ο Σώρρας και ο σωρός

Κάποιος πιστός οπαδός του κ. Σώρρα με πήρε και πήγαμε ν’ ακούσουμε το ίνδαλμά μου, που θα μιλούσε σε κάποιο κέντρο έξω απ’ το Αγρίνιο. Η αίθουσα ήταν γεμάτη και, μέχρις ότου αφιχθεί ο ίδιος, κάποιος άλλος μας μιλούσε γύρω απ’ τα θρυλούμενα εξακόσια (600) δις. Όταν ήρθε ο κ. Σώρρας, χαιρέτησε με τον ανάλογο αέρα των πολιτικών και αφού κάθισε, άρχισε να μιλά για την αρχαία θρησκεία. Δεν θέλησα να μπερδευτώ σε τέτοιου είδους συζήτηση. Αλλά, όταν μας διάβασε τον περίφημο όρκο, διαμείφθηκε ανάμεσά μας ο εξής διάλογος:

«Όποιος δώσει αυτόν τον όρκο, είπα στο ακροατήριο, παύει να είναι χριστιανός».-«Μήπως, μου αντείπε ο κ. Σώρρας, δεν υπάρχει και ο χριστιανικός όρκος»; -«Κακώς υπάρχει, του αποκρίθηκα. Γιατί το Ευαγγέλιο απαγορεύει ρητά τον όρκο»!  Άρχισαν απ’ το ακροατήριο αποδοκιμασίες σε βάρος μου και η συνηθισμένη σ’ αυτές τις περιπτώσεις καταδρομή εναντίον των κληρικών. «Αν έχετε κάτι εναντίον μου, είπα, να το πείτε. Αν όμως έχετε εναντίον κάποιων άλλων κληρικών να πάτε σ’ αυτούς να τα πείτε»! Και, δεδομένου ότι δεν υπήρχε περιθώριο συζήτησης, αποχώρησα.

Πέραν όμως αυτού αναρωτιέμαι, αν ο κ. Σώρρας, μιλώντας για τα εξακόσια δις ή τα τρία τρις, που ισχυρίζεται ότι διαθέτει, τα υπόσχεται σαν δόλωμα προκειμένου να εκμεταλλευτεί την ευπιστία των ανθρώπων της ανάγκης ή μήπως πρόκειται για κάποιον Δον Κιχώτη, που κυνηγάει ανεμόμυλους. Αλλά αυτό που προπάντων δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί τα όσα λέει και κάνει ο κ. Σώρρας συνιστούν εγκληματική οργάνωση, ενώ  δεν συνιστούν εγκληματική οργάνωση τα όσα λέει και κάνει  ο σωρός όλων εκείνων, που φώναζαν «λεφτά υπάρχουν», για σύρουν το λαό στο κρεματόριο του ΔΝΤ και των λοιπών ληστρικών «θεσμών». Οι οποίοι, παρόλα αυτά ζουν πλουσιοπάροχα και απολαμβάνουν τα κέρδη της εσχάτης σε βάρος του λαού και της πατρίδας προδοσίας τους. Των οποίων μάλιστα περιφρουρείται η περιούσια ύπαρξή με διμοιρίες από αστυνομικούς «προστάτες», υποτίθεται, «του πολίτη». Και απορώ πώς κανένας εισαγγελέας δεν άκουσε κάτι για τις τεράστιες απάτες και κομπίνες τους, ώστε να τους εγκαλέσει, προκειμένου να τιμωρηθούν για τα επίχειρα της κακουργίας τους. Κι όμως σε βάρος του κ. Σώρρα επέπεσε βαρύς ο πέλεκυς της δικαιοσύνης. Κι, όχι μόνο σε βάρος του ίδιου αλλά και της συζύγου του, η οποία, τον παρέσυρε, όπως ειπώθηκε, στην παρανομία, όπως η προμήτορά μας Εύα τον προπάτορα μας Αδάμ. Και, προκειμένου να τον συλλάβουν, κινήθηκαν εναντίον του, επίγειες, θαλάσσιες και εναέριες αστυνομικές δυνάμεις. Και πριν απ’ όλους βέβαια τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ.

Κι όσο για την επιλογή της αρχαίας θρησκείας ο κ. Σώρρας δεν είναι μοναδικός. Υπάρχουν και άλλοι. Εκ των οποίων κάποιοι κατέχονται, ίσως απ’ το σύνδρομο του δονκιχωτισμού. Γιατί πιστεύουν ότι η ανάσταση της αρχαίας θρησκείας θα συνεπιφέρει την ανάσταση και της αρχαίας αίγλης. Οπότε, σύμφωνα με τον Καβάφη, «την Κοινήν Ελληνική λαλιά ως την Βακτριανή την πήγαμε κι ως τους Ινδούς». Αλλά υπάρχουν και κάποιοι άλλοι- αργυρώνητα δυστυχώς όργανα ξενικής προπαγάνδας-που προσπαθούν ανάμεσα στα τόσα άλλα ανθελληνικά ιδιοσκευάσματα, που έχουν επινοήσει, ν’ αναστήσουν και την διαπάλη της αρχαίας θρησκείας με το χριστιανισμό, προκειμένου να διαβρώσουν και εξαρθρώσουν τον πολιτισμό μας. Επωφελούμενοι δυστυχώς απ’ τα’ αμαρτήματα ημών των τωρινών χριστιανών, που  καταπροδώσαμε τον χριστιανισμό και αναποδογυρίσαμε το Ευαγγέλιο.

Και, για να μην πάμε μακριά, επί του προκειμένου, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ευαγγελική περικοπή (Μάρκου, 10, 35-45), που διαβάστηκε σήμερα στις εκκλησιές. Όπου οι μαθητές του Χριστού ερίζουν για αρχηγικά πρωτεία και ο Χριστός καταδικάζει απερίφραστα τη νοοτροπία αυτή. Λέγοντάς τους, πως τέτοιες φιλοδοξίες χαρακτηρίζουν τους αλλόθρησκους αλλά σε καμιά περίπτωση εκείνους, που θα τον ακολουθήσουν. Γιατί αυτός ο ίδιος δεν ήρθε να κυριαρχήσει αλλά να υπηρετήσει τους συνανθρώπους του και να θυσιαστεί για χάρη τους.

Κι αν θέλετε να διαπιστώσετε την κραυγαλέα επί του προκειμένου, αντίθεση με το πνεύμα του Ευαγγελίου δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο πολιτεύονται οι, λεγόμενοι, δεσποτάδες. Που, ενώ και μόνο η προσφώνηση «δεσπότης» θ’ αποτελούσε ύβρη σ βάρος ενός  εκπροσώπου του Χριστού, αυτοί ναρκισσεύονται να τους την απονέμουν. Και παράλληλα έχουν καθιερώσει ανάλογο τρόπο ζωής και συμπεριφοράς απέναντι στο χριστεπώνυμο πλήρωμα. Ή μήπως το λαό δεν τον έχουν θάψει στο περιθώριο της έσχατης περιφρόνησης, αφού αναπαράγουν εαυτούς και αλλήλους, χωρίς να λαβαίνουν ούτε στο ελάχιστο υπόψη  την ύπαρξή του; Ενώ  αντιμετωπίζουν τους κληρικούς και τους μοναχούς με τρόπο που θυμίζει τον «Υπεράνθρωπο» του Νίτσε και σε καμιά περίπτωση το Ευαγγέλιο του Χριστού! Αφού είναι «νομοθέτες του εαυτού τους και εκτελεστές του νόμου τους». Φτάνοντας στο σε τέτοιο βαθμό αφροσύνης κάποιοι, ώστε να υποστηρίζουν ότι «νόμος είναι η υπογραφή τους». Αναδεικνύοντας έτσι, όπως όλοι οι τύραννοι, ως ύψιστα προσόντα για την ανάδειξή των υποτελών τους κληρικών το χαφιεδισμό και την κολακεία. Και καταδιώκοντας αμείλικτα την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της σκέψης.

