το χελιδόνι…

Πατροκοσμάς 13

Το Ευαγγέλιο μιλάει για λύκους, που κατασπαράζουν τα πρόβατα. Μιλάει και για κλέφτες και ληστές, που σφάζουν κα καταστρέφουν. Και για μισθωτούς, που αδιαφορούν και κοιμούνται. Όταν δεν συνεργάζονται με τους λύκους και τους ληστές …

Και μιλάει και για τον καλό τσοπάνη, που πονάει τα πρόβατα. Και που προσπαθεί ν’ ανταποκριθεί στις ανάγκες τους και να λύσει τα προβλήματά τους. Θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή του. Όχι βέβαια από ιδιοτέλεια. Παρά μόνο από αγάπη. Για το Θεό και το συνάνθρωπο:

«Aδελφοί μου, λέει ο Πατροκοσμάς, ο Θεός έχει πολλά ονόματα. Αλλά το κύριο όνομά του είναι Αγάπη. Κι εμείς, για να ‘μαστε παιδιά του Θεού, πρέπει να ‘χομε αγάπη. Αγάπη προς το Θεό και το συνάνθρωπό μας…».

«Όπως το χελιδόνι χρειάζεται δυο φτερούγες, για να πετάξει, έτσι κι εμείς, για να φτάσουμε στη σωτηρία χρειαζόμαστε αυτές τις δυο αγάπες. Αυτή η αγάπη μ’ έκαμε και μένα ν’ αφήσω το μοναστήρι και να βγω στον κόσμο. Ας χαθώ, είπα, εγώ, για να σωθεί το Γένος. Και παρακαλώ το Χριστό, που σταυρώθηκε απ’ την αγάπη του για μένα να μ’ αξιώσει να μαρτυρήσω για τη δική του αγάπη…».

Αυτές ήταν οι συντεταγμένες της ζωής και δράσης του Πατροκοσμά. Και πάνω σ’ αυτές ακουμπώντας  αγωνίστηκε να γίνει το χελιδόνι για την Ανάσταση του Γένους…

Στην αρχή του επέτρεπαν να κηρύττει παντού ελεύθερα. Γιατί πίστεψαν ότι δεν θα ’κανε τίποτε διαφορετικό απ’ τους συνηθισμένους  ιεροκήρυκες, που συντηρούν τα νεκροταφεία των συνειδήσεων. Αλλά διαψεύστηκαν. Γιατί ο Πατροκοσμάς, αντί για υπνοφόρες τιποτολογίες, παιάνιζε  το εγερτήριο σάλπισμα του Ευαγγελίου.

Αφότου άρχισε τη δράση του, διέκρινε αφενός  την αγνότητα των ανθρώπων του λαού και αφετέρου την πονηρία των αρχόντων. Και η ψυχή του επαναστάτησε: Χτύπησε την αρχοντική τάξη, που καταπίεζε το λαό.  Κεραυνοβόλησε τις καταχρήσεις των αρχών και την εκμετάλλευση των εμπόρων. Kαι, προπάντων, επεσήμανε την καταχθόνια τακτική των Εβραίων…

Κλειδί για την απόδραση απ’ την κοινωνική εξαχρείωση,  δεν μπορούσε να ήταν άλλο απ’ την παιδεία. «Καλύτερα αδελφέ μου, έλεγε, να έχεις στο χωριό σου ελληνικό σχολείο, παρά βρύσες και πηγάδια. Καλύτερα τα παιδιά σας να είναι φτωχά και γραμματισμένα παρά πλούσια και αγράμματα».

Τούρκοι, Ρωμιοί, Βλάχοι και Αρβανίτες ακολουθούσαν ξοπίσω του. Οι γυναίκες έριχναν στα πόδια του ο, τι φορούσαν πολύτιμο. Και μ’ όλες αυτές τις συνεισφορές κατόρθωσε το απίστευτο: Να ιδρύσει περί τα 250 σχολεία, εκ των οποίων 10 σχολαρχεία.. .

Από το άλλο όμως μέρος, όσο οι ομιλίες του φρονημάτιζαν το λαό, τόσο σκανδάλιζαν το αρχοντολόι. Που μαζί με τους Εβραίους παρατάχθηκαν σε θέση μάχης.  Και βέβαια, προτού τον δολοφονήσουν βιολογικά, φρόντισαν να τον δολοφονήσουν ηθικά: Τον παρουσίασαν ως «αντεθνικώς» δρώντα. Γιατί ξεσήκωνε , λέει, το λαό εναντίον των Τούρκων. Αφού «έθνος» για τους πιστούς του Μαμωνά είναι όποιος τους προσφέρει τη μερίδα του λέοντος.

Ποια ήταν τα ανήθικα ηθικά στηρίγματα των εχθρών του; Πρώτο και καλύτερο το δεσποταριό και το βολεμένο στα αστικά κέντρα παπαδαριό. Ολόιδιοι με κάποιους, που σήμερα του ψάλλουν ύμνους και παιάνες και διεκτραγωδούν τα παθήματά του απ’ τους αλλοτινούς ομοϊδεάτες τους…

Στο Αργυρόκαστρο ο Μητροπολίτης Δοσίθεος μαζί με τους προύχοντες. Στα Γιάννενα ο Μητροπολίτης με τους Εβραίους. Στη Ζάκυνθο το αρχοντολόι  με το Μητροπολίτη Κουτούβαλη. Που του επέβαλε επιτίμιο, για να τον στιγματίσει ως «αιρετικό». Και πολλοί άλλοι αλλού…

    Σαν πρώτο μέτρο εναντίον του ήταν ο αποκλεισμός του από τις πόλεις. Αλλά, ενώ αυτοί τον απέκλειαν από τις πόλεις ο λαός έτρεχε, κατά χιλιάδες, ξοπίσω του στην ύπαιθρο. Και πώς να τον αντιμετωπίσουν, αφού ακόμη και  οι κατάσκοποι, που έστελναν να τον παρακολουθούν, εύρισκαν ότι είχε  μεγάλη παιδεία και διέθετε μέγα τάλαντο, ώστε να γίνεται πειστικότατος; Ιδιαίτερα μάλιστα αφού τα λεγόμενά του τα επισφράγιζε με το προφητικό και θαυματουργικό του χάρισμα!

       Κι όσο ο κλοιός εναντίον του γινόταν ασφυκτικότερος, τόσο το κατηγορητήριο εναντίον τους γινόταν δριμύτερο.  Και τόσο η συμπάθεια του και η αγάπη, που ’δειχνε στους ταπεινωμένους και καταφρονεμένους, τον ανέβαζε ψηλότερα στη συνείδησή τους.

 Οι τελευταίες περιοδείες του είχαν πάρει χαρακτήρα κοινωνικής επανάστασης. Κήρυττε την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα των δικαιωμάτων, την κατάργηση της πολυτέλειας. Έτσι  ώστε  ο κήρυκας της ευαγγελικής ηθικής να αντιμετωπίζεται  ως ανατροπέας του κοινωνικού συστήματος…

Και βέβαια η μαφία  του Μαμωνά τη χαριστική βολή την άφησε στους χαρισματικούς, για τις περιπτώσεις αυτές, Εβραίους. Οι οποίοι με 50 σακούλες άσπρα, που έδωσαν  στον Κουρτ Πασά, κατόρθωσαν, να πετύχουν τη δολοφονία του.

