Archive for the ‘Uncategorized’ Category

παραλογισμοί

 

Άκουγα απ’ το ραδιόφωνο κάποια πατριαρχική λειτουργία, στην οποία συμμετείχαν πολλοί (30-40)εκπρόσωποι από διάφορες ορθόδοξες εκκλησίες. Όλοι, λοιπόν, αυτοί υποχρεώθηκαν ψάλλουν ο καθένας ξεχωριστά την πατριαρχική «φήμη» (Βαρθολομαίου, του Παναγιωτάτου, κλπ). Πράγμα που ήταν ιδιαίτερα κουραστικό και ανιαρό, όπως βέβαια σε κάθε περίπτωση  με παρόμοιες ανούσιες και άμετρες επαναλήψεις. Ενώ θα μπορούσαν να ψάλλουν την πατριαρχική «φήμη» όλοι μαζί και να βρίσκονται μέσα στα όρια τόσο του αρχαιοελληνικού («μέτρον σριστον»), όσο και του ευαγγελικού ( «μη βαττολογείτε» =πολυλογείτε)μέτρου.

Αυτή, λοιπόν, την πατριαρχική «φήμη» αρνούνται να ψάλλον οι μοναχοί της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου απ’ το 1975. Επειδή το 1965 ο τότε Πατριάρχης συμπροσευχήθηκε στα Ιεροσόλυμα με τον Πάπα. Και για το λόγο αυτό η Ιερή Κοινότητα του Αγίου Όρους αποφάσισε την εκδίωξη από τη Μονή των αρνουμένων να ψάλλουν την πατριαρχική «φήμη» μοναχών και την αντικατάστασή τους από άλλους, διατεθειμένους προφανώς να την ψάλλουν. Και επειδή οι πρώτοι μοναχοί αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι, που επέλεξαν να εγκαταβιώσουν-για να πάνε πού και να ζήσουν πώς- επιστρατεύτηκαν οι κοσμικές αρχές και εξουσίες. Οι οποίες βέβαια και χρησιμοποίησαν βίαια μέσα, για ν’ απαντήσουν και οι μοναχοί με ανάλογο τρόπο (βόμβες  μολότωφ, κλπ). Μια και δεν μπορούσαν να καταλάβουν πού και πώς θα μπορούσαντου λοιπού να επιβιώσουν.Με αποτέλεσμα να βρεθούν, εν ονόματι του νόμου, κατηγορούμενοι. Για να να καταδικαστούν στην απίστευτη ποινή εγκάθειρξης είκοσι (20) χρόνων. Τη στιγμή, που κουραστήκαμε να βλέπουμε να καίγεται η Αθήνα με οδομαχίες ανάμεσα σε αστυνομικούς και κάποιους «γνωστούς άγνωστους», οι οποίοι και όταν ακόμη συλλαμβάνονται αφήνονται ελεύθεροι. Για να διαιωνίζεται έτσι το από κάθε άποψη καταστροφικό και επικίνδυνο αυτό «πανηγύρι».

Για να μην πάμε στο γεγονός ότι κάποιοι πρωταγωνιστές της πολιτικής, μιντιακής και τραπεζικής διαπλοκής έχουν βάλει δυναμίτιδες στα θεμέλια της πατρίδας και τα έχουν όλα τινάξει στον αέρα. Και κανενός δεν φαίνεται να ιδρώνει σοβαρά το αυτί. Όχι βέβαια, προκειμένου να πληροφορήσουν το λαό για την πραγματικότητα αυτή, αφού τη ζει ολοένα και πιο οδυνηρά στο πετσί του. Αλλά για να οδηγηθούν κάποτε και αυτοί σε κάποια δικαστήρια ,τα οποία θα τους υποχρεώσουν να επιστρέψουν όσα με τον ένα άλλο τρόπο έκλεψαν και λήστεψαν απ’ τον ιδρώτα του λαού. Και δεν χρειάζεται να τους στείλουν φυλακή. Αρκεί να τους αφήσουν να ζήσουν με όσα αυτοί αποφασίζουν και διατάσσουν να ζουν τα εκατομμύρια του λαού.

Να συμβεί, δηλαδή, ο, τι περίπου συνέβη και με κάποιους χρυσοκάνθαρους της ΔΕΗ, οι οποίοι πρόσφεραν στους εαυτούς τους 20.000 μηνιαίες αποδοχές και κάπου διακόσιες χιλιάδες καθυστερούμενα. Παραλογισμό που αποτόλμησαν εν ονόματι κάποιου νόμου. Ανάλογου προφανώς προς το διαβόητο 86ο άρθρο του Συντάγματος και άλλων συναφών, που εφευρέθηκαν για τη λεηλασία του δημόσιου κορβανά. Όμως οι αξιότιμοι πολυπρονομιούχοι ΔΕΗτζήδες, όχι μόνο υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν, όπως λέγεται, τα εισπραχθέντα αλλά και να παραιτηθούν. Ασφαλώς και δεν υπάρχει περίπτωση να δεινοπαθήσουν, αλλά οπωσδήποτε στραπατσαρίστηκε λίγο η υπερβάλλουσα σε βάρος του λαού «ύβρις» τους. Η οποία μάλιστα έλαβε προκλητικές και σκανδαλώδεις διαστάσεις και μάλιστα εν μέσω τόσης και τέτοιας οικονομικής κρίσης για τα εκατομμύρια των Ελλήνων. Αλλά εξαιτίας του γεγονότος αυτού ακούστηκε πως ο μέσος όρος των αποδοχών των υπαλλήλων της ΔΕΗ είναι τρεις με τρεισήμισι χιλιάδες ευρώ.Ενώ, αν δεν με απατά η μνήμη έχουν με μειωμένη τιμή το ηλεκτρικό ρεύμα. Και μπαίνει το εύλογο ερώτημα: Σε τι οφείλεται η προνομιακή αυτή μεταχείριση; Όταν εξαιτίας των ποικίλων, κάποτε παρανόμων, επιβαρύνσεων των λογαριασμών της ΔΕΗ δεινοπαθούν εκατομμύρια Ελλήνων. Και συχνά ακούμε για πολύτεκνες και πάμπτωχες οικογένειες που αντιμετωπίζουν τραγικές συνθήκες επιβίωσης, ιδιαίτερα τώρα το χειμώνα. Επειδή οι ΔΕΗτζήδες- dura lex sed lex (=σκληρός ο νόμος αλλά νόμος) –αποφασίζουν και διατάσσουν να τους κόψουν το ρεύμα. Αλλά  ανάλογη προνομιακή με τους ΔΕΗτζήδες μεταχείριση επιφυλάσσεται και σε πάμπολλους άλλους γαλαζοαίματους. Οι οποίοι με πολλές μασέλες ξεκοκαλίζουν το δημόσιο κορβανά. Πάντα εν ονόματι του νόμου. Ο οποίος προφανέστατα δεν νέμει (=μοιράζει) δίκαια τον δημόσιο πλούτο, αλλά σκανδαλωδώς άδικα. Με μύριες «προφάσεις εν αμαρτίαις» οι οποίες δεν έχουν καμιά σχέση ούτε με τη στοιχειώδη λογική ούτε με τη στοιχειώδη δικαιοσύνη…