Γράφοντάς αυτά, δεν επιδιώκω να γίνω συνήγορος του κ. Σώρρα. Απλά θέλω να τονίσω ότι πριν κρίνουμε κάποιον απαραίτητη προϋπόθεση είναι η σύγκριση με τις ανάλογες περιπτώσεις. Γιατί,  αν κυνηγάμε τον κ. Σώρρα και δεν βλέπουμε το σωρό των μεγαλοπαταεώνων, που μας έφεραν στο σημερινό κατάντημα  ερχόμαστε σε κραυγαλέα αντίθεση με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Κι ακόμη πιο πέρα εμπίπτουμε στην αρμοδιότητα των λόγων του  Χριστού για τους «διυλίζοντες τα κουνούπια και καταπίνοντες τις καμήλες» φαρισαίους (Ματθαίου, ΚΓ, 24)…

Μνημονιακή σκλαβιά!…

Το να καλούμαστε τα τελευταία χρόνια να γιορτάσουμε τις εθνικές μας γιορτές της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου μοιάζει με τραγική ειρωνεία. Ιδιαίτερα κατά τα χρόνια της πασοκονουδουλικής μνημονιακής δικτατορίας. Οπότε ο λαός με κιγκλιδώματα  και αστυνομικές διμοιρίες και κλούβες κρατιόταν μακριά από το χώρο των παρελάσεων. Σε τρόπο ώστε να μη μπορεί να καμαρώσει την μαθητιώσα νεολαία ή τα στρατευμένα παιδιά του. Τα οποία εντούτοις όφειλαν να αποδίδουν την «προσήκουσα» τιμή στην «εθνική μας ηγεσία». Μάλιστα κάποια χρονιά δεν επετράπη στο λαό ούτε ακόμη και  η είσοδος στο ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης. Κι όλα αυτά, για να μην ακούσουν οι εφιάλτες της πατρίδας τις ταιριαστές στην περίπτωση «επευφημίες».

Και δυστυχώς και τα τελευταία χρόνια η μνημονιακή δικτατορία συνεχίζεται, παρότι η αστυνομική βία βρίσκεται σε σχετική ύφεση. Και ασφαλώς η τραγική ειρωνεία παραμένει απροκάλυπτα έκδηλη. Δεδομένου ότι, όπως θα ’λεγε και ο Πρωθυπουργός μας, το καραβάνι της ληστρικής κατοχής των δυτικών κανιβάλων συνεχίζει απτόητο την πορεία του. Καθώς ο λαός μας βρίσκεται σε αξύπνητη χειμερία νάρκη και τα οποιαδήποτε «γαβγίσματα» των, υποτίθεται, «διαπραγματευτών» μας αφήνουν παγερά αδιάφορους τους διεθνείς εργολάβους της εθνικής μας καταστροφής. Και πάντα το θέατρο αυτό του παραλόγου ακομπανιάρεται, όπως είναι ευνόητο, απ’ τα φερέφωνα των ξεπουλημένων ΜΜΕ. Που και αυτά με περισσή δολιότητα συνεχίζουν να παραπλανούν και να τρομοκρατούν τον εξουθενωμένο λαό. Και ασφαλώς όσοι τυχόν έχουν να πουν ή να κάμουν κάτι ουσιαστικό και ελπιδοφόρο, όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει, περιθωριοποιούνται και απομονώνονται. Παρότι και αυτοί ακόμη φοβούνται, όπως φαίνεται, μήπως τους πουν «γραφικούς» και «συνωμοσιολόγους», αν μιλήσουν για το γεγονός ότι όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, όπως διατυμπανίζεται και πιστεύεται. Αλλά, όπως όλα δείχνουν, είναι αποτέλεσμα ενός καλοστημένου δολοφονικού σχεδίου, που αποβλέπει  στην εξαφάνιση της Ελλάδας και την εξόντωση του λαού μας. Προκειμένου να καρπωθούν τον πλούτο και τις ομορφιές της πατρίδας μας οι διεθνείς δολοφόνοι. Γιατί είναι οφθαλμοφανές το κακοηθέστατο παιχνίδι, που παίζεται ανάμεσα στο ΔΝΤ και τους ευρωπαίους «εταίρους» μας περί δήθεν ατέρμονων διαφωνιών. Των οποίων πάνσοφοι ξυλοσχίστες με φλύαρους διαξιφισμούς διερευνούν τα δυσεύρετα δήθεν βαθύτερα αίτια. Για να θυμίζουν έτσι τη λαϊκή παροιμία, που λέει ότι «όταν το λύκο τονε βλέπουμε, δεν ψάχνουμε για ντορό».

Κι ας μην ξεχνούμε ότι η 25η Μαρτίου εκτός από εθνική είναι και θρησκευτική γιορτή. Η οποία μάλιστα κουβαλάει άκρως επαναστατικά μηνύματα, που εκπορεύονται μέσα απ’ το ίδιο το Ευαγγέλιο που, όπως και άλλοτε έχουμε τονίσει, είναι η μεγαλύτερη όλων των επαναστάσεων. Τη δύναμη του οποίου γνωρίζουν όσοι με αδυσώπητο μίσος το πολεμούν, ενώ την αγνοούμε εμείς, οι-υποτίθεται-χριστιανοί.  Και απόδειξη της αλήθειας αυτής αποτελούν πριν απ’ όλα τα όσα χαρακτηριστικά είπε η Παναγία στη μητέρα του Προδρόμου. Τονίζοντάς της ότι ο κυοφορούμενος απ’ αυτήν Γιος του Θεού θα γκρεμίσει τους τυράννους απ’ τους θρόνους και θα υψώσει τους ταπεινούς κι από το άλλο μέρος θα κάμει επαρκή τη ζωή των φτωχών, ενώ θα αφαιρέσει τα περισσεύματα της αδικίας των πλουσίων (Λουκά, α, 52-53). Αλλά και ο ίδιος ο Χριστός στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Ναζαρέτ είπε στους συμπολίτες του πως θα καταπολεμήσει τη φτώχεια, τη σκλαβιά, την αρρώστια και πριν απ’ όλα την αμαρτία, που είναι η ρίζα της πανανθρώπινης αθλιότητας (Λουκά,δ,16-20). Και φυσικά εξαιτίας της ανάλογης πολιτείας και διδασκαλίας του σταυρώθηκε.

Που σημαίνει ότι το Ευαγγέλιο μας φωνάζει ιδιαίτερα μάλιστα στην τωρινή συγκυρία πως δεν αρκούν τα γεύματα της ελεημοσύνης. Γιατί βέβαια η ελεημοσύνη ή αν θέλετε η κοινωνική πρόνοια είναι απαραίτητη για τους πάσης φύσεως ανήμπορους ν’ αντιμετωπίσουν τις ανάγκες επιβίωσης. Αποτελεί όμως εξευτελιστική αντιμετώπιση εκείνων, που εργάστηκαν μια ζωή, για να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή σύνταξη. Που όμως ασυνείδητοι εφιάλτες κατακρεούργησαν, προκειμένου να υπηρετήσουν τα συμφέροντα τα δικά τους και των αφεντάδων τους και να αναρριχηθούν σε θώκους εξουσίας. Κι ακόμη εξευτελιστικότερο είναι για τα εκατομμύρια εκείνων, που μπορούν να εργαστούν και η μεθοδευμένη ανεργία τους οδηγεί στην έσχατη απελπισία και πολλές χιλιάδες ακόμη και στην αυτοκτονία. Ή εξαναγκάζει τους νέους, που αποτελούν πολύτιμο για την χώρα μας εθνικό κεφάλαιο να ξενιτεύονται, προκειμένου να γίνονται πλουτοπαραγωγικοί παράγοντες άλλων χωρών. Δημιουργώντας έτσι δυσαναπλήρωτα κενά στην υποτιθέμενη προσπάθεια ηθικής ανάτασης και οικονομικής ανάπτυξης της πατρίδας μας. Τα οποία θα κληθούν να αναπληρώσουν κάποιοι κατά το μάλλον ή ήττον πλημμελώς καταρτισμένοι αλλοεθνείς.

Και μπαίνει το ερώτημα: Ποια σχέση μπορεί να έχει ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου με το αηδέστατο και αηθέστατο αυτό μνημονιακό ντεκόρ; Τι να μας φλυαρήσουν οι ξεπουλητές της πατρίδας για το 1821! Τι να μας πουν για τους αγώνες και τις θυσίες των Σουλιωτών, του Καραϊσκάκη, του Μπότσαρη, του Διάκου, του Παπαφλέσσα, του Κολοκοτρώνη, του Μακρυγιάννη και τόσων άλλων! Ευλόγως σιωπούν.  Και τι να μας πουν  για τον Ευαγγελισμό της Παναγίας και το Ευαγγέλιο και τους αγώνες του Πατροκοσμά και πάμπολλων άλλων για την αφύπνιση του έθνους ; Και τι να πούμε όλοι εμείς; Όταν εκείνοι θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας κι εμείς τώρα θεώμεθα απαθείς να  ξεθεμελιώνεται  και να δολοφονείται η πίστη και  η πατρίδα και κάθε ίχνος ελευθερίας! Καθώς  οι μνημονιακοί εργολάβοι παγιώνουν την  επαχθέστερη και  απεχθέστερη σκλαβιά και αμαυρώνουν το λαμπρό πολιτισμό και την ιστορία των προγόνων μας…

τέχνη και σταυρός

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος χαρακτηρίζει τη θεολογία «τέχνη τεχνών και επιστήμη επιστημών». Γνώμη που ως άριστος γνώστης της αρχαίας ελληνικής σκέψης πήρε, όπως φαίνεται, απ’ τον Πλάτωνα, που τη χρησιμοποίησε προκειμένου να χαρακτηρίσει έτσι τη φιλοσοφία. Αφού η φιλοσοφία για τον Πλάτωνα ήταν ο, τι και η θεολογία για το Γρηγόριο: «Ομοίωση τω Θεώ κατά το δυνατόν ανθρώποις». Θέλω όμως να πιστεύω ότι θα μπορούσε το απόφθεγμα αυτό να ισχύσει και για το χώρο της ιεροσύνης. Δεδομένου ότι η ιεροσύνη είναι κατά κάποιον τρόπο εφαρμοσμένη θεολογία.

Και ομολογουμένως χαίρεται κανείς για τα θαυμάσια επιτεύγματα κάποιων χαρισματούχων κληρικών, οι οποίοι μέσα στην έρημο της εποχής μας δημιουργούν οάσεις ουσιαστικής προσφοράς προς τον συνάνθρωπο. Όπως, για παράδειγμα, είναι η «Κιβωτός του κόσμου», όπου καταβάλλεται τεράστια προσπάθεια  για απροστάτευτα παιδιά. Ή «Το σπίτι της Μαρίας», όπου περιθάλπονται άγαμες μητέρες. Και πολλά άλλα παρόμοια ιδρύματα ύψιστης προσφοράς προς τους ανθρώπους της ανάγκης. Πράγμα που έκαναν και οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας. Όπως ο Μέγας Βασίλειος,  οποίος δημιούργησε τη «Βασιλειάδα», όπου εύρισκαν περίθαλψη όχι μόνο χριστιανοί αλλά και αλλόθρησκοι.

Κι από το άλλο μέρος θλίβεται ο καθένας, όταν βλέπει και ακούει για κληρικούς που, αντί να συνειδητοποιήσουν  τον ανεξάντλητο πλούτο προσφοράς, που τους εμπιστεύθηκε ο Θεός, αναλώνονται σε ανούσιους και φθοροποιούς ανταγωνισμούς  και διωγμούς εναντίον εκείνων, που προσπαθούν να πάνε πιο πέρα απ’ τα πλαίσια του στείρου επαγγελματισμού. Επαληθεύοντας έτσι τα λόγια που ο Χριστός είπε στους Φαρισαίους πως «ούτε οι ίδιοι εισέρχονται στη βασιλεία του Θεού ούτε εκείνους που θέλουν αφήνουν να μπούνε». Και τούτο εξαιτίας ρουφιάνων κληρικών  ή λαϊκών των οποίων κίνητρο είναι, κατά κανόνα, ο φθόνος. Για να επιβεβαιώνεται έτσι κάθε φορά η διάγνωση, που έκαμε σχετικά με το Χριστό ο Πιλάτος: Ότι οι αρχιερείς και οι γραμματείς «δια φθόνον παρέδωκαν αυτόν». Κι όταν εξάλλου ο Χριστός διακήρυξε πως βασικό γνώρισμα των χριστιανών είναι η μεταξύ τους αγάπη. Κι ακόμη πρωταρχικό χρέος τους είναι ο αγώνας για τη δικαιοσύνη.

Που σημαίνει να στέκονται απέναντι στις πολύπλευρες υπονομεύσεις, που υφίσταται ο λαός, όχι μόνο όσο αφορά στη θρησκευτική του πίστη αλλά και τα θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης. Γιατί αυτό είναι το μήνυμα, που μας έρχεται μέσα απ’ τα βάθη των αιώνων: Αφού οι προφήτες για παράδειγμα, πριν από τρεις περίπου χιλιετίες στάθηκαν αντιμέτωποι προς τους κακούς φορείς της εξουσίας. Και έκαμαν και είπαν πράγματα, που η συντριπτική πλειονότητα των σημερινών κληρικών δεν τολμάει ούτε να ψελλίσει. Καταδίκασαν την αδικία και την αποδοχή εκ μέρους των βασιλιάδων της  φανερής ή κρυφής διείσδυσης αλλότριων θρησκειών. Καυτηρίασαν τους δικαστές, που στρεψοδικούσαν  και αδικούσαν, επειδή εξαγοράζονταν. Στηλίτευσαν το ιερατείο για την ανούσια τυπολατρία του. Και δεν  άφηναν κανένα έξω από τη σφαίρα των δραστηριοτήτων τους. Με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να διωχτούν και συκοφαντηθούν, επειδή τόλμησαν να στραφούν εναντίον της κατεστημένης εξουσίας.

Το ίδιο και ο Πρόδρομος, που ήλεγξε τους τελώνες, τους στρατιωτικούς, τους φαρισαίους, ακόμη και το βασιλιά. Για να καταλήξει στον αποκεφαλισμό. Παρόμοια και ο Χριστός. Που στην ευαγγελική περικοπή της σημερινής Κυριακής ( Σταυροπροσκύνησης)  μας καλεί να πάρουμε το σταυρό του καθήκοντός και ν’ αγωνιστούμε, φτάνοντας, αν χρειαστεί, ακόμη και στο θάνατο. Επιλογή ζωής που τον έφερε σύγκρουση με το κατεστημένο και τον οδήγησε στη σταύρωση. Όπως και οι Πατέρες της Εκκλησίας. Εκ των οποίων ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων επέβαλε στον παντοδύναμο αυτοκράτορα Θεοδόσιο το επιτίμιο της ακοινωνησίας για τη σφαγή των Θεσσαλονικέων. Ή ο Χρυσόστομος που αντιτάχτηκε στις αυθαιρεσίες της αυτοκράτειρας. Για να εκμεταλλευτούν τη σύγκρουσή του οι φθονεροί δεσποτάδες, προκειμένου να πετύχουν την εξορία του και το θάνατό του.

Που σημαίνει ότι, αντί οι κληρικοί να αλληλοεξοντώνονται, οφείλουν  να συνειδητοποιήσουν ποιοι είναι οι αληθινοί εχθροί της πατρίδας και της Εκκλησίας και της ανθρωπότητας γενικότερα.  Να καταλάβουμε, για παράδειγμα, ότι ο δισβόητος νεοφιλελευθερισμός, που αποτελεί το απόγειο του αντίχριστου καπιταλισμού, είναι σε τελική ανάλυση το καθεστώς του σατανισμού! Που σημαίνει ότι ζούμε μέσα σε έναν κόσμο, τον οποίο εξουσιάζουν οι χείριστοι  των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και κάποιοι οι οποίοι φιγουράρουν και ως σούπερ-χριστιανοί (χριστιανοδημοκράτες κλπ). Ωσάν αυτούς, που έχουν επιβάλει στην ανθρωπότητα το νόμο της ζούγκλας και εδώ και τώρα γνωμοδοτούν, για παράδειγμα, ότι για να πάει μπροστά η Ε.Ε  πρέπει να γίνει κοινωνία πολλών ταχυτήτων. Στην οποία προφανώς  αυτοί θα είναι οι λύκοι και οι υπόλοιποι θα είναι τα πρόβατα , τα οποία θα εκμεταλλεύονται, όπως η απληστία  τους υπαγορεύει. Ή σαν αυτούς, που χωρίς ντροπή υποστηρίζουν ότι, με πρόφαση τη νομιμότητα,  είναι ηθικό ν’ αρπάζουν απ’ το δημόσιο κορβανά σκανδαλώδεις αποδοχές και τερατώδη εφάπαξ.

Επιτέλους δεν ακούμε τη φωνή του λαού που συνθλίβεται ανάμεσα στις μυλόπετρες της απανθρωπιάς και της αδικίας και μυριοτρόπως δολοφονείται σε όλα τα επίπεδα στο βωμό ληστρικών σκοπιμοτήτων; Δεν έχουμε αυτιά, δεν έχουμε μάτια, για να ιδούμε τη διαστροφή και την καταστροφή, που εκτυλίσσεται γύρω μας; Και το κυριότερο δεν έχουμε σπλάχνα και καρδιά και στόμα να μιλήσουμε; Όπως οι Προφήτες, όπως οι Απόστολοι, όπως οι Πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο ίδιος ο Χριστός; Τον οποίο, αντί να πάρουμε το σταυρό του καθήκοντος και να τον ακολουθήσουμε, τον εξαργυρώνουμε. «Διαπρέποντας» παράλληλα στη συκοφαντία και την ηθική δολοφονία εκείνων, που αγωνίζονται στοιχειωδώς  για το αυτονόητο!…

στη χώρα των Κιμ

Σε άρθρο της στο «Χωνί» (5-3-17) η κ. Βάσω Ασμανίδου αναφέρεται στην κ. Φραγκίσκα Μεγαλούδη, η οποία έζησε περίπου δυο χρόνια στη δακτυλοδεικτούμενη απ’ τους δυτικούς χώρα των Κιμ.

Και για να καταλάβουμε τι σημαίνει δακτυλοδεικτούμενη, αρκεί να σκεφτούμε ότι μπορεί να είναι ομοιοπαθείς με μας και πολλά απ’ αυτά, που λέγονται σε βάρος τους να είναι κατασκευάσματα της δυτικής προπαγάνδας. Αφού και οι δικοί μας «εταίροι», με προεξάρχοντες τους δουλευταράδες και εντιμότατους Γερμανούς, ανακάλυψαν ότι είμαστε λαός «διεφθαρμένος» και «τεμπέλικος». Παρότι οι στατιστικές λένε ότι εργαζόμαστε πολύ περισσότερο απ’ αυτούς, οι οποίοι στη διαφθορά είναι ασυναγώνιστοι. Δεδομένου ότι η αφροσύνη και η παραφροσύνη του 2ου παγκοσμίου πολέμου στοίχισε στην ανθρωπότητα περισσότερα από εξήντα εκατομμύρια θύματα. Και ότι δεν παραλείπουν να πριμοδοτούν  με φοροαπαλλαγές τις διάφορες ληστρικές εταιρίες τους ( Ζήμενς), ώστε αυτές να λαδώνουν εφιάλτες άλλων χωρών, προκειμένου να προωθούν τα προϊόντα τους. Αλλά και η καταθλιπτική σε σύγκριση με άλλες χώρες  της ΕΕ οικονομική τους υπεροχή, μαρτυρεί, την αδηφάγο αρπακτικότητά τους.

Αλλά ας επιστρέψουμε στη χώρα των Κιμ κι ας επιχειρήσουμε να τη συγκρίνουμε με τις χώρες της ενάρετης Δύσης και ιδιαίτερα με τον παράδεισο, στον ποίο ζούμε εμείς οι σκληροπυρηνικοί ευρωπαίοι Έλληνες.  Παραπονιούνται, λέει, οι Βορειοκορεάτες ότι κρυώνουν το χειμώνα. Πράγμα που συμβαίνει και με το παραπάνω και με μας, οι οποίοι κατά  το φετινό  ιδιαίτερα χειμώνα δεινοπαθήσαμε. Αλλά σε αντίθεση με μας οι Βορειοκορεάτες ποτέ δεν είπαν στην κ. Μεγαλούδη ότι πεινάνε, όπως συμβαίνει με ένα μέρος του ελληνικού πληθυσμού. Και απόδειξη της αποτροπιαστικής αυτής πραγματικότητας αποτελεί το γεγονός  ότι υπάρχουν Έλληνες, που ψάχνουν ακόμη και τους σκουπιδοτενεκέδες να βρούνε κάτι για να ξεγελάσουν την πείνα τους. Άλλωστε το γεγονός ότι έχουν οι Βορειοκορεάτες ελλείψεις σε φάρμακα αυτό οφείλεται στο εμπάργκο, που τους έχουν επιβάλει οι φιλελεύθεροι δυτικοί δολοφόνοι.

Αξιοσημείωτα είναι επίσης και τα όσα περί πολιτικής λέει η κ. Μεγαλούδη. Ότι, δηλαδή, στη Βόρεια Κορέα δεν υφίσταται πολιτική, ούτε βέβαια αντιπολίτευση και ελευθερία του λόγου. Εκεί ο κόσμος έχει αποδεχτεί αυτή την πραγματικότητα και δεν μιλούν για το υφιστάμενο καθεστώς «ούτε θετικά ούτε αρνητικά». Αλλά μήπως κι εδώ δεν έχουμε «μία από τα ίδια»; Ή μήπως υπάρχει ουσιαστικά πολιτική και ελευθερία του λόγου στο δυτικό κόσμο και ιδιαίτερα εδώ στην χώρα μας; Ο λαός μπορεί στα καφενεία να λέει πολλά και διάφορα για τους πολιτικούς και την πολιτική. Η ελευθερία, όμως  που του έχουν αφήσει αποβλέπει στο να εκτονώνεται  και έτσι να καθίσταται ακίνδυνος. Άλλωστε ο λαός  έχει χωνέψει  κατά βάθος ότι πολιτικά είναι ανύπαρκτος. Και ο, τι κι αν πει αυτός κι ο, τι κι αν ψηφίσει,  αυτοί θα του φορτώσουν στο σβέρκο όποιον θέλουν. Με αποτέλεσμα να έχει ο λαός περιπέσει από πολιτικής πλευράς σε κατάσταση αδράνειας και παθητικότητας.

Λέγεται, για παράδειγμα,  πως η επονομαζόμενηΤράπεζα της Ελλάδας δεν ανήκει, όπως πιθανόν πιστεύεται, στον ελληνικό λαό, αλλά βρίσκεται  στη δικαιοδοσία του  παγκόσμιου επικυρίαρχου κ. Ρότσιλδ. Ο οποίος μπορεί να είναι, όπως πολλά δείχνουν, υπεράνω κυβερνήσεων και να ρυθμίζει όπως εκείνος θέλει την οικονομική μας ζωή. Ή μήπως εξάλλου τυχαία τάχα βρίσκεται εκεί στο ελληνικό-υποτίθεται-Υπουργείο Εσωτερικών εκείνο το ειδικό για την έκδοση εκλογικών αποτελεσμάτων κατασκεύασμα, που ακούει στο όνομα SINGULAR LOGIC; Κι ακόμη  τυχαία και αυτό μπορεί ν’ αποτελεί, όπως λένε, ιδιοκτησία επίσης του κ. Ρότσιλδ;   Που σημαίνει ότι το κατασκεύασμα αυτό είναι πολύ απίθανο ν’ ακούει τη φωνή του ελληνικού λαού και όχι του παντοδύναμου αφεντικού του!

Και είναι πολύ περίεργο, που κάποιοι πολιτικοί, των οποίων υπονομεύονται οι προσπάθειες δεν φαίνεται να προβληματίζονται. Όταν μάλιστα είναι ηλίου φαεινότερο ότι κάποια εκλογικά αποτελέσματα, όπως, για παράδειγμα , των προηγούμενων βουλευτικών εκλογών δεν φαίνονται να έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Δεδομένου ότι οι εκλογές αυτές περισσότερο έμοιαζαν με χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης, απ’ την ελληνική  Βουλή όλων εκείνων, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ουσιαστική αντιπολίτευση και παράλληλα να ευνοήσουν την είσοδο των πρόθυμων να υπηρετήσουν το μνημονιακό κρεματόριο.

Αλλά ο αδυσώπητος πόλεμος υφίσταται και στο χώρο της ελεύθερης έκφρασης. Δεδομένου ότι  στο δυτικό κόσμο, μπορεί να υπάρχουν πολλά ΜΜΕ, αλλά είναι όλα φερέφωνα των ίδιων κυρίων. Κι αν που και που ακούγονται κάποιες  αντίθετες φωνές, μόλις πάνε να γίνουν επικίνδυνες, «τις τρώει το σκοτάδι». Χαρακτηριστικό παράδειγμα  στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί η αντιμετώπιση του κ. Καζάκη. Ο οποίος για ένα διάστημα ήταν περιζήτητος στα διάφορα τηλεοπτικά κανάλια και ραδιόφωνα. Όταν όμως διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν έσπευσαν όλοι τους σχεδόν να τον «αφορίσουν». Με αποτέλεσμα ο μόνος χώρος στον οποίο μπορεί προς το παρόν  να βρει κάποιος τις συνεντεύξεις του να είναι το YouTube. Και λέω προς το παρόν, αφού ακόμη και τα κηρύγματα του υποφαινομένου εξαφανίστηκαν απ’ το You Tube μόνο και  μόνο γιατί απηχούσαν το κοινωνικό μήνυμα του Ευαγγελίου. Που, όπως φαίνεται είναι περισσότερο επικίνδυνο γι’ αυτούς.

Γεγονότα που διαψεύδουν τον κ. Στουρνάρα, που προφητεύει ότι η έξοδος μας απ’ το «ιερό» ευρώ θα μας φέρει στο κατάντημα  της Βόρειας Κορέας. Δεδομένου ότι εκατομμύρια Ελλήνων αισθάνονται ότι ζουν εδώ και τώρα σε μια χώρα τρισχειρότερη από εκείνη της  χώρας των Κιμ. Όπου, αν μη τι άλλο, η εκπαίδευση, η κατοικία και η ιατρική περίθαλψη είναι δωρεάν…

τα μυστικά των μαφιόζων

 

Υπάρχουν δυστυχώς σκοτεινοί άνθρωποι. Όχι ασφαλώς σαν τον αρχαίο «σκοτεινό», τον Ηράκλειτο, που ήταν φωτεινότατος, αφού μέσα σε λίγα λόγια περιέκλειε πακτωλό σοφίας, που κάποιοι άλλοι σε χιλιάδες τόμους φλυαρίας ούτε στο παραμικρό δεν κατορθώνουν να προσεγγλισουν. Του οποίου Ηράκλειτου, δυστυχώς  η συμπαντική σοφία καταστράφηκε από ανεγκέφαλους, επειδή προφανώς δεν μπορούσαν να τον καταλάβουν. Οι σκοτεινοί, για τους οποίους μιλάμε είναι κάποιοι απ’ αυτούς που καίτοι ηλίθιοι και προδότες , ο όχλος τους πιστεύει και  τους ακολουθεί. Για να μας πηγαίνουν απ το κακό στο τρισχειρότερο.

Ένας τέτοιος λοιπόν, μέλος κάποιας σκοτεινής εταιρίας, που εκτρέφει σκορπιούς και όχεντρες για τους λαούς ρωτήθηκε, κατά πως λένε, για το τι λέγεται στα σκοτεινά τους διαβούλια. Κι εκείνος «γεμάτος έπαρση μα και βλακεία», όπως θα ‘λεγε κι ο Σουρής, τους αποκρίθηκε: «Αν σας πω τι λέγεται ύστερα πρέπει να σας δολοφονήσω». Που σημαίνει ότι τα όσα λέγονται εκεί μέσα δεν είναι τίποτε άλλο από δόλια σχέδια για την εξόντωση των λαών. Και στην προκειμένη περίπτωση του δικού μας. Για τη δολοφονία του οποίου ο εν λόγω «γαλαζοαίματος» έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο. Για να παραπεμφθεί μάλιστα και στα δικαστήρια, απ’ όπου παραλίγο να βγει παρασημοφορημένος.

Και γράφω αυτά τα σκοτεινά  γιατί τελευταία χολοσκάνε κάποιοι για το τι λένε στις μυστικές τους συνομιλίες κάποιοι δικοί μας και ξένοι εντιμότατοι μαφιόζοι. Ενώ η απάντηση είναι πολύ απλή: Δεν μπορεί να λένε τίποτε καλό για κανέναν και στη συγκεκριμένη περίπτωση για μας και την πατρίδα μας. Τώρα γιατί κάποια κοπάδια λαού φέρεται να τους ακολουθούν, αυτό είναι μάλλον αποδεικτικό του δείκτη νοημοσύνη και του ήθους  τους. Γιατί προφανώς είναι αδιανόητο έντιμοι και νουνεχείς να πιστεύουν κάποιους,  που, όχι μόνο το παρελθόν τους αλλά και η τωρινή  παρουσία τους κραυγάζει για τη δολιόττά τους. Όπως  είναι θέμα και κάποιων βαρύγδουπων δημοσκόπων. Που, όπως και στις  εκλογικές αναμετρήσεις, αποδεικνύονται κάλπικοι, αφού βγάζουν αποτελέσματα βάσει πατεντών των διαφόρων σκοτεινών εταιριών. Όπου η συμμετοχή του ανεγκέφαλου  κοπαδιού μετράει μόνο για τα ζήτω και τα χειροκροτήματα προς τους εκλεκτούς των μαφιόζων. Που βέβαια παραπέμπουν στο «χαίρε καίσαρ οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν» της ρωμαϊκής αρένας.

Και μπαίνει το ερώτημα: Υπάρχει τρόπος διαφυγής απ’ την αρένα των παγκόσμιων αλλά και των ντόπιων αυτών δολοπλόκων. Παρά πολύ δύσκολο. Γιατί πρώτα -πρώτα έχουν στη διάθεσή τους άφθονα τα μιντιακά φερέφωνα, αλλά και  την παιδεία. Καταλάβατε μήπως τι υποχθόνιος αγώνας γίνεται τα τελευταία χρόνια, για να αποπροσανατολίζονται τα παιδιά;  Αφού έφθασαν στο κατάντημα, ώστε με φασιστικές μεθοδεύσεις  μαζί με τα θέματα της διατροφής να τους σερβίρουν και θέματα διαστροφής!

Αλλά ας υποθέσουμε ότι βρίσκονται κάποιοι άνθρωποι έντιμοι, που αποφασίζουν να πάρουν στα χέρια τους τη σημαία της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Αμέσως θα κινηθούν αστραπιαία οι εγκάθετοι των μαφιόζων. Θα προσπαθήσουν να διπλαρώσουν τους ανθρώπους αυτούς και να τους υποβάλουν σε αλλεπάλληλα «μασάζ», ώστε να εγκαταλείψουν τη «ματαιοπονία» τους. Αν η προσπάθειά τους αυτή δεν ευδοκιμήσει θα προσπαθήσουν να μπουν κάποιοι απ’ αυτούς -ειδικοί για την περίπτωση -ανάμεσα στους έντιμους . Έτσι ώστε με τα διάφορα «ναι μεν, αλλά» να φρενάρουν ή να ματαιώνουν τις προσπάθειές τους.  Και αν, παρόλα αυτά,  διαπιστωθεί ότι πάνε να γίνουν επικίνδυνοι για το μαφιόζικο κατεστημένο στη δεδομένη στιγμή κάποιοι απ’ τους εγκάθετους θα βγουν και θα καταγγείλουν ότι αυτοί που παρουσιάζονταν  ως αδέκαστοι δεν είναι στην πραγματικότητα τέτοιοι. Και βέβαια τα μιντιακά φερέφωνά τους θα διατυμπνίσουν, τις «συνταρακτικές αλήθειες». Με την ίδια ζέση που συγκαλύπτουν τους «ημέτερους» μαφιόζους στην υπηρεσία των οποίων με την αφοσίωση σκύλων είναι αλυσοδεμένοι. Και βέβαια οι συκοφαντούμενοι θα προσπαθήσουν ύστερα από  πολλά χρόνια σε κάποια συνήθως στημένα δικαστήρια  να αποδείξουν ότι δεν υπήρξαν ελέφαντες. Ενώ στο μεταξύ η τιμή και η υπόληψή τους θα έχει καταβαραθρωθεί και η δημοτικότητά τους στη συνείδηση του λαού θα έχει υποστεί δυσεπανόρθωτες στρεβλώσεις.

Δεν είδατε τι έγινε με την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου; Τη στιγμή που φαινόταν να γίνεται επικίνδυνη βγήκαν κάποιοι «δικοί» της και την κατηγόρησαν σφοδρότατα. Τα ΜΜΕ (=εξαπατήσεως) διατράνωσαν την εναντίον  της αποδοκιμασία, ενώ παράλληλα αποσιώπησαν την καταγγελία της εναντίον της σκευωρίας. Και βέβαια «τρώει το σκοτάδι» τις οποιεσδήποτε εκδηλώσεις και προσπάθειές της. Όπως και του Κώστα Λαπαβίτσα, ο οποίος έδειξε εμπεριστατωμένη έξοδο από το άντρο των δολοφόνων. Αλλά τα μιντιακά φερέφωνα έχουν να ασχοληθούν με πολύ σοβαρότερα θέματα: Τους σκυλοκαυγάδες των εθνοπατεράδων ή την πληροφόρηση  για το πότε και πώς οι δήμιοι του ΔΝΤ και της ΕΕ θα στήσουν τις αγχόνες για μας και την πατρίδα μας. Έτσι ώστε να μη χάνουμε ούτε δευτερόλεπτο απ’ το «θεάρεστο» έργο του ολοκαυτώματός μας.

Και μη σας μένει η παραμικρή αμφιβολία ότι κάποιοι μελλοντικοί σχολιαστές θα βρούνε πολύ ενδιαφέρουσα αυτή την πρωτοτυπία. Σύμφωνα με την οποία τα μιντιακά τους φερέφωνα  μέσα σε αστραφτερά στούντιο αποθανατίζουν και σχολιάζουν  την ολοσχερή μας καταστροφή. Αλλά τότε δεν θα ζούμε ούτε μείς ούτε κι  αυτοί, ώστε να ντραπούμε. Όχι βέβαια αυτοί για τα όσα συνειδητά  και ξεδιάντροπα μας κανοναρχούν αλλά εμείς που βλακωδέστατα καθόμαστε και τους ακούμε. Και πολύ περισσότερο που «ως πρόβατα επι σφαγήν» ακολουθούμε τους σκοτεινούς μαφιόζους , οι οποίοι με απόλυτη βεβαιότητα μας οδηγούν  στο βάραθρο του ολοσχερούς ολέθρου. Που όμως πεισματικά και αμετανόητα αρνούμαστε να ιδούμε…
icinvitations
προσκλητήρια γάμου

αβυθμέτρητη υποκρισία!…

 

Φαίνεται ότι ο αριθμός 86 είναι «γούρικος» για το καθεστώς της μνημονιακής κλεπτοκρατίας. Μια και το ταυτάριθμο άρθρο του Συντάγματος τους δίνει το δικαίωμα να κλέβουν όσα θέλουν, και λογαριασμό να μη δίνουν. Γι’ αυτό  όλοι με αποτροπιασμό το φτύνουν και με πάθος το γλείφουν, ωσάν να πρόκειται για το ευγευστότερο παγωτό εν μέσω θερινού καύσωνα! Αφού χάρη σ’ αυτό έχουν πραγματοποιήσει το μεγάλο όνειρο της εσχάτης μνημονιακής προδοσίας.

Ενώ παράλληλα, σχετικά με τον αριθμό αυτό (86), βρήκαν και το εξιλαστήριο θύμα, προκειμένου να αποπροσανατολίζουν τη λαϊκή οργή απ’  τα αναρίθμητα κακουργήματά τους. Αφού, όπως ισχυρίζονται ο κ. Βαρουφάκης  ζημίωσε το δημόσιο με κάπου 86 δισεκατομμύρια. Σε σημείο ώστε κάποιος  δημοσιογράφος να του υποβάλλει το καυτό ερώτημα: «Πώς μπορείς ύστερα απ’ αυτό να κοιμάσαι ήσυχος»; Γιατί, όπως φαίνεται, ο δημοσιογράφος, δεν αναρωτήθηκε ποτέ πώς μπορούν να «κοιμούνται ήσυχα» τόσοι διαπρεπείς -πολιτικοί, τραπεζικοί και μιντιακοί -εκπρόσωποι της μνημονιακής αλητείας, που πολλαπλάσια ζημίωσαν και ζημιώνουν στο διηνεκές την πατρίδα. Γεγονός που απροκάλυπτα αποκαλύπτεται τα τελευταία χρόνια απ’ την επίδειξη ατέρμονος σε βάρος μας εμπαιγμού  και καταλήστευσης ακ μέρους των ντόπιων αλλά και των διεθνών (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ, κλπ) «παπατζήδεων»-δολοφόνων.

Απόδειξη της αβυθομέτρητης πολιτικής και μιντιακής υποκρισίας αποτελεί ένα πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα: Δεκαέξι βουλευτές, λέει, υπέβαλαν στη Βουλή ερώτημα σχετικό με το «τάμα του έθνους». Τι δε εστί «τάμα του έθνους»; Είναι το τάμα, που έκαμαν οι αγωνιστές του ΄21, προκειμένου να χτίσουν ναό επ’ ονόματι του Σωτήρα Χριστού, ο οποίος τους βοήθησε να λευτερώσουν την πατρίδα. Και το δημοσκοπικά «πλειοψηφούν» θρησκευάμενο κόμμα τους υποχρέωσε να πάρουν πίσω, όπως με έμφαση διεκήρυξε ο εκπρόσωπος τους, «άρον –άρον» τις υπογραφές τους. Γεγονός που ήταν σαν να τους έλεγε: Τι είναι αυτά που πάτε να κάνετε; Εδώ αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις να πάρουμε στα χέρια μας τη διακυβέρνηση της χώρας, για να μην αφήσουμε λίθο επί λίθου σχετικά με την πατρίδα και τη θρησκεία κι εσείς κάνετε ερώτημα για το «τάμα του έθνους»; Δεν είδατε τι φοβερό αγώνα κάναμε, για την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, για να είμαστε ευπειθείς στα αφεντικά μας! Και  να τους κακοκαρδίσουμε τώρα, όπως στα χρόνια της τουρκοκρατίας εκείνος ο ανεκδιήγητος Πατροκοσμάς, που αγωνίστηκε να καταργήσει  τα κυριακάτικα παζάρια τους. Με αποτέλεσμα να τους αναγκάσει να τον δολοφονήσουν…

Το ίδιο όμως  ευπειθείς στα μεγάλα αφεντικά αποδεικνύονται και κάποιοι εκπρόσωποι της μιντιακής αλητείας.  Οι οποίοι όχι μόνο αποδοκίμασαν τους βουλευτές αλλά και χλεύασαν ποικιλοτρόπως όλους εκείνους, που τολμούν να μιλούν στις μέρες μας για το «τάμα του έθνους». Επιστρατεύοντας παράλληλα με τη θρησκευτική και πατριωτική και την κοινωνική τους ευαισθησία. Λέγοντας χαρακτηριστικά: Πώς είναι δυνατόν κάποιοι να μιλούν για έναν ακόμη ναό, αφού όλη η Ελλάδα είναι γεμάτη ναούς ; Τη στιγμή που υπάρχουν τόσες άλλες ανάγκες! Για να θυμίζουν έτσι την ανάλογη συμπεριφορά του Ιούδα, όταν η αμαρτωλή γυναίκα κατανάλωσε πολύτιμο μύρο, προκειμένου να δείξει την ευγνωμοσύνη της προς τον ευεργέτη της. Του Ιούδα, που ενώ ήταν κλέφτης και ξάφριζε συστηματικά το κοινό ταμείο των μαθητών και πούλησε το Χριστό για τα τριάντα αργύρια, θυμήθηκε ξαφνικά τους φτωχούς.  Στους οποίους θα μπορούσαν να διατεθούν τα χρήματα που δόθηκαν για το μύρο…

Μπορεί να πούνε κάποιοι θιασώτες των πολιτικών και μιντιακών απατεώνων: Από πού θα βρεθούν τα χρήματα, που χρειάζονται για την πραγματοποίηση του τάματος; Αλλά οι άνθρωποι που πρωτοστατούν στην υλοποίηση του τάματος πληροφορούν μέσω του περιοδικού τους «Φωτεινή Γραμμή» ότι δεν θα επιβαρύνουν στο παραμικρό ούτε την Πολιτεία ούτε την Εκκλησία. Γιατί, όπως οι αγωνιστές έκαμαν κι αυτοί τάμα να αγωνιστούν σε όλη τους τη ζωή και να διαθέσουν όλη τους τις οικονομίες, που είναι αρκετές  για τον ιερό αυτό σκοπό. Και σχετικά έχουν κάνει μέχρι τώρα αλλεπάλληλα διαβήματα προς κάθε αρμόδιο, προκειμένου να διευκολυνθούν στις γραφειοκρατικές διαδικασίες, που απαιτούνται. Αλλά, όπως είναι ευνόητο, αποτείνονται σε συνειδητά και αμετανόητα κουφούς. Γιατί βέβαια πώς θα ήταν δυνατόν να γίνει διαφορετικά, αφού σε όλα τα γρανάζια της κρατικής μηχανής αγρυπνούν οι εγκάθετοι των μεγάλων αφεντικών; Των οποίων έργο είναι, όχι μόνο να μη διευκολύνουν τέτοιες «επικίνδυνες» ενέργειες , αλλά με κάθε τρόπο να τις μπλοκάρουν και να τις ματαιώνουν. Για να κρατάνε τις προσοδοφόρες θέσεις και τους θώκους που κατέχουν. Ή, αν βρίσκονται στην αντιπολίτευση και αγωνιωδώς τις λιμπίζονται να μη διακινδυνεύσουν την απόκτησή τους. Με αποτέλεσμα να μείνουν με τα όνειρά τους μετέωρα και ανεκπλήρωτα. Δεδομένου ότι η τιμωρία εκ μέρους των διαχειριστών της παγκόσμιας αλητείας, που έχουν θρησκεία τους το σατανισμό θεό τους το μαμωνά και ηθική του το έγκλημα, θα είναι αμείλικτη. Αφού αυτοί αποφασίζουν  και διατάσσουν για το ποιοι θα δοξαστούν και ποιοι θα υποβιβαστούν κι ακόμη περισσότερο ποιοι θα ζήσουν και ποιοι θα γκρεμοτσακιστούν.

Δεν είδατε τι γίνεται τώρα με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο  οποίος προς το παρόν δεν φαίνεται να είναι αρκετά ευπειθέστατος  «τοις κείνων ρήμασι»; Που όσο πάνε τον περισφίγγουν ολοένα και επιτηδειότερα, προκειμένου να τον υποχρεώσουν να γονατίσει! Κι εμείς μιλάμε  τώρα για κάποιες δικές μας ανεμόδαρτες μαριονέτες! Αφού είναι μυριαπόδεικτο ότι κανένας δεν ανέρχεται σε οποιονδήποτε θώκο, αν δεν περάσει κάτω απ’ τα «καυδιανά δίκρανα» των αρχιτεκτόνων της παγκοσμιοποίησης, που εργολαβικά απεργάζονται την πανανθρώπινη τραγωδία…
προσκλητήρια γάμου
icinvitations

παραλογισμοί

 

Άκουγα απ’ το ραδιόφωνο κάποια πατριαρχική λειτουργία, στην οποία συμμετείχαν πολλοί (30-40)εκπρόσωποι από διάφορες ορθόδοξες εκκλησίες. Όλοι, λοιπόν, αυτοί υποχρεώθηκαν ψάλλουν ο καθένας ξεχωριστά την πατριαρχική «φήμη» (Βαρθολομαίου, του Παναγιωτάτου, κλπ). Πράγμα που ήταν ιδιαίτερα κουραστικό και ανιαρό, όπως βέβαια σε κάθε περίπτωση  με παρόμοιες ανούσιες και άμετρες επαναλήψεις. Ενώ θα μπορούσαν να ψάλλουν την πατριαρχική «φήμη» όλοι μαζί και να βρίσκονται μέσα στα όρια τόσο του αρχαιοελληνικού («μέτρον σριστον»), όσο και του ευαγγελικού ( «μη βαττολογείτε» =πολυλογείτε)μέτρου.

Αυτή, λοιπόν, την πατριαρχική «φήμη» αρνούνται να ψάλλον οι μοναχοί της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου απ’ το 1975. Επειδή το 1965 ο τότε Πατριάρχης συμπροσευχήθηκε στα Ιεροσόλυμα με τον Πάπα. Και για το λόγο αυτό η Ιερή Κοινότητα του Αγίου Όρους αποφάσισε την εκδίωξη από τη Μονή των αρνουμένων να ψάλλουν την πατριαρχική «φήμη» μοναχών και την αντικατάστασή τους από άλλους, διατεθειμένους προφανώς να την ψάλλουν. Και επειδή οι πρώτοι μοναχοί αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι, που επέλεξαν να εγκαταβιώσουν-για να πάνε πού και να ζήσουν πώς- επιστρατεύτηκαν οι κοσμικές αρχές και εξουσίες. Οι οποίες βέβαια και χρησιμοποίησαν βίαια μέσα, για ν’ απαντήσουν και οι μοναχοί με ανάλογο τρόπο (βόμβες  μολότωφ, κλπ). Μια και δεν μπορούσαν να καταλάβουν πού και πώς θα μπορούσαντου λοιπού να επιβιώσουν.Με αποτέλεσμα να βρεθούν, εν ονόματι του νόμου, κατηγορούμενοι. Για να να καταδικαστούν στην απίστευτη ποινή εγκάθειρξης είκοσι (20) χρόνων. Τη στιγμή, που κουραστήκαμε να βλέπουμε να καίγεται η Αθήνα με οδομαχίες ανάμεσα σε αστυνομικούς και κάποιους «γνωστούς άγνωστους», οι οποίοι και όταν ακόμη συλλαμβάνονται αφήνονται ελεύθεροι. Για να διαιωνίζεται έτσι το από κάθε άποψη καταστροφικό και επικίνδυνο αυτό «πανηγύρι».

Για να μην πάμε στο γεγονός ότι κάποιοι πρωταγωνιστές της πολιτικής, μιντιακής και τραπεζικής διαπλοκής έχουν βάλει δυναμίτιδες στα θεμέλια της πατρίδας και τα έχουν όλα τινάξει στον αέρα. Και κανενός δεν φαίνεται να ιδρώνει σοβαρά το αυτί. Όχι βέβαια, προκειμένου να πληροφορήσουν το λαό για την πραγματικότητα αυτή, αφού τη ζει ολοένα και πιο οδυνηρά στο πετσί του. Αλλά για να οδηγηθούν κάποτε και αυτοί σε κάποια δικαστήρια ,τα οποία θα τους υποχρεώσουν να επιστρέψουν όσα με τον ένα άλλο τρόπο έκλεψαν και λήστεψαν απ’ τον ιδρώτα του λαού. Και δεν χρειάζεται να τους στείλουν φυλακή. Αρκεί να τους αφήσουν να ζήσουν με όσα αυτοί αποφασίζουν και διατάσσουν να ζουν τα εκατομμύρια του λαού.

Να συμβεί, δηλαδή, ο, τι περίπου συνέβη και με κάποιους χρυσοκάνθαρους της ΔΕΗ, οι οποίοι πρόσφεραν στους εαυτούς τους 20.000 μηνιαίες αποδοχές και κάπου διακόσιες χιλιάδες καθυστερούμενα. Παραλογισμό που αποτόλμησαν εν ονόματι κάποιου νόμου. Ανάλογου προφανώς προς το διαβόητο 86ο άρθρο του Συντάγματος και άλλων συναφών, που εφευρέθηκαν για τη λεηλασία του δημόσιου κορβανά. Όμως οι αξιότιμοι πολυπρονομιούχοι ΔΕΗτζήδες, όχι μόνο υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν, όπως λέγεται, τα εισπραχθέντα αλλά και να παραιτηθούν. Ασφαλώς και δεν υπάρχει περίπτωση να δεινοπαθήσουν, αλλά οπωσδήποτε στραπατσαρίστηκε λίγο η υπερβάλλουσα σε βάρος του λαού «ύβρις» τους. Η οποία μάλιστα έλαβε προκλητικές και σκανδαλώδεις διαστάσεις και μάλιστα εν μέσω τόσης και τέτοιας οικονομικής κρίσης για τα εκατομμύρια των Ελλήνων. Αλλά εξαιτίας του γεγονότος αυτού ακούστηκε πως ο μέσος όρος των αποδοχών των υπαλλήλων της ΔΕΗ είναι τρεις με τρεισήμισι χιλιάδες ευρώ.Ενώ, αν δεν με απατά η μνήμη έχουν με μειωμένη τιμή το ηλεκτρικό ρεύμα. Και μπαίνει το εύλογο ερώτημα: Σε τι οφείλεται η προνομιακή αυτή μεταχείριση; Όταν εξαιτίας των ποικίλων, κάποτε παρανόμων, επιβαρύνσεων των λογαριασμών της ΔΕΗ δεινοπαθούν εκατομμύρια Ελλήνων. Και συχνά ακούμε για πολύτεκνες και πάμπτωχες οικογένειες που αντιμετωπίζουν τραγικές συνθήκες επιβίωσης, ιδιαίτερα τώρα το χειμώνα. Επειδή οι ΔΕΗτζήδες- dura lex sed lex (=σκληρός ο νόμος αλλά νόμος) –αποφασίζουν και διατάσσουν να τους κόψουν το ρεύμα. Αλλά  ανάλογη προνομιακή με τους ΔΕΗτζήδες μεταχείριση επιφυλάσσεται και σε πάμπολλους άλλους γαλαζοαίματους. Οι οποίοι με πολλές μασέλες ξεκοκαλίζουν το δημόσιο κορβανά. Πάντα εν ονόματι του νόμου. Ο οποίος προφανέστατα δεν νέμει (=μοιράζει) δίκαια τον δημόσιο πλούτο, αλλά σκανδαλωδώς άδικα. Με μύριες «προφάσεις εν αμαρτίαις» οι οποίες δεν έχουν καμιά σχέση ούτε με τη στοιχειώδη λογική ούτε με τη στοιχειώδη δικαιοσύνη…

Αλλά ας επιστρέψουμε στους μοναχούς, οι οποίοι, όπως ήταν επόμενο, μπροστά στην πραγματικότητα που υποχρεώθηκαν ν’ αντιμετωπίσουν ήταν επόμενο να αντιδράσουν ανάλογα. Κατάσταση η οποία θα επιδεινωθεί, εφόσον Πολιτεία και Εκκλησία επιμένουν σε έναν τόσο μεγάλο παραλογισμό. Και ειλικρινά δικαιούται καθένας άνθρωπος, που διαθέτει το κοινό περί λογικής και δικαίου αίσθημα να αναρωτηθεί: Μπορεί να υπάρχει και ίχνος έστω λογικής και δικαιοσύνης σ’ αυτό τον παραλογισμό; Ή μήπως μπορεί να υπάρχει και η παραμικρή σχέση με το πνεύμα της ευαγγελικής ελευθερίας και δικαιοσύνης; Γιατί ακούστηκε να λέει κάποιος αρμόδιος Υπουργός, σε σχετική ερώτηση βουλευτή, ότι πρόκειται για «πνευματικά» θέματα στα οποία δεν μπορεί να επέμβει η Πολιτεία. Σάμπως τα όσα συνέβησαν να μην οφείλονται-με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- στη βάναυση επέμβαση της πολιτικής εξουσίας! Ή μήπως περιποιεί η πραγματικότητα αυτή και ίχνος έστω τιμής τόσο στην Πολιτεία, όσο κυρίως στην Εκκλησία και το Άγιο Όρος και δεν αποτελεί αιτία διασυρμού των μεν και του δε; Ενώ ταυτόχρονα εξυπηρετεί τους καταχθόνιους σκοπούς κάποιων αλλότριων και σκοτεινών κέντρων, που άμεσα ή έμμεσα επιβάλλουν σε βάρος του λαού μας καταιγιστικά μέτρα παραλογισμού και αδικίας…
icinvitations
προσκλητήρια γαμου