Είχαν όμως πολύ καθυστερήσει, γιατί στο μεταξύ πρόλαβε «να σπείρει το σπόρο του, απ’ τον οποίο το γένος θα θέριζε τους γλυκείς καρπούς της λευτεριάς», όπως φέρεται να είπε και ο επίσης δολοφονημένος απ’ τους Τούρκους Ρήγας Φεραίος. Αλλα…

Μήπως και σήμερα δεν περιζώνουν το γένος λύκοι; Και κλέφτες και ληστές! Ξένοι και ντόπιοι. Οι οποίοι μάλιστα δεν διστάζουν να ντύνονται, κάποτε, και δέρματα προβάτων. Και, ενώ παρουσιάζονται ως υπερασπιστές του λαού, στην πραγματικότητα έρχονται, για να «θύσουν και να απολέσουν»…

Κι από το άλλο μέρος οι «μισθωτοί» τσοπάνηδες, που συμπράττουν-κατά κανόνα- με τους λύκους και τους ληστές. Για να εισπράττουν το μεράδι τους από τα λάφυρα της λεηλασίας.

Κι όσο για χελιδόνι, που-όπως κι ο ποιητής λέει-«θα δουλέψει, για να γυρίσει ο Ήλιος»; Δεν φαίνεται στον ορίζοντα!…

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

Advertisements

Η ρητορική του μίσους!…

Μακελειό παιδιών

Πιστεύεται γενικά ότι ο χώρος των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και της ενημέρωσης  ανοίγει διεξόδους προς μεγαλύτερη ελευθερία επικοινωνίας και έκφρασης. Μέγα λάθος! Η τηλεόραση, για παράδειγμα, το κινητό τηλέφωνο και το ίντερνετ    είναι οι αλυσίδες, με τις οποίες ο  σύγχρονος άνθρωπος οδηγείται στον σκοτεινότερο μεσαίωνα της παγκόσμιας ιστορίας! Μπορεί μέσα απ’ τους χώρους αυτούς καθένας να χυδαιολογεί και να προπαγανδίζει κάθε είδους  διαστροφή! δεν μπορεί όμως κανένας να λέει την αλήθεια ή να υπερασπίζεται τη δικαιοσύνη. Ιδιαίτερα, όπως αυτές τις θέλει και τις διδάσκει το Ευαγγέλιο. Όχι το Ευαγγέλιο που διαβάζεται ανάποδα και διδάσκεται ανάλογα, ώστε να  χρησιμοποιείται ως ανήθικο ηθικό στήριγμα του κατεστημένου και προσοδοφόρα πηγή των ευνοούμενων κληρικών. Αλλά το Ευαγγέλιο του Χριστού και του Σταυρού!

Αλλά  ας μου επιτραπεί  να περιοριστώ στο ίντερνετ, όπως το έζησα τα τελευταία δέκα χρόνια: Μέσα στην πανίδα του οποίου αντιμετώπισα ένα αδιαπέραστο δίχτυ πολυδαίδαλων απειλών και παγίδων:

«Εκμεταλλεύεσαι το ότι είσαι παπάς, μου έλεγαν, προκειμένου να προπαγανδίζεις την αριστερή ιδεολογία»! Ποια αριστερή ιδεολογία! απορούσα. Λέω ο, τι λέει το Ευαγγέλιο. Τίποτε διαφορετικό!

Είναι χαρακτηριστικό ότι, όταν κυβερνούσε η δεξιά οι αριστεροί εκθείαζαν τα λεγόμενά μου. Ενώ όταν κυβερνούσε η αριστερά τα εκθείαζαν οι δεξιοί! Που σημαίνει ότι δεν έχουν καμιά ιδεολογία. Απλά τους ενδιαφέρει το χρυσόμαλλο δέρας της εξουσίας. Και πέραν αυτού συμπλέουν στο τυφλό μίσος τους εναντίον του Ευαγγελίου.

Πράγμα που τελικά αποδείχτηκε. Και με το παραπάνω μάλιστα. Ιδιαίτερα, όταν συνάφθηκε εκείνο το «τρυφερό» ειδύλλιο μεταξύ Σαμαρά και Βενιζέλου. Οπότε τα πράγματα έγιναν εξαιρετικά δύσκολα για μένα. Όχι μόνο γιατί είχα εναντίον μου και τις δυο-μέχρι τότε φαινομενικά αντιμέτωπες πολιτικές κλίκες- αλλά και γιατί  ο ασφυκτικός κλοιός απ’ την δικέφαλη πολιτική καμόρα έκαμε μετάσταση και στη δεσποτική. Με αποτέλεσμα να δοθεί απ’ τον Μητροπολίτη στους κληρικούς εντολή να μην μου επιτρέπουν το κήρυγμα.

Και, προκειμένου να καμουφλάρουν την φασιστική εναντίον μου απαγόρευσή τους, δεν δίστασαν να καταφύγουν στη συκοφαντική λάσπη. Υποστηρίζοντας ότι δήθεν «κινούμαι στα όρια της αιρέσεως». Ποιας όμως αιρέσεως; Στα αλλεπάλληλα διαβήματά μου, δεν πήρα ποτέ απάντηση περί του είδους της αιρέσεως. Όχι μόνο γιατί δεν ήταν σε θέση ν’ απαντήσουν, αλλά και γιατί οι λόγοι ήταν καθαρά πολιτικοί. Δεδομένου ότι, όπως μου έλεγαν οι παπάδες, ο Δεσπότης και οι ιεροεξεταστές του ενοχλούνταν πολύ, επειδή αναφερόμουνα στα μνημονιακά ανδρείκελά της ναζιστικής και σιωνιστικής καμόρα, που έχουν μεταβάλει την πατρίδα μας σε δουλοπαροικία χρέους.

Μετά τη δεσποτική απαγόρευση τα, κηρύγματα, που είχα μέχρι τότε μαγνητοφωνημένα τα ανάρτησα ως βίντεο στο You Tube(2013). Αλλά και από εκεί τα εξαφάνισαν (2016). Πράγμα που καθιστά αυταπόδεικτη την  μεταξύ πολιτικής, δεσποτικής και ιντερνετικής καμόρα διαπλοκή.

Και ύστερα μέμφονται κάποιους δικτάτορες, που επιτρέπουν την κυκλοφορία ενός μόνο εντύπου. Σάμπως στο δικό τους  «παράδεισο» να μην επικρατεί σε  όλα τα ΜΜΕ η φωνή του ενός κυρίου, που απεργάζεται παγκοσμίως τη συσκότιση της αλήθειας και τη δυστυχία των λαών.

Ένα από τα πολλά προσχήματα της πολυπλόκαμης αυτής  καμόρα  είναι ότι επιβάλλουν το νόμο της ομερτά σε όσους τα λεγόμενα  ή τα γραφόμενά τους τα χαρακτηρίζειόπως λένε, η  «ρητορική του μίσους».  Δεδομένου ότι  αυτοί, όπως όλοι γνωρίζουμε, προωθούν τη ρητορική της «αγάπης». Με τις διώξεις εναντίον των αντιφρονούντων και τη βαρβαρότητα βομβών, πυραύλων και τόσων άλλων δολοφονικών μέσων που σκορπίζουν όλεθρο και πόνο.  Με τα οποία οι «ειρηνοποιοί» αυτοί αντιμετωπίζουν, όπως λένε, «τρομοκράτες» και «ρατσιστές»: Σέρβους, Αφγανούς, Ιρακινούς, Λίβυους, Σύρους,  Παλαιστίνιους και πολλούς άλλους. Των οποίων τους λαούς εξοντώνουν και τους ηγέτες ποικιλοτρόπως δολοφονούν.

Και το πλέον αξιοκαταγέλαστο στην προκειμένη περίπτωση  είναι ότι την  περί «τρομοκρατίας» και «ρατσισμού» πατέντα έχουν εφεύρει ακριβώς οι αρχιρατσιστές και αρχιτρομοκράτες. Που αποσκοπούν στο να αλυσοδένουν πνευματικά και να φιμώνουν τα θύματά τους, προκειμένου οι ίδιοι να βυσσοδομούν και οργιάζουν ανενόχλητοι. Ενώ σοκάρονται δήθεν με τα διάφορα τρομοκρατικά χτυπήματα, όταν οι ίδιοι ηδονίζονται με τις εκατόμβες θυμάτων που προκαλούν παγκοσμίως.

Και ασφαλώς  σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να είμαστε αγνώμονες απέναντί τους εμείς οι Έλληνες. Ιδιαίτερα για την μνημονιακή υποδούλωση και  την μεταναστευτική πλημμυρίδα, που μεθοδεύουν σε βάρος μας. Προκειμένου, να μας εξαθλιώσουν οικονομικά και να μας μεταλλάξουν φυλετικά, εθνολογικά, πολιτισμικά, θρησκευτικά, κλπ. Έτσι ώστε να μας εξοντώσουν και ν’  απαλλάξουν την ανθρωπότητα απ’ τον πολιτισμό μας, που έχει διαχρονικά «μολύνει» όλους τους  λαούς. Και ιδιαίτερα τους «περιούσιους» σιωνιστές και ναζιστές…

Χαρακτηριστικό παράδειγμα διωγμού στις μέρες μας εναντίον του Ευαγγελίου, αποτελεί και η περίπτωση του Σ/του Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου. Τον οποίο, πάνε να βαφτίσουν «ρατσιστή». Έτσι ώστε να ενεργοποιήσουν εναντίον του τον ιεροεξεταστικό τους μηχανισμό, με τον οποίο να τον φιμώσουν και να τον περιθωριοποιήσουν.

Γιατί προφανώς πρόκειται για μια εξαιρετική περίπτωση ιεράρχη του οποίου η ζωντανή παρουσία αποτελεί επανάσταση και εγερτήριο σάλπισμα απέναντι στο απέραντο υπνωτήριο συνειδήσεων. Και δεν έχει καμιά σημασία το ότι, εκτός από κάποια πολιτικά και εισαγγελικά ανδρείκελα, στρέφονται εναντίον του και εκκλησιαστικοί παράγοντες. Γιατί είναι μυριαπόδεικτο ότι πολλοί μπορεί να φορούν την δεσποτική τιάρα, λίγοι όμως έχουν την επισκοπική χάρη.

Κι όμως αυτοί, που βυσσοδομούν, δεν καταλαβαίνουν ότι ματαιοπονούν! Γιατί, μπορεί ως εκπρόσωποι του σατανά να μας παίζουν με σημαδεμένη τράπουλα! Αλλά, όπως πάντα,  ο Θεός  τους μπερδεύει τα χαρτιά. Και στο τέλος χάνουν το παιχνίδι!…

 

 

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

 

 

 

 

πόνος κι αγάπη!…

Παναγία η επτάσπαθη

Η ζωή της Παναγίας ξεκινάει, όπως είναι γνωστό, από ένα θαύμα: Το θαύμα της γέννησής της από ένα στείρο ζευγάρι. Και μάλιστα στην μη γόνιμη ηλικία της ζωής τους, τα γηρατειά.

Ο επόμενος σταθμός της ζωής της είναι τα «Εισόδιά» της. Δηλαδή η εισοδός της στο ναό του Σολομώντα και η φιλοξενία της στα Άγια των Αγίων από τα τρία μέχρι τα δώδεκά της χρόνια. Παράδοση που ολοφάνερα αντίκειται στο γεγονός ότι στα άγια των αγίων εισερχόταν να θυμιάσει  μόνο μια φορά το χρόνο ο αρχιερεύς. Πράγμα που τονίζει άλλωστε και η Εκκλησία μας με το αποστολικό ανάγνωσμα (Εβραίους, Θ: 1-7), που διαβάζεται κατά τη γιορτή των Εισοδίων.

Το ανάγνωσμα όμως αυτό σε καμιά περίπτωση δεν ακυρώνει την παράδοση. Η οποία απλούστατα έρχεται να μας πει ότι η Παναγία ήταν ένα ιδιαίτερα προικισμένο πλάσμα, που από πολύ νωρίς άρχισε την εξερεύνηση του μυστήριου όχι μόνο του κόσμου αλλά και του Θεού. Σε τρόπον ώστε να προετοιμαστεί για το επόμενο βήμα, που ήταν ο Ευαγγελισμός. Γιατί διαφορετικά σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί το άγγελμα της πρωτάκουστης για ανθρώπους πληροφορίας ότι θα μπορούσε α γίνει μητέρα, χωρίς να έχει προηγηθεί γάμος. Πράγμα που επιβεβαιώνεται και εκ του γεγονότος ότι ευθύς μετά  τον Ευαγγελισμό σπεύδει να συναντήσει τη συγγένισσά της την Ελισάβετ. Που και αυτή, σύμφωνα με την πληροφορία που έδωσε ο άγγελος στην Παναγία, παρόμοια με τρόπο θαυματουργικό, θα γινόταν μητέρα στα γεράματά της.

Κατά τη συνάντηση των δυο γυναικών γίνονται και λέγονται πράγματα εξόχως αποκαλυπτικά: Η Ελισάβετ υποδέχεται με έκπληξη και ενθουσιασμό τη «Μητέρα του Κυρίου»της. Πληροφορία που επιβεβαιώνεται κι απ’ το γεγονός ότι ο επί έξι μήνες κυοφορούμενος Πρόδρομος υποδέχεται τον μόλις συλληφθέντα στην κοιλιά της Παναγίας Χριστό με σκιρτήματα. Που βέβαια είναι συνηθισμένα στα κυοφορούμενα βρέφη, αλλά όμως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στην προκειμένη περίπτωση.

Τα λόγια, που ανταλλάσσονται μεταξύ των δυο γυναικών είναι εξόχως αποκαλυπτικά: Η Ελισάβετ έχει πληροφορηθεί το ρόλο της επισκέπτριάς της και του κυοφορούμενου βρέφους της. Ότι, δηλαδή, η Παναγία και το παιδί της έχουν την ξεχωριστή ευλογία του Θεού. Για ν’ αποκριθεί η Παναγία ότι η ιδιαίτερη αυτή ευλογία δεν οφείλεται στο γεγονός ότι η ίδια διαθέτει με τ’ ανθρώπινα κριτήρια κάποια ξεχωριστά προσόντα, που την ανέβασαν πολύ ψηλά. Αλλά στο γεγονός ότι σ’ όλη της τη ζωή έψαχνε ακατάπαυστα να βρει το δρόμο που οδηγεί στο Θεό. Και που ασφαλώς δεν είναι ο δρόμος των ανθρώπινων μεγαλείων αλλά της άκρας ταπείνωσης. Που είχε σαν αποτέλεσμα να την οδηγήσει στη συνάντησή της με το Θεό, ο οποίος και «επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού». Γεγονός, που της εξασφάλισε τον μακαρισμό των επόμενων γενεών και προπάντων τα αιώνια μεγαλεία του Θεού. Ο οποίος ερχόταν να δημιουργήσει ένα κράτος, που θα διαλύσει τα σχέδια  των υπερήφανων και αγέρωχων δυναστών. Που θα τους γκρεμίσει απ’ τους θρόνους της έπαρσης, για να υψώσει τους ταπεινούς. Κι όχι μόνο αυτούς αλλά και τους πλούσιους, που θα τους αφαιρέσει τα πλούτη, για να χορτάσει τους πεινασμένους με δικαιοσύνη και ψωμί!

Για ν’ ακολουθήσει κατόπιν το περίλαμπρο γεγονός της Γέννησης του Χριστού. Με τον ουράνιο κόσμο των αγγέλων  και τον απλό κόσμο των τσοπάνηδων. Με τους  σοφούς μάγους και τον εκπρόσωπο του εστεμμένου εγκλήματος, τον Ηρώδη. Γεγονότα, που η Παναγία αποθησαύρισε, ως μοναδικός μάρτυρας, μέσα στην καρδιά της, για να τα διηγηθεί στους Αποστόλους και ιδιαίτερα τους Ευαγγελιστές και δι’ αυτών στις επόμενες γενιές.

Αξιοσημείωτο επίσης είναι το γεγονός του σαραντισμού της Παναγίας. Οπότε τους υποδέχεται στο ναό ο πρεσβύτης Συμεών. Λέγοντας εκείνα τα εξαίσια του «Νυν απολύεις» λόγια και προφητεύοντας τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι θ’ αντιμετώπιζαν το Χριστό δια μέσου των αιώνων. Χωρίς να παραλείψει και την τόσο  οδυνηρή για  την Παναγία πρόβλεψη, σχετικά με τη ρομφαία, που θα διαπερνούσε την καρδιά της.

Άλλο επίσης χαρακτηριστικό περιστατικό είναι και η «αταξία» του 12χρονου Χριστού, που κατά την επιστροφή ύστερα απ’ την επίσκεψή τους στο ναό του Σολομώντα δεν ακολούθησε τους γονείς του. Με αποτέλεσμα να τους καταταλαιπωρήσει  με τη δικαιολογία ότι έπρεπε να μείνει στο σπίτι του πατέρα του.

Στα γεγονότα που θ’ ακολουθήσουν από δω και πέρα η  Παναγία βρίσκεται στο περιθώριο. Αν και είναι αυτή, που βρέθηκε στην καρδιά των γεγονότων. Δεδομένου ότι περισσότερο από κάθε άλλον γνώρισε την οδυνηρή ρομφαία, που της προείπε ο Συμεών ότι θα διαπεράσει την καρδιά της. Γιατί ο Χριστός αν και ήταν φρόνιμο παιδί, μετά τη βάπτισή του, άρχισε μεγάλες «αταξίες», που τον έφεραν σε μετωπική σύγκρουση με το φαρισαϊκό κατεστημένο, που σκηνοθέτησε τη Σταύρωσή του.

Το τέλος της Παναγίας η παράδοση το θέλει ιδιαίτερα εντυπωσιακό. Αφού προσκαλεί απ’ τα πέρατα της οικουμένης, απ’ όπου τους έχει εξακοντίσει το Άγιο Πνεύμα, τους Αποστόλους, να την κηδέψουν. Για να μεταστεί, μετά την τριήμερη ταφή της ολόσωμη προς την αιώνια ζωή. Έτσι ώστε να μη μιλάμε πια για το θάνατό της, παρά για την κοίμησή της. Παρότι η Παναγία μετά τη μετάστασή της  προς το Γιό της έγινε η Γρηγορούσα μητέρα όλων των ανθρώπων.

Και η θεϊκή πια καρδιά της γεμάτη αγάπη και πόνο αγρυπνεί, προκειμένου να συμπαρασταθεί  σε όλα τα παιδιά της, που ζητούν τη βοήθειά της. Ακόμη και στους αλλόθρησκους!

 

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

 

Μεταμόρφωση και παραμορφώσεις!…

Μεταμόρφωση

«Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο», λέει ο Ντοστογιέβσκυ. Και ο Πλάτωνας εξάλλου λέει πως η ομορφιά είναι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Θεού.

Αυτός, λοιπόν, ο Θεός της ομορφιάς έπλασε τον πανέμορφο τούτο κόσμο και μας τον πρόσφερε, για να προσπαθήσουμε, όσο μπορούμε να μοιάσουμε κι εμείς σ’ αυτόν και να κάνουμε, όσο γίνεται περισσότερο όμορφη τη ζωής μας.

Αλλά εμείς, αντί να θαυμάσουμε και να δοξολογήσουμε το δημιουργό, θαυμάσαμε και λατρεύσαμε και προσκυνήσαμε τα δημιουργήματά του. Γεγονός που μας έσπρωξε σε ένα σωρό παραμορφώσεις και ασχήμιες.

Απ’ τις οποίες, για να μας απαλλάξει ο Θεός, μας έστειλε διαφόρους πνευματικούς ανθρώπους: Προφήτες, φιλοσόφους, κλπ. Που και αυτούς εμείς φροντίσαμε-όπως λέει ο Χριστός- άλλους να τους φονεύσουμε, άλλους να τους λιθοβολήσουμε κι άλλους -όπως εμείς οι Έλληνες πράξαμε με το Σωκράτη-να τους ποτίσουμε το κώνειο.

Γι’ αυτό, τελικά, έστειλε το Γιο του. Ο οποίος με τη διδασκαλία του και τα θαύματά του προσπάθησε να μας βγάλει απ’ τον κυκεώνα των παραμορφώσεων. Οπότε εμείς και πάλι του απαντήσαμε με την χειρότερη των παραμορφώσεων, που είναι ο παραλογισμός του Σταυρού.

Γιατί δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι το Χριστό δεν τον σταύρωσαν κάποιοι-όπως συνηθίζουμε να λέμε -κακοποιοί και κακούργοι. Που η «καθωσπρέπει» κοινωνία του καλού υπόκοσμου τους κλείνει σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Αλλά ακριβώς ο ίδιος ο «καλός» υπόκοσμος της «καθωσπρέπει»κοινωνίας.

Ο οποίος «καλός» υπόκοσμος καταδίκασε -εν ονόματι των άδικων και δολοφονικών νόμων του- σε θάνατο και ουσιαστικά δολοφόνησε και σταύρωσε μεταξύ των κακούργων, όχι απλά και μόνο τον αθωότερο μεταξύ των αθώων, αλλά-όπως και ο ποιητής λέει-τον ίδιο τον Ήλιο της Δικαιοσύνης, το Θεό. Για ν’ αποδείξει για μια ακόμη φορά πόσο οι θεσμοί της νομιμοφρονούσας κοινωνίας βρίσκονται σε διαμετρική αντίθεση και μετωπική σύγκρουση με την ουσία και το πνεύμα της δικαιοσύνης…

Για να δώσει, λοιπόν, ο Χριστός στους μαθητές του ένα πνευματικό αντίβαρο απέναντι σ’ αυτό το-πέραν παντός παραλογισμού- παραμορφωτικό γεγονός, πραγματοποίησε τη Μεταμόρφωσή του. Δείχνοντας έτσι ότι, πέρα απ’ τον κόσμο των παραμορφώσεων υπάρχει ένας άλλος κόσμος, ασύγκριτα ομορφότερος και ασύλληπτα ευφρόσυνος. Που κάνει τις παραμορφώσεις και ασχήμιες του κόσμου τούτου να φαίνονται σαν ηλίθια καμώματα μεθυσμένων πιθήκων.

Και μνημονεύουμε και τώρα το γεγονός της Μεταμορφώσεως και μιλούμε γι’ αυτό, γιατί παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο. Ίσως και περισσότερο από άλλοτε. Αφού όλοι μας αισθανόμαστε να ασφυκτιούμε μέσα σε ένα δίχτυ πολύμορφων ασχημιών και παραμορφώσεων:

Ή μήπως δεν έχουμε παραμορφώσει και δηλητηριάσει τη γη μας και τις θάλασσες και τον αέρα μας! Και συνακόλουθα τις τροφές, που τρώμε και τον αέρα που αναπνέουμε. Γεγονός, που μας κάνει να νιώθουμε όλοι-περισσότερο ή λιγότερο- δημητηριασμένοι…

Ή μήπως στον κοινωνικό μας χώρο δεν υπάρχουν δεινές παραμορφώσεις. Με τα ΜΜΕ, που «αποδεκατούν το άνηθον και το κύμινον», φλυαρώντας για τα ασήμαντα και σκόπιμα και εκ του πονηρού παραβλέποντας και αποσιωπώντας τα φλέγοντα και βοώντα προβλήματα. Με την άρχουσα αναρχία, που, αντί να λύσει τα προβλήματα του λαού, μεθοδεύει τη λεηλασία και καταλήστευσή του. Με τις μυριάδες άνομων νόμων και άρθρων, που εξαρθρώνουν και υπονομεύουν την οικονομική και κοινωνική μας υπόσταση.

Ή μήπως στο χώρο της Εκκλησίας δεν ισχύει το ίδιο; Όταν, ρίχνοντας κάποιος μια ματιά στη σημερινή θρησκευτική μας πραγματικότητα και συγκρίνοντάς την με το πνεύμα του Ευαγγελίου, διαπιστώνει τερατώδεις και αποκρουστικές παραμορφώσεις και ασχήμιες. Που μάλιστα δεν διστάζουν να τις παρουσιάζουν οι αρχιτέκτονές τους και σαν έκφραση της γνήσιας χριστιανικής παράδοσης.

Γιατί ποια σχέση μπορούν να έχουν με το Ευαγγέλιο οι πολυτελείς και πολυδάπανες αμφιέσεις κάποιων δεσποτάδων! Τη στιγμή, που μεγάλα τμήματα του χριστεπωνύμου πληρώματος πένονται και υποφέρουν. Ή η τυραννική εξουσία τους. Που κάποτε την μεταβιβάζουν και σε κάποιους κούφους και κάφρους φαρισαίους παπάδες τους. Ειδικούς στην κακομεταχείριση του λαού, αλλά και των συναδέλφων τους!…

Ή μήπως δεν υπάρχουν και σήμερα εκατομμύρια «ελάχιστων αδελφών» του Χριστού, που σταυρώνονται απ’ τους αρχιερείς του σιωνισμού και του-χωρίς Χριστό-«χριστιανισμού»! Που προκαλούν κρίσεις οικονομικές και δημιουργούν εστίες πολέμων. Και υπονομεύουν και αποσαθρώνουν τα ήθη και τα έθιμα και τις παραδόσεις των λαών. Με τις παγκοσμιοποιήσεις τους και τους οικουμενισμούς τους και το αιρετικό συνοθύλευμα της Νέας Εποχής τους και τη Νέα τάξη σιωνιστικών και ναζιστικών σε βάρος των λαών εγκλημάτων. Για να ικανοποιούν την κακουργία τους και να γεμίζουν τα χρηματοκιβώτιά τους…

Ή μήπως εμείς ο καθένας μας δεν αισθανόμαστε παγιδευμένοι μέσα σε ένα λαβύρινθο παραμορφώσεων και διαστροφών και προδοσιών! Που μας πολιορκούν απ’ όλες τις πλευρές και μας απειλούν από παντού να μας συνθλίψουν και να μας εξαφανίσουν. Και πάνω απ’ όλες δεν νιώθουμε ότι σε κάθε στιγμή καιροφυλακτεί και μας απειλεί η πιο φοβερή παραμόρφωση, που είναι ο θάνατος.

Και σ’ αυτή και σ’ όλες τις περιπτώσεις έρχεται ο Χριστός να μας πει:

Απέναντι σε όλες τις παραμορφώσεις εγώ σας προσφέρω τη μεταμόρφωση. Απέναντι σε όλες τις ασχήμιες σας προσφέρω την ομορφιά. Απέναντι στα σκοτάδια και στις παγίδες και στο θάνατο, εγώ σας προσφέρω το ανέσπερο και άδυτο φως της Ανάστασης.

Ο πραγματικός θάνατος δεν είναι το νομοτελειακά αναπότρεπτο βιολογικό γεγονός. Είναι η παραμονή μέσα στον κυκεώνα και το δίχτυ των παραμορφώσεων….

Απ’ όπου σας καλώ να αποδράσετε. Και μάλιστα τώρα. Γιατί το επόμενο δευτερόλεπτο μπορεί να μην είναι δικό σας…

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

κακοήθεις τερατοπλσίες…

άγιος Παντελεήμων2

Υπέρμαχοι και απολογητές του καπιταλισμού, συνήθως, λένε: Αν αφαιρέσουμε απ’ τις οικονομικές δοσοληψίες το κίνητρο του κέρδους, τότε απονευρώνουμε τη δημιουργικότητα.

Κι όμως ο ισχυρισμός αυτός δεν αποτελεί, παρά  πρόσχημα για τiις  κάθε είδους αδικίες και αισχροκέρδειες.

Σύμφωνα με τη χριστιανική δεοντολογία, το φυσιολογικό για τον άνθρωπο κίνητρο είναι η αγάπη και η αλληλεγγύη. Παραδείγματα; Πάμπολλα! Τα πιο εύγλωττα και χαρακτηριστικά, απ’ το εορτολόγιο του Ιουλίου, οι Άγιοι Ανάργυροι (1η Ιουλίου) και ο Άγιος Παντελεήμονας (27 Ιουλίου).

Ήταν, σύμφωνα με τα συναξάρια, γιατροί ξακουστοί. Και, με δεδομένη την επιστημοσύνη και τις περίοπτες θέσεις τους, θα μπορούσαν να γίνουν πλούσιοι. Κι όμως κίνητρό τους δεν ήταν το κέρδος, αλλά η συμπαράσταση στους συνανθρώπους τους.

Οι σπουδές, οι κόποι, οι αγώνες και οι θυσίες ολάκερης της ζωής τους είχαν ως σκοπό να υπηρετήσουν τον άνθρωπο. Τους ήταν αδιανόητο αυτοί να σωριάζουν πλούτη και οι συνάνθρωποί τους να υποφέρουν και να πεθαίνουν. Και ο προσανατολισμός τους αυτός καθόλου δεν μάρανε τη δημιουργικότητά τους. Αντίθετα μάλιστα, όσο περισσότερα πρόσφεραν, τόσο περισσότερο τα φτερά της δημιουργικότητάς τους μεγάλωναν.

Και ασφαλώς το ίδιο κίνητρο σπρώχνει και πολλούς άλλους, που κι αν ακόμη δεν είναι χριστιανοί, εντούτοις παλεύουν για την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων, με μέτρο τη δικαιοσύνη. Και, κατά κανόνα, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες, διώκονται ή και συχνά θανατώνονται. Με διάφορα, κάθε φορά, προσχήματα, που, όταν δεν βρίσκονται, εφευρίσκονται…

Και συμβαίνει αυτό, επειδή ακριβώς τα μεγάλα φτερά της αληθινής δημιουργικότητας τροχίζουν τα νύχια και τα δόντια των μεγάλων αρπακτικών. «Χαλάνε την πιάτσα» του ανθρωποφάγου κέρδους. Εξασθενούν τη Λερναία Ύδρα, που κατασπαράζει, όχι μόνο χαρισματικούς ανθρώπους, αλλά και λαούς ολάκερους. Και, με καθοδηγητή το φθόνο ή το συμφέρον, η αντίδραση ενορχηστρώνεται, η υπονόμευση μεθοδεύεται και τα κακουργήματα τελεσιουργούνται…

Συγκρίνετε, αν θέλετε, τους ανθρώπους αυτούς με τα πάσης φύσεως αρπακτικά της δημόσιας ζωής, τα οποία «αποφασίζουν και διατάσσουν» να προσθέτουν στις αστρονομικές τους αποδοχές, τερατώδεις αυξήσεις. Έτσι ώστε να έχουν μηνιαίες αποδοχές ποσά, που ένας αγρότης χρειάζεται χρόνια, για να τα εισπράξει. Και σκεφτείτε ότι το όργιο αυτό της αδικίας και του παραλογισμού τελεσιουργείται εν ονόματι των νόμων, που ψηφίζει η Βουλή και οι εκάστοτε κυβερνήσεις.

Και βέβαια, θα πουν κάποιοι, ότι οι πάσης φύσεως μεγαλόσχημοι δημόσιοι λειτουργοί δεν είναι ιεραπόστολοι, για να προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους. Ναι, αλλά δεν μπορεί να είναι και κύκλωπες. Που σημαίνει ότι οφείλουν οι νομοθέτες να διατηρούν το μέτρο και να περιορίζουν τους πάσης φύσεως πλεονέκτες στα λογικά και φυσιολογικά τους όρια. Όπως τους έπλασε ο Θεός.

Έτσι ώστε, εκτός απ’ το συμφέρον τους να βλέπουν και να σέβονται και το κοινό περί δικαίου αίσθημα και την ηθική ευαισθησία των συνανθρώπων τους. Κι όχι να πάνε να δημιουργήσουν τον homo cyclopius (=τον κυκλώπειο άνθρωπο), ο οποίος βλέπει και αντιμετωπίζει τους συνανθρώπους του μέσα απ’ το κυκλώπειο μάτι της αχόρταγης απληστίας και αρπακτικότητας.

Γεγονός που σημαίνει ότι αυτοί, που πάνε να μεταλλάξουν τους ανθρώπους και να μεταβάλουν τη δημοκρατία σε κυκλωπία (=κυκλώπειο πολίτευμα), είναι, σε τελική ανάλυση, εξαιρετικά επικίνδυνοι. Περισσότερο επικίνδυνοι, σύμφωνα με τονΗράκλειτο, ακόμη κι απ’ τους εμπρηστές. Δεδομένου ότι κινούνται μέσα στην περιοχή της «ύβρης», που, σύμφωνα, όχι μόνο με το χριστιανικό, αλλά και το αρχαιοελληνικό μέτρο, είναι το φοβερότερο έγκλημα. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν εγκληματούν και διαπράττουν τις προκλητικές αδικίες, φορώντας την κουκούλα της νομιμότητας…

Και βέβαια το ίδιο γίνεται σε παγκόσμια κλίμακα κι απ’ τους «αρχιερείς» του καπιταλισμού. Γεγονός που σημαίνει ότι ο καπιταλισμός δεν είναι ένα κοινωνικό σύστημα περισσότερο ή λιγότερο άδκο, Αλλά ότι πρόκειται για έγκλημα σε βάρος του ανθρώπου και της ανθρωπότητας. Και για το έγκλημα αυτό δεν ευθύνονται μόνο οι «αρχιερείς» του καπιταλισμού. Ευθύνονται και οι αρχιερείς του χριστιανισμού. Και, βέβαια οι, λεγόμενοι, ευσεβείς χριστιανοί. Που γινόμαστε συνεργοί στο έγκλημα αυτό σε βάρος των συνανθρώπων μας και της ανθρωπότητας ολάκερης. Και  σε τελική ανάλυση  και ημών των ιδίων…

Η κοινωνία, λέει ο Απόστολος Παύλος (Κορινθίους Α: ιβ: 12-26), είναι σαν το ανθρώπινο σώμα, όπου όλα τα μέλη οφείλουν να συνεργάζονται. Να προσφέρουν το καθένα, ανάλογα με τις δυνάμεις του, και να παίρνει, ανάλογα με τις ανάγκες του. Κι αν πάσχει ή χαίρει ένα μέλος του σώματος, να συμπάσχουν και να συγχαίρουν και τα υπόλοιπα. Χωρίς το καθένα ν’ αδιαφορεί και να περιφρονεί το άλλο ή να ζητεί να υποκαταστήσει όλα τα άλλα.

Μπορεί το μάτι ή το κεφάλι μας να είναι τα πολυτιμότερα μέλη του σώματος. Αλλά για φανταστείτε, λέει ο Παύλος, το σώμα μας να ήταν ολόκληρα μάτι ή ολόκληρο κεφάλι! Στην περίπτωση αυτή, δεν θα είχαμε άρτια και υγιή σώματα αλλά αποκρουστικές τερατοπλασίες.

Και τέτοια αποκρουστική τερατοπλασία είναι ο καπιταλισμός. Όπου τα πολλά τα έχουν οι λίγοι, που γίνονται ολοένα λιγότεροι και τα λίγα οι πολλοί, που γίνονται ολοένα και περισσότεροι και φτωχότεροι. Μέχρι που να μην έχουν τίποτε. Και τα εκατομμύρια των θανάτων από πείνα αποδεικνύουν του λόγου το ασφαλές.

Και είναι αποκαρδιωτικό το γεγονός ότι μέτοχοι, σ’ αυτή την τερατοπλασία, είμαστε, όπως προαναφέραμε, κι εμείς οι, λεγόμενοι, χριστιανοί. Συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι στην, εν ονόματι του Μαμωνά, δολοφονία εκατομμυρίων συνανθρώπων μας.

Του Μαμωνά, που ο Χριστός καταδίκασε απερίφραστα, κι εμείς υπηρετούμε και λατρεύουμε ανερυθρίαστα…

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

 

μέγιστος και πύρινος!…

Ηλίας προφήτης

Δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των “μικρών” ή “μεγάλων» προφητών. Γιατί είναι ο μέγιστος. Δεν έγραψε, όπως δεν  έγραψε  κι  ο Χριστός ή ο Σωκράτης. Που σημαίνει ότι δεν ήταν προφήτης της πέννας αλλά της πίστης. Και έγραψε  με ανεξίτηλα γράμματα στις καρδιές των ανθρώπων. Γι’ αυτό παραμένει μέχρι και σήμερα, ύστερα από τρεις χιλιάδες χρόνια, ένας από τους δημοφιλέστερους αγίους της Εκκλησίας μας.

Και βέβαια πρόκειται για τον προφήτη Ηλία.

Αλλά ποια ήταν τα θαυμαστά που τον ανέβασαν στα ψηλότερα σκαλοπάτια της μεγαλοσύνης; Πολέμησε το κακό, οπουδήποτε κι αν το συνάντησε. Από το λαό μέχρι το ιερατείο και το βασιλιά. Γιατί αυτή η τριάδα, ο λαός, δηλαδή, το ιερατείο και η κοσμική εξουσία δημιουργούν συχνά το τρίγωνο της διαφθοράς  σε κάθε τόπο και εποχή.

Δεν κολάκεψε το λαό ο προφήτης. Όπως συμβαίνει συχνά με το ιερατείο και τους πολιτικούς άρχοντες. Που χαϊδεύουν τις αδυναμίες του λαού, για να εκμαιεύουν οικονομικά οφέλη και πάσης φύσεως προνόμια. Όπως συμβαίνει και στις μέρες μας. Προσπάθησε, να συγκινήσει και να αφυπνίσει το λαό. Αλλά μάταια. Οι άνθρωποι, όπως λέει κι ο ποιητής, συνέχιζαν να κοιμούνται “στης γης την πλάτη ανίδεοι και χορτάτοι”. “Προσευχή προσηύξατο του μη βρέξαι”. Και, όπως λέει ο ιερός υμνογράφος, “την φύσιν κατά γνώμην μετερρύθμισε και πύλας υετού θέλων απέκλεισε”. Που σημαίνει ότι πρόσταξε την φύση να μη βρέξει κι εκείνη τον υπάκουσε.

Κράτησε η ανομβρία τριάμισι χρόνια  και έφερε το λαό σε απόγνωση. Και τον Ηλία σε οξύτατη αντίθεση με το βασιλιά και το ιερατείο του Βάαλ. Γιατί ο Ηλίας θεωρούσε αιτία της ανομβρίας το ιερατείο και τη βασιλική οικογένεια. Που παρέσυραν ή εξανάγκασαν το λαό να εγκαταλείψει τη λατρεία του αληθινού Θεού και ν’ ακολουθήσει  τη  βάρβαρη λατρεία του Βάαλ.

Η σύγκρουση του Ηλία με το βασιλιά Αχαάβ, υπήρξε σφοδρότατη. “Καταστροφέα του Ισραήλ” αποκαλεί ο βασιλιάς τον  προφήτη κι εκείνος το βασιλιά “διαφθορέα του Ισραήλ”! Κι όχι μόνο για τις θρησκευτικές αποκλίσεις του, αλλά και για τις ηθικές παρεκκλίσεις  του…

Οι βασιλιάδες καταληστεύουν τους λαούς,  εν ονόματι των νόμων. Αλλά, όταν οι νόμοι δεν φτάνουν για να ικανοποιήσουν την αρπακτικότητά τους, δεν διστάζουν να προχωρήσουν ακόμη και σε κακουργήματα:

Όπως  Αχαάβ, που ζήτησε ν’ αγοράσει  το αμπέλι του Ναβουθαί, ενώ εκείνος δεν ήθελε να το πουλήσει. Και για να τον βγάλει απ’ το αδιέξοδο η βασίλισσα Ιεζάβελ, έβαλε τους ανθρώπους της να δολοφονήσουν το Ναβουθαί. Έγκλημα που ο Ηλίας ήλεγξε δριμύτατα. Προαναγγέλλοντας σ’ αυτόν και τη βασίλισσα την ίδια τύχη με το Ναβουθαί.

Το ιερατείο, συνήθως αποτελεί το ανήθικο ηθικό στήριγμα της αμαρτωλής κοσμικής εξουσίας. Για να κρατεί έτσι τους λαούς σε νάρκη και υποταγή. Παίρνοντας ως αντιπαροχή προνόμια, που του εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη λεηλασία του λαού.

Το ιερατείο το αντιμετώπισε ο προφήτης σε δημόσια αναμέτρηση: “Θα θυσιάσουμε, είπε,ο καθένας στο Θεό του. Αλλά τη φωτιά θα ζητήσουμε να μας τη στείλει ο Θεός απ’ τον ουρανό. Κι αφού ετοιμάστηκαν όλα, οι ιερείς του Βάαλ μάταια φώναζαν στο θεό τους απ’ το πρωί ως το απόγευμα. Καθώς ο προφήτης τους ειρωνευόταν, λέγοντάς τους: «Κοιμάται ο θεός σας. Φωνάξτε δυνατότερα»!. Κι όταν εκείνοι απόκαμαν ο Ηλίας “προσευχή προσηύξατο”. Κι ο ουρανός έστειλε  πρώτα τη φωτιά για τη θυσία κι αμέσως μετά  βροχή, για να τερματιστεί τη μαρτυρική ανομβρία. Όμως…

Ο ενθουσιασμός συνεπήρε τον προφήτη. Και μέσα στη μέθη του θαύματος έσφαξαν αυτός και οι οπαδοί τους ιερείς του Βάαλ. Για να προκαλέσουν την οργή της βασίλισσας, που κήρυξε διωγμό εναντίον αυτού και των οπαδών του.

Ο Ηλίας κατέφυγε στο όρος Χωρήβ. Και καταπτοημένος, περίμενε την απάντηση του Θεού, για το διωγμό του. Όπου, ξαφνικά, ξέσπασε θύελλα. Μέσα στην οποία δεν ήταν ο Θεός. Αλλά ούτε και μέσα στο σεισμό και τη φωτιά, που ακολούθησαν. Για να φυσήξει, τέλος, δροσερή αύρα, δηλωτική της παρουσίας του Θεού. Ο οποίος πληροφόρησε έτσι  τον Ηλία πως η σφαγή των ιερέων του Βάαλ δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισής τους.

Μέγας προφήτης ο Ηλίας. Αλλά και «ομοιοπαθής ημίν», όπως λέει ο Αδελφόθεος Ιάκωβος. Με ανθρώπινες, δηλαδή, αδυναμίες. Κι όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να φτάσει πολύ ψηλά. Τόσο, που, αντίθετα απ’ τον Διγενή, που πάλεψε και νικήθηκε απ’ το Χάροντα  “στα μαρμαρένια αλώνια”, νίκησε ακόμη και το θάνατο. Αφού ανάστησε το γιο της χήρας, που ύστερα από εντολή του Θεού, τον φιλοξενούσε στα Σάρεπτα της Σιδώνας. Έτσι που ο θάνατος δεν τόλμησε να τον ξαναπλησιάσει. Κι ο Θεός, για να τον ανεβάσει στον ουρανό “αναγκάστηκε” να του στείλει ένα πύρινο άρμα.

Τόσο ψηλά, λοιπόν, ανέβηκε  ο Ηλίας, παρ’ όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες του. Πολύ ψηλότερα κι απ’ τα πιο μεγάλα ψηλώματα, όπου χτίζονται τα εκκλησάκια του. Έτσι που  εκείνο το «ομοιοπαθής ημίν», να έχει και θετική, για μας, σημασία. Αφού συνήθως τον ξεπεσμό μας τον δικαιολογούμε με τον ισχυρισμό ότι εμείς δεν είμαστε σαν τους αγίους και τους προφήτες. Αγνοώντας ότι κι εκείνοι είναι σαν κι εμάς. Που σημαίνει ότι, όσο χαμηλά κι αν βρισκόμαστε, μπορούμε να επιχειρήσουμε τη δική μας ορειβατική προσπάθεια. Και ποιος ξέρει; Μπορεί να φτάσουμε, ακόμη και, σε απίστευτα ύψη.

Άλλωστε ο δείκτης των υψομετρικών αναβάσεων βρίσκεται στα χέρια του Θεού και κανενός άλλου αυτοχειροτόνητου αγιομέτρη.

η Δημοκρατία εάλω!

άλωση

Ασφαλώς και έπρεπε να χάσει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ! Και να καταποντιστεί! Γιατί κανένας άλλος με τόσο κυνικό και αμοραλιστικό τρόπο δεν προσέβαλε και δεν πρόδωσε λαό και πατρίδα!
Όπως στην περίπτωση του δημοψηφίσματος του 2015. Οπότε δεν ανέτρεψε μόνο το υπερήφανο ΟΧΙ του λαού, αλλά συλλήβδην και όλα εκείνα που είχε υποσχεθεί και χάρη στα οποία πέτυχε την άνοδό του στην εξουσία.
Γεγονός που σημαίνει ότι στις εκλογές του Σεπτέμβρη του ’15 έπρεπε μαζί με το συνοδοιπόρο του Καμένο να είχαν μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε. Και μυστηριωδώς βγήκε και πάλι νικητής και τροπαιούχος μαζί με το συμπλωτήρα του, προκειμένου να συνεχίσουν το ολέθριο έργο, που τους είχαν αναθέσει οι πάτρωνές τους.
Και περιέργως μπήκαν στο περιθώριο εκείνοι που τόλμησαν να διαφωνήσουν με την πολλαπλά τερατώδη σε βάρος του λαού προδοσία! Εκείνοι, που τίμησαν την αρχική προς το λαό υπόσχεσή τους και σεβάστηκαν την ετυμηγορία του. Και έπρεπε να τιμηθούν δεόντως για την εμμονή τους στις αρχικές αρχές τους. Όπως ο Μανώλης Γλέζος, που κουβαλούσε στις πλάτες του μια ασυνήθιστα βαριά ιστορική διαδρομή. Ή η Ζωή Κωνσταντοπούλου, που ανέσυρε απ’ το τέλμα την ιδιότητα του Προέδρου της Βουλής. Και την αξιοποίησε, προκειμένου να κάμει βαρυσήμαντες διαπιστώσεις σχετικά με την περίπτωση του χρέους. Που εφεύραν οι «εταίροι» μας για να πετύχουν με την εξόντωση του ελληνικού λαού τη διάσωση των γαλλικών και γερμανικών τραπεζών. Γεγονός, που αποκαλύφθηκε στη συνέχεια απ’ τους ίδιους τους οικονομικούς δολοφόνους μας!
Και, για να γίνει χειροπιαστό το πόσο υπεύθυνη και ουσιαστική ήταν η σύντομη θητεία της κ. Κωνσταντοπούλου στην Προεδρεία της Βουλής, αρκεί να τη συγκρίνουμε με τη στάση και συμπεριφορά της κ. Μπενάκη. Η οποία, ανακοινώνοντας στον κ. Παπούλια την εκλογή του ως Προέδρου της Δημοκρατίας, απήγγειλε εκείνο το κατάπτυστο λογύδριο με το οποίο «προφήτευε» τα όσα δεινά κυοφορούνταν στα σκοτεινά καταγώγια του διεθνούς υπόκοσμου σε βάρος μας!
Αλλά η άκρως προκλητική συμπεριφορά των συριζαίων αποκαλύφθηκε τώρα με την ελεεινή προδοσία της Μακεδονίας. Οπότε θα έπρεπε να είχαν κυριολεκτικά εξαφανιστεί! Και όμως παρά τις φυσιολογικές προβλέψεις βγήκαν και πάλι περιέργως αρκετά δυνατοί. Ώστε να αποτελούν την χρυσή εφεδρεία των εναντίον μας βυσσοδομούντων, ώστε να τους ανακαλέσουν και πάλι, εν καιρώ, απ’ την εφεδρεία στην πρωτοκαθεδρία!
Αν όμως ήταν απόλυτα φυσιολογικό να χάσει την πρωτοκαθεδρία ο ΣΥΡΙΖΑ, έστω και ύστερα από τόσα άθλια ανδραγαθήματα, δεν ήταν όμως καθόλου φυσιολογικό να την ξαναπάρει η ΝΔ. Και μάλιστα με τέτοιο πανηγυρικό τρόπο. Ύστερα από μια πορεία, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, κάπου 45χρόνων. Που στην ουσία ήταν μια σκυταλοδρομία γεμάτη σκάνδαλα, προδοσίες, κλοπές και ληστείες σε βάρος της πατρίδας και του λαού. Όταν θα ήταν αδύνατο για τον οποιονδήποτε φυσιολογικό άνθρωπο να εμπιστεύεται αυτούς που τον έχουν κλέψει έστω και μια φορά, χωρίς να οφλισκάνει ανίατη μωρία! Ενώ στην προκειμένη περίπτωση αυτό έχει συμβεί απειράριθμες φορές!
Γίνεται νομίζω φανερό, όχι μόνο σπ’ τα όσα προαναφέρθηκαν αλλά και πάμπολλα άλλα, που θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι η δημοκρατία στη χώρα μας έχει, όπως εκ των πραγμάτων φαίνεται, αλωθεί! Και ότι ο λαός δεν παίζει στην εκλογική διαδικασία κανένα ουσιαστικό ρόλο. Περιοριζόμενος απλά στο ρόλο ενός άθλιου και αξιολύπητου κομπάρσου, απαραίτητου, για να στήνεται το κάθε φορά προεκλογικό σκηνικό. Σε τρόπον ώστε τα οποιαδήποτε εκλογικά αποτελέσματα να παρουσιάζουν μια κάποια αληθοφάνεια. Ενώ ο ίδιος λαός παρουσιάζεται εκ των υστέρων ως αποκλειστικός υπεύθυνος για τα οποιαδήποτε μετεκλογικά εγκλήματα των εκάστοτε κυβερνήσεων. Για τα οποία και καθυβρίζεται σκαιότατα, επειδή αυτός ανέδειξε με την ψήφο του την αμαρτωλή κυβέρνηση. Για την οποία ακούγονται πολλά και διάφορα ευτράπελα: Όπως εκείνο το «θα επιπέσει βαρύς ο πέλεκυς επί τας κεφαλάς των υπευθύνων»! Και «άλλα τέτοια ηχηρά παρόμοια», όπως και ο ποιητής επισημαίνει.
Και επίσης είναι πρόδηλο ότι η κερκόπορτα της αλώσεως της δημοκρατίας μας, όπως επανειλημμένα από πολλούς και διαφόρους επισημαίνεται είναι η διαβόητη Singular Logic! Που ανήκει, όπως λέγεται, σε κάποιους σιωνιστές. Οι οποίοι και εκδίδουν τα εκλογικά αποτελέσματα άγνωστο πού και πώς με πλήρη αδιαφάνεια.
Ενώ θα μπορούσε την έκδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων να την είχε αναλάβει κάποια επιτροπή Ελλήνων επιστημόνων εποπτευόμενη από διακομματική, από όλα τα συμμετέχοντα στις εκλογές κόμματα. Η ποία με πλήρη διαφάνεια, όπως συμβαίνει και με τις εισαγωγικές στα πανεπιστήμια εξετάσεις θα εξέδιδε αδιαμφισβήτητα αποτελέσματα. Έτσι ώστε η Δημοκρατία όχι μόνο να είναι αλλά και να φαίνεται αξιόπιστη! Και ο λαός ως αδιαμφισβήτητα υπεύθυνος να εισπράττει δικαίως τους οποιουσδήποτε ψόγους ή επαίνους!
Ποιος όμως θα αναλάμβανε μια τέτοια προσπάθεια, προκειμένου να κλείσει την κερκόπορτα της αποσαθρωμένης σήμερα στον τόπο μας δημοκρατίας; Όταν το καλπονοθευτικό σύστημα έχει βάλει φραγμό για τα κόμματα, που θα μπορούσαν να επιχειρήσουν μια τέτοια ανάσταση. Κι όταν οι εκάστοτε, υποτίθεται, «κυβερνώντες» είναι αναστήματα των αρχιτεκτόνων του διαβρωτικού της εθνικής μας υπάρξεως καθεