φως ή σκοτάδι;

Ο προφήτης Ησαΐας οχτώ αιώνες π. Χ. προαναγγέλλει τον ερχομό ενός ισχυρού φωτός. Φωτός, για το οποίο μας μιλάει ο πρεσβύτης Συμεών στην ευαγγελική περικοπή, που διαβάζεται κατά τη γιορτή της Υπαπαντής του Χριστού (Λουκά: β, 22-40)
0. Φωτός που άλλους θα φωτίσει και άλλους ασυνήθιστους στο φως θα τους τυφλώσει. Και σχετικά με το φως αυτό θα δοθούν ομηρικές μάχες ανάμεσα στους πολεμίους του και στους υποστηρικτές του. Μάχες που θα είναι διαχρονικές, που δόθηκαν δίνονται και θα δίνονται. Γιατί η διαμάχη ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι είναι άσπονδη και ατέλειωτη σ’ αυτή τη ζωή. Όμως περισσότερα θα μας πει ο Συμεών στο βίντεο, που ακολουθεί…

http://www.dailymotion.com/video/x6do0ugΧριστός ( Ήλιος της Δικαιοσύνης)

Advertisements

οι μέγιστοι φωστήρες

τρεις ιεράρχες4
Δεν ονομάστηκαν έτσι συμβατικά. Όπως συνηθίζεται να προσφωνούνται συχνά ακόμη και ασημαντότητες. Αλλά επειδή συνδύαζαν στο μέγιστο δυνατό βαθμό το αμάλγαμα της σοφίας. Δεδομένου ότι ήταν βαθείς γνώστες της αρχαίας ελληνικής σοφίας αλλά και του χριστιανικού ήθους. Γεγονός που αποτελεί το πλέον επικίνδυνο κοινωνικοθρησκευτικό μίγμα για όλα τα εγκληματικά καθεστώτα όλων των εποχών. Γι’ αυτό και πολεμήθηκαν στην εποχή τους. Και πολεμούνται ανάλογα μέχρι σήμερα με όλους τους δυνατούς τρόπους….

Δούρειος Ίππος…

Δούρειος Ίππος

«Απ’ όλα έχει ο μπαχτσές» του διεθνούς και ντόπιου μαφιόζικου κατεστημένου σε βάρος μας. Πρώτα χάλκευσαν το δημόσιο χρέος, στη συνέχεια τα ιδιωτικά και τώρα έρχονται να δρομολογήσουν τον διαμελισμό της πατρίδας μας.

Κάποτε, στα μαθητικά μας χρόνια οι δάσκαλοι μας έδιναν να απαγγείλουμε στις εθνικές γιορτές ένα ποιηματάκι, που έλεγε σχετικά με τα δολοφονικά χαλκεία της τότε εποχής: «Ο Χότζας θέλει Ήπειρο, Τίτο Μακεδονία, Θράκη κι Αλεξανδρούπολη θέλει η Βουλγαρία». Και με μερικές διαφοροποιήσεις από τότε τα δολοφονικά αυτά χαλκεία βρίσκονται σε πλήρη έξαρση. Και οι επίβουλοι γείτονές μας σαν τα ποντίκια στην «Πανούκλα» του Καμύ προσπαθούν απ’ όλες τις πλευρές να διεισδύσουν. Οι Αλβανοί ανασταίνουν θέμα Τσάμηδων και Τσαμουριάς, ενώ παράλληλα ξεριζώνουν και τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, καταστρέφοντας τις περιουσίες τους. Όπως βέβαια έκαμαν και οι Τούρκοι σχετικά με τους Έλληνες της Πόλης, ενώ παράλληλα αναζωπυρώνουν τις τουρκικές βλέψεις για το Αιγαίο και τη Δυτική Θράκη. Αφού ακόμη και η Θεσσαλονίκη περικλείεται, ως γνωστόν, κι αυτή «στα σύνορα της καρδιάς τους». Οι Σκοπιανοί, τέλος ακολουθούν το δρόμο της λαθροχειρίας. Σφετερίστηκαν, δηλαδή, το όνομα της Μακεδονίας, με προφανή πρόθεση να θεμελιώσουν αλυτρωτικά ερείσματα μελλοντικών διεκδικήσεων επί ελληνικών εδαφών. Με το βλέμμα τους στραμμένο κι αυτοί, προς τη Θεσσαλονίκη. Που δεν βρίσκεται απλώς στα σύνορα της καρδιάς τους, αλλά στο μεσοκάρδι τους. Για να φτάσουμε στο σημερινό κατάντημα, ώστε οι εκπρόσωποι του προδοτικού μνημονιακού τόξου να μιλούν για μη αναστρέψιμη πραγματικότητα.

Σχετικά ο Πρόεδρος της «Δημοκρατικής Αναγέννησης» κ. Στέλιος Παπαθεμελής σε ανοικτή επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό και τους λοιπούς αρχηγούς κομμάτων παρατηρεί, μεταξύ άλλων τα εξής: «Η ψευδώνυμη «Μακεδονία» των Σκοπίων είναι σταλινοτιτοϊκό σκεύασμα. Το μόνο τέκνο του Στάλιν που η Δύση παρά και μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ περιθάλπει ως φυσικόν της τέκνον. Στην αφετηρία του ωστόσο το καταδίκασαν οι ΗΠΑ: Οι οποίες σε Εγκύκλιό τους (26/12/1944) προς πρέσβεις και προξένους τους παρατηρούν: «Η χρήση του ονόματος Μακεδονία στο νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας συνιστά πρόσχημα επιθετικών ενεργειών εναντίον της Ελλάδος». Αργότερα (2/10/92) ο Μπιλ Κλίντον δεσμεύτηκε «να στηρίξει τις αρχές αυτές και να εξασφαλίσει την ικανοποίηση των δικαίων ανησυχιών της Ελλάδος. Τον απήλλαξε δυστυχώς από τη δέσμευσή του εκείνη η τότε ελληνική Κυβέρνηση. Είναι εκρηκτική η αποστροφή του Λη Χάμιλτον, προέδρου της επί των Εξωτερικών Επιτροπής του Κογκρέσου, που λέει στην τότε κυβέρνηση: «Συμβιβαστήκατε ξαφνικά και μας αφήσατε σύξυλους και δεν προλάβαμε να σας βοηθήσουμε»! Που σημαίνει ότι πήγε στράφι ο λυγμός και το δάκρυ του γερο-Καραμανλή, που είπε πως «η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική». Και πολύ περισσότερο οι ποταμοί αίματος, που χύθηκαν για την απελευθέρωσή της.

Κάπου εκεί (1992) λοιπόν αρχίζει το ρεσιτάλ προδοσίας σε βάρος της Μακεδονίας. Με τις δήθεν σύνθετες ονομασίες, τους γεωγραφικούς προσδιορισμούς και τις άλλες μαφιόζικες τρικλοποδιές και βλακώδεις σοφιστείες. Διαμορφώνοντας έτσι ένα εφιαλτικό τερατούργημα, στο όνομα του οποίου κάποια εξωνημένα παπαγαλάκια πολιτικά και δημοσιογραφικά δεν διστάζουν να μεταμφιέσουν την προδοσία σε ιστορική πραγματικότητα, παραδεκτή μάλιστα από μέρους των ελληνικών κυβερνήσεων. Κι αν θέλετε την ταπεινή γνώμη του γράφοντος και η προδοσία της Κύπρου ξεκινάει απ’ το ίδιο περιβάλλον με την αποστασία του ’65. Για να επανέρχεται κάθε φορά η ίδια φύτρα συνεχίζοντας να παίζει τον υποχθόνιο ρόλο της. Και βέβαια, εμείς τι να πούμε στην προκειμένη περίπτωση; Αν έχεις τέτοιες «ελληνικές» κυβερνήσεις και τέτοια ιεραρχία, που υποκρίνονται τους πατριώτες κι από το άλλο μέρος υπονομεύουν συστηματικά την πατρίδα τι μπορείς να περιμένεις απ’ τους απροκάλυπτα ανθέλληνες διεθνείς εχθρούς μα;

Βέβαια υπάρχει και η θέση κάποιων, που μιλούν για δημοψήφισμα, το οποίο, όπως φαίνεται απορρίπτουν μετά βδελυγμίας οι κυβερνώντες. Γιατί η ετυμηγορία του λαού θα είναι προφανώς συντριπτική εναντίον της κυοφορούμενης αυτής προδοσίας. Αν και πλανάται πάνω απ’ τη συνείδηση του λαού η πικρή ανάμνηση του αλήστου μνήμης δημοψηφίσματος του 2015, οπότε η θέληση του λαού ποδοπατήθηκε και μαζί της κάθε έννοια δημοκρατίας. Αλλά κι αν γίνει το δημοψήφισμα άραγε ο αξιότιμος κ Ρότσιλδ θα επιτρέψει να ανατραπούν τα σχέδια των ομοεθνών του και δεν θα εφαρμόσει στο ιδιόκτητο στο Υπουργείο Εσωτερικών singular logic κάποια πατέντα που να νοθεύσει εκ προοιμίου το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος;

Κάπως έτσι, λοιπόν, εξηγείται το πώς φτάσαμε στο σημερινό κατάντημα να είμαστε έτοιμοι να υποκύψουμε στο καθεστώς ασύστολης καπηλείας του πολιτισμού μας και της ιστορίας μας εκ μέρους των Σκοπιανών! Οι οποίοι βέβαια σιγοντάρονται απ’ τους όπισθεν των Αμερικανών ελλοχεύοντες σκηνοθέτες οι οποίοι κι αυτοί έχουν στο μεσοκάρδι τους τη Θεσσαλονίκη, όπου πριν απ’ τον 2ο παγκόσμιο είχαν ανθούσα παροικία. Οι οποίοι με τους διάφορους πολιτικούς και θρησκευτικούς εγκαθέτους που προωθούν στα διάφορα καίρια πόστα και τη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ, που ελέγχουν, κατάφεραν να καθιερωθεί η ονομασία Μακεδονία για τα Σκόπια σε περισσότερες από εκατό χώρες. Και καθόλου παράξενο να χρησιμοποιούν το κρατίδιο των Σκοπίων ως Δούρειο Ίππο, προκειμένου να ικανοποιήσουν μελλοντικά τους σχέδια. Έτσι ώστε να μας φέρουν κάποτε στη σημερινή κατάσταση των Παλαιστινίων. Δεδομένου ότι συνεχίζουμε διαρκώς να περνάμε κάτω απ’ τα Καυδιανά Δίκρανα της δημόσια και ιδιωτικής χρεοκρατίας που μας στήνουν αυτοί και η εκάστοτε μνημονιακή χούντα.

Ή μήπως νομίζετε ότι ο πλήρης «αγαθών» προθέσεων απέναντί μας και μόνιμος διαχειριστής του Μακεδονικού, κολλητός του Σόρος «θείος» Μάθιους (Νίμιτς) τζάμπα μας κανοναρχεί εμφαντικά και επίμονα ότι οποιαδήποτε ονομασία των Σκοπίων που δεν θα περιέχει τη λέξη Μακεδονία δεν είναι ρεαλιστική!…

του ύψους ή του βάθους;

τελονισ-φαρισεος2
Μην ξεχνάμε ποτέ ότι οι αρχιρατσιστές της ανθρωπότητας μας επέβαλαν τον αντιρατσιστικό νόμο. Προφανώς για να μην τους μοιάσουμε. Που σημαίνει ότι οι ρατσιστές ονομάζουν ρατσιστές αυτούς που θέλουν να είναι του χεριού τους. Πέρα όμως απ’ τους οποιουσδήποτε ρατσισμούς υπάρχει και ο ηθικός ρατσισμός, που έγκειται στον τρόπο με τον οποίο οι εκάστοτε φαρισαίοι αντιμετωπίζουν τους αμαρτωλούς τελώνες. Πραγματικότητα που ο Χριστός καταδικάζει με την παραβολή του τελώνου και του φαρισσαίου.

η σεβασμιότατη δολοφονία…

Χρυσόστομος2
Ο Ιωάννης Χρυσόστομος, που μαζί με το Γρηγόριο το Θεολόγο και το Μέγα Βασίλειο αποτελούν την τριανδρία των Τριών Ιεραρχών. Οι οποίοι και διακρίθηκαν όχι μόνο για την υπέροχη διδασκαλία τους αλλά και για το μεγάλο κοινωνικό τους έργο. Η Μνήμη του θανάτου του Χρυσοστόμου γιορτάζεται στις 13 Νοεμβρίου. Και στις είκοσι εφτά του Γενάρη η μνήμης της Ανακομιδής των λειψάνων του. Αλλά στις 13 Νοεμβρίου, αντί του κηρύγματος δημοσιοποίησα το σχετικό στιχούργημα:

Το κήρυγμα: http://www.dailymotion.com/video/x6do2g3

Γρηγόριος ο Θεολόγος

Γρηγόριος Θεολόγος
Ο Άγιος Γρηγόριος ανάστησε την Ορθοδοξία, η οποία είχε βρεθεί στην πιο δύσκολη στιγμή. Κι όμως αμφισβητήθηκε απ’ τους «άκαπνους» δεσποτάδες της εποχής του, οι οποίοι συγκριτικά μ’ αυτόν δεν είχαν προσφέρει τίποτε στην Εκκλησία. Δεν δίστασε, λοιπόν, να παραιτηθεί και να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του και ν’ ασχοληθεί με τον κήπο του μέχρι το τέλος της ζωής του. Γεγονός που σημαίνει ότι ο Άγιος Γρηγόριος είναι ένας άνθρωπος, που δεν ανήκει στο παρελθόν αλά έρχεται από το πιο μακρινό μέλλον.

το κρεματόριο των πλειστηριασμών…

άστεγοι 2

Θα έχετε ακούσει βέβαια για τα πιλάφια και τα ουρί του μωαμεθανικού παραδείσου. Τα οποία θα απολαύσουν-υποτίθεται- όσοι αγωνίζονται και πεθαίνουν στον αγώνα για την επικράτηση του μωαμεθανισμού. Να όμως που στις μέρες μας χτίζεται ένας άλλος παράδεισος. Αυτός του σιωνισμού για όσους αγωνίζονται και θυσιάζονται για την παγκόσμια κυριαρχία του καθεστώτος της τοκογλυφίας. Και σ’ αυτόν τον αγώνα έχουν δώσει τα τελευταία χρόνια το τιμητικό προβάδισμα σε μας τους Έλληνες. Αφού κληθήκαμε, όχι μόνο ν’ αγωνιστούμε, αλλά και να θυσιαστούμε ποικιλοτρόπως, στα κρεματόρια των διαβόητων μνημονίων τα οποία σκηνοθέτησαν οι ντόπιοι και διεθνείς ανθρωποφάγοι «σωτήρες» μας.

Ήδη σ’ αυτόν τον παράδεισο ζουν, όπως θα έχετε καταλάβει, κάποια πρωτοπαλίκαρα του μνημονιακού έπους. Όπως κάποιοι πολυβραβευμένοι πολιτικοί, που παίρνουν πομπώδεις διεθνείς τίτλους (πρόεδρος Διεθνούς Σοσιαληστρικής κλπ) ή πολύφερνες θέσεις σε παγκόσμια οικονομικά φόρα με παχυλούς μισθούς (π.χ. Παπουτσής, κλπ). Αλλά κι εμάς των κοινών θνητών μήπως δεν μας υπόσχονται παρόμοιους παραδείσους; Για κάποιες επερχόμενες γενιές ύστερα από εκατό και βάλε χρόνια, όταν δεν θα υπάρχει τίποτε, που να θυμίζει Ελλάδα. Ή μήπως και τώρα δεν επικαλούνται κάποιες Επιτροπές Ευτυχίας -δικής τους προφανώς έμπνευσης-που μέσα απ’ τα κιτάπια τους προκύπτει ότι τάχα γινόμαστε ολοένα και ευτυχέστεροι! Δεν ακούτε άλλωστε τους επαίνους, που μας επιδαψιλεύουν οι μεγαλόψυχοι για τις μέχρι τώρα μεγάλες θυσίες μας και την ηρωική δουλοπρέπεια να τους υφιστάμεθα μακαρίως; Γεγονός που τους εμπνέει το θράσος να μας κάνουν τη μεγάλη τιμή να μας ζητούν ολοένα και περισσότερα.

Γι’ αυτό βέβαια και κάνουν με τους πλειστηριασμούς και πάμπολλα άλλα προκρούστεια μέτρα επίδειξη σπορ πάνω στη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας. Άλλωστε τι μας ζητούν οι άνθρωποι; Να τους δώσουμε το κεραμιδάκι μας, που με ιδρώτα και αίμα αποκτήσαμε και να πάρουμε με τα κουτσούβελά μας τους πέντε δρόμους. Για να συναριθμηθούμε στις τόσες χιλιάδες των αστέγων, που μόνο στην Αθήνα ξεπερνούν τις σαράντα χιλιάδες. Και είναι εξόχως αποκαρδιωτικό ν’ ακούει κανείς αξιόλογους-υποτίθεται- ανθρώπους να εξευτελίζονται στην προκειμένη περίπτωση στην προσπάθειά τους ν’ αποδείξουν ότι η πίσσα είναι ξεσξασπρότερα ακόμη κι απ’ το χιόνι. Προβάλλοντας βλακώδεις δικαιολογίες, προκειμένου να παραστήσουν, τα προφανέστατα αυτά εγκλήματα ηθικά και δίκαια. Και μιλούν για νόμιμες υποχρεώσεις αλλά και δικαιώματα συμβολαιογράφων και αστυνομικών, τους οποίους όποιος παρεμποδίζει απ’ το ανοσιούργημα των πλειστηριασμών, εγκληματεί! Για να φορτώνουν έτσι το λαό αισθήματα ενοχής για το δίκιο, που τον πνίγει κι από το άλλο μέρος να ντοπάρουν τους συμβολαιογράφους και τους αστυνομικούς με το αίσθημα ότι επιτελούν τα επαγγελματικά τους καθήκοντα. Γι’ αυτό και, για να ενστερνιστούν ότι το κρατικό έγκλημα είναι καθήκον, αυστηροποίησαν έτι περαιτέρω την εγκληματική νομιμότητα, έτσι ώστε δώσουν στους δήμιους την βεβαιότητα ότι κινούνται μέσα στα πλαίσια της ηθικής τάξης. Και παράλληλα να δείξουν στ’ αφεντικά τους ότι υπερτερούν των προκατόχων τους σε δουλικότητα και συνεπώς είναι αντάξιοι των βραβεύσεων, που τους απένειμαν.

Και για να μας αποδείξουν ότι το οργανωμένο κρατικό έγκλημα είναι εξόχως εφευρετικό, επινόησαν τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς! Κάτι, δηλαδή, σαν εκείνες τις βόμβες, που σκοτώνουν τους ανθρώπους, αλλά αφήνουν ανέπαφη την υλικοτεχνική υποδομή. Έτσι ώστε να εγκληματούν ασύστολα, αρκεί να μην προκαλούν με το ξυλοφόρτωμα του λαού εκ μέρους των αστυνομικών. Με κίνδυνο να εξεγείρουν την κοινή γνώμη και αφυπνίσουν όλους εκείνους, που ροχαλίζουν μέσα στην παχυδερμία τους και απολαμβάνουν τη ραστώνη και την τρυφή του κατεστημένου. Γιατί φοβούνται μήπως ακόμη και μέσα σ’ αυτούς τους αναίσθητους και συνειδητά ασυνείδητους μπορεί να ξυπνήσουν αισθήματα ανθρωπιάς και ευαισθησίας. Με αποτέλεσμα να συναισθανθούν τι σημαίνει τόσες οικογένειες να διώχνονται απ’ τα σπίτια, που έχουν στεγάσει τα παιδιά τους και τα όνειρά τους και να παίρνουν τους πέντε δρόμους. Όπως συμβαίνει και με τόσους άλλους, που, όπως ειπώθηκε, τουλάχιστο στην Αθήνα ξεπερνούν τις σαράντα χιλιάδες.

Για να καταλάβετε τη στάθμη της πολιτισμικής μας βαρβαρότητας, σκεφθείτε ότι ακόμη και οι προφήτες πριν εικοσιοχτώ ()28) αιώνες εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους γι’ αυτούς, που διώχνουν μανάδες και παιδάκια απ’ τα σπίτια τους. Δεδομένου ότι πρόκειται για απροκάλυπτο κανιβαλισμό. Και, για να το καταλάβετε αυτό λάτε, στη θέση των οικογενειών αυτών. Λάτε στη θέση των παιδιών, που βλέπουν τις οικογένειές τους να υφίστανται μια τέτοια απάνθρωπη μεταχείριση. Και προσπαθήστε να συνειδητοποιήσετε την αγανάκτηση για όλους αυτούς, που έχουν κρεμάσει πάνω απ’ τα κεφάλια τους τη δαμόκλειο σπάθη του ξεσπιτώματος και των οδυνηρών συνεπειών της. Βιώματα που θα χαραχτούν στις παιδικές και νεανικές τους ψυχές σαν σε γρανίτινες πέτρες και θα τα συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή. Και προσπαθήστε να βρείτε, αν μπορείτε, έστω και το ελάχιστο ελαφρυντικό για τους αρχιτέκτονες του απάνθρωπου βιολογικού, ψυχικού και ηθικού μαρτυρίου τους. Αλλά και για όλους αυτούς, που αναλαμβάνουν να παίξουν ρόλο πληρωμένων δολοφόνων και δημίων σε βάρος αθώων ανθρώπων, αδιαφορώντας για την άβυσσο της απελπισίας τους. Πολύ περισσότερο μάλιστα, αφού οι σκηνοθέτες της δολοφονίας τους φρόντισαν να τους παγιδεύσουν οικονομικά με την υπερχρέωση και την κατακρεούργηση των αποδοχών τους.

Μπορεί όλοι αυτοί οι πωρωμένοι να διαθέτουν ίχνος ανθρώπινης ευαισθησίας; Όταν μέσα απ’ το ναρκισσισμό της δικής τους ευμάρειας αντιμετωπίζουν το ρεσιτάλ αυτό κανιβαλισμού με απάθεια και αδιαφορία! Σε τι μπορεί να όλοι αυτοί να διαφέρουν απ’ τους ναζί, που εμπνεύστηκαν τα κρεματόρια!