή, κατ’ άλλους, επειδή οι αρμόδιοι νομικοί παράγοντες δωροδοκήθηκαν.
Τέτοιου όμως είδους περιστατικά δεν συνέβαιναν μόνο «τω καιρώ εκείνω», αλλά συμβαίνουν και στις μέρες μας. Ένα παράδειγμα: Προ ετών παπάδες, κατόπιν άνωθεν εντολής, κοινοποίησαν, εναντίον συναδέλφου τους, συκοφαντικό λίβελο, που ισοδυναμούσε με ηθικό λυντσάρισμα. Δεδομένου ότι δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο και αναγνώστηκε σε όλες τις ενορίες της μητρόπολης. Ο θιγόμενος ιερέας, κατόπιν τούτου υπέβαλε εναντίον τους μήνυση. Κι ενώ καταδικάστηκαν πρωτόδικα σε πεντάμηνη φυλάκιση, αθωώθηκαν στο εφετείο, κατόπιν, όπως ειπώθηκε, δωροδοκίας. Το προϊόν της οποίας, όπως διέρρευσε, προέκυψε από υπεξαίρεση των χρημάτων των παγκαριών .
Και όμως το καθεστώς της ρουφιανοκρατίας δεν δίστασε να επανέλθει με δριμύτερες εναντίον του παπά συκοφαντίες. Και μάλιστα αποδίδοντάς του το αδίκημα της ιεροσυλίας, που οι ίδιοι είχαν πρωτύτερα διαπράξει. Μόνο, που αυτή τη φορά, αντί των παπάδων, επιστράτευσαν λαϊκούς. Οι οποίοι και διέδωσαν παντού ότι ο παπάς έχει ανοίξει οπή στο παγκάρι απ’ όπου υπεξαιρούσε τα χρήματα του ναού!!! Και να σκεφθεί κανείς ότι ο συκοφαντούμενος παπάς, με την υποδειγματική του εντιμότητά και εργατικότητα και τη συμπαράσταση και εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του των ενοριτών υπήρξε ο πρωταίτιος της ανέγερσης, εντός συντομοτάτου χρονικού διαστήματος, ενός θαυμάσιου διώροφου ναού.
Και ασφαλώς ουδεμία οπή υπήρξε στο παγκάρι. Πλην της πυορροούσης πληγής του ανίατου μένους των, επί 15ετίαν, συκοφαντούντων ρουφιάνων. Εν ονόματι της οποίας η μητρόπολη, αντικατέστησε παράνομα το εκκλησιαστικό συμβούλιο, με πρόσωπα, όπως φαίνεται, εχθρικά διακείμενα απέναντι στον ιερέα. Αφού, όπως έχει υποστηριχθεί, τον ύβριζαν, τον χλεύαζαν και ακόμη τον έφτυναν. Με προφανή σκοπό, όπως φαίνεται, η μεταξύ τους συνεργασία, να είναι αδύνατη. Γεγονός, που χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα προκειμένου να προχωρήσουν περαιτέρω και στην παράνομη και ατιμωτική καθαίρεσή του ιερέα απ’ την προεδρία του εκκλησιαστικού Συμβουλίου.
Ο θιγόμενος παπάς, προκειμένου να αντιμετωπίσει την μεθόδευση ενός ακόμη ηθικού λυντσαρίσματος υπέβαλε μήνυση εναντίον των συκοφαντών του, αλλά και του μητροπολίτη. Δεδομένου ότι με την αντικατάσταση του εκκλησιαστικού συμβουλίου και την ατιμωτική καθαίρεση του ιδίου απ’ την προεδρία, πέραν της παρανομίας, φαίνεται να έχει ο μητροπολίτης έμπρακτα υιοθετήσει την βδελυρή εναντίον του παπά συκοφαντία. Όμως…
Η ενώπιον του ακροατηρίου προώθηση και εκδίκαση της υπόθεσης φαίνεται περιέργως να έχει «κολλήσει». Με το πρόσχημα ότι, όπως ειπώθηκε, με την εκδίκασή της θα θιγεί το κύρος του μητροπολίτη, ο οποίος είναι φορέας ισχυρής εξουσίας. Όμως το πρόσχημα αυτό βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση με το πνεύμα και το ήθος του Ευαγγελίου. Γιατί, με βάση το Ευαγγελικό πνεύμα και ήθος, καμιά αυθαιρεσία, και καμιά συκοφαντία δεν μπορεί να προσδώσει κύρος σε κανέναν. Και ιδιαίτερα στην «ύβρη» της δεσποτικής εξουσίας, η οποία συνιστά εκ βάθρων ανατροπή της ευαγγελικής διδασκαλίας. Με βάση την οποία οι επίσκοποι δεν είναι φορείς καμιάς απολύτως εξουσίας. Δεδομένου ότι η άσκηση της οποιασδήποτε εξουσίας και μάλιστα δεσποτικής (=τυραννικής) θα καθιστούσε τους επισκόπους ηθικά απαράδεκτους και μάλιστα με αστρονομική διαφορά, ακόμη και σε σύγκριση με τους κοσμικούς δικτάτορες. Δεδομένου ότι οι κοσμικοί δικτάτορες ασκούν την απάνθρωπη εξουσία τους εν ονόματι της αυθαιρεσίας, ενώ οι επίσκοποι οφείλουν να πολιτεύονται σύμφωνα με τη διδασκαλία του ελευθερωτή, από κάθε μορφή σκλαβιάς, Χριστού. Ο οποίος απαγορεύει ρητά στους αποστόλους να ασκήσουν την οποιαδήποτε εξουσία. Λέγοντάς τους ότι και ο ίδιος δεν ήρθε, για να εξουσιάσει, αλλά να υπηρετήσει το λαό και να προσφέρει ακόμη και την ίδια του τη ζωή για τη σωτηρία των ανθρώπων(Ματθαίου:20:25-28, και Λουκά:ΚΒ:25-27).
Ούτε, εξάλλου, οι κληρικοί και προπάντων οι αρχιερείς μπορούν να βρίσκονται, ονόματι του Ευαγγελίου, στο απυρόβλητο. Απεναντίας, όταν επιμένουν αμετανόητα στις ατασθαλίες τους, έχουν πολύ μεγαλύτερη ευθύνη (Λουκά: ΙΒ: 47-48). Και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να λένε-όπως κάποιος δεσπότης-ότι «νόμος είναι η υπογραφή μου». Αλλά να κρίνουν, με βάση το δίκιο. Και εφόσον έχουν άδικο, όχι μόνο να μετανοούν και να ζητούν συγνώμη, αλλά και να αποκαθιστούν, μέχρι κεραίας, το δίκαιο των ιερέων και γενικότερα των συνανθρώπων τους, που έχουν προσβάλλει .
Αλλά, και αν ακόμη υποτεθεί ότι με βάση την υβριστική σε βάρος του Ευαγγελίου αντίληψη οι δεσποτάδες θα μπορούσαν να θεωρηθούν φορείς αυθαίρετης και απάνθρωπης εξουσίας, μήπως αυτό θα σήμαινε ότι οι ιερείς και οι οικογένειές τους απαλλοτριώνονται απ’ τα ανθρώπινά τους δικαιώματα; Και μπορεί ν’ αντιμετωπίζονται ως προχριστιανικοί και μεσαιωνικοί δούλοι!
Γιατί, στην περίπτωση αυτή, θα αναγκάζαμε τον Ησίοδο, από τα βάθη τριών, περίπου, χιλιετηρίδων να φωνάζει ότι ζητείται «αιδώς και δίκη»; Ιδιαίτερα μάλιστα όταν η αιδώς κάποιων εκκλησιαστικών τσιφλικάδων φαίνεται να εξέλιπε! Γεγονός που συνιστά απαραίτητη την απονομή δικαιοσύνης εκ μέρους των κοσμικών δικαστών!
Γιατί, διαφορετικά, δεν θα είχαμε απλώς ηθικό λυντσάρισμα κάποιων των ιερέων, αλλά ολοσχερές λυντσάρισμα κάθε εννοίας ανθρωπιάς και δικαιοσύνης…

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

yfantis.ilias@gmail.com

δυνάστες και άφρονες…

παραβολή (πλουσίου-Λαζάρου)2

Το Ευαγγέλιο του Χριστού φωνάζει στους δυνάστες και τοκογλύφους όλων των εποχών ότι, στην επιεικέστερη περίπτωση, είναι άφρονες.
Γιατί ο πλούτος και η δύναμη την οποία κατέχουν είναι παροδική. Αφού, σε τελική ανάλυση, κι αυτοί οι ίδιοι, όπως και όλοι οι άνθρωποι , είναι παροδικοί.
Γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να έχουν πολλαπλάσια απ’ τους άλλους ανθρώπους, αλλά δεν διαθέτουν ούτε πολλαπλάσια στομάχια, για να θρέψουν ούτε πολλαπλάσια σώματα, για να ντύσουν, αλλά ούτε και πολλαπλάσια χρόνια ζωής. Και συνεπώς η απληστία τους και η υβριστική συμπεριφορά τους απέναντι στο λαό συνιστά μέγιστη αφροσύνη.
Σχετική με το θέμα αυτό είναι η παραβολή του άφρονος πλουσίου (Λουκά: ΙΒ: 16-21), που θ’ ακούσουμε την Κυριακή στις εκκλησιές. Η ηλεκτρονική της διεύθυνση στη σειρά των «απαγορευμένων κηρυγμάτων είναι:

Πριν όμως απ’ την Κυριακή του άφρονος πλουσίου γιορτάζουμε τα Εισόδια της Παναγίας, που κατά την ταπεινή μου γνώμη συμβολίζουν τον φωτισμό της Παναγίας απ’ το Άγιο Πνεύμα σχετικά με το μυστήριο του κόσμου και της ύπαρξης, αλλά και τα κοινωνικά δεδομένα όλων των εποχών , όπως λέγεται και στο κήρυγμα
Η ηλεκτρονική διεύθυνση του σχετικού κηρύγματος είναι:

Εξάλλου η ηλεκτρονική διεύθυνση του συνόλου των μέχρι τώρα δημοσιευμένων, στη σειρά των απαγορευμένων κηρυγμάτων μου είναι:

https://www.youtube.com/channel/UCNoHI5MVnPZbqszIfoqBozg

Ευχαριστώ για την ακρόαση.
παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

yfantis.ilias@gmail.com

συνταγές δολοφονίας

Χρυσοστομος

Το ερώτημα είναι: Ποιες είναι οι καλύτερες προϋποθέσεις για τη δολοφονία μιας μεγαλοφυΐας; Και η ιστορία αποκρίνεται: Η κακουργία και η μωρία. Προϋποθέσεις που ιδιαίτερα αξιοποιήθηκαν στην περίπτωση του Χρυσοστόμου (344-407).
Έζησε στις μέρες του άβουλου αυτοκράτορα Αρκαδίου (377-408). Για τον οποίο οι ιστορικοί της εποχής του λένε πως ο Πρωθυπουργός του Ευτρόπιος τον μεταχειριζόταν, σαν πρόβατο. Τόσο, που φρόντισε να βάλει στο πλευρό του, ως αυτοκράτειρα, τη μωροφιλόδοξη Ευδοξία.
Η Ευδοξία, λοιπόν, μεθυσμένη απ’ τα αυτοκρατορικά μεγαλεία, ζήτησε και της έστησαν ασημένιο άγαλμα, κοντά στην Αγία-Σοφία. Όπου το σούσουρό των καθημερινών θεατρικών παραστάσεων δημιουργούσε προβλήματα, όχι μόνο στις εκκλησιαστικές ακολουθίες, αλλά και στα κηρύγματα του Χρυσοστόμου. Γεγονός που τον ανάγκασε να διαμαρτυρηθεί. Πράγμα που οι εχθροί του παρουσίασαν ως ανταρσία κατά της αυτοκράτειρας. Και παράλληλα πολλαπλασίασαν σκόπιμα τους θορύβους. Γεγονός που τον ανάγκασε ν’ αντιδράσει στην απροκάλυπτη πρόκληση μ’ έναν πύρινο λόγο. Για να κατηγορηθεί έτσι για έσχατη προδοσία και να δρομολογηθεί η εξόντωσή του…
Αν όμως η σύγκρουσή του με την αυτοκράτειρα ήταν η φανερή αιτία του διωγμού του, η βαθύτερη ήταν η οξύτατη αντίθεσή του με το παντοδύναμο κατεστημένο της εποχής του. Και προπάντων τους δεσποτάδες. Για τους οποίους ο Χρυσόστομος έλεγε: «Τίποτε δεν φοβήθηκα τόσο, όσο τους δεσποτάδες, πλην ελαχίστων»!…
Πώς ζούσε το κατεστημένο αυτό; Κυριολεκτικά, ηγεμονικά! Όπως πάντα. Με τις μεγαλοπρεπείς κατοικίες. Τα καμωμένα από μετάξι και χρυσάφι ενδύματα. Τις ολόχρυσες άμαξες, που τις έσερναν χρυσοχάλινα άλογα. Σε διαμετρική αντίθεση με το 80% του λαού, που, ζώντας μέσα σε αβάσταχτη φτώχεια, κατά κοπάδια ζητιάνευε.
Ο Χρυσόστομος ντυνόταν με τα πλέον κοινά υφάσματα. Απλότητα που επιδίωξε και στις εκκλησιές. Όπου τα μεταξωτά και τα χρυσά, τις τάπητες και τα πορφυρά παραπετάσματα διέταξε να τα πουλήσουν, για την ανακούφιση, προφανώς των φτωχών. Για να πει στον περίφημο, πριν απ’ την εξορία, λόγο του: «Γνωρίζετε για ποια αιτία θέλουν να με καθαιρέσουν; Γιατί δεν έστρωσα τάπητες και δεν φόρεσα ενδύματα μεταξωτά και γιατί δεν ικανοποίησα τη λαιμαργία τους…».
Ήταν στο πλευρό των ανθρώπων της ανάγκης: «Ο ένας, λέει ο επίσκοπος Κύρου Θεοδώρητος, ζητούσε τη μαρτυρία του στο δικαστήριο, ο φυλακισμένος τη λευτεριά του, ο πεινασμένος τροφή, ο γυμνός ρούχα, ο ξένος φιλοξενία, ο άρρωστος γιατρειά, ο πονεμένος παρηγοριά, ο καταπιεζόμενος από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας τη συμπαράστασή του. Και ο πατέρας (ο Χρυσόστομος) ανταποκρινόταν καθημερινά στου καθενός το κάθε πρόβλημα…».
Καταδίκαζε γενικότερα την κοινωνική ανισότητα: «Οι πλούσιοι, που δεν συγκινούνται απ’ τα παθήματα των φτωχών, έλεγε, είναι ιερόσυλοι, που κλέβουν το Θεό. Δεν χορταίνουν, αν δεν τα κάμουν όλα δικά τους. Πράγμα, που δεν είναι ανθρώπινο αλλά θηριώδες. Παρότι είναι αγριότεροι κι απ’ τ’ άγρια θηρία. Γιατί τα λιοντάρια και οι αρκούδες, όταν χορτάσουν, παύουν ν’ αναζητούν τροφή. Ενώ οι πλούσιοι δεν χορταίνουν ποτέ».
Με τέτοια, λοιπόν, και παρόμοια, που έλεγε και έκανε πώς να μην τον μισήσουν; Πώς ν’ αντέξουν τ’ άρρωστα μάτια τους τις αστραπές του πνεύματός του; Κι έτσι που ένιωθαν συντριπτική την υπεροχή του, πώς να μην τον φθονήσουν; Και πώς με κάθε μέσο και τρόπο να μην προσπαθήσουν να τον δολοφονήσουν!….
Σκηνοθέτησαν αλλεπάλληλες δολοφονικές απόπειρες εναντίον του. Γεγονός, που ανάγκασε το λαό, ο οποίος τον υπεραγαπούσε, να περιφρουρεί όλο το 24ωρο την Αρχιεπισκοπή. Ώσπου τελικά αποφασίστηκε η καθαίρεσή του και η εξορία του. Οπότε ο κλοιός του λαού γύρω απ’ την αρχιεπισκοπή έγινε ασφυκτικότερος. Με αποτέλεσμα η πραγματοποίηση της εξορίας να καθυστερήσει για μήνες.
Τελικά, για να αποφευχθεί η αιματοχυσία, ο Χρυσόστομος αναγκάστηκε, χρησιμοποιώντας κάποια μυστική έξοδο, να παραδοθεί στη φρουρά, που θα τον οδηγούσε στην εξορία. Γεγονός ,που, όταν έγινε αντιληπτό, προκάλεσε την έκρηξη της οργής του λαού, ο οποίος έκαψε το ναό της Αγίας Σοφίας και το μέγαρο της Γερουσίας.
Η εξορία ακολούθησε μια κλιμακωτή πορεία θανάτου (Αρμενία- Πόντος). Έτσι ώστε οι διαρκώς αυξανόμενες κακουχίες, σε συνδυασμό με τη σωματική του αδυναμία και την κλονισμένη του υγεία να τον οδηγήσουν αναπόφευκτα στο θάνατο (Κόμανα του Πόντου, 407 μ.Χ.).
Οι οπαδοί του δημιούργησαν ιδιαίτερη θρησκευτική μερίδα, τους «Ιωαννίτες», οι οποίοι, παρά τους διωγμούς και τα βασανιστήρια, δεν συμβιβάστηκαν με τη μαφία των δολοφόνων του. Μέχρις ότου, κάπου τριάντα χρόνια μετά το θάνατό του, το λείψανό του μεταφέρθηκε με αυτοκρατορικές τιμές στην Κωνσταντινούπολη απ’ το Θεοδόσιο το Β΄. Ο οποίος, αφού ζήτησε συγνώμη για λογαριασμό των γονιών του, το τοποθέτησε δίπλα στις λάρνακες του Αρκαδίου και της Ευδοξίας.
Κι έτσι η ειρωνεία της ιστορίας ανέθεσε στη δικαιοσύνη του θανάτου να συμφιλιώσει την κακουργούσα μωρία με την ασυμβίβαστη μεγαλοφυΐα…
Δεν θα ήταν-νομίζω-άστοχο να παραλληλίσουμε τις περιπέτειες του Χρυσοστόμου με τις τωρινές περιπέτειες της ιδιαίτερα προικισμένης και ακατάσχετα φθονουμένης και πολυτρόπως δολοφονουμένης εκ μέρους των διαχρονικών εχθρών της πατρίδας μας. Οι οποίοι επιστρατεύουν αλλεπάλληλες συνταγές γενοκτονίας του λαού μας και δολοφονίας της εθνικής μας υπόστασης. Που με περισσή αναισθησία και ασυνειδησία εκτελούν οι ντόπιοι εφιάλτες. Και το πλέον θλιβερό, στην προκειμένη περίπτωση, είναι η συμπεριφορά μιας μεγάλης μερίδας του λαού. Οι οποίοι θεώνται απαθώς το δολοφονικό παραλήρημα των ντόπιων εφιαλτών και των διεθνών πατρώνων τους. Με ανήθικα, δυστυχώς, ηθικά στηρίγματα της προδοσίας αρκετούς, όπως και τότε, κληρικούς και μάλιστα δεσποτάδες.
Σε διαμετρική αντίθεση με το λαό της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος στάθηκε στο πλευρό του Χρυσοστόμου ασυμβίβαστος με το δολοφονικό απολυταρχικό καθεστώς της εποχής του….

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

yfantis.ilias@gmail.com

Πακτωλός σοφίας…

Ευαγγελιστής Ματθαίος
Κάποιος ζητούσε να του αναφέρουμε κάτι σοφό απ’ τα χριστιανικά κείμενα. Υπονοώντας φυσικά ότι μέσα σ’ αυτά δεν υπάρχει τίποτε το σοφό. Αλλά κι αν υπάρχει, είναι κλεμμένο από άλλες πηγές…
Για να τον διευκολύνω τον παράπεμψα σε σύγχρονους αγίους, όπως ο Γέροντας Πορφύριος, ο Γέροντας Παΐσιος, κλπ. Δεν ικανοποιήθηκε και μου είπε να του αναφέρω κάτι απ’ το Βυζάντιο. Τον παράπεμψα στους Πατέρες και ιδιαίτερα στους Τρεις Ιεράρχες.
Γιατί βέβαια στο Ευαγγέλιο, σχεδόν κάθε μια λέξη είναι πακτωλός σοφίας. Μόνο, που το Ευαγγέλιο τους θησαυρούς του τους αποκαλύπτει σ’ αυτούς ,που το πλησιάζουν με αγάπη αι όχι σ’ αυτούς, που ψάχνουν, για να βρουν κάτι, ώστε να μπορούν να το κατηγορήσουν…
καλός σαμαρείτης3Ένας τέτοιος θησαυρός είναι και η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη Λουκά:Ι, 25-37 ), με την οποία ο Χριστός δίνει γροθιά στην κάλπικη θρησκευτικότητα του ιερατείου, την κάλπικη δικαιοσύνη των νομικών και εν γένει τους κάλπικους τίτλους με τους οποίους περιβάλλονται και προβάλλονται οι διάφοροι κάλπικοι άνθρωποι. Και αναδεικνύει τον αυθεντικό άνθρωπο, που είναι ο άνθρωπος της προσφοράς προς το συνάνθρωπό του. Ανεξαρτήτως τοπικής, εθνικής ή θρησκευτικής προέλευσης. Όμως…
Φέτος, επειδή η Ογδόη Κυριακή του Λουκά, συμπίπτει με τη γιορτή του Ευαγγελιστή Ματθαίου, η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη παραλείπεται και αντ’ αυτής διαβάζεται η σχετική με τον Ματθαίο, επίσης ωραία, ευαγγελική περικοπή (Ματθαίου: Θ: 9-13).
Αλλά, για να μην υπάρχει κενό στη σειρά των ευαγγελικών περικοπών του Λουκά σας κοινοποιώ τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις και τα δύο σχετικών βίντεο:
1. Με τον Ευαγγελιστή Ματθαίο:

2. Με την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη:

Και ακόμη:

3. Την ηλεκτρονική διεύθυνση όλων των απαγορευμένων κηρυγμάτων μου:

https://www.youtube.com/channel/UCNoHI5MVnPZbqszIfoqBozg

Όπως επίσης και:

4. Την ηλεκτρονική διεύθυνση της ομιλίας, που έγινε στην πλατεία Δημοκρατίας του Αγρινίου, με αφορμή τον εορτασμό της 17ης Νοέμβρη. Απ’ όπου μπορεί κάποιος να καταλάβει τους λόγους για τους οποίους μου απαγορεύτηκε το κήρυγμα. Και όχι μόνο:

5. Παραλίγο να ξεχάσουμε Ένα από τα μεγαλύτερα θύματα της δεσποτοκρατίας το Χρυσόστομο:

Η ηλκτρονική διεύθυνση του σχετικού κηρύγματος είναι:

Ευχαριστώ για την ακρόαση

παπα-Ηλίας

φανατισμός, φθόνος και φόνος

άγιος Νεκτάριος θαυματουργός
Είναι γνωστοί οι κάπου τριακοσίων χρόνων εναντίον των χριστιανών διωγμοί με τα εκατομμύρια των θυμάτων. Και βέβαια η εύσχημη πρόφαση των διωκτών τους ήταν ότι η χριστιανική θρησκεία αποτελούσε προσβολή σε βάρος της δικής τους θρησκείας. Για να επαληθεύονται έτσι τα λόγια του Χριστού, που είπε ότι «αυτοί, που θα σας θανατώνουν θα πιστεύουν ότι προσφέρουν λατρεία στο Θεό»(Ιωάννου:16,2).
Και αυτό ισχύει όχι μόνο για τους, λεγόμενους, ειδωλολάτρες, αλλά και για τους Εβραίους, για τους οποίους ο χριστιανισμός ήταν ανατρεπτική για τη θρησκεία τους αίρεση. Αλλά και οι χριστιανοί, όταν επικράτησε ο χριστιανισμός, έκαμαν διωγμούς εναντίον των ειδωλολατρών και των Εβραίων. Διωγμοί όμως έγιναν και μεταξύ των χριστιανών, ορθοδόξων και αιρετικών, οι οποίοι ανάλογα με το ποια μερίδα επικρατούσε κάθε φορά, κήρυτταν διωγμό οι μεν εναντίον των δε. Μέσα απ’ αυτό το πνεύμα προέκυψε και η διαβόητη ιερή εξέταση, κατά την οποία Εβραίους και αιρετικούς τους έκαιγαν ζωντανούς, για να τους γλιτώσουν το αιώνιο πυρ της κολάσεως. Αλλά και οι διωγμοί και οι θρησκευτικοί πόλεμοι μεταξύ καθολικών και διαμαρτυρομένων. Με τους «σικελικούς εσπερινούς», τις «νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου», τους τριακονταετείς, κλπ, πολέμους και τις συνακόλουθες αθλιότητες και κακουργίες. Με πάντα πρωταγωνιστές τους πιστούς της θρησκείας της ειρήνης και της αγάπης…
Εξαίρεση βέβαια στον κανόνα αυτόν δεν αποτελούν, δυστυχώς, ούτε οι ορθόδοξοι. Μεταξύ των οποίων διαδραματίζονται συχνά περιστατικά απίστευτης μωρίας και ακατάσχετης μοχθηρίας και βαρβαρότητας. Με πλέον συνηθισμένους τους διωγμούς, οι οποίοι μεθοδεύονται εκ μέρους του καθεστώτος της δεσποτοκρατίας και των αυλικών της σε βάρος κληρικών και μοναχών. Όπως στις μέρες μας οι διωγμοί εναντίον των παλαιοημερολογιτών, των οποίων αλυσοδένουν τους ναούς και των Εσφιγμενιτών, που τους διώχνουν απ’ τα μοναχικά τους ενδιαιτήματα. Αλλά οι πλέον προκλητικοί διωγμοί είναι εκείνοι, που μεθοδεύονται εναντίον ανθρώπων οι οποίοι διαπρέπουν με την αρετή και την αγιότητά τους. Και οι οποίοι συνηθέστατα υποδαυλίζονται από το φθόνο, που ο διάβολος σπέρνει στις καρδιές των εκπροσώπων και των αυλικών του καθεστώτος.
Χαρακτηριστικό, στην προκειμένη περίπτωση, είναι το παράδειγμα των τριών οσιομαρτύρων (Ιακώβου, Ιακώβου και Διονυσίου), που η Εκκλησία μας γιόρτασε την 1η Νοεμβρίου. Τους οποίους συκοφάντησε ως…αντεθνικώς δρώντες (εναντίον της Τουρκίας} ο μητροπολίτης της Άρτας Ακάκιος (17οςαιώνας) με αποτέλεσμα να απαγχονιστούν στην Αδριανούπολη. Ανάλογη είναι και η περίπτωση του τιμώμενου στις 9 Νοεμβρίου απ’ την Εκκλησία μας Αγίου Νεκταρίου (1846-1920). Του οποίου η αρετή είχε κερδίσει το σεβασμό και το θαυμασμό των Ελλήνων του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Αλλά παράλληλα πυροδότησε και τον ακατανίκητο φθόνο των αυλικών του Πατριαρχείου, οι οποίοι και αποφάσισαν να απαλλαγούν από την ενοχλητική γι’ αυτούς παρουσία του. Και προκειμένου να το πετύχουν επιστράτευσαν την ηθική δολοφονία, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο περί αμφιβόλου ηθικής κληρικού. Ο οποίος μάλιστα προσπαθούσε να υπονομεύσει το κύρος του Πατριάρχη, προκειμένου να του πάρει το θρόνο. Με αποτέλεσμα ο Πατριάρχης Σωφρόνιος, παρότι αρχικά υπήρξε ευεργέτης του Αγίου, να υιοθετήσει τις συκοφαντίες τους και να προχωρήσει στην αφροσύνη της απέλασής του.
Κατόπιν αυτού ο Άγιος αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αθήνα. Όπου ούτε οι εκκλησιαστικές αρχές δέχονταν κάπου να τον τακτοποιήσουν με την πρόφαση ότι ανήκε στο Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας, αλλά ούτε και η κοσμική εξουσία να τον διορίσει ως ιεροκήρυκα, με το πρόσχημα ότι δεν είχε ελληνική ιθαγένεια. Με αποτέλεσμα να καταντήσει στην έσχατη πενία και να κινδυνέψει να πεθάνει από την πείνα. Δεδομένου ότι δεν διέθετε οικονομίες, αφού, κατά το διάστημα της αρχιερατείας του στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το μισθό του τον μοίραζε στους φτωχούς. Και βέβαια είναι ευνόητο ότι πίσω από τα προσχήματα των κοσμικών και των εκκλησιαστικών αρχών υπήρχε ο βόρβορος των εναντίον του συκοφαντιών, που οι ηθικοί δολοφόνοι του είχαν φροντίσει να διοχετεύσουν απ’ την Αλεξάνδρεια στην Αθήνα.
Με την παρέμβαση όμως κάποιου κοσμικού παράγοντα, που γνώριζε την ανεπίληπτη πολιτεία του διορίστηκε ιεροκήρυκας στην Εύβοια. Όπου όμως και πάλι ο βούρκος των συκοφαντιών είχε διοχετευτεί και έκαμε το βίο του αβίωτο. Αλλά τελικά παράγοντες της Αλεξανδρείας, που πληροφορήθηκαν τα δεινοπαθήματά του, ενημέρωσαν τις κοσμικές και εκκλησιαστικές αρχές της Αθήνας και αποκατέστησαν την υπόληψή του. Για να διατελέσει, μετά τη θητεία του ως ιεροκήρυκα, για ένα χρονικό διάστημα διευθυντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής και να εγκαταβιώσει στη συνέχεια στο μοναστήρι της αγίας Τριάδας στην Αίγινα. Όπου και πάλι ο αρχιτέκτονας του φθόνου Διάβολος υποδαύλιζε εναντίον του διάφορες συκοφαντίες και δεν έλεγε να τον αφήσει ήσυχο μέχρι το τέλος της ζωής του.….
Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι κάπου εκατό χρόνια αργότερα το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας ζήτησε συγνώμη απ’ τον Άγιο. Αλλά το καθεστώς της δεσποτοκρατίας με τους φθονερούς αυλικούς και εκπροσώπους του δεν σταματάει ποτέ να θυμίζει τα λόγια του Χριστού που είπε στους φαρισαίους της εποχής του: «Αλίμονό σας, γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές, γιατί τιμάτε τους προφήτες, που οι πρόγονοί σας είχαν διώξει, αλλά δεν παραλείπετε να διώκετε τους συγχρόνους σας προφήτες (Ματθαίου: ΚΓ:29-32).
Ή μήπως ο εναντίον του Αγίου Νεκταρίου διωγμός, ανεξαρτήτως των εκάστοτε προσώπων, έχει αλλάξει σε τίποτε από τότε μέχρι τώρα; Η πραγματικότητα βροντοφωνάζει πως: Όχι!

Τη στιγμή μάλιστα που το καθεστώς, που τον υπέβαλε στο μαρτύριο του εξευτελισμού και της εξουθένωσης ζει και βασιλεύει και τον χρησιμοποιεί ως άλλοθι, για να συνεχίζει το απάνθρωπο έργο του…
Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο και ο Πακτωλός των χαρισμάτων του Αγίου Νεκταρίου είναι το αιώνιο ΟΥΑΙ του Χριστού εναντίον των γραμματέων και φαρισαίων της βάρβαρης δεσποτοκρατίας. Και η αμετάκλητη καταδίκη τους.
παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

yfantis.ilias@gmail.com

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 64 other followers