δίψα και πίκρα!…

papa ilias6 αντίγραφο

Μικρασία.  Αύγουστος 1922. Βαδίζοντας προς το Σαλιχλί, μέρα και νύχτα, χωρίς κουραμάνα αλλά προπάντων χωρίς νερό, που ήταν ο μεγάλος κίνδυνος, βρήκαμε, κατά τα μεσάνυχτα, μια λούτσα και μέσα σ’ αυτή βουβάλια. Βουτάμε τα παγούρια στις γούβες της λούτσας και πήραμε λίγο νερό. Δεν πίνονταν, γιατί βρωμούσε. Έβαλα γάζα και ρούφηξα λίγο και κρατούσα ανοιχτό το στόμα να φεύγει η βρώμα και να μην ξεράσω, αν και το στομάχι ήταν αδειανό.
Κατά το κολατσιό, φτάσαμε 5-6 χιλιόμετρα έξω απ’ το χωριό και ξεφορτώσαμε λίγο πάνω απ’ τη σιδηροδρομική γραμμή. Ένας στρατιώτης θα πήγαινε κάπου για νερό. Του ’δωσα το παγούρι μου κι ακούμπησα σ’ ένα σακί. Αποκοιμήθηκα αμέσως.
Σε κάποια στιγμή ένας μεταγωγικός άρπαξε το σακί και το κεφάλι μου χτύπησε πάνω στις πέτρες. Ξύπνησα. Ακούω οβίδες. Παρατηρώ ότι έσκαγαν συνέχεια 50 μέτρα κάτω απ’ τη σιδηροδρομική γραμμή. Όλη η πλαγιά σε μήκος χιλιομέτρων κινούνταν απ’ την άτακτη οπισθοχώρηση του στρατού. Όποιος περάσει τον άλλο. Πανικός. Απελπισία. Πίσω έρχονταν το τούρκικο ιππικό. Πήραν και δυο κανόνια δικά μας, όπως μας είπαν. Ευτυχώς, που στο Σαλιχλί ένας λόχος ιππικού πέρασε προς τα εκεί και τους γύρισε πίσω και πήρε και τα κανόνια.

Προχωρώντας βρήκαμε ένα λαγκαδάκι με βρώμικο νερό. Δεν είχα παγούρι. Γιατί αυτόν, στον οποίο το είχα δώσει, για να μου φέρει νερό, δεν τον ξαναείδα. Ήπια αλλά τι να πιω! Βρωμούσε τόσο, που, παρόλη τη δίψα μου, δεν μπορούσα να το κατεβάσω.
Την άλλη μέρα βρήκαμε ένα πηγάδι, που κατέβαινε κανείς κάτω με σκαλιά. Κατέβηκα κι εγώ και ποιος ξέρει πόσες άλλες χιλιάδες. Είχε νερό ελάχιστο ανάμεσα στις πέτρες. Κατόρθωσα από δράμι-δράμι να βρέξω το στόμα μου. Κάπου πιο κάτω βρήκαμε άλλο πηγάδι, που είχε νερό. Εκεί με τα κύπελλα, κρεμασμένα με ζωστήρα, αντλήσαμε και ήπιαμε.

