η εξουσία της ύβρης…

Εικόνα

Ο Χριστός μιλούσε στους μαθητές του, για τη σταύρωση. Κι εκείνοι ονειρεύονταν εξουσίες και μεγαλεία. Μάλιστα ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, οι γιοι του Ζεβεδαίου, του ζήτησαν και ιδιαίτερα προνόμια. Να καθίσουν, δηλαδή, ο ένας στα δεξιά του και ο άλλος στ’ αριστερά του, όταν θα γινόταν αυτοκράτορας.
Και το χειρότερο ήταν πως, ενώ δεν κατάφεραν τίποτε, προκάλεσαν και την αγανάκτηση των υπολοίπων μαθητών, που κατάλαβαν τις μεθοδεύσεις τους.. Δεδομένου ότι κι εκείνοι είχαν παραπλήσιες μωροφιλοδοξίες…
Γι’ αυτό και ο Χριστός τους κάλεσε όλους μαζί και τους είπε:
«Οι κοσμικοί άρχοντες παίρνουν και διατηρούν, συχνά, την εξουσία με δολοφονίες και εγκλήματα, για να γίνουν τύραννοι. Και, ενώ καταδυναστεύουν και καταληστεύουν τους λαούς, δεν ντρέπονται να παρουσιάζονται και σαν ευεργέτες τους και απελευθερωτές τους.
Ε, λοιπόν, η δική σας η κοινωνία, η πολιτεία του Θεού, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να είναι ίδια με την κοινωνία των τυράννων, που αυτοτιτλοφορούνται ελευθερωτές και των ληστάρχων, που αυτοπροσδιορίζονται ευεργέτες. Ενώ αντιπροσωπεύουν την εξουσία της ύβρης σε βάρος των λαών και των ανθρώπων…
Η εξουσία της ύβρης θέλει τους άρχοντες στην κορυφή της πυραμίδας. Έτσι ώστε, όσο ψηλότερα βρίσκονται τόσο και χειρότεροι υβριστές να γίνονται. Ενώ εξάλλου θέλει τους λαούς στη βάση. Σε τρόπο, που, όσο πιο κάτω βρίσκονται, τόσο λιγότερη, έως και ανύπαρκτη να είναι η ελευθερία τους και τόσο αθλιότερη η ζωή τους.
Ε, λοιπόν, εσείς θα κάμετε το τελείως αντίθετο! Θα αναλάβετε το δύσκολο και βαρύ έργο να αναποδογυρίσετε την πυραμίδα της ύβρης. Έτσι ώστε η βάση (δηλαδή οι λαοί) να βρίσκονται πάνω και η κορυφή της (οι άρχοντές του, δηλαδή) κάτω.
Όσοι από σας θα θελήσουν να γίνουν πρώτοι, θα πρέπει να αντιτάξουν, στην ύβρη, την ταπείνωση και στην αρπαγή και εκμετάλλευση την προσφορά και την υπηρεσία προς τους συνανθρώπους τους.
Και βέβαια το κατεστημένο της ύβρης (οικονομικό, πολιτικό, θρησκευτικό, κλπ), δεν θα σας υποδεχθεί μετά βαΐων και κλάδων. Και δεν θα σας ράνει με ροδοπέταλα. Αλλά αντίθετα θα σας επιφυλάξει διωγμούς και βασανιστήρια και μαρτυρικούς θανάτους.
Αλλά αυτό δεν θα ισχύσει μόνο για σας και για τους μελλοντικούς εργάτες της πολιτείας του Θεού, αλλά και για μένα τον ίδιο. Που δεν ήρθα στον κόσμο, όπως εσείς νομίζετε, για ν’ απολαύσω μάταιες κοσμικές δόξες και ανόητα μεγαλεία. Ούτε να εκμεταλλευτώ και να καταπιέσω τους λαούς. Αλλά να τους υπηρετήσω. Και να προσφέρω τον εαυτό μου θυσία για τη σωτηρία τους και την προκοπή τους…»…
Και μπαίνει το ερώτημα: Έγινε μήπως η χριστιανική κοινωνία, όπως τη θέλησε ο Χριστός; Δυστυχώς όχι! Γιατί, αντί να αναποδογυρίσουν την πυραμίδα της ύβρης, βρήκαν προσφορότερο να αναποδογυρίσουν το Ευαγγέλιο! Κι όχι μόνο η χριστιανική κοινωνία δεν έγινε, όπως την ήθελε ο Χριστός, αλλά ούτε καν η Εκκλησία. Της οποίας οι άρχοντες αρέσκονται να προσφωνούνται, πέρα από κάθε συνείδηση, δεσποτάδες, που σημαίνει τύραννοι. Κάτι, που και στην πραγματικότητα είναι και με βάση το πνεύμα του Ευαγγελίου, η χειρότερη ύβρη. Και σε βάρος του Θεού και σε βάρος των συνανθρώπων τους.
Γιατί, ενώ παρουσιάζονται ως αντιπρόσωποι του Χριστού του ενσαρκωτή της ύψιστης αυταπάρνησης είναι ακριβώς αυτοί, που περισσότερο από κάθε άλλον ενσαρκώνουν το νιτσεϊκό ιδανικό. Αφού θέλουν να είναι νομοθέτες του εαυτού τους και εκτελεστές του νόμου τους. Και να βρίσκονται έτσι σε άκρα αντίθεση με το όραμα, που ο Χριστός θέλησε να εμπνεύσει στους μαθητές του…
Βέβαια, όταν κάποιος λέει τέτοια και παρόμοια πράγματα, μπορεί να χαρακτηριστεί αναρχικός. Όμως…
Αναρχικότερη, με αστρονομική διαφορά, έναντι των οποιωνδήποτε αναρχικών είναι η άρχουσα αναρχία, η κοσμική και η θρησκευτική. Δεδομένου ότι μπορεί να καπηλεύονται κάποιες αρχές, αλλά αρχές ούτε έχουν ούτε σέβονται. Και πριν και πάνω απ’ όλες δεν σέβονται τις αρχές της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, που είναι οι συνιστώσες της οποιασδήποτε ευνομούμενης κοινωνίας.
Και, για να ’ρθουμε στο εδώ και στο τώρα, είναι ολοφάνερο πως η άρχουσα αναρχία πολιτεύεται με τον πιο άθλιο τρόπο. Αφού κλέβουν με μυριάδες χέρια. Για να περάσουν, τώρα τελευταία, απ’ τις συγκεκαλυμμένες κλοπές στις προκάλυπτες, έστω και νομιμοφανείς ληστείες.
Και μην εντυπωσιαζόμαστε με τα οποιαδήποτε αγχώδη, τάχα, τρεχαλητά τους και τις οποιεσδήποτε φλυαρίες τους περί δικαιοσύνης, που υποκριτικότατα αναμασούν. Η πραγματικότητα φωνάζει πως όχι μόνο δεν θέλουν τη δικαιοσύνη, αλλά και την πολεμούν με όλους τους δυνατούς τρόπους. Όμως…
Το ότι αυτοί επιμένουν στην αδικία δεν είναι καθόλου παράδοξο. Αφού ο προσανατολισμός τους αυτός εξυπηρετεί τα συμφέροντα τα δικά τους και των εντολοδοτών τους. Το παράδοξο και το εξωφρενικό είναι ότι την αδικία και την απανθρωπιά τους, σε βάρος μας, τη στηρίζουμε εμείς οι ίδιοι.
Και γι’ αυτό φτάσαμε εδώ, που φτάσαμε σήμερα.
Και δεν θα βρούμε άκρη και τέρμα στον κατήφορο, εφόσον επιμένουμε να τρέχουμε ξωπίσω τους ανόητα και αμετανόητα. Και, ενώ γκρεμοτσακιζόμαστε στου κακού τη σκάλα, επιμένουμε να υποκλινόμαστε μπροστά στην εξουσία της ληστρικής ύβρης τους.

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com
E-mail: papailiasyfantis@gmail.com

 

τα απαγορευμένα: Ε΄Νηστειών

Εικόνα

 ℜΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΝΤΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ

Η Κυριακή, που μας έρχεται, η 5η Κυριακή των Νηστειών, όπως λέγεται στη γλώσσα της Εκκλησίας, (6 του Απρίλη φέτος), είναι η Κυριακή των αντεξουσιαστών.
Η Κυριακή της μεγαλύτερης επανάστασης και ανατροπής και του συγκλονιστικότερου σεισμού. Που, όταν κάποτε οι άνθρωποι θ’ ακούσουν τον φοβερό και συνάμα γλυκό ορυμαγδό του, θα συγκλονισθούν οι καρδιές τους και θα φέρουν τ’ απάνω κάτω. Γκρεμίζοντας, όπως λέει και η Παναγία, τους τύραννους απ’ τους θρόνους και ανεβάζοντας και χορταίνοντας τους πεινασμένους και καταφρονεμένους.
Η κήρυξη αυτής της επανάστασης γίνεται, για μια ακόμη- πολλοστή-φορά με την ευαγγελική περικοπή (Μάρκου: Ι: 32-45), που θα διαβάσουν οι παπάδες στις εκκλησιές. Παρότι ούτε ξέρουν τίποτε για την επανάσταση αυτή, αλλά ούτε και θέλουν τίποτε ν’ ακούσουν και να μάθουν. Κι αν ακόμη την υποπτευθούν δεν τολμούν να μιλήσουν γι’ αυτήν. Γιατί, όπως είπε ο Χριστός, την επανάσταση αυτή την ακούνε όσοι έχουν αυτιά ν’ ακούνε και τη ζούνε, όσοι έχουν καρδιές να νιώθουν. Τη στιγμή, που οι περισσότεροι έχουμε μόνο κοιλιές και τσέπες. Και, όπως λέει ο ποιητής, «αφού εφάγαμε καλά, πέσαμε εδώ στα χαμηλά ανίδεοι και χορτάτοι»…
Την επανάσταση αυτή την ξέρουν μόνο αυτοί, που έχουν καταλάβει ότι ο δρόμος για το μεγάλο ΣΥ, που είναι ο Θεός, περνάει μέσα απ’ τα’ απειράριθμα εσείς, που είναι οι συνάνθρωποί μας.
Και τον περπατούν, ακολουθώντας τα ίχνη του Γιου του Ανθρώπου. Που δεν ήρθε, για να καταπιέσει και να καταληστεύσει τους λαούς και να στείλει στο θάνατο χιλιάδες και εκατομμύρια. Ούτε, για να δοξαστεί και να λιβανιστεί απ’ τους κόλακες και τους καιροσκόπους.
Αλλά μόνο, για να υπηρετήσει και να δώσει ακόμη και τη ζωή του για τη λευτεριά, την αξιοπρέπεια και τη λύτρωσή των λαών και του καθενός ανθρώπου
Σχετικό με το Ευαγγέλιο (Μάρκου: Ι: 32-45) της Κυριακής αυτής είναι -στη σειρά των «απαγορυμένων» απ’ τη Μητρόπολη Ατ/νίας-και το κήρυγμα με την παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση:

https://www.youtube.com/watch?v=VRniM3HjTDw

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com
e mail: yfantis.ilias@gmail.com

 

Οι «κωφάλαλοι» και ο «ξενοδόχος»…

Εικόνα

Ο Χριστός με τους τρεις μαθητές του κατέβηκε απ’ το βουνό της Μεταμορφώσεως στον κόσμο των πολύμορφων παραμορφώσεων (Μάρκου: Θ:17-31, Δ΄ Νηστειών).
Εκεί τον περίμεναν οι υπόλοιποι εννιά μαθητές του και ένα πλήθος λαού. Μεταξύ των οποίων και ένας πατέρας με το δαιμονισμένο κωφάλαλο παιδί του. Και βέβαια οι γραμματείς και οι φαρισαίοι, που τον παρακολουθούσαν σαν τη σκιά του. Οι οποίοι, στην προκειμένη περίπτωση, φαίνεται να έκαναν πικρόχολα σχόλια για το γεγονός ότι οι μαθητές δεν μπόρεσαν να θεραπεύσουν το δαιμονισμένο παιδί.
Ο Χριστός ένιωσε δυσφορία ανάμεσα σ’ εκείνη την ατμόσφαιρα των μικροτήτων και των διαστροφών και λύτρωσε το άρρωστο παιδί και τον πατέρα του απ’ την εφιαλτική τους περιπέτεια. Δεδομένου ότι τα δαιμόνια έσπρωχναν το παιδί άλλοτε στο νερό να πνιγεί και άλλοτε στη φωτιά να καεί.
Το γεγονός της αδυναμίας να θεραπεύσουν το παιδί προβλημάτισε τους μαθητές. Οι οποίοι, αργότερα, όταν βρέθηκαν μόνοι τους με το Χριστό, ζήτησαν να μάθουν την αιτία της αδυναμίας τους. Για να τους αποκριθεί ο Χριστός ότι ο μόνος τρόπος, για ν’ αντιμετωπιστεί το είδος αυτό των δαιμονίων είναι η προσευχή και η νηστεία.
Και όμως η πραγματικότητα μαρτυρεί ότι υπάρχουν περιπτώσεις «κωφαλάλων», που ούτε ακόμη και η προσευχή και η νηστεία μπορούν να τους θεραπεύσουν. Μεταξύ των οποίων, πρώτοι και καλύτεροι είναι κάποιοι κακοπροαίρετοι πολιτικοί και εκκλησιαστικοί τσιφλικάδες. Στην περίπτωση των οποίων επαληθεύεται το αρχαίο γνωμικό ότι «την προαίρεση ούτε ο Δίας δεν μπορεί να την αλλάξει». Πράγμα που μπορεί να ισχύει ακόμη και για τους καλοπροαίρετους, όταν περιβάλλονται από κακής προαίρεσης ανθρώπους. Οι οποίοι μπορεί να τους κρατούν σε απομόνωση, όπως τα ψαράκια της γυάλας, σε τρόπον ώστε να μην τους επιτρέπουν να επικοινωνούν με το περιβάλλον τους.
Όπως είναι ευνόητο οι τσιφλικάδες αυτοί δεν πέφτουν οι ίδιοι στη φωτιά να καούν ή στο νερό να πνιγούν, αλλά καίνε και πνίγουν τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν την ατυχία να εξαρτώνται απ’ το διεστραμμένο βίο και την πολιτεία τους.
Μάταια οι άνθρωποι καταφεύγουν στη γλώσσα της λογικής και της δικαιοσύνης, για να γλιτώσουν απ’ την απληστία τους και τη μοχθηρία τους. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να φτάσει στην καρδιά τους η φωνή της λογικής και της δικαιοσύνης. Δεδομένου ότι κινούνται μονίμως μέσα στο χάος του παραλογισμού και του αμοραλισμού. Και μέσα από το χάος αυτό «αποφασίζουν και διατάσσουν», όπως υπαγορεύει η διεστραμμένη προαίρεση, η δική τους και του περιβάλλοντός τους. Ή ακόμη και των πατρώνων τους, απέναντι στους οποίους μπορεί να είναι δωσίλογοι.
Όπως συμβαίνει τώρα με τη δική μας περίπτωση, που, όχι μόνο οι πολιτικοί, αλλά και κάποιοι εκκλησιαστικοί τσιφλικάδες φαίνεται να λειτουργούν σαν μαριονέτες των Γερμανών και των σιωνιστών. Αφού επικαλούνται ή εφευρίσκουν διάφορα προκρούστεια νομοθετήματα. Όπως συνέβαινε στο παρελθόν με τα νομοθετικά τερατουργήματα που εφεύρισκαν οι διάφοροι Νέρωνες και Χίτλερ, για να απεργάζονται τη γενοκτονία των λαών. Παρόμοια με αυτά, που ψηφίζει τώρα η ελληνική Βουλή και υπογράφει συχνά-πυκνά ο κ. Παπούλιας…
Τι κι αν οι χιλιάδες και τα εκατομμύρια του λαού, που πλήττονται απ’ τα διάφορα βάρβαρα και απάνθρωπα μέτρα τους, επιστρατεύουν τη φωνή της λογικής και της δικαιοσύνης. Αυτοί τυφλοί και κωφοί σαν τον Χάροντα δεν ακούνε και δεν καταλαβαίνουν τίποτε, αλλά προχωρούν ακάθεκτοι στο απάνθρωπο έργο τους.
Κι όλη αυτή την αθλιότητα το περιβάλλον τους και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ(=μέσα μαζικής εξαπάτησης και εξαχρείωσης) την προπαγανδίζουν και την διατυμπανίζουν ως εντιμότητα των κομματαρχών και αγιότητα των ποιμεναρχών. Ενώ παράλληλα μαγειρεύεται και σερβίρεται και διαχέεται απ’ τους σκοτεινούς τους μηχανισμούς η συκοφαντική τους λάσπη και μελάνη εναντίον όλων εκείνων, που έχουν το θάρρος να καταγγέλλουν τα έργα τους και τις ημέρες τους. Και μεθοδεύεται η με κάθε τρόπο φίμωσή τους…
Όμως όλοι αυτοί λογαριάζουν χωρίς τον «ξενοδόχο». Και «ξενοδόχος», όπως είναι ευνόητο, είναι αυτός, που δημιούργησε τον ασήμαντο κόκκο της σκόνης, που είναι η Γη μας, αλλά και ολάκερο το σύμπαν.
Αυτός ο «ξενοδόχος» πριν από δύο περίπου χιλιάδες χρόνια έφερε εδώ στην αλλοπρόσαλλη Γη μας το ισχυρότερο και πιο φοβερό απ’ όλα τα ατομικά και πυρηνικά όπλο, που λέγεται Ευαγγέλιο. Και το οποίο μάταια οι διάφοροι πολιτικοί και θρησκευτικοί τσιφλικάδες, προσπαθούν να το θάψουν και να το καταστήσουν κωφάλαλο, «κατ’ εικόνα και ομοίωση» δική τους. Όπως έκαμαν και στην περίπτωση του Χριστού, που τον έθαψαν οι γραμματείς και οι φαρισαίοι. Και μάλιστα ζήτησαν και απ’ τους Ρωμαίους να βάλουν φρουρά, προκειμένου να ματαιώσουν την ανάστασή του….
Στους «κωφάλαλους» και αναίσθητους αυτούς πολιτικούς και εκκλησιαστικούς τσιφλικάδες, που δεν ακούνε και δεν μιλάνε τη γλώσσα της λογικής και της δικαιοσύνης ο σημερινός λαός μπορεί να τους φωνάξει μαζί με τον ιερό υμνογράφο:
«Μάτην φυλάττεις τὸν τάφον, κουστωδία. Οὐ γὰρ καθέξει τύμβος αὐτοζωΐαν»!… (1)

(1) Μάταια φρουροί επιτηρείτε τον τάφο. Καμιά δύναμη δεν μπορεί να υποτάξει την πηγή της ζωής!…

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com
e mail: yfantis.ilias@gmail.com

Τα απαγορευμένα: Δ΄Μηστειών και Ευαγγελισμός.

Εικόνα

Το κήρυγμα είναι σαν το αντίδωρο. Πρέπει να προσφέρεται σε όλους. Που σημαίνει ότι πρέπει να είναι κατανοητό απ’ όλους. «Θεέ μου, δώσε μου τη χάρη να μιλήσω απλά», λέει ο Σεφέρης,
Ένας νεαρός ιεροκήρυκας μου έλεγε: «Μίλησα απλά». Και του αποκρίθηκα: «Μιλάνε δύσκολα αυτοί, που δεν ξέρουν τι λένε». Γιατί, όπως λένε «μιλάμε, όπως σκεφτόμαστε». Και θα πρόσθετα, «όπως αισθανόμαστε». Γι’ αυτό και ο Χριστός λέει ότι «εκ τουπερισσεύματος της καρδίας το στόμα λαλεί» (Ματθ. ιβ, 35).
Τα κηρύγματα, που εδώ δημοσιεύονται είναι:
1) Της Δ΄ Κυριακής των Νηστειών, που αναφέρεται στη θεραπεία του κωφάλαλου δαιμονισμένου παιδιού και έχει εκφωνηθεί στον Ι.Ν. του Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου.
Η ηλεκτρονική του διεύθυνση είναι:

https://www.youtube.com/watch?v=UM6TqIMMMok

Και 2) του Ευαγγελισμού (25ης Μαρτίου). Που εκφωνήθηκε στον Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου Καμαρούλας και η ηλεκτρονική του διεύθυνση είναι:

https://www.youtube.com/watch?v=CQTIf941OYQ&list=UUNoHI5MVnPZbqszIfoqBozg

Παρακαλώ για την επιείκειά σας σχετικά με τα τεχνολογικά πλημμελήματα, αλλά και τα δικά μου, τυχόν σφάλματα.

Ευχαριστώ

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com
e mail: yfantis.ilias@gmail.com

 

 

 

τα απαγορευμένα: 25η Μαρτίου

Εικόνα

Το κήρυγμα αυτό εκφωνήθηκε στον Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου Καμαρούλας. Αλλά, εξαιτίας της ελαττωματικής λήψης, δεν ακούγεται τόσο καλά. Το δημοσιεύω όμως για όσους τυχόν έχουν την υπομονή να παρακάμψουν τα ακουστικά του πλημμελήματα.
Η ηλεκτρονική διεύθυνση του βίντεο είναι:

https://www.youtube.com/watch?v=CQTIf941OYQ

Για όσους όμως δεν έχουν την υπομονή δημοσιεύω ένα στιχούργημα, που γράφτηκε εξαιτίας του περιστατικού, που αναφέρεται στο στιχούργημα κατά τον περσινό εορτασμό της 25ης Μαρτίου

Να μην ξανάρθεις…

Τη μέρα του Ευαγγελισμού
πήγα στην εκκλησία
ν’ ακούσω κάποιους να μιλούν
για παλιγγενεσία…

Δεν είδα όμως μαθητές
δασκάλους και δασκάλες,
όπως στις εθνικές γιορτές
γινόταν τις μεγάλες…

Αλλά κι οι άλλοι οι πιστοί
Ήταν κι εκείνοι λιγοστοί…
Ζήτησα απ’ τους ιερείς
να πω, έστω, λίγα λόγια
Κι αυτοί μου είπαν αυστηρά:
Διόλου να μην αναφερθείς
στα σύγχρονα λαμόγια.

Της Υπερμάχου θύμισα
Τα’ αντρειωμένα λόγια
Που των φτωχών και ταπεινών
Τα σπίτια γεμισμένα
Θέλει και των τυράννων μας
Τα κάστρα γκρεμισμένα!

Κι ακόμη για τη λευτεριά
Μίλησα, που απ’ τα ιερά
Τα κόκαλα βγαλμένη
Ξεσπάθωσε, άλλη μια φορά
Σαν πρώτ’ αντρειωμένη.

Μα ήταν τελείως αδύνατο
Διόλου ν’ αποσιωπήσω
Και τη σημερινή σκλαβιά
Να μην διεκτραγωδήσω…

«Δια ταύτα» οι αιδεσιμότατοι
και άγιοι παπάδες,
όπου στον οίκο του Θεού
νιώθουν σαν τσιφλικάδες:

Αν τέτοια λόγια θες να λες,
μου είπαν, «περί πάτρης»
θα σου το πούμε ορθά κοφτά:
Εδώ να μην ξανάρθεις!

παπα-Ηλίας

 

σταυροπροσκύνηση και σταυροπροδοσία…

Εικόνα

Η φιλοσοφία του Σταυρού, μας λέει ο Παύλος, είναι για τους λογοκρατούμενους Έλληνες «μωρία» και για τους σωβινιστές Εβραίους «σκάνδαλο».

Σκάνδαλο, βέβαια ήταν και για τους μαθητές του Χριστού. Οι οποίοι πίστευαν ότι ο Μεσσίας θα γινόταν βασιλιάς ανώτερος του Δαβίδ και θα τους οδηγούσε στην παγκόσμια κυριαρχία.

Για να τους απαλλάξει, λοιπόν, ο Χριστός από αυτή την ουτοπία  και αυταπάτη έσπευσε να τους αποκαλύψει τον αληθινό του προορισμό: Τώρα, που πάμε στα Ιεροσόλυμα τους είπε, θα με συλλάβουν, θα με βασανίσουν, θα με καταδικάσουν και θα με σταυρώσουν…

Κι ο Πέτρος, που συνήθως είχε τον πρώτο λόγο, πήρε παράμερα το Χριστό και τον επιτίμησε: Μην ξαναπείς τέτοια πράγματα, του είπε. Και ο χριστός του απάντησε  με μια πολύ σκληρότερη επιτίμηση, λέγοντάς του το παροιμιώδες πια «ύπαγε οπίσω μου σατανά»! Γιατί δεν σκέφτεσαι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αλλά σύμφωνα με το θέλημα των ανθρώπων. Και, στρεφόμενος προς τους υπόλοιπους, τους είπε αυτά, που ακούσαμε στην ευαγγελική περικοπή της Σταυροπροσκύνησης (Μάρκου: Β: 1-12):

 Εγώ δεν εξαναγκάζω κανέναν, τους είπε, αλλά όποιος θέλει να με ακολουθήσει πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του και να πάρει το σταυρό του. Και βέβαια ο Χριστός δεν εννοούσε σε καμιά περίπτωση να γίνουν σαν τους μεσαιωνικούς σταυροφόρους, οι οποίοι διέλυσαν τη βυζαντινή αυτοκρατορία και αντιμετώπισαν τους μουσουλμάνους με περισσή βαρβαρότητα. Όπως κάνουν και στις μέρες μας οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ. Οι οποίοι και αυτοί στρέφονται εναντίον των αράβων, αλλά και των ορθοδόξων (Σερβία Ελλάδα, Ρωσία, κλπ).

Σταυρός στην προκειμένη περίπτωση είναι, κατά κύριο λόγο, η συναίσθηση και η συνείδηση του καθήκοντος. Του καθήκοντος απέναντι στον συνάνθρωπο. Ακόμη και αν κινδυνεύουμε να υποστούμε ακόμη και τον πλέον ατιμωτικό και βασανιστικό θάνατο, που ήταν για την εποχή εκείνη ο σταυρικός θάνατος.

Τα περί σταυρού λόγια του Χριστού φαίνεται ότι φόβισαν τους μαθητές και τους έριξαν σε σκέψη και συλλογή. Γι’ αυτό και ο Χριστός θέλησε να τους δώσει να καταλάβουν ότι ο θάνατος, ακόμη και ο σταυρικός είναι προτιμότερος απ’ τους οποιουσδήποτε ανήθικους συμβιβασμούς: Βέβαια η ζωή, τους είπε, είναι το πολυτιμότερο αγαθό, που μας πρόσφερε ο Θεός. Αλλά ο καθένας μας έχει μέσα του κάτι ασύγκριτα πολυτιμότερο, όχι μόνο απ’ τη ζωή μας, αλλά και από ολόκληρο το σύμπαν. Και αυτό είναι η ψυχή μας. Αυτός, που θα κερδίσει την ψυχή του, έχει ταυτόχρονα κερδίσει και τη ζωή του. Όχι μόνο την προσωρινή, αλλά και την παντοτινή. Ενώ αυτός, που θα χάσει την ψυχή του, θα χάσει για πάντα και τη ζωή του. Γιατί μια ζωή, με νεκρή την ψυχή μας, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα αγωνίστηκαν οι μάρτυρες και οι ήρωες. Και, όταν ακόμη οι βασανιστές τους, τους χάριζαν, όχι μόνο τη ζωή, αλλά πολλά και μεγάλα προνόμια. Αν πρόδιδαν την πίστη τους και τις ιδέες τους, για να συμβιβαστούν με τη θέληση των εκάστοτε εξουσιαστών.

Αλλά δεν είναι μόνο ο φόβος, τους είπε ο Χριστός, είναι και η ντροπή. Γιατί οι εκάστοτε δήμιοι, πέρα απ’ τα οποιαδήποτε βασανιστήρια, επιστρατεύουν και τον εξευτελισμό. Προκειμένου να σπάσουν το ηθικό του βασανιζόμενου και να το εξαναγκάσουν να υποταχθεί στη θέλησή τους. Και μπορεί κάποιοι, που δεν υποκύπτουν ακόμη και μπροστά στο θάνατο, να λυγίσουν μπροστά στον επαπειλούμενο εξευτελισμό. Και εξάλλου, στη δική μου περίπτωση, υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα σ’ αυτόν που ακολουθεί έναν μελλοντικό βασιλιά, από αυτόν, που ακολουθεί έναν μελλοντικό σταυρωμένο.

Ε, λοιπόν, εγώ έχω να  πω σ’ εκείνους, που φοβούνται και  ντρέπονται,  ν’ ακολουθήσουν το δικό μου το δρόμο και αρνούνται ν’ αγωνιστούν για την πίστη τους και τις αρχές τους ότι ντρέπομαι για λογαριασμό τους.

Πάρτε τώρα, αν θέλετε, και βάλτε μπροστά στον καθρέφτη, που ο Χριστός  έστησε με τα λόγια του αυτά εμάς τους τωρινούς χριστιανούς, κληρικούς και λαϊκούς, που την Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης  πήγαμε στις εκκλησιές, για να προσκυνήσουμε το σταυρό. Και υπολογίστε το χάος της ασυνέπειας, που μας χωρίζει. Και το πόση διάθεση έχουμε ν’ αγωνιστούμε για τους συνανθρώπους μας και την πίστη μας.

Βέβαια κάποιοι μπορεί να ισχυριστούν ότι εμείς σηκώνουμε το σταυρό της νηστείας. Ότι παρακολουθούμε ιερές ακολουθίες και προσευχόμαστε αδιαλείπτως. Δεν νομίζω όμως ότι υστερούσαν σ’ αυτά ο Χριστός και η Παναγία και ο Πρόδρομος και  οι Πατέρες της Εκκλησίας. Και όμως παράλληλα, όταν χρειάστηκε, βγήκαν και πάλεψαν μέσα στο στίβο της κοινωνίας. Για ν’ αντιμετωπίσουν τους διωγμούς, ακόμη και το θάνατο.

Ενώ εμείς έχουμε συμπαραταχθεί με τους σύγχρονους σταυρωτές, οι οποίοι έχουν διαπράξει και συνεχίζουν να διαπράττουν χιλιάδες ανθρωποθυσίες. Και έχουν φτάσει σε τέτοιο βαθμό διαστροφής και αδιαντροπιάς, ώστε να διατείνονται ότι καίνε και δολοφονούν εμάς και τους συνανθρώπους μας, γιατί θέλουν, λένε, να δικαιώσουν τις θυσίες μας.

Ολόιδια με τους μεσαιωνικούς ιεροεξεταστές, που έκαιγαν τους αιρετικούς και του Εβραίους, για να σώσουν τις ψυχές τους.

 

παπα-Ηλίας

 

http://papailiasyfantis.wordpress.com

e- mail: yfantis.ilias@gmail.com

 

 

 

ΤΑ ΑΠΓΟΡΕΥΜΕΝΑ: Κυριακή της Σταροπροσκύνησης

Εικόνα

Αυτή τη φορά στη σειρά των ΑΠΑΓΠΡΕΥΜΕΝΩΝ έχω αναρτήσει -για την Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης  (σε βίντεο) δύο κηρύγματα.

Ο λόγος; Το ότι το ένα, εκφωνήθηκε πριν και το άλλο έπειτα απ’ την οικονομική κρίση. Και είναι καταφανής η διαφορά στο ύφος και στο περιεχόμενο του καθενός. Αφού το πρώτο είναι λιτό και απλό, ενώ το δεύτερο είναι πιο «σκληρό» και «αιχμηρό», ανάλογα με τα περιστατικά τα οποία βιώσαμε και βιώνουμε από το2009 και εντεύθεν. Περιστατικά, που δεν υπάρχουν λέξεις και έννοιες ακόμη και στην πλουσιότερη γλώσσα και σκέψη του κόσμου, που είναι η ελληνική, για να μπορέσει κάποιος να τα περιγράψει και να τα εκφράσει, στο βαθμό, που διαδραματίζονται και στα αποτελέσματα, που συνεπάγονται…

Το άσχημο στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι το πρώτο κήρυγμα έχει καλή ηχητική απόδοση, ενώ το δεύτερο-το μετά την κρίση- δεν έχει. Και αυτό βέβαια είναι υπόθεση των μεγαφωνικών και μικροφωνικών μέσων.

Οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις των δυο κηρυγμάτων είναι:

 

Του προ της κρίσης:

 

https://www.youtube.com/watch?v=KE3xizK65UE

 

Και του μετά την κρίση:

 

https://www.youtube.com/watch?v=NW-8OkjNB58

 

Ζητώ την επιείκειά σας για τα τυχόν τεχνικά προβλήματα και θα ήθελα την ειλικρινή κριτική σας σχετικά με το περιεχόμενο.

 

Ευχαριστώ

 

παπα-Ηλίας

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 59 other followers