Archive for the ‘Uncategorized’ Category

η συγκύπτουσα πατρίδα…

image.png

Κάποιο Σάββατο σε κάποια εβραϊκή συναγωγή ο Χριστός, θεράπευσε μια γυναίκα(Λουκά: ΙΓ, 10-17), που επί δεκαοχτώ χρόνια υπέφερε από κύφωση (=καμπούριασμα).

Και ο αρχισυνάγωγος, ως εκπρόσωπος της νομιμότητας, στηλίτευσε την πράξη του αυτή. Γιατί, με βάση τη νομιμότητα, ο Χριστός και όσοι θεραπεύονταν το Σάββατο ενεργούσαν παράνομα: «Δεν σας φτάνουν, είπε, οι έξι μέρες της βδομάδας για τις θεραπείες; Είναι ανάγκη να καταστρατηγείτε και την αργία του Σαββάτου»!

Και μπαίνει το ερώτημα: Εμείς πώς θα αντιδρούσαμε απέναντι στη συμπεριφορά αυτή του νομιμόφρονα αρχισυνάγωγου; Ή μάλλον τι κάνουμε εδώ και τώρα, μπροστά στις ανάλογες συμπεριφορές κάποιων ανάγωγων, πλην νομιμοφρόνων, αρχισυνάγωγων (πολιτικών, θρησκευτικών, νομικών αστυνομικών, που, εν ονόματι του νόμου, μας κάνουν την τιμή να μας ληστεύουν ασυστόλως και να μας αδικούν ποικιλοτρόπως. Και αν τολμήσουμε να προβάλλουμε την παραμικρή αντίσταση στο όργιο της αδικίας τους μας ξυλοφορτώνουν αγρίως ή και. μας τυλίγουν σε μια κόλλα χαρτί για τα περαιτέρω.

Γιατί γι’ αυτούς το δίκιο και τα δικαιώματα του λαού είναι εγκλήματα και τα δικά τους  εγκλήματα νόμος. Εν ονόματι του οποίου αφήνουν ασύδοτους τους μαυραγορίτες των πολυεθνικών σούπερ-μάρκετς, της ληστρικής ΔΕΗ και των τραπεζών να κερδοσκοπούν ασυστόλως σε βάρος μας. Με προφανή απώτερο σκοπό τη γενοκτονία του ελληνικού λαού και την εξαφάνιση της Ελλάδας απ’ τον παγκόσμιο χάρτη…

Κι εμείς τι κάνουμε; Τους χειροκροτούμε! Ή στην καλύτερη περίπτωση, σιωπούμε «άβουλοι και μοιραίοι αντάμα». Γιατί απλά σκεφτόμαστε πως, όσοι τόλμησαν να αντισταθούν στη νομιμότητα του κατεστημένου, δεν είχαν καλά ξεμπερδέματα. Και το στρουθοκαμηλισμό μας αυτό δε διστάζομε να τον ντύνουμε με τον τρίβωνα της «χριστιανικής (τάχα) φρονιμάδας»:

Εμείς, λέμε, κοιτάμε την ψυχούλα μας. Και τα υπόλοιπα τ’ αφήνουμε στο Θεό. Τη στιγμή, που ο Χριστός μας είπε να πάρουμε ο καθένας το σταυρό του και να τον ακολουθήσουμε. Που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα έχουμε γράψει το Θεό και την ψυχή μας στα παλαιότερα των υποδημάτων. Και απλά κοιτάμε, το ραχάτι μας και τη βόλεψή μας. Ξεχνώντας ότι, εκτός από την ψυχή μας, θα χάσουμε -αργά ή γρήγορα- και την δυνατότητα επιβίωσή μας.…

Τι έκαμε ο Χριστός; Δεν περιορίστηκε μόνο να θεραπεύσει τη γυναίκα. Θέλησε ακόμη πιο πέρα να θεραπεύσει και τη συγκύπτουσα (=καμπουριασμένη), απ’ τις διαστροφές κάποιων θεσμών, κοινωνία, που την κρατούν δέσμια και δεν την άφηναν να σηκώσει κεφάλι:

«Υποκριτή, είπε στον αρχισυνάγωγο, ενοχλήθηκες, επειδή το Σάββατο θεραπεύτηκε μια γυναίκα του λαού, που υπέφερε 18 χρόνια! Κι όμως εσύ πηγαίνεις το Σάββατο το βόδι σου και το γάιδαρό σου και τα ποτίζεις»!
Που σημαίνει ότι τα ζωντανά του αρχισυνάγωγου ήταν υπεράνω της νομιμότητας και ασφαλώς πολύ ανώτερα από μια γυναίκα του λαού Και, συνεπώς, το πότισμά τους το Σάββατο ήταν νόμιμο. Ενώ η θεραπεία της γυναίκας, που υπέφερε απ’ τη βασανιστική αρρώστια ήταν παράνομη!