Στο κάτω μέρος είχε αμπέλι. Πήρα κοτρίδια για  να σβήνω τη δίψα.
Βαδίζοντας στο λιοπύρι με άλλους γνωστούς, απ’ τους οποίους κι ένας Δημήτρης Κυρίτσης απ’ τη Ναυπακτία, βρήκαμε σ’ ένα μέρος σωλήνες σκεπασμένους, που δράζανε λίγο νερό, ανακατεμένο με χώμα κόκκινο. Πήρα με το πλουχέρι λίγο και το ’βαλα στο στόμα πηχτό, όπως ήταν. Σε λίγα λεπτά ξεράθηκε κι έβγαζα τώρα από το στόμα στεγνό χώμα. Κανείς δεν είχε νερό, μα εγώ κινδύνευα.
Όπως βαδίζαμε βρήκαμε μια γίδα, που βάδιζε κι αυτή κοντά στους στρατιώτες. Άρμεξα λίγο γάλα στο κύπελλο και το ήπια. Και τότε την έπαθα χειρότερα. Έσκασα από τη δίψα τόσο, που έπεσα κάτω. Τους είπα να φύγουν κι εγώ θα περιμένω τους Τούρκους. Δε μπορούσα πλέον να βαδίσω.
Ο Κυρίτσης όμως επέμενε και τραβώντας με πήρε, λέγοντάς μου πως σ’ ένα μέρος , που βλέπαμε δέντρα, είναι νερό. Φτάσαμε κι εκεί, αλλά τίποτες. Ώσπου το σούρουπο βρήκαμε μια βρύση. Εκατοντάδες προσπαθούσαν να πάρουν νερό στη βρύση και το νερό χύνονταν. Εγώ γονάτισα στα χαλίκια κάτω και παρότι ήταν θολό, ήπια με την ψυχή μου.
Εκεί δίπλα ήταν ένα οίκημα ανοιχτό με τσουβάλια σταφίδα. Γέμισα το σακίδιο. Κατέβηκα από κάτω μέσα σε ένα αμπέλι και μάζεψα κοτρίδια για τη δίψα και γύρισα πίσω να πάρουμε το δρόμο, που ’ταν ψηλότερα, απ’ το αμπέλι.
Μέσα στο οίκημα καθόταν ένας Τούρκος πάνω σε κάτι παλιόρουχα κι ένας στρατιώτης τον φοβέριζε, ενώ αυτός σήκωνε τα χέρια και τον παρακαλούσε. Ο στρατιώτης του ρίχνει μια στα στήθια-πράγμα, που ήταν βέβαια ανανδρία- κι εγώ στη στιγμή έστριψα, για να μη ιδώ τα χάλια του.
Εκεί π’ ανεβήκαμε να πάρουμε το δρόμο, βλέπω δυο στρατιώτες να κάθονται ακουμπισμένοι στα όχτια αμίλητοι. Πλησιάζω και βλέπω πως τα μάτια τους ήταν γεμάτα χώμα. Είχαν πεθάνει από κούραση και ηλίαση.
Βαδίζοντας σουρούπωσε πολύ καλά και βρήκαμε ένα νερόμυλο. Γύρω στ’ αυλάκι ήταν ροϊδιές. Μετά το αυλάκι ήταν δρόμος. Κι άρχιζε έπειτα βουνό με ερείπια βυζαντινής εποχής. Εκεί, στον τοίχο του αυλακιού, είδα ένα φαντάρο να σκεπάζει με τη μαντύα έναν άλλο φαντάρο και να του λέει κλαίγοντας απαρηγόρητα:
-«Τώρα τι να πω εγώ αδερφούλη μου στη μάνα μας, που θα με ρωτάει για σένα»!!!
Έκλαιγε γοερά. Έφυγε μπροστά από μας, αφήνοντας, βέβαια, άταφο τον αδερφό του. Συγκινηθήκαμε όλοι μας και κλάψαμε…

Πόσα άλλα παιδιά έμειναν πεθαμένα κι άφαθτα στη Μικρασία! Και μεταξύ αυτών κι ο Αντώνης της Πετράκαινας.
Είχε λαβωθεί σε μια μάχη. Κι ενώ τον μετέφερναν μαζί με άλλους λαβωμένους στο χειρουργείο, τους έπιασαν οι τσέτες και τους έσφαξαν όλους.
Η Πετράκαινα είχε καημό για τον Αντώνη της. Πέντε, δέκα, εκατό ανθρώπους αντάμωνε την ημέρα, έστω και τους ίδιους, θα τους ρωτούσε από πού έρχονται κι αν άκουσαν τίποτες για τον Αντώνη της.
Όταν απολύθηκα από στρατιώτης, πήγα στο χωριό (Σταυροχώρι Ευρυτανίας) και, σαν ήμασταν συγγενείς, πήγα να τους δω. Καλύτερα να μην πήγαινα. Αν και δεν της είπα πως ήμουνα στη Μ. Ασία, αλλά πως ρχόμουνα απ’ τ’ Αγρίνιο, άρχισε με μια παραπονιάρικη τρεμουλιαστή φωνή να μου λέει:
Γιώργο μ’, μήπους άκσις τίπουτις απ’ αυτού πό’ρχισι για τουν Αντώνη μ’»;
Άρχισε τα κλάματα. Έκλαιγα κι εγώ.

Και δεν ήταν η μόνη φορά, που με ρώτησε για τον Αντώνη της….

(Απ’ την αυτοβιογραφία –«ο ξυπόλυτος δάσκαλος»-

του δάσκαλου Γιώργου Υφαντή, 1902- 1969):

http://xipolitosdaskalos.wordpress.com/%ce%bc-%ce%bf%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%b8%ce%bf%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b7%cf%83%ce%b7/

Για την αντιγραφή

Παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

αλιείς ανθρώπων….