Αλλά ας επιστρέψουμε στους μοναχούς, οι οποίοι, όπως ήταν επόμενο, μπροστά στην πραγματικότητα που υποχρεώθηκαν ν’ αντιμετωπίσουν ήταν επόμενο να αντιδράσουν ανάλογα. Κατάσταση η οποία θα επιδεινωθεί, εφόσον Πολιτεία και Εκκλησία επιμένουν σε έναν τόσο μεγάλο παραλογισμό. Και ειλικρινά δικαιούται καθένας άνθρωπος, που διαθέτει το κοινό περί λογικής και δικαίου αίσθημα να αναρωτηθεί: Μπορεί να υπάρχει και ίχνος έστω λογικής και δικαιοσύνης σ’ αυτό τον παραλογισμό; Ή μήπως μπορεί να υπάρχει και η παραμικρή σχέση με το πνεύμα της ευαγγελικής ελευθερίας και δικαιοσύνης; Γιατί ακούστηκε να λέει κάποιος αρμόδιος Υπουργός, σε σχετική ερώτηση βουλευτή, ότι πρόκειται για «πνευματικά» θέματα στα οποία δεν μπορεί να επέμβει η Πολιτεία. Σάμπως τα όσα συνέβησαν να μην οφείλονται-με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- στη βάναυση επέμβαση της πολιτικής εξουσίας! Ή μήπως περιποιεί η πραγματικότητα αυτή και ίχνος έστω τιμής τόσο στην Πολιτεία, όσο κυρίως στην Εκκλησία και το Άγιο Όρος και δεν αποτελεί αιτία διασυρμού των μεν και του δε; Ενώ ταυτόχρονα εξυπηρετεί τους καταχθόνιους σκοπούς κάποιων αλλότριων και σκοτεινών κέντρων, που άμεσα ή έμμεσα επιβάλλουν σε βάρος του λαού μας καταιγιστικά μέτρα παραλογισμού και αδικίας…

ρεσιτάλ υποκρισίας…

ρεσιτάλ υποκρισίας…

Λέγεται συνήθως ότι ο Χριστός συχώρεσε τους σταυρωτές του, γιατί δεν ήξεραν τι έκαναν. Αλλά μάλλον αυτό φαίνεται να ισχύει για τους δήμιους, που ανέλαβαν το έργο της σταύρωσης κι άλλους παρατρεχάμενους. Οι οποίοι, όπως φαίνεται συμμετείχαν στο γενικό κλίμα χλευασμού σε βάρος του Χριστού. Όπως άλλωστε συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις.

Δεν φαίνεται όμως να ισχύει το ίδιο και σχετικά με τους γραμματείς και τους φαρισαίους, τους οποίους λίγες μέρες πριν απ’ τη σταύρωσή του ο Χριστός κατακεραύνωσε με τα περίφημα «ουαί» του. Γιατί αυτοί ήξεραν πολύ καλά τι και για ποιο λόγο το έκαναν. Ότι, δηλαδή, τον θυσίαζαν στο βωμό των συμφερόντων και του φθόνου τους, κατηγορώντας τον ως δήθεν βλάσφημο. Γι’ αυτό στηλίτευσε το βασικό χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς τους, που ήταν η υποκρισία. Η υποκρισία, που χαρακτηρίζει και τη συμπεριφορά πολλών σημερινών χριστιανών. Γεγονός που ποικιλοτρόπως επιβεβαιώνεται.

Απαγορεύει, για παράδειγμα, ο κ. Τραμπ την είσοδο των μουσουλμάνων στις ΗΠΑ, με πρόφαση την τρομοκρατία. Κι όμως γνωρίζει πολύ καλά, ποιοι προκάλεσαν τα προσφυγικά κύματα. Που δεν είναι άλλοι απ’ τους δυτικούς κανίβαλους, Αμερικανούς και Ευρωπαίους. Ή μήπως δεν είναι το διαβόητο ΝΑΤΟ, με το οποίο οι προκάτοχοί του κατέστρεψαν το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και όχι μόνο; Άλλοτε με πρόσχημα την Αλ Κάιντα, άλλοτε τα πυρηνικά ή τα χημικά όπλα κι άλλοτε γενικά και αόριστα την τρομοκρατία. Ή μήπως δεν ήταν η αντίπαλός του για τις προεδρικές εκλογές, όπως και ο ίδιος υπαινίχτηκε, που εξέθρεψε το σχετικό με τους τζιχαντιστές εκκολαπτήριο; Οι οποίοι αναστάτωσαντους αραβικούς λαούς, κατέστρεψαν τις χώρες τους και τους ανάγκασαν εκόντες άκοντες να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους. Που σημαίνει ότι , όταν δημιουργείς εσύ ή οι προκάτοχοί σου μια πραγματικότητα, οφείλεις να αναλαμβάνεις και τις ευθύνες. Και όχι να προσποιείσαι ότι δεν καταλαβαίνεις την πραγματικότητα και να καταδικάζεις με τον τρόπο σου τους ανθρώπους, που οι προκάτοχοί σου ξερίζωσαν απ’ τις προγονικές τους εστίες.

Πράγμα βέβαια που  ισχύει και για τους ηγέτες της Ευρώπης. Αφού και κάποιοιαπ’ αυτούς, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο είχαν τη συμμετοχή τους στα τερατουργήματα του ΝΑΤΟ. Κι όμως τώρα ο ένας κατόπιν του άλλου υψώνουν τείχη, γα να μη μολυνθούν οι χριστιανικές τους χώρες απ’ τους μουσουλμάνους πρόσφυγες. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για μας, οι οποίοι, απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, δεν είχαμε ενεργητική συμμετοχή στις νατοϊκές επιχειρήσεις. Κι όμως παρ’ όλα αυτά κινδυνεύουμε να υποστούμε τις βαρύτερες συνέπειες απ’ τις προσφυγικές ροές. Οι οποίες μπορεί να γίνουν εντονότερες τώρα, μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου να μην επιστραφούν στην Τουρκία οι πραξικοπηματίες αξιωματικοί. Δεδομένου ότι ήδη οι Τούρκοι κάνουν στις βραχονησίδες των Ιμίων επίδειξη της συνηθισμένης βαρβαρότητάς τους. Για την οποία μάλιστα αισθάνονται και πολύ υπερήφανοι. Δεδομένου ότι σαν λαός δεν έχουν τίποτε άλλο, εκτός της βαρβαρότητας, να παρουσιάσουν διαχρονικά. Υπάρχει όμως στην περίπτωση τη δική μας ένα πολύ ευαίσθητο σημείο, που είναι σχετικό με τη φοίτηση των μικρών αράβων στα σχολεία μας. Δεδομένου ότι τα παιδιά είναι τα αθωότερα από κάθε άποψη θύματα και η οποιαδήποτε συμπεριφορά απέναντί τους  χαράσσεται βαθιά στην ψυχή τους.

Η υποκρισία όμως δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των ηγεσιών αλλά και των λαών. Γιατί δημιουργείται το ευνόητο ερώτημα: Αλήθεια πού ήταν όλοι αυτοί, που σήμερα ξεσηκώθηκαν εναντίον του αντιπροσφυγικού διατάγματος του Τραμπ, όταν οι προκάτοχοί του κατέστρεφαν τις αραβικέςχώρες; Πού ήταν οι διαμαρτυρόμενοι χολιγουντιανοί και μιντιακοί αστέρες; Και ξύπνησαν ξαφνικά τώρα, για να προκαλέσουν όλες αυτές τις διαδηλώσεις, που, σε τελική ανάλυση, δεν φαίνεται να έχουν ιδιαίτερη αξία. Δεδομένου ότι η καταστροφή των αραβικών και των ορθόδοξων λαών ξεκινάει από πολύ βαθιά και πηγαίνει πολύ μακριά. Γιατί αποσκοπεί στην κυριαρχία πάνω στη Γη των περιούσιων λαών, που έχουν υπέρτατο θεό τους το μαμωνά και ηθική τους το έγκλημα. Έτσι ώστε να επικρατήσει για πάντα η αρμονία του σατανισμού και να μην  ακούγονται από πουθενά οι παραφωνίες της  αλήθειας και της δικαιοσύνης.

Άλλωστε, όσο κι αν φαίνεται παράδοξο,κάποιες αραβικές χώρες καταστράφηκαν, όχι γιατί οι ηγέτες τους επιβουλεύονταν άλλους λαούς αλλά επειδή έπαιρναν ευεργετικά μέτρα για το λαό τους. Και για να γίνει καλύτερα αντιληπτό αυτό, σταχυολογούμε δειγματοληπτικά ελάχιστα απ’ τα μέτρα που πήρε για το λαό του ο Καντάφι: Ο ηλεκτρισμός, για παράδειγμα, ήταν δωρεάν για όλους τους πολίτες. Τα δάνεια ήταν άτοκα. Η παιδεία και η ιατρική περίθαλψη δωρεάν. Στους  ασχολούμενους με τη γεωργία δίνονταν δωρεάν, γη, κατοικία και εξοπλισμός για το ξεκίνημά τους. Οι νεόνυμφοι έπαιρναν 50.000 δολάρια. Κάθε μητέρα έπαιρνε για το νεογέννητο παιδίτης 10.000 δολάρια. Αυτά και πληθώρα άλλων εξόχως ευεργετικών για το λαό του μέτρων είχε πάρει ο «διαβόητος τύραννος» Καντάφι…

Που σημαίνει ότι οι νατοϊκοί κανίβαλοι που φρόντισαν να τον δολοφονήσουν έκαμαν πολύ καλά. Πράγμα που ολόψυχα υποστηρίζουν και κάποιοι δικοί μας μνημονιακοί φωστήρες. Δεδομένου ότι το παράδειγμά του μπορούσε να αποτελέσει κακό προηγούμενο για τα ληστρικά καπιταλιστικά μας ήθη. Αφού είχε πάρει μέτρα,που ούτε στο όνειρό τους δεν τα βλέπουν  οι δουλοπάροικοι του καπιταλιστικού παραδείσου. Και πολύ βέβαια περισσότερο εμείς οι Έλληνες που συνειδητοποιούμε ολοένα  και περισσότερο την ιδιαίτερη περιποίηση, που επιφυλάσσει για μας το ΔΝΤ και οι λοιποί αξιολάτρευτοι σωτήρες μας τοκογλύφοι…ρεσιτάλ υποκρισίας

τραμπαλισμοί

τραμπαλισμοί….

 

Περιμέναμε ν’ ακούσουμε πολλά και σπουδαία πράγματα απ’ τον κ. Τραμπ. Γιατί αυτοί, που υποτίθεται ότι ήξεραν τι θα πει, μας είχαν προαναγγείλει ότι, όχι απλά θα ήταν ρηξικέλευθος αλλά θα διατύπωνε ακόμη και φιλοσοφικές απόψεις.Και θα ήταν πολύ ενδιαφέρον ν’ ακούγαμε από έναν ζάπλουτο με βάση ποιες φιλοσοφικές ή και θρησκευτικές πεποιθήσεις μπορεί να δικαιολογήσει τον τεράστιο πλούτο που ο ίδιος και άλλοι όμοιοί του έχουν σωρεύσει. Κι όμως, σε τελική ανάλυση, φαινόταν εξαιρετικά διστακτικός και σχεδόν φοβισμένος στη διατύπωση των απόψεών του. Και κλωθογύριζε διαρκώς στα ίδια και στα ίδια, σάμπως κάποιοι να του είχαν βάλει ένα αόρατο φίμωτρο. Γιατί βέβαια δεν αγνοεί ότιείναι ικανοί για τα πάντα…

Ποιοι; Μα όλοι αυτοί, που και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας και της ορκωμοσίας του αλλά και εκ των υστέρων ξεσάλωσαν εναντίον του. Έτσι ώστε, αντί να τους τρομοκρατήσει αυτός, να τον τρομοκρατήσουν αυτοί. Και επιστράτευσαν όλα τα πανίσχυρα μέσα που τόσα χρόνια φρόντισαν να συγκεντρώσουν στα χέρια τους και που  άφθονα τώρα τα έχουν  στη διάθεσή τους. Από τα ΜΜΕ (=μέσα μαζικής εξαπατήσεως) μέχρι το χολιγουντιανό και το λοιπό «καλλιτεχνικό» κατιναριό. Που τώρα παραληρεί και απειλεί να φτάσει ακόμη και μέχρι την ανατίναξη του Λευκού Οίκου. Έτσι ώστε όλοι και όλα μαζίνα τα χρησιμοποιούν, προκειμένου να ξεσηκώσουν τα κοπάδια του λαού και να κάμουν επίδειξη δύναμης.

Γιατί βέβαιαείναι σίγουρο ότι όλα αυτά τα κοπάδια, που ξεχύθηκαν στους δρόμους και τις πλατείες δεν γνωρίζουν για ποιο λόγο και ποιες «αξίες» τάχα διαμαρτύρονται. Γιατί βέβαια δεν είναι ο κ. Τραμπ ο πρώτος Αμερικανός Πρόεδρος που, όπως διατείνονται, έχει προσβάλλει τα χρηστά -με τη στενή αλλά και την ευρύτερη έννοια- αμερικανικά ήθη και θέτει σε αμφισβήτηση τα δικαιώματα των γυναικών αλλά, αν καλά θυμάμαι, κάποιοι άλλοι προ αυτού έχουν σχετικά υπερβαλλόντως «διαπρέψει». Ξεσηκώθηκαν τα κοπάδια εναντίον του, γιατί απλά με την ανηλεή πλύση εγκεφάλων, που έχουν υποστεί, κατάντησαν να βλέπουν αναποδογυρισμένη την πραγματικότητα. Πράγμα που συμβαίνει και με το παραπάνω και εδώ στη γη της «φαιδράςπορτοκαλέας». Όπου οι περισσότεροι έχουν καταντήσει να βλέπουν ότι ζούμε στον ευτυχέστερο από μιντιακής πλευράς παράδεισο και όχι στην εφιαλτικότερη πραγματική κόλαση, όπως στην πραγματικότητα συμβαίνει.

Μεταξύ των πολλών άλλων στα οποία  δεν ακούσαμε να αναφερθεί ο κ. Τραμπ ήταν και το τόσο αγαπημένο μας ΝΑΤΟ, για το οποίο θεωρεί, όπως είπαν, περιττές τις μεγάλες αμερικανικές δαπάνες. Πέραν του γεγονότος ότι σε παγκόσμια κλίμακα έχει αποδειχθεί  ο πλέον επικίνδυνος συνασπισμός σε βάρος της ανθρωπότητας. Και κοντέψαμε να πάθουμε μελαγχολία,ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες, τόσο για τις πολύτιμες προσφορές του απέναντι στην πατρίδα μας, που θα χάναμε, όσο και γιατί δεν θα ξαναβλέπαμε στο γαλανό ουρανό μας τους υπέροχους εκείνουςψεκασμούς. Οι οποίοι, σύμφωνα με τους ειδικούς, τείνουν ν’ αποδειχθούν  μια μεγάλη μάστιγα κατά της ανθρωπότητας, καθώς είναι μια απ’ τις βασικότερες αιτίες για τις οποίες οι άνθρωποι είναι ανήμποροι, άρρωστοι και το ποσοστό θνησιμότητας αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Και που είναι τόσο περισσότερο αληθινοί, όσο περισσότερο διαψεύδονται και χλευάζονται συχνά από κάποιους πολιτικούς και μιντιακούς εγκάθετους.

Βέβαια έβαλε στο επίκεντρο της ομιλίας του ο κ. Τραμπ την Αμερική και τους Αμερικάνους. Κι αυτό είναι λογικό και φυσιολογικό. Σε αντίθεση με τους δικούς μας πολιτικούς, που απ’ όσο γνωρίζουμε, έχουν σε πρώτη προτεραιότητα, το ΔΝΤ, τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες και άντε και κάποιες  ελληνικές. Τις οποίες ωστόσο φροντίζουν να ενισχύουν αδιάκοπα με τον ιδρώτα και το αίμα του ελληνικού λαού, τον οποίο, όπως είναι γνωστό,  έχουν απροκάλυπτα καταδικάσει σε αργό αλλά αναπόφευκτο  θάνατο.

Επίσης τόνισε ότι σκοπός της πολιτικής του είναι ο παραγόμενος πλούτος να πηγαίνει στο λαό και όχι σε μια ελίτ χρυσοκανθάρων. Όπως επίσης δυστυχώς συμβαίνει στη χώρα της «φαιδράςπορτοκαλέας». Όπου οι πολιτικοί εφιάλτες έφθασαν στο κατάντημα να καταδολιευτούν ακόμη και το Σύνταγμα, προκειμένου να κατοχυρώσουν το σε βάρος του λαού κλεφτοκαθεστώς και ληστοκαθεστώς τους. Με το διαβόητο εκείνο 86ο άρθρο του Συντάγματος, το οποίο οι ίδιοι χαρακτηρίζουν «κατάπτυστο». Και που δυστυχώς ένας ολόκληρος λαός δεν μπορεί να καταλάβει ότι, κατά λογική συνέπεια, κατάπτυστοι είναι όχι μόνο εκείνοι που το «μαγείρεψαν» αλλά και όλοι εκείνοι, που εδώ και τόσα χρόνια με διάφορες ελεεινές προφάσεις το διατηρούν «ως κόρην οφθαλμού». Γιατί απλά σκέφτονται ότι μπορεί η μεγαλοφυής εφεύρεση των προκατόχων τους να φανεί και στους ίδιους εξαιρετικά πολύτιμη. Και υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, που θέλουν να λέγονται Έλληνες και δεν ντρέπονται καθόλου να συγκαταριθμούνται μεταξύ των τυφλών οπαδών των πολιτικών αυτών ληστών και απατεώνων. Που τώρα σαν τους βρικόλακες απαίσια αποκρουστικοί επανέρχονται απ’ τα έγκατα του Άδη. Προκειμένου να μας θυμίσουν τα μεγάλα και σωτήρια κατορθώματα, που θα έκαναν για τη σωτηρία της πατρίδας, αν τους είχαν αφήσει οι εντολοδότες τους.  Και μια που τότε δεν πρόλαβαν,τώρα μας ζητούν να τους ξαναδώσουμε την ευκαιρία να ολοκληρώσουν το μακάβριο έργο τους.Στέλνοντάς μας απ’ την κόλαση του ΔΝΤ και των μνημονίων στην  «Κόλαση» του Δάντη. Στην οποία «όποιος βρεθεί», σύμφωνα με τον ποιητή,  «πρέπει να εγκαταλείψει κάθε ελπίδα».

Χειροκροτήστε τους, λοιπόν, δοξάστε τους και προσκυνήστε τους, αν προτιμάτε! Η πτωμαΐνη της σκέψης τους είναι ικανή να σκοτώσει, όχι μόνο εμάς αλλά ολάκερη την ανθρωπότητα…

φως δικαιοσύνης

φως δικαιοσύνης…

 

«Όλα στο φως», είπε ο Πρωθυπουργός σχετικά με τα δάνεια που, χωρίς καμιά εγγύηση, αλλά «με αέρα» και ανώδυνα επιτόκια, έπαιρναν απ’ τις τράπεζες  κάποια κόμματα και ΜΜΕ. Τα οποία δάνεια έγιναν, όπως φαίνεται,«αγύριστα». Έτσι ώστε να υποχρεωθεί να τα πληρώσει ο φτωχός λαός.

Και το ερώτημα, που τίθεται στην προκειμένη περίπτωση είναι:Τι είδους θα είναι αυτό το «φως»; Θα είναι το φως της νομικής δικαιοσύνης, η οποία σε μεγάλο βαθμό είναι στην υπηρεσία της αδικίας και πολέμια της αληθινής δικαιοσύνης; Αφού εκ μέρους της γίνονται-όταν γίνονται-κάποιες «πολύκροτες» δίκες, που έχουν σαν προανάκρουσμα μεγαλόστομες διακηρύξεις του είδους «θα επιπέσει βαρύς ο πέλεκυς της δικαιοσύνης» ή «θα ριχτεί άπλετο φως». Με αποτέλεσματο «άπλετο φως», να αποδεικνύεται τελικά, όχι μόνο  άπλυτο αλλά και βρώμικο. Αφού επιστρατεύονται όλοι οι μηχανισμοί, προκειμένου να συγκαλυφθεί και να συσκοτισθεί η αλήθεια και να μην αποδοθεί κανενός είδους δικαιοσύνη.

Αλλά σ’ αυτές τις περιπτώσεις αυτό, που έχει σημασία δεν είναι ν’ αποδοθεί μια κάποια νομική δικαιοσύνη.Το θέμα είναι ν’ αποδοθεί κοινωνική δικαιοσύνη. Που σημαίνει τα «δανεικά» να επιστραφούν μέχρι το τελευταίο ευρώ και να μην τα πληρώσει ο φτωχός λαός. Να ισχύσει, δηλαδή, και για τους γαλαζοαίματους ο, τι ισχύει και για το λαό. Ο οποίοςδανείζεται όχι «με αέρα»αλλά  με υποθήκες και εγγυητές και βαρύτατα επιτόκια. Ή μήπως ξεχνούμε τα πολυποίκιλα καταναλωτικά δάνεια και  τις παμπόνηρες πιστωτικές κάρτες με τα τερατώδη επιτόκια με τα οποία μας πολιορκούσαν οι λήσταρχοι τραπεζίτες; Στα οποία πολλοί ενέδιδαν και κατάπιναν το δόλωμα, με δεδομένες τις τότε μισθοδοτικές και συνταξιοδοτικές αποδοχές τους. Ή μήπως ξεχάσαμε το διαβόητο Χρηματιστήριο και τις τόσες άλλες παγίδες, που χρησιμοποίησαν, προκειμένου να πετύχουν την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη οικονομική αφαίμαξη του λαού; Με αποκορύφωμα της ληστρικής αυτής επιδρομής την υποδούλωσή μας στο ΔΝΤ και τους λοιπούς τοκογλυφικούς μηχανισμούς. Την οποία υποδούλωση ο αλήστου μνήμης τότε πρωθυπουργός επέλεξε να μας την αναγγείλει με φόντο το «ρομαντικό» ντεκόρ του Καστελλόριζου. Για να επακολουθήσουν οι παράλογες και παράνομες απαιτήσεις των τοκογλύφων αφενός και οι δεινοί ακρωτηριασμοί μισθών και των συντάξεων αφετέρου. Εξαιτίας των οποίων οι παγιδευμένοι πολίτες δεν μπορούν να ανταποκριθούν πλέον στις δανειακές τους υποχρεώσεις. Με αποτέλεσμα τα δάνειά τους να καταστούν, όπως εφιαλτικά διατυμπανίζεται, «κόκκινα» και να κινδυνεύουν τώρα να χάσουν τα σπίτια τους και τις επιχειρήσεις τους.

Αλλά γιατί, ενώ τα δάνεια του φτωχού λαού γίνονται «κόκκινα», δεν ισχύει το ίδιο και για τα δάνεια των πολιτικών και μιντιακών απατεώνων και  μπαταξήδων; Που τα δάνειά τους δεν «κοκκινίζουν» ποτέ, αλλά παραμένουν κατάμαυρα σαν τις ψυχές τους, έτσι ώστε να  ανακυκλώνονται αυτοί και τα κομματικά και μιντιακά τους φερέφωνα! Αν όμως έστω και λίγο κοκκίνιζαν από ντροπή, θα επέστρεφαν τα οφειλόμενα και θα εξαφανίζονταν. Αλλά είναι τόσο ξεδιάντροποι και  έχουν και έχουν τέτοιο απύθμενο θράσος, ώστε να υψώνουν επιτιμητικά το δάχτυλο και να γίνονται ιταμοί τιμητές σε όποιους τολμήσουν να τους θυμίσουν ότι υπήρξαν ήρωες μεγάλων και πολλαπλών σκανδάλων. Όπως, γα παράδειγμα, οι πρωταγωνιστές στο γερμανικό έπος της Ζημενσιάδας και πάμπολλοι άλλοι. Οι οποίοι, όχι μόνο δεν κοκκινίζουν και δεν εξαφανίζονται, αλλά  χωρίς ίχνος ντροπής καλούν το λαό να ανανεώσει την απέναντί τους εμπιστοσύνη. Για να συγκεντρώνουν , όπως λέγεται, δυστυχώς υψηλά δημοσκοπικά ποσοστά. Προφανώς  αντιστρόφως ανάλογα με το δείχτη νοημοσύνης των οπαδών τους…

Και έχουν από πάνω το θράσος να μας μιλούν, αφενός για συνταγματικά και δημοκρατικά τόξα, στα οποία εντάσσουν εαυτούς και αλλήλους και αφετέρου για εγκληματικές οργανώσεις, στις οποίες συγκαταλέγουν κάποιους άλλους. Σάμπως οι αυτοκτονίες, στις οποίες έσπρωξαν χιλιάδες λαού να μην είναι σε τελική ανάλυση, δικές τους δολοφονίες. Ή οι πολυποίκιλες κάλπικες επωνυμίες κάτω απ’ τις οποίες προσπαθούν να αποκρύψουν την αληθινή τους ταυτότητα, να μη θυμίζουν την πολυωνυμία των κοινών λωποδυτών και ληστάρχων.  Ή οι δολοφονικές παγίδες των μνημονίων, των οποίων είναι αυτουργοί και συνεργοί,  να μην συνιστούν εγκλήματα εσχάτης προδοσίας! Δεδομένου ότι, παρ’ όλες τις παραλλαγές τους, παραμένουν ίδιοι και απαράλλακτοι, αφού  υπηρετούν εξακολουθητικά τα ίδια προδοτικά σχέδια. Τα οποία αποβλέπουν καταφανέστατα στην καταστροφή της πατρίδας και τον αφανισμό του λαού. Πράγμα που  και οι πέτρες ακόμη το φωνάζουν. Γιατί, αν πραγματικά συμβαίνει να μην το καταλαβαίνουν οι ίδιοι, αυτό σημαίνει ότι είναι προφανώς ακατάλληλοι για το ρόλο, που επέλεξαν να παίξουν. Ενώ, αν το βλέπουν και επιμένουν στις καταστροφικές τους επιλογές, αυτό σημαίνει ότι συνειδητά υπηρετούν ένα καθεστώς απροκάλυπτης προδοσίας για το οποίο κάποιοι άλλοι τους επιλέγουν.Για να τους χρησιμοποιούν για όσο χρόνο τους χρειάζονται και ύστερα να τους πετούν στον ίδιο Καιάδα μαζί με το λαό.

Και είναι απορίας άξιο πως  ύστερα απ’ όλα αυτά μπορούν να μας μιλούν και για καθάρσεις. Για να μας  θυμίζουν τα αθάνατα λόγια του Ηράκλειτου, ο οποίος παρομοιάζει τις καθάρσεις αυτού του είδους με το λουτρό που παίρνουν τα γουρούνια μέσα στο βούρκο. Ας ελπίσουμε όμως ότι στην προκειμένη περίπτωση ο Πρωθυπουργός, όταν μιλάει για «φώς σε όλα»»,δεν το χρησιμοποιεί ως τέχνασμα αποπροσανατολισμού του λαού. Αλλά εννοεί το φως της αληθινής δικαιοσύνης. Σε αντίθεση με το άπλυτο φως της κάλπικης, που δυστυχώς χρησιμοποιήθηκε μέχρι τώρα, για να μας εμποδίζει να βλέπουμε τα εφτάδιπλα σκοτάδια και το βούρκο, στα οποία διεθνείς και ντόπιοι κανίβαλοι απροκάλυπτα μας βουλιάζουν!…
Προσκλητήρια γάμου
icinvitations

η σωτηρίας ψυχής

η σωτηρία της ψυχής

 

Θυμούμαι, κατά καιρούς,που διάφοροι βαρύγδουποι καλαμαράδες αμφισβήτησαν την ποιητική αξία του Θούριου του Ρήγα ή των σολωμικών ποιημάτων. Κι όμως, σε τελική ανάλυση, πιστεύω ότι τα ποιήματα αυτά θα πάνε πολύ μακρύτερα μέσα στη διαδρομή του χρόνου απ’ τα ογκώδη και πολύτομα βιβλίααυτών που αμφισβήτησαν την αξία τους. Αν βέβαια το μισελληνικό πνεύμα, που σε μεγάλο βαθμό άγει και φέρει τα τελευταία χρόνια τα πράγματα της παιδείας μας δεν καταφέρει να εξοβελίσειτο αγωνιστικό πνεύμα, όχι μόνο μέσα από τα σχολικά βιβλία, αλλά κι απ’ την καθόλου πνευματική μας ζωή.

Αλλά ποιος είναι ο βαθύτερος λόγος της μεγαλύτερης-όπως πιστεύουμε- ανθεκτικότητας του Θούριου και των σολωμικών ποιημάτων απέναντι στα  δικάτους κατασκευάσματα; Έγκειται-κατά τη γνώμη του γράφοντος-στο γεγονός ότι διαθέτουν το «εν ου εστί χρεία» και που είναι ακριβώς η ψυχή. Και για να γίνει καλύτερα αντιληπτό αυτό, ας θυμηθούμε κάποιες περιπέτειες των φοιτητικών μας χρόνων με κάποιους καθηγητές, που ήταν φόβος και τρόμος. Κι αυτό, όχι γιατί τα βιβλία τους περιείχαν βαθυστόχαστες σκέψεις, που δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε, αλλά γιατί ήταν γραμμένα με τρόπο αλαμπουρνέζικο. Επειδή το πιο δύσκολο πράγμα δεν είναι να κατανοήσει κάποιος τα δυσνόητα αλλά να μπορέσει νασυγκρατήσει τα ανόητα.

Κι αυτό φοβούμαι ότι είναι το μεγαλύτερο διαχρονικό πρόβλημα της παιδείας μας. Και κυρίως της ανωτάτης. Στο ότι σπάνια διέθετε προικισμένους και πρωτότυπους συγγραφείς. Οι οποίοι να συγκινούν και, ει δυνατόν, να συγκλονίζουν τις νεανικές ψυχές. Όπου συνέβαινε να βρεθούν τέτοιοι έτρεχαν σμάρι οι φοιτητές, προκειμένου να τους ακούσουν και να μελετήσουν τα βιβλία τους. Γιατί υπήρχαν και περιπτώσεις, που το καθηγητικό κατεστημένο περιθωριοποιούσε τους άξιους, για να μην επισκιάζουν τους μέτριους.

Άλλωστε στη Μέση και Στοιχειώδη παιδεία τα ελλείποντα τα αναπλήρωναν οι διάφοροι λογοτέχνες και συγγραφείς, που αρκετούς ευτύχησε να διαθέτει ο νεότερος ελληνισμός. Μόνο που τα τελευταία χρόνια κατεβλήθη προσπάθεια, προκειμένου να εξοβελιστεί και αυτών το έργο, για να γίνει το σύνολο της παιδείας μας ένας χώρος, όπου ανθεί ο, τι βλακωδέστερο παρήγαγε η κρανιακή κάψα κάποιων ηλίθιων «σοφών». Έτσι ώστε τα παιδιά να υφίστανται εξ απαλών ονύχων πλύση εγκεφάλου και προσαρμογής σε καθεστώς αναγκαστικής αποβλάκωσης. Που σημαίνει ότι πρώτιστο μέλημα των εθνικών δ0λοφόνων μας είναι ακριβώς να σκοτώσουν την ψυχή, τη δική μας, αλλά κυρίως των παιδιών μας.

Ποιο εύκολα μπορεί κάποιος να διακρίνει αυτή την πραγματικότητα στο χώρο της Εκκλησίας. Τουλάχιστο εκ πρώτης όψεως. Κι ας πάρουμε το χαρακτηριστικό παράδειγμα των αγίων αυτού του μήνα. Όπου, σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας μας, υπάρχουν πολλοί μεγάλοι άγιοι, παρότι η αγιότητά τους ποικίλλει. Αφού η μεγαλοσύνη τους δεν μετριέται με βάση τα κοσμικά κριτήρια αλλά με τα χαρίσματα που ο Θεός έδωσε στον καθένα. Ο Μέγας Βασίλειος, για παράδειγμα, που διέπρεψε σε πολλά και διάφορα επίπεδα χαρακτηρίστηκε δικαίως μέγας. Αλλά μέγας χαρακτηρίστηκε επίσης δικαίως και οΑντώνιος, παρότι ήταν τελείως αγράμματος.

Για να καταλάβουμε τη διαφορά ανάμεσα στα κοσμικά και τα εκκλησιαστικά κριτήρια είναι νομίζω σκόπιμο  να επικαλεστούμε στο σημείο αυτό την «εξομολόγηση» ενός τωρινού αρχιερέα σε δημοσιογράφο. «Συχνά, λέει ο αρχιερέας, συλλαμβάνω τον εαυτό μου, καθώς συνεδριάζει η Σύνοδος, να κοιτάζω διαρκώς την ώρα. Και προφανώς συμβαίνει αυτό, γιατί τα λεγόμενα είναι μάλλον βαρετά και αδιάφορα. Αν όμως συνέβαινε να είναι μεταξύ των συνοδικών κάποιοι σαν τους μεγάλους σύγχρονους αγίους, όπως ο Πορφύριος και ο Παΐσιος, τότε σίγουρα θα υπήρχε ενδιαφέρον».Εδώ όμως μπαίνει από εμάς τους κοινούς θνητούς ένα πολύ απλό ερώτημα: Πώς θα γινόταν δυνατό να βρίσκονται μεταξύ των συνοδικών ιεραρχών κάποιοι σαν τον π. Πορφύριο ή τον π. Παΐσιο, όπως στα χρυσά χρόνια της Εκκλησίας ήταν και ο τσοπάνος άγιος Σπυρίδων; Όταν ο ένας (π. Πορφύριος)είχε τελειώσει μόλις τη Βα Δημοτικού και ο άλλος (π. Παΐσιος) είχε απλά αποφοιτήσει απ’ αυτό. Ποια κοσμική ή εκκλησιαστική νομιμότητα θα επέτρεπε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο; Όταν οι αρμόδιοι κρετίνοι και των δύο πλευρών θα είχαν κυριολεκτικά φρυάξει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο!

Να όμως που η ετυμηγορία του Ύψιστου αποφάνθηκε αποφασιστικά και κατηγορηματικά ότι τα κολλυβογράμματα του Πορφυρίου και του Παϊσίου βρίσκονται με αστρονομική διαφορά ασύγκριτα ψηλότερα απ’ τις διάφορες κάλπικες περγαμηνές κάποιων τωρινών αρχιερέων και άλλων σοφολογιότατων. Πράγμα που επιβεβαιώνεται και εκ του γεγονότος ότι μπορείς άπειρες φορές να διαβάσεις τα λεγόμενα των ολιγογράμματων αυτών ανθρώπων, ενώ αδυνατείς να διαβάσεις έστω και για μια φορά τα λεγόμενα και τα γραφόμενα τόσων άλλων, οι οποίοι είναι οπλισμένοι με εχέγγυα, που τους έχουν εξασφαλίσει τα οποιαδήποτε κέντρα κατασκευής πνευματικών και πολιτικών, υποτίθεται, ηγετών.

Αναδεικνύεται νομίζω και στο σημείο αυτό ο πρωταρχικός ρόλος που παίζει η ψυχή απ’ την οποία απορρέει το κάθε δημιούργημα: Κάποιοι απ’ τους προφήτες, για παράδειγμα, της Π. Διαθήκης δεν ήταν παρά γεωργοκτηνοτρόφοι. Κι όμως είπαν, πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, πράγματα που δύσκολα θα μπορούσαν να προσεγγίσουν κάποιοι καλαμαράδες της σύγχρονης εποχής, που καυχιούνται για τα κάλπικα «βιογραφικά» τους. Και ασφαλώς ο Πατροκοσμάς και ο Ρήγας κι ο Μακρυγιάννης το μεγαλύτερο εφόδιο, που είχαν στις αποσκευές τους ήταν η ψυχή. Αυτή ακριβώς η ψυχή που κάποιοι ζητούν να δολοφονήσουν σε μας τους τωρινούς νεοέλληνες.

Πουόμως εμείς οι Νεοέλληνες κάνουμε πολύ ελάχιστα ή και τίποτε για τη σωτηρίατης….
Προσκλητήρια γάμου
icinvitations

το κλειδί του χρόνου

το κλειδί του χρόνου

Αυτές τις μέρες ανταλλάσσουμε ευχές για τις γιορτές και τον καινούργιο χρόνο. Και καλά κάνουμε. Γιατί οι ευχές έχουν ευεργετική επίδραση στη ζωή μας. Όπως βέβαια και οι κατάρες έχουν αρνητική. Όμως η πορεία του χρόνου δεν προσδιορίζεται απ’ τις ευχές με κάποιο μαγικό τρόπο. Εξαρτάται πάντα και από τον τρόπο που εμείς θα χρησιμοποιήσουμε το χρόνο. Απ’ τα κλειδιά που θα χρησιμοποιήσουμε προκειμένου να ξεκλειδώνουμε κάθε στιγμή του χρόνου, για να φτάσουμε στην επίλυση των προβλημάτων μας.

Οι διανοητές, στην προκειμένη περίπτωση,διακρίνουν το χρόνο σε χρονολογικό και υπαρξιακό: Χρονολογικός είναι ο χρόνος, που κυλά αδυσώπητος, για να καταστρέφει και να δημιουργεί. Που απ’ την παιδική ηλικία, μας οδηγεί στην εφηβεία και ύστερα στην ενηλικίωση, για να μας πετάξει στην εσχατιά των γηρατειών. Απ’ όπου βλέπουμε την περασμένη μας ζωή, που δεν μπορούμε να αναθεωρήσουμε, αλλά και το επερχόμενο τέλος, που δεν μπορούμε να αποτρέψουμε.
Παράλληλα με τον χρονολογικό  ζούμε, όπως προαναφέραμε, και τον υπαρξιακό μας χρόνοΟ οποίος όμως δεν έχει την ακαμψία του χρονολογικού. Αφού αυξομειώνεται ανάλογα με τις περιστάσεις. Έτσι ώστε άλλοτε να επιμηκύνεται κι άλλοτε να συμπυκνώνεται. Κι άλλοτε σε περιπτώσεις έντονα φορτισμένες από χαρά ή αγωνία να σταματά. Κάποια παραδείγματα: Ο Ντοστογιέφσκι είχε καταδικαστεί σε θάνατο. Πριν την εκτέλεση του έδωσαν περιθώριο τρία λεπτά. Εκ των οποίων το ένα το αφιέρωσε στα αγαπημένα του πρόσωπα, το άλλο στην προσωπική του ζωή και το τρίτο, προκειμένου να ρίξει μια τελευταία ματιά στον περίγυρα κόσμο. Και πάνω στη στιγμή, που θα εκπυρσοκροτούσαν τα όπλα, ήρθε η χάρη από τον Τσάρο. Οπότε και κατάλαβε πόσο μεγάλος είναι ο χρόνος της ζωής μας, όσο κι αν φαίνεται μικρός.Αλλά και ο Αϊνστάιν μας μιλάει για τη σχετικότητα του χρόνου. Χρησιμοποιώντας ένα απλό παράδειγμα: Αν, μας λέει, είμαστε με μια δυσάρεστη συντροφιά ο ελάχιστος χρόνος θα μας φανεί πολύς, ενώ, αν έχουμε μια ευχάριστη παρέα ο πολύς θα μας φανεί ελάχιστος.

Μία απ’ τις πτυχές της σχετικότητας του χρόνου είναι και η πάλη μεταξύ των γενεών. Δεδομένου ότι η παλιά γενιά κατηγορεί τους νέους για επιπολαιότητα, ενώ οι νέοι τους γέροντες για σκουριασμένες αντιλήψεις. Ωστόσο μπορεί να υπάρχουν νέοι, που έχουν μεγαλύτερη ωριμότητα από πολλούς μεγάλους και μεγάλοι με πνευματικό σφρίγος ανώτερο πολλών νέων.Μια άλλη πτυχή της σχετικότητας του χρόνου είναι η κάθετη τομή ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Που κάνει εμάς τους ζωντανούς να αισθανόμαστε υπεροχή έναντι των νεκρών, τους οποίους  θρηνούμε όχι μόνο γιατί τους αποχωριζόμαστε, αλλά και γιατί παύουν να χαίρονται, όπως εμείς, τη ζωή.

Και όμως η χριστιανική  μας πίστη αναποδογυρίζει την αντίληψη αυτή. Και μας μιλάει για κάποιους, που μπορεί βιολογικά να είναι ζωντανοί αλλά πνευματικά νεκροί ή που κοιμούνται ξυπνητοί. Όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, με κάποιους πολιτικούς. Που πριν καν περάσουν δυο χρόνια, αφότου ο λαός τους έβαλε στην αντιπολίτευση, έχουν ξεχάσει τα όσα έκαναν για κάπου σαράντα χρόνια. Για να μας θυμίζουν τους «υπνοβάτες» του Ηράκλειτου. Οι οποίοι, όταν υπνοβατούν δεν θυμούνται όσα έκαναν, όταν ήταν ξυπνητοί και όταν ξυπνήσουν ξεχνούν τα όσα έκαναν, όταν υπνοβατούσαν. Ξεχνούν, δηλαδή, οι πολιτικοί πώς  κατάκλεβαν και καταλήστευαν το λαό, προκειμένου να τον φέρουν στην τωρινή αξιοθρήνητη κατάσταση. Έτσι ώστε να ζητιανεύει το έλεος του Σόιμπλε και του Νταϊσελμπλούμ και της Λαγκάρντ, προκειμένου ν’ ανοίξουν τους κρουνούς της τοκογλυφικής «τους ευσπλαχνίας», για να επιβιώσουμε. Κι εντούτοις βλέπουν στην ούγια του έπους της «μνημονιάδας» μόνο τα ονόματα των σημερινών κυβερνώντων αλλά πουθενά τα δικά τους. Παρότι είναι, είτε ως φυσικοί είτε ως ηθικοί αυτουργοί, οι συγγραφείς στη συντριπτική πλειονότητα των μέχρι τούδε και όσων θα επακολουθήσουν ραψωδιών και τραγωδιών.

Όμως σε αντίθεση με τους  βιολογικά  ζωντανούς, που είναι πνευματικά νεκροί,, υπάρχουν και οι βιολογικά νεκροί, που είναι διαχρονικά πνευματικά ζωντανοί. Παρότι μπορεί να φύγανε απ’ τη ζωή, ακόμη και πριν εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια. Όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, με τους αγίους, οι οποίοι σε πάμπολλες περιπτώσεις προσφέρουν στους συνανθρώπους μας τη βοήθειά τους πολύ αποτελεσματικότερα απ’ όσο εμείς οι ζωντανοί.

Που, σε τελική ανάλυση, σημαίνει ότι ο χρόνος, στην υπαρξιακή του διάσταση, δεν είναι θέμα ποσότητας αλλά ποιότητας. Και πως το να ευχόμαστε τα «χρόνια πολλά» δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Γιατί, αν συνεχίσουμε ν’ ακολουθούμε τους κλέφτες και απατεώνες πολιτικούς μας, που γράφουν μνημονιακές ραψωδίες και τραγωδίες, των οποίων μάλιστα αποποιούνται την πατρότητα, τα χρόνια μας, όσο πολλά κι αν είναι, θα είναι μαύρα και άραχλα.

Η μόνη διέξοδος, για να γραφτεί ο επίλογος της δολοφονικής σε βάρος μας «μνημονιάδας» μας λέει το Ευαγγέλιο είναι να μην αρκεστούμε στις κούφιες και ανούσιες ευχές αλλά να χρησιμοποιήσουμε το κλειδί της ποιότητας του χρόνου, που είναι η αγάπη: Στην κάθετη αλλά και οριζόντια διάστασή της. Δηλαδή προς το Θεό και τους συνανθρώπους μας. Όπως έπραξαν οι άγιοι. Σε αντίθεση με κάποιους πολιτικούς, που, ενώ υποκρίνονται  ότι αγαπούν το Θεό, τα έργα τους αποδεικνύουν ότι μισούν θανάσιμα Θεό και ανθρώπους. Αφού έστειλαν εκατομμύρια στην ανεργία και πολλές χιλιάδες ξεσπίτωσαν. Και συνεχίζουν συστηματικά και αδιάκοπα να δολοφονούν εμάς αι την  πατρίδα μας. Γεγονός που σύμφωνα με τον Αδελφόθεο Ιάκωβο αποδεικνύει ότι είναι ψεύτες και απατεώνες, πράγμα που άλλωστε επιβεβαιώνεται απ’ τη συνολικό τους βίο και την πολιτεία…
Προσκλητήρια γάμου
icinvitations

κήνσορες ηθικής…

Ειπώθηκε ότι «ο κ. Τσίπρας είναι ανήθικος». Και ασφαλώς δεν είναι αναμάρτητος. Είναι μάλιστα μεγάλα και τραγικά τα λάθη του. Και το τραγικότερο είναι ότι ανέτρεψε τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, για να υποταχθεί στους ιταμούς εκβιασμούς των κανιβάλων τοκογλύφων, ώστε να γίνει ομόζυγος των μνημονιακών εφιαλτών.

Αλλά εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία, στην προκειμένη περίπτωση, είναι το ποιος έκαμε τη μεγαλόστομη περί «ανηθικότητας» διακήρυξη. Βέβαια θα μας πουν κάποιες τηλεπερσόνες ότι πρόκειται για «το καλύτερο βιογραφικό” της χώρας. Ας επιτραπεί όμως σε κάποιον, που δεν διαθέτει τέτοιου είδους κάλπικες περγαμηνές να αμφιβάλλει, αν «το καλύτερο βιογραφικό» της χώρας γνωρίζει τι σημαίνει ηθική και ανηθικότητα. Και, προκειμένου να υποστηρίξουμε τη θέση μας αυτή, δεν θα προσφύγουμε σε λεκτικούς αφορισμούς, όπως οι Δαλάι Λάμα του πολιτικού αμοραλισμού. Αλλά θα αναφέρουμε απλά περιστατικά, παρμένα απ’ την επικαιρότητα:

Εξάρθηκε, για παράδειγμα, ως πράξη ήθους και υψηλού συμβολισμού το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης έλαβε μέρος σε ποδοσφαιρικό αγώνα του κόμματός του με τους αστέγους.Και, όπως είναι ευνόητο, μετά τον αγώνα εκείνος και οι ομοϊδεάτες του επέστρεψαν στα αρχοντικά και στη χλιδή τους, ενώ οι άστεγοι στην ανυπόφορη κόλασή τους και την ατέρμονη δυστυχία τους. Αν όμως υπήρχε, έστω και στοιχειωδώς, το καλώς εννοούμενο ήθος, θα φρόντιζαν τόσα χρόνια που ήταν διαχειριστές της εξουσίας να εξασφαλίσουν στους μη προνομιούχους Έλληνες επάρκεια αγαθών και πριν απ’ όλα το βασικότερο, της στέγης. Αλλά αυτοί, φρόντισαν για το τελείως αντίθετο: Όχι μόνο δεν προσπάθησαν να στεγάσουν τους άστεγους, αλλά επωφελούμενοι πολλαπλώς οι ίδιοι, δέσμευσαν προς χάριν των τοκογλύφων τη χώρα με χρέη επαχθή και επονείδιστα. Στα οποία, προκειμένου να ανταποκριθούν, καταλήστεψαν τα δημόσια και ασφαλιστικά ταμεία κατακρεουργώντας δεινώς μισθούς και συντάξεις. Με αποτέλεσμα ο λαός να μην μπορεί να ανταποκριθεί στην εξυπηρέτηση των δανείων του τα οποία οι άνθρωποι με τις μαύρες ψυχές κατάστησαν «κόκκινα». Σε τρόπο που και οι έχοντες κατοικίες να κινδυνεύουν να τις χάσουν. Και ύστερα οι διαπρεπείς αυτοί αμοραλιστές εγκαλούν τους άλλους εν ονόματι της ηθικής!…

Ή μήπως αποτελεί απόδειξη ήθους το παραλήρημα πολιτικού, που με την τσιριχτή φωνούλα του ουρλιάζει, κραυγάζει και χουγιάζει τους πολιτικούς τους αντιπάλους, όπως οι κακομαθημένοι τσιφλικάδες αλλοτινών εποχών τους κολίγους των. Χαρακτηρίζοντας μάλιστα κάποιον εξ αυτών «αρχιγάιδαρο» ή όπως αλλιώς το πολιτικό του ήθος υπαγορεύει. Και μάλιστα μπροστά στα κατάπληκτα μάτια και αυτιά μαθητών, που απ’ τα θεωρεία της Βουλής αποκόμισαν χείριστο παράδειγμα πολιτικού ήθους. Για να μας θυμίσει το περιστατικό αυτό τον μακαρίτη Δημήτρη Ψαθά, ο οποίος σε κάποιο χρονογράφημά του έκανε σύγκριση ανάμεσα στα γαϊδούρια και κάποιους ανθρώπους. Λέγοντας ότι αδικούμε τα γαϊδούρια, όταν τα συγκρίνουμε με κάποιους ανθρώπους, που θα χρειαστούν χιλιάδες χρόνια χρόνια, για να φτάσουν στο επίπεδό των γαϊδουριών. Και ιδιαίτερα, όταν τα συγκρίνουμεμε κάποιους πολιτικούςπου εμφορούνται απ’ τα μνημονιακά  «ιδεώδη» και μετέρχονται σε βάρος των συνανθρώπων τους μεθοδεύσεις, που ακόμη και ο σατανάς θα τις ζήλευε. Πράγμα που, σε τελική ανάλυση, σημαίνει ότι γενικότερα προσβάλλουμε τα θηρία και τα κτήνη, όταν αποδίδουμε κτηνωδία και θηριωδία σε κάποιους «πολιτισμένους» κανιβάλους. Δεδομένου ότι οι οποιεσδήποτε ενέργειες των κτηνών και των θηρίων υπαγορεύονται απ’ τα ένστικτα, ενώ η ανθρώπινη κακουργία είναι αποτέλεσμα διαστροφής.

Μιας διαστροφής που σε κάποια κατ’ επίφαση δημοκρατικά καθεστώτα  φτάνει σε τέτοιο εξοργιστικό σημείο, ώστε να θεωρούνται ευεργετικά  τα μέτρα που ψηφίζονται για την εξόντωση των λαών. Ενώ θεωρούνται εγκληματικά τα έστω και υποτυπώδη μέτρα που αποβλέπουν και στην ανακούφισή των δεινοπαθούντων. Σε σημείο ώστε οι διεθνείς τοκογλύφοι να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους και οι ντόπιοι εφιάλτες να διαχωρίζουν υποκριτικότατα τη θέση τους, προκειμένου να ευαρεστήσουν στους κανιβάλους εντολοδότες τους.Και μάλιστα, όπως συνέβαινε και κατά τα χρόνια της νομιμόφρονος μετακατοχικής δουλοφροσύνης να απαιτούν ιταμώς και δηλώσεις μετανοίας. Γιατί βλέπετε στις μέρες μας ηθικό κριτήριο είναι το μέτρο των επικυριάρχων σιωνοναζιστών, που εμφορούνται απ’ το νιτσεϊκό ιδεώδες του υπερανθρώπου. Που σημαίνει ότι αυτοί ανήκουν στο ανώτερο ανθρώπινο είδος και εμείς στο κατώτερο. Γεγονός που συνεπάγεται  ότι μπορούν να κάνουν οτιδήποτε σε βάρος μας, όπως έκαναν και οι ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε βάρος των Εβραίων και τόσων άλλων λαών. Χωρίς εμείς να έχουμε το δικαίωμα ούτε καν ανθρωπίνων συνθηκών ζωής. Γι’ αυτό και μετέβαλαν την πατρίδα μας σε οικονομικό κρεματόριο, ώστε βαθμηδόν να μας εξοντώσουν. Και όσοι επιβιώσουν  να ζήσουν σε καθεστώς απαρτχάιντ, όπως ζούσαν οι μαύροι της Νότιας Αφρικής. Ώστε με τα εκατομμύρια των προσφύγων, που θα μας στείλει ο νατοϊκός «σύμμαχός» μας Ερντογάν, να γίνουμε ομελέτα. Προκειμένου να χρησιμοποιηθούμε  όπως οι  αρχαίοι και μεσαιωνικοί είλωτες και δούλοι.

Μια εικόνα του πώς «οραματίζονται» το μέλλον μας δίνει Ισραηλινός δημοσιογράφος Γιδεόν Λεβί σε κάποια ομιλία, που έκαμε, όπως φαίνεται, στο εβραϊκό λόμπυ των ΗΠΑ: Ένας ηλικιωμένος Παλαιστίνιος της Γάζας-διηγείται-περιμένει πολλή ώρα μέσα στο ασθενοφόρο την άδεια του Ισραηλινού στρατιωτικού υπεύθυνου, για να περάσει και να πάει στο νοσοκομείο. Μα ο στρατιωτικός αδιάφορος παίζει τάβλι. Αν ήταν ο πατέρας σου-του λέει ο δημοσιογράφος-θα τον άφηνες να περιμένει τόσην ώρα; Κι εκείνος, αντί να συγκινηθεί, εξοργίστηκε, που τόλμησε να συγκρίνει τον πατέρα του με τον Παλαιστίνιο!…

Το ίδιο κι εμάς οι τοκογλύφοι και οι μνημονιακοί υπάνθρωποι μας βλέπουν όχι σαν ανθρώπους αλλά σαν άχρηστα σκουπίδια …
Προσκλητήρια γάμου
προσκλητήρια βάπτισης
icinvitations