 Όπως, καλή ώρα, συμβαίνει, τώρα, και με τους ανεντιμότατους πολιτικούς μας. Που απ’ το αίμα του εξαθλιωμένου λαού προσφέρουν δισεκατομμύρια στους λήσταρχους τραπεζίτες και τοκογλύφους. Για να πολλαπλασιάζουν τη χλιδή τους. Και ν’ αντιπροσφέρουν, χωρίς ίχνος ντροπής και φιλότιμου, στο λαό τις κατασχέσεις και το ξεσπίτωμα. Πετώντας τους στο δρόμο. Ενώ όλων αυτών των καθαρμάτων, όχι μόνο τα καλοθρεμμένα παιδάκια, αλλά ακόμη και τα περιούσια σκυλάκια και γατάκια τους αξίζουν ασφαλώς μεγαλύτερη φροντίδα απ’ τους εξαθλιωμένους γέροντες και τα παιδάκια της φτωχολογιάς.

Που, ως γνωστόν έχουν το θλιβερό προνόμιο να ψάχνουν σε κάδους σκουπιδιών, για να βρούνε κάτι απ’ τα πεταμένα, για να ξεγελάσουν την πείνα τους. Ή τόσους άλλους, που από απελπισία ή και φιλότιμο αυτοκτονούν, γιατί δεν αντέχουν τη δοκιμασία της υπεράνθρωπης αυτής τραγωδίας. Και όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί οι ανεντιμότατοι πολιτικοί ψηφίζουν, με απίστευτη κυνικότητα, νόμους απάνθρωπους, σε βάρος του λαού! Όταν για τους εαυτούς τους και τα «ημέτερα» λαμόγια εξασφαλίζουν πλουσιοπάροχες, αλλά και αφορολόγητες αποδοχές. Και παράλληλα, επειδή η νόμιμη αδικία δεν τους φτάνει, έχουν κατοχυρώσει νομοθετικά και συνταγματικά και το καθεστώς της ασυλίας για το όργιο πάσης παρανομίας ….

Για τους ανάγωγους, λοιπόν, τότε, αρχισυνάγωγους και τους ανεντιμότατους, τώρα, πολιτικούς, τα γεροντάκια και τα παιδάκια, που πεθαίνουν από έλλειψη τροφής και στέγης, στο όνομα της δικής τους χλιδής και ασωτίας, είναι υλικό για καταστροφή. Ενώ για το Χριστό απόλυτη προτεραιότητα έναντι της οποιασδήποτε νομικής διάταξης έχει ο καθένας άνθρωπος και ιδιαίτερα ο άνθρωπος της ανάγκης.

Και συνεπώς ο, τι γίνεται για το καλό του ανθρώπου και ιδιαίτερα του πάσχοντος ανθρώπου, είναι, σε κάθε περίπτωση νόμιμο. Ενώ το κακό, που γίνεται σε βάρος του ανθρώπου, δεν μπορεί να είναι ποτέ νόμιμο. Οποτεδήποτε κι απ’ οποιονδήποτε κι αν γίνεται. Με πρόφαση την οποιαδήποτε κοσμική ή θρησκευτική νομιμότητα. Γιατί, όπως λέει ο Χριστός, σε άλλη περίπτωση, «δεν έγινε ο άνθρωπος για το Σάββατο αλλά το Σάββατο για τον άνθρωπο». Δηλαδή, δεν έγινε ο άνθρωπος για τους νόμους, αλλά οι νόμοι για τον άνθρωπο.

Βέβαια το τι έπαθε ο «παράνομος» Χριστός», είναι γνωστό. Κάτι ανάλογο με ο, τι παθαίνει και η τωρινή ορθόδοξη Ελλάδα. Καθώς ο Χριστός την θέλει ευθυτενή και ωραία, όπως τη θέλησε και η μακραίωνη ιστορία της. Σε αντίθεση με τα  πολιτικά και θρησκευτικά βόδια και γαϊδούρια των ανάγωγων νεοταξιτών αρχισυναγώγων. 