απόστολοι (αλιείς ανθρώπων)

Στη σειρά των  «απαγορευμένων» κηρυγμάτων παρατηρώ ότι παρουσιάζουν μεγαλύτερη επισκεψιμότητα οι βίοι αγίων απ’ ο, τι οι κυριακάτικες ευαγγελικές περικοπές.

Και όμως οι ευαγγελικές περικοπές κρύβουν μέσα τους μεγάλους θησαυρούς, απ’ τους οποίους εμείς αξιοποιούμε μόλις ένα ελάχιστο. Πέρα απ’ το γεγονός ότι και σ’ αυτό ακόμη το ελάχιστο επιχειρούμε διάφορες διαστροφές και παραμορφώσεις σε σχέση  με το αληθινό νόημά τους, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε συχνά ιδιοτελείς σκοπιμότητες, προσωπικές ή παραταξιακές….

Μετά τα κυριακάτικα κηρύγματα του Σεπτεμβρίου, τα οποία έχουν καταστραφεί, όπως είπαμε, ελπίζω, από τούδε να έχουμε, κατά το μάλλον ή ήττον τη σειρά των κυριακάτικων κηρυγμάτων απ’ τις ευαγγελικές περικοπές του Λουκά.

Αρχίζοντας από αυτή την Κυριακή με το κήρυγμα το αναφερόμενο στην Α΄ Λουκά (Λουκά: Ε: 1-11), που αναφέρεται στην πρόσκληση εκ μέρους του Χριστού των πρώτων μαθητών του. Τους οποίους καλεί ν’ αφήσουν την αλιεία των ψαριών, για ν’ αφιερωθούν στην αλιεία των ανθρώπων…

Η ηλεκτρονική  διεύθυνση  του κηρύγματος αυτού είναι:

https://www.youtube.com/watch?v=HcY93C04ZBU

Και η ηλκτρονική διεύθυνση του συνόλου των  «απαγορευμένων» κηρυγμάτων:

https://www.youtube.com/channel/UCNoHI5MVnPZbqszIfoqBozg

Σας εύχομαι καλή ακρόαση.

ευχαριστώ

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

Email: yfantis.ilias@gmail.com

 

 

“αντιρατσιστικό”: η ιερή εξέταση του 21ου αιώνα!…

 ιερή εξ'εταση3

Αναφερόμενοι κάποιοι, μέχρι πρότινος, στην οικονομική κρίση, μιλούσαν για  «σοκ και δέος». Δυστυχώς όμως από δω και πέρα θα γίνεται λόγος και  περί  φρίκης. Και, όχι μόνο σχετικά με την οικονομική κρίση, αλλά και πολλές άλλες παραμέτρους της ζωής μας, που μπορεί να κάμουν τη φρίκη ασύγκριτα χειρότερη ακόμη κι απ’ αυτή, που αντιμετώπιζαν οι μεσαιωνικοί λαοί στην εποχή της ιερής εξέτασης.

Βέβαια η φρίκη αυτή δεν  μας προέκυψε αιφνιδίως. Αφού έχουμε προκαταβολές της. Έτσι που να μπορούμε να παρακολουθήσουμε τα ίχνη της υποχθόνιας πορείας της:

Όπως, για παράδειγμα,  είναι η ταπεινωτική για το λαό μας αφαίρεση από τις ταυτότητες του θρησκεύματος.  Επειδή ακριβώς έγινε, όχι με τη θέληση και την έγκριση του λαού μας, αλλά ύστερα από καταθλιπτική, όπως ειπώθηκε, απαίτηση των σιωνιστών προς τους ντόπιους δωσίλογους.

Δυστυχώς η αφαίρεση του θρησκεύματος από τις ταυτότητες θεωρήθηκε από ένα μέρος του λαού μας ως ήσσονος σημασίας θέμα. Και όμως αποτελεί  βραδυφλεγή νάρκη στα θεμέλια της πατρίδας μας με ολέθριες διαχρονικές συνέπειες. Γιατί, ενώ, με τα οικονομικά μέτρα στοχεύουν στη λεηλασία του πλούτου και της ομορφιάς της πατρίδας μας, με την αφαίρεση του θρησκεύματος απ’ τις ταυτότητες χτυπούν κατευθείαν στην ίδια την ψυχή και την καρδιά μας. Την πλούσια, δηλαδή, και πανέμορφη πολιτισμική μας κληρονομιά, η οποία καταφανέστατα αποτελεί το αντίπαλο δέος για τη ναζιστική και σιωνιστική βαρβαρότητα.

Ο ναζισμός και ο σιωνισμός αποτελούν στο σύγχρονο κόσμο καθεστώς απροκάλυπτης «ύβρης». Ή, με άλλα λόγια ενσάρκωση του Υπερανθρώπου του Νίτσε και του διαβόητου Αντίχριστου. Του πνεύματος, δηλαδή, του άκρατου ρατσισμού και του απόλυτου εκφασισμού  και της εκβαρβάρωσης της κοινωνίας. Η Παλαιά Διαθήκη με το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού»-ακόμη και ο νόμος της ζούγκλας-θέτουν όρια στην ανταπόδοση της αδικίας. Ενώ  οναζισμός και ο σιωνισμός δεν γνωρίζουν κανένα όριο στο όργιο της κακουργίας τους.

Για να γίνει αντιληπτή η διαμετρική αντίθεση ανάμεσα στο ναζισμό και το σιωνισμό αφενός και τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό αφετέρου, ας μας επιτραπεί μια σύντομη αναδρομή στην εξέλιξη του πανανθρώπινου ηθικού πολιτισμού. Ο Μωυσής, όπως προαναφέραμε, νομοθέτησε το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». Ενώ ο  Σωκράτης ανέβηκε πιο πάνω, διακηρύσσοντας το «ου δει αδικούμενόν τινα ανταδικείν» (=δεν πρέπει να ανταποδίδουμε την αδικία). Για να μας ανεβάσει στην κορυφή της ηθικής πυραμίδας το Ευαγγέλιο, με το «αγαπάτε τους εχθρούς υμών». Με κριτήριο, λοιπόν, την ηθική κλίμακα οι σιωνιστές και οι ναζιστές βρίσκονται, όχι μόνο πίσω από το Μωυσή και τον προγενέστερό του  Χαμουραμπί, αλλά και απ’ την οποιαδήποτε  προϊστορική ακόμη βαρβαρότητα. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως έλεγε και ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος, ξεπερνούν ακόμη και τον ίδιο το Σατανά…

Ένα επόμενο βήμα της καταχθόνιας, σε βάρος μας, υπονόμευσης εκ μέρους του σιωνισμού αποτελεί ασφαλώς το μισάνθρωπο «μέτρο» της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας. Πράγμα, που είχαν καταφέρει και κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας με τα κυριακάτικα παζάρια. Τα οποία ο Πατροκοσμάς μετέφερε το Σάββατο, για  να πληρώσει το τόλμημά του με τη ζωή του.

Αλλά, ας παρακάμψουμε τις τόσες άλλες παρεμβάσεις στον βιοτικό και πολιτισμικό μας χώρο (υγεία, παιδεία, εργασία, διατροφή, κλπ), για να ’ρθουμε στο μεσαιωνικό  και ατιμωτικό «αντιρατσιστικό».  Που μας  έχει επιβληθεί κατά τρόπο οξύμωρο,  από τις άνωθεν και έξωθεν παρεμβάσεις των αρχιρατσιστών σιωνιστών και ναζιστών, που «λαμπρύνουν» τη σύγχρονη ιστορία τους με Γάζες,  Γκουαντανάμο, Νταχάου και άλλα παρόμοια «ευαγή» ιδρύματα και «περίλαμπρα» κατορθώματα. Προκειμένου να προωθούν το διαβρωτικό και  καταστροφικό τους έργο, χωρίς εμείς να έχουμε το δικαίωμα να καταγγέλλουμε τις ύπουλες και δόλιες μεθοδεύσεις των οποιωνδήποτε δόλιων και θανάσιμων εχθρών μας. Αφού κατάφεραν να δημιουργήσουν σε βάρος ένα είδος στιγματισμού ανάλογου με αυτόν, που έκαναν, με το πυρωμένο σίδηρο, οι αμερικάνοι και άλλοι βάρβαροι δουλοκτήτες σε βάρος των δούλων τους. Με τον οποίο θα μπορούν να μας παραπέμπουν στα δικαστήρια και θα μας κλείνουν, σαν τους βουλευτές της «Χρυσής Αυγής», στις φυλακές. Πάντα στο όνομα των άρθρων του ατιμωτικού «αντιρατσιστικού», που οι αρχιρατσιστές μας επέβαλαν και οι δικοί μας δωσίλογοι έκαμαν νόμο του κράτους. Πιστοί στη αρχή τους να νομιμοποιούν την ατίμωση και να καθιστούν παράνομη την αξιοπρέπεια.

Με άλλα λόγια οι «αξιότιμοι αυτοί κύριοι» επανέφεραν στην ανατολή του 21ου αιώνα με δόξες και τιμές την ιερή εξέταση του μεσαιωνικού καθολικισμού. Και, όπως τότε καίγονταν οι αιρετικοί και οι Εβραίοι, τώρα θα καίγονται, όπως όλα δείχνουν, τα θύματα του ναζιστικού και σιωνιστικού ρατσισμού. Γεγονός που σημαίνει ότι οι πυρκαγιές του 2007 και 2009 με τις δεκάδες τα θύματα  δεν ήταν παρά το προανάκρουσμα ενός μακροχρόνιου ιεροεξεταστικού μεσαίωνα, που θα επακολουθήσει. Όπου η  κρουσιφλεγής ή βραδυφλεγής πυρά των ιεροεξεταστών του 21ου αιώνα θα είναι πολύ οδυνηρότερη απ’ τις φωτιές των μεσαιωνικών ομοτέχνων τους…

Και δεν αποτελεί καθόλου έκπληξη το γεγονός ότι τα ιεροεξεταστικά και ατιμωτικά αυτά «μέτρα» σε βάρος μας έχουν τη συνηγορία και  της, λεγόμενης, Διαρκούς, Ιεράς Συνόδου. Γιατί η δεσποτοκρατία δεν είναι τίποτε άλλο από την «ύβρη» του σκοταδισμού και του ρατσισμού σε βάρος της Εκκλησίας και του χριστεπωνύμου πληρώματος!

Στο όνομα δυστυχώς του Χριστού, ο οποίος ήρθε να εγκαθιδρύσει την πολιτεία της απόλυτης δικαιοσύνης και ελευθερίας. Την οποία το καθεστώς της δεσποτοκρατίας κατάντησε από υπόδειγμα προς μίμηση αποκρουστικό παράδειγμα προς αποφυγήν…

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

Email: yfantis.ilias@gmail.com

ο Δερβίσης και ο Θεολόγος…

Ιωάννης Βραχωρίτης2Ιωάννης ο Θεολόγος

Στις 23 και στις 26 Σεπτεμβρίου γιορτάζουν ο Άγιος Ιωάννης Βραχωρίτης και ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος.

Και ασφαλώς παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον η μαθητεία κοντά στο Χριστό και το έργο του Ευαγγελιστή της Αγάπης και της Αποκάλυψης.

Αλλά παράλληλα παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον  και η μεταστροφή από το μωαμεθανισμό στην ορθοδοξία  του Αγίου Ιωάννη του Βραχωρίτη. Παρά το γεγονός ότι ήταν δερβίσης ο ίδιος και γιος δερβίση και μάλιστα αξιωματούχου (σέχη) της μωαμεθανικής θρησκείας.

Τόλμημα, που συνεπαγόταν τεραστίους κινδύνους, τόσο για τον ίδιο, όσο και για εκείνους, που θα κατηγορούνταν ότι τον προσηλύτισαν. Ι διαίτερα μάλιστα στα μαύρα χρόνια της τουρκοκρατίας.

Παραθέτω, λοιπόν, κατά χρονολογική σειρά, τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των αφιερωμένων στους δυο αγίους κηρυγμάτων. Εκ των οποίων το πρώτο έγινε στις Φυτείες (Μαχαλά) Ξηρομέρου και το δεύτερο στην Αγία Τριάδα  Αγρινίου:

  1. Του αγίου Ιωάννη του Βραχωρίτη:

https://www.youtube.com/watch?v=7pYByeuq34Y

  1. Του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου:

https://www.youtube.com/watch?v=_Xu8s0L216c

3.Την ηλεκτρονική διεύθυνση του συνόλου των «απαγορευμένων» κηρυγμάτων:

https://www.youtube.com/channel/UCNoHI5MVnPZbqszIfoqBozg

Σας ευχαριστώ για το χρόνο, που θα διαθέσετε να τ’ ακούσετε

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

e mail: yfantis.ilias@gmail.com

το Αγρίνιο επαναστάτησε….

ΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕ!!!

Σαμαρας-τροικα1Από παντού έρχεται το φοβερό μήνυμα: Δεν έχουμε κυβέρνηση, αλλά μαφιόζικη συμμορία, η οποία εκτελεί συνταγές γενοκτονίας εκ μέρους του τσογλα-ΝΑΤΟ, των σιωνιστών τοκογλύφων και των Γερμανών ναζί. Μας δολοφονούν! Σε όλα τα επίπεδα και με όλα τα μέσα:

Στην οικονομία! Το, λεγόμενο, «χρέος» δεν είναι παρά  εφεύρημα. Όπως η «Αλκάιντα», προκειμένου να καταστρέψουν το Αφγανιστάν. Ή τα «πυρηνικά», προκειμένου να καταστρέψουν το Ιράκ. Οδήγησαν την ανεργία στα ύψη. Ελαχιστοποίησαν τους μισθούς και τις συντάξεις και μεγιστοποίησαν τους φόρους. Έτσι ώστε να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στις εξωφρενικές, χάριν των τοκογλύφων, απαιτήσεις τους. Για να πάρουν τα σπίτια μας και να μας πετάξουν σαν τα αδέσποτα σκυλιά, στο δρόμο.

Στην παιδεία: Κλείνουν τα σχολεία και δολοφονούν οικονομικά τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα. Ενώ πληρωμένοι κονδυλοφόροι έχουν εξαφανίσει τα αριστουργήματα της ελληνικής λογοτεχνίας, και μπουκώνουν το μυαλό των παιδιών μας με κάθε είδους ανοησία. Προκειμένου να τα ξεριζώσουν απ’ την πολιτισμική μας παράδοση και να επιτύχουν τη συστηματική αποβλάκωσή τους.

Στη θρησκεία: «Πετραδάκι πετραδάκι» πάνε να ανατρέψουν εκ βάθρων τη θρησκευτική μας παράδοση. Αφαίρεσαν απ’ τις ταυτότητες το θρήσκευμα, που είναι η ψυχή και η καρδιά της νεοελληνικής μας ταυτότητας. Κατάργησαν την κυριακάτικη αργία, που ήταν το απάνεμο λιμάνι για την σωματική και πνευματική  ανάπαυση των εργαζόμενων. Και τώρα μας επέβαλαν και το ατιμωτικό «αντιρατσιστικό». Για να μπορούν οι θανάσιμοι εχθροί μας να μας υπονομεύουν κι εμείς να μην τολμούμε ν’ ανοίξουμε το στόμα μας. Γιατί κινδυνεύουμε να βρεθούμε στη φυλακή. Επειδή «έτσι το θέλουν» οι σιωνιστές!…

Κι ακόμη η υγεία: Αφού κλείνουν τα νοσοκομεία, το ένα κατόπιν του άλλου. Και όσα υπολειτουργούν, αδυνατούν να προσφέρουν και την στοιχειώδη έστω περίθαλψη. Ενώ οι άποροι παίρνουν –υποτίθεται- τα φάρμακά τους δωρεάν από τα νοσοκομεία, τα οποία όμως δεν έχουν κανένα φάρμακο….

Αυτά και πάμπολλα άλλα αποδεικνύουν οργανωμένο δολοφονικό σχέδιο, που αποβλέπει:  Στη γενοκτονία του ελληνικού λαού! Στην καταστροφή της πανέμορφης και πάμπλουτης πολιτισμικής μας παράδοσης! Και στην κυριαρχία της διεθνούς αλητείας των σιωνιστών τοκογλύφων και των ναζιστών κακούργων, πάνω στην πάμπλουτη και πανέμορφη πατρίδα μας!…

παπα-Ηλίας

τα κλειδιά της σοφίας….

Αγία Σοφία-θυγατέρες

Την  Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου γιορτάζουμε τη μνήμη της Αγίας Σοφίας και των θυγατέρων αυτής, Πίστης, Ελπίδας και Αγάπης.

Θέλω, λοιπόν, να αφιερώσω στις εορτάζουσες αλλά και σε όλους εκείνους, που θέλουν να βρουν τα κλειδιά της αληθινής σοφίας το  βίντεο ενός συντόμου κηρύγματος.

Και βέβαια ο καθένας μπορεί να προσθέσει ανάλογα τις δικές του εμπειρίες και να εμπλουτίσει ακόμη περισσότερο το περιεχόμενό τοy.

Η ηλεκτρονική του διεύθυνση είναι:

https://www.youtube.com/watch?v=uEL2qOVt9Jg

 

Και βέβαια να ευχηθούμε όλοι μας στις εορτάζουσες:

Χρόνια πολλά και δημιουργικά, με προσωπική και οικογενειακή ευτυχία.

 

παπα-Ηλίας

 

http://papailiasyfantis.wordpress.com

e mail: yfantis.ilias@gmail.com

 

Ο λαός ξανασταυρώνεται…

Σταυρωση

Η  γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού μας παραπέμπει στη Μεγάλη Βδομάδα και τα Πάθη του Χριστού.

Και, όπως το περιεχόμενο της γιορτής αυτής προκαλεί στο χριστεπώνυμο πλήρωμα έντονα συναισθήματα ευλάβειας, έτσι και σε καθένα σκεπτόμενο άνθρωπο  δημιουργεί εύλογες απορίες  και ερωτήματα. Όπως, για παράδειγμα, είναι το σχετικό με το ποιοι και γιατί σταύρωσαν το Χριστό:

Και η απάντηση, στην προκειμένη περίπτωση, είναι, οπωσδήποτε, ευνόητη: Ποιοι άλλοι θα μπορούσαν να σταυρώσουν το Χριστό, εκτός από κάποιους ειδεχθείς κακούργους! Και ποιοι ήταν οι κακούργοι; Όχι, βέβαια, κάποιοι λήσταρχοι και οι φονιάδες και πάσης φύσεως βαρυποινίτες ή κάποιοι απ’ αυτούς, που οι αρχιτρομοκράτες της άρχουσας αναρχίας τους «βαφτίζουν» τρομοκράτες. Όπως ήταν, για παράδειγμα, ο Νταβέλης ή ο Γιαγκούλας ή κάποιοι άλλοι παρόμοιοι. Οι οποίοι διέθεταν, αρκετή λεβεντιά και φιλότιμο, ώστε συχνά απ’ αυτά, που έπαιρναν απ’ τους πλούσιους, να βοηθούνε τους φτωχούς! Ή, όπως ήταν οι περίφημοι κλέφτες, που πρωτοστάτησαν στην εθνική παλιγγενεσία και πρόσφεραν το αίμα τους και τη ζωή τους για τη λευτεριά της πατρίδας.

Δεν ήταν, λοιπόν, αυτοί. Αλλά οι κακουργότεροι μεταξύ των  κακούργων. Όπως είναι σε κάθε εποχή κάποιοι εκπρόσωποι της θρησκείας, του Νόμου και του Μαμωνά. Οι οποίοι συνεργάζονται, για να διαπράττουν σε βάρος των λαών τα μεγαλύτερα εγκλήματα.

Και πρώτοι-πρώτοι οι εκπρόσωποι της θρησκείας: Οι κλειδοκράτορες του πνευματικού θησαυροφυλακίου, που πωλούν τα πνευματικά πρωτοτόκια, για να πάρουν ως αντιπαροχή υλικά αγαθά και απάνθρωπα προνόμια. Αυτοί, που οφείλουν να είναι στο πλευρό των “ελαχίστων αδελφών” του Χριστού, γίνονται τα ανήθικα ηθικά στηρίγματα των σταυρωτών του λαού…

Και, βέβαια οι αρχιερείς του Μαμωνά! Που πρωτοστατούν στη σταύρωση εκατομμυρίων αθώων. Αφού τους παίρνουν το ψωμί και τους προσφέρουν το θάνατο. Με την πείνα και τον πόλεμο….

Κι ακόμη οι αξιότιμοι νομοθέτες! Που κάθε, σχεδόν, νομοθέτημά τους υπαγορεύεται από δολιότητα και  συνιστά παγίδα σε βάρος του λαού. Καθεστώς που υπηρετούν, κατά κανόνα, και οι πάσης φύσεως, προνομιακά μισθοδοτούμενοι Ηρακλείς της νομιμότητας. Που υποτίθεται ότι υπηρετούν τη δικαιοσύνη. Αλλά στην πραγματικότητα συμβιώνουν αρμονικότατα με την αδικία. Και από εκπρόσωποι της δικαιοσύνης, καταντούν να είναι εκπρόσωποι των πρωταθλητών της αδικίας…

Όπως είναι, εδώ και τώρα, στον τόπο μας και στις μέρες μας η συγκυβέρνηση του δικομματισμού και συλλήβδην η συμμορία των υπερασπιστών του μνημονίου. Οι οποίοι λειτουργούν, όχι βέβαια ως εκπρόσωποι, αλλά ως δολοφόνοι του λαού και ολετήρες της πατρίδας. Με επικεφαλής κάποια κολεγιόπαιδα της Μπίλντεμπεργκ και ανδρείκελα της Μέρκελ. Που καταληστεύουν το φτωχό λαό, για να ικανοποιήσουν την αδηφάγο απληστία των τοκογλύφων. Και όμως, παρόλα αυτά οι εφιάλτες αυτοί ισχυρίζονται ότι κάνουν τα εγκλήματά τους  νόμιμα. Πράγμα που συμβαίνει, δεδομένου ότι έχουν διαστρέψει κάθε έννοια δικαίου και ηθικής. Αφού έχουν νομιμοποιήσει την κλοπή, και τη ληστεία, την απάτη και την αδικία. Και θεοποίησαν συλλήβδην την κακουργία. Όπως και οι γραμματείς με τους φαρισαίους, οι οποίοι, στο όνομα της νόμιμης κακουργίας τους δολοφόνησαν το Χριστό: «Εγώ, τους είπε ο Πιλάτος, δεν βρίσκω στον άνθρωπο αυτό καμιά ενοχή». Κι εκείνοι του αποκρίθηκαν: «Εμείς έχουμε νόμο. Και, σύμφωνα με το νόμο μας αυτό, πρέπει να πεθάνει. Γιατί λέει ότι είναι γιος του Θεού»…

Και ασφαλώς, το τελευταίο που ενδιέφερε τους απατεώνες αυτούς, ήταν ο Θεός. Γιατί  το μόνο, που ασφαλώς τους ενδιέφερε, ήταν τα αμαρτωλά τους συμφέροντα. Τα οποία θίγονταν απ’ την διδασκαλία και δράση του Χριστού. Όπως συμβαίνει και με τους σημερινούς τοκογλύφους, οι οποίοι δολοφονούν και σταυρώνουν τους λαούς, στο όνομα της τοκογλυφίας. Την οποία  φροντίζουν να νομιμοποιούν και να θεοποιούν τα απανταχού της Γης εξωνημένα ανδρείκελά τους.

Και το άκρως θλιβερό και αποκαρδιωτικό, στην τωρινή συγκυρία, είναι ότι ο λαός είναι συνυπεύθυνος, δεδομένου ψηφίζει τους δολοφόνους, τους δικούς του και των συνανθρώπων του. Σε αντίθεση με το λαό της εποχής εκείνης, ο οποίος δεν είχε δικαίωμα ψήφου. Οπότε τον χρησιμοποιούσαν οι διάφοροι νταβατζήδες, ανάλογα με τις περιστάσεις, προκειμένου να δημιουργήσουν ηθικό αντίβαρο στο κακούργημά τους. Πράγμα, που κάνουν, κατά κανόνα, οι αιώνιοι φαρισαίοι, όταν θέλουν να εξοντώσουν ένα άτομο ή και έναν ολάκερο λαό: Θυμηθείτε τι έγινε στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Γιουγκοσλαβία, τη Λιβύη. Και τι έγινε πρόσφατα στη Συρία Όπου εφευρίσκουν διάφορα προσχήματα και «προφάσεις εν αμαρτίαις» (Αλκάιντα, πυρηνικά, χημικά, κλπ). Έτσι ώστε να σπιλώνουν τις ηγεσίες και να δημιουργούν τα ανήθικα ηθικά ερείσματα, προκειμένου να αλώσουν τις χώρες  και να εξοντώσουν τους λαούς.

Και βέβαια αρκετά εύγλωττη είναι και η δική μας περίπτωση. Κατά την οποία η φύτρα των, διαχρονικά, μεγαλύτερων κακούργων και δολοφόνων, έκαμαν συστηματική εκστρατεία κατασυκοφάντησης σε βάρος μας. Προκειμένου να δώσουν ηθικά ερείσματα στο δολοφονικό τους σχέδιο. Με πρωταθλητές της συκοφαντικής τους εκστρατείας κάποιους πολιτικούς μας εφιάλτες, που μιλούσαν για «διεφθαρμένο λαό» άλλα συναφή κακοηθέστατα. Και ύστερα οι αρχιφασίστες και αρχιναζιστές αυτοί έχουν το απύθμενο θράσος να  μιλούν για δημοκρατία και δικαιοσύνη. Όταν συλλήβδην μας δολοφονούν και παράλληλα καταπροδίδουν και ξεπουλάνε την πατρίδα μας. Και δίνουν σε βάρος του λαού αλλεπάλληλα ρεσιτάλ νομικής και οικονομικής και αστυνομικής βαρβαρότητας

Ενώ, αν είχαν και ίχνος, έστω, ντροπής και φιλοτιμίας, θα έπρεπε να είχαν κρυφτεί και βουβαθεί.

Αλλά πού να βρουν τη ντροπή και το φιλότιμο οι συνειδητά ασυνείδητοι και αμετανόητοι αυτοί προδότες και δολοφόνοι!…

παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.wordpress.com

e mail: yfantis.ilias@gmail.com

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 63 other followers