Που την θέλουν «συγκύπτουσαν και μη δυναμένην ανακύψαι εις το παντελές»!….

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

Γιώργης Κοντογιώργης

Νεόφυτος Μόρφου

σχιζοφρένεια!…

 σχιζοφρένεια!…

image.png

 

Ήτανε, λέει, πλούσιος. Και συνάμα ευσεβής και ενάρετος. Άκουσε πως ο Χριστός μιλούσε γα την αιώνια ζωή. Και έτρεξε να τον συναντήσει.

«Δάσκαλε αγαθέ, είπε στο Χριστό, τι πρέπει να κάμω, για να κερδίσω την αιώνια ζωή»;

Αλλά  ο Χριστός δεν μιλούσε τη γλώσσα των συναλλαγών. Και αντί να του ανταποδώσει την κολακευτική φιλοφρόνηση αρχίζει να ψαλιδίζει τα φτερά της ναρκισσιστικής του αυταρέσκειας.

«Δεν υπάρχει κανένας αγαθός, του αποκρίθηκε. Αγαθός είναι μονάχα ο Θεός. Αν όμως θέλεις να κερδίσεις την αιώνια ζωή, δεν έχεις παρά να τηρήσεις τις εντολές»!

-Ποιες εντολές; Ρώτησε.

 «Να μη φονεύεις, να μη μοιχεύεις, να μην κλέβεις, να μη γίνεσαι ψευδομάρτυρας. Να σέβεσαι και να τιμάς τους γονείς σου. Και ν’ αγαπάς το συνάνθρωπό σου σαν τον εαυτό σου»: του αποκρίθηκε ο Χριστός …

Και ο πλούσιος σχεδόν αναφωνεί: «Όλα αυτά τα έχω τηρήσει απ’ την νεότητά μου. Πες μου τι άλλο ακόμη μου χρειάζεται»;

Είπε ότι «όλα» τα είχε τηρήσει. Κι όμως δεν έλεγε την αλήθεια. Γιατί μπορεί να είχε ποδοπατήσει όχι μια και δυο αλλά όλες μαζί τις εντολές του Θεού. Και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι ίσως ποτέ να μην είχε υποπτευθεί αυτή την πραγματικότητα. Γιατί ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούσε-όπως άλλωστε κι εμείς-τον έκανε να βλέπει αναποδογυρισμένη την πραγματικότητα:

Κοιτάξτε, για παράδειγμα, τι κάνουν οι βουλευτές και οι δικαστές μας, οι οποίοι νομοθετούν και υποστηρίζουν, υποτίθεται, τη δικαιοσύνη. Νομοθετούν και αποφασίζουν να παίρνουν αυτοί ηγεμονικούς μισθούς και να δίνουν ψίχουλα στο λαό. Σε σημείο ώστε μάλλον εκπρόσωποι της αδικίας, παρά της δικαιοσύνης, θα ’πρεπε να θεωρούνται.

Κλέφτη λέμε κάποιο παιδάκι, που άρπαξε ένα κουλούρι, για να καταπραΰνει  την πείνα του. Ενώ υποκλινόμαστε μπροστά σε κάποιους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, που τις προδοσίες των μνημονίων και Των Πρεσπών τις αντάλλαξαν με θώκους υπουργικούς, πρωθυπουργικούς  ή ΠτΔ!

Φονιά λέμε αυτόν που σκοτώνει με το στιλέτο. Ενώ χειροκροτούμε και προσκυνούμε  αυτούς, που δολοφονούν χιλιάδες ανθρώπους με νόμους και πολέμους και εκατομμύρια με τις επιδημίες και την πείνα. Ή άλλους, όπως ο Κούλης και ο Πλεύρης, που  νομιμοποίησαν το κακούργημα των εμβολίων και εν ονόματι του κακουργήματος αυτού δολοφονουν τους υγειονομικούς και τις οικογένειές τους. Ή καιτους άνω των 60 ηλικιωμένους!…

Και μάλιστα στο όνομα, δήθεν, της επιστήμης. Ποιας επιστήμης; Της ιατρικής των Μέγκελε! Ή μήπως της νομικής, της οποίας προϋπόθεση είναι η λογική και η δικαιοσύνη;  Όταν αυτοί εφαρμόζουν το νόμο του εξωφρενικού παραλογισμού και αμοραλισμού!

Δεν ήταν μοιχός, λέει ο «ευπρεπής αστός» της ευαγγελικής διήγησης, σύμφωνα με την καθιερωμένη ηθική του υπογαστρίου. Και όμως τι άλλο από μοιχοί και πόρνοι είναι όλοι αυτοί, που ποδοπατούν τον θεόγραφτο στις καρδιές των ανθρώπων νόμο της αγάπης! Αυτοί που κάνουν γάμους πολύφερνους με γυναίκες, που δεν τις αγαπούν. Ή αγοράζουν με τα πλούτη τους γυναίκες, που ούτε ζωγραφιστούς δεν θα ‘θελαν να τους βλέπουν…

Και βέβαια, συχνά, δεν σέβονται ούτε και τιμούν τους γονείς τους. Μάλιστα μερικοί φτάνουν και στο σημείο ακόμη να τους δολοφονούν, προκειμένου να κληρονομήσουν  τα αμαρτωλά πλούτη τους…

Και βέβαια δεν αγαπούν τον συνάνθρωπό τους σαν τον εαυτό τους. Αντίθετα μάλιστα συστηματικά τον θυσιάζουν, με όλους τους δυνατούς τρόπους, στο βωμό των συμφερόντων τους.

Δεν έλεγε, λοιπόν, την αλήθεια ο άνθρωπός μας. Όπως δεν τη λένε και όλοι εκείνοι, που υποστηρίζουν  ότι ο πλούτος είναι σύμφωνος με το Ευαγγέλιο και το θέλημα του Θεού. Όταν  ο Μέγας Χρυσόστομος λέει ότι «δεν υπάρχει πλούτος έντιμος»!…

Δεν έλεγε την αλήθεια. Αλλά ο Χριστός δεν θέλησε να τον διαψεύσει. Τον άφησε να αυτοδιαψευστεί:

«Μπράβο! του είπε, αφού τηρείς όλες τις εντολές. Αν όμως θέλεις να γίνεις τέλειος, υπάρχει ακόμη μα λεπτομέρεια: Πούλησε τα υπάρχοντά σου. Δώστα στους φτωχούς. Και ακολούθησέ με»!…

Η απάντηση του Χριστού άφησε κεραυνόπληκτο τον άνθρωπό μας, που έφυγε βαθύτατα λυπημένος…

Και, στο σημείο αυτό, μπορεί να προβληθεί από εμάς τους σημερινούς Έλληνες η εύλογη ένσταση: Ποια σημασία μπορεί να έχει το παράδειγμα του πλουσίου του Ευαγγελίου για μας, που ζούμε στα όρια της επιβίωσης;

Και όμως, έχει πολύ μεγάλη σημασία. Γιατί πέρα απ’ την αφροσύνη μας αποκαλύπτεται, όχι μόνο η ηθική, αλλά και η πολιτική μας σχιζοφρένεια. Γιατί πολλοί από μας μπορεί στην προσωπική μας ζωή να είμαστε καθόλα δίκαιοι. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στην κοινωνική μας ζωή. Και πιο συγκεκριμένα στην πολιτική. Αφού, στηρίζουμε τους πολιτικούς της προδοσίας και τα κόμματα της λεηλασίας.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι πλούσιοι αποτελούν συντριπτική μειοψηφία, ενώ οι φτωχοί τη συντριπτική πλειοψηφία. Κι όμως η ηθική και πολιτική σχιζοφρένεια της συντριπτικής πλειονότητας της φτωχολογιάς δίνουν, με την ψήφο τους, το δικαίωμα «ν’ αποφασίζουν  και διατάσσουν» διαρκώς οι πλούσιοι…

Πράγμα, που ισχύει στις μέρες μας, ιδιαίτερα για όσους φιγουράρουν ως ευσεβείς και ορθόδοξοι χριστιανοί. Οπότε συμβαίνει το ακατανόητο και απίστευτο: Στην Εκκλησία να προσκυνούμε το Χριστό και στις εκλογές να ψηφίζουμε τους αντίχριστους, σιωνιστές ναζιστές και σατανιστές.  Τους κανακάρηδες της Μπίλντεμπεργκ και των νεοταξικών αποβρασμάτων!

Και είμαστε, μολαταύτα, υπερήφανοι για τη

θρησκευτική και πολιτική μας σχιζοφρένεια!…

Όταν η  πολιτική ελίτ (=αλητεία) έχει συνταχθεί αναφανδόν με την πλευρά του Αντίχριστου. Σύμφωνα με την οποία η διαστροφή και η διαφθορά διδάσκεται ακόμη απ’ το νηπιαγωγείο!…

https://papailiasyfantis.wordpress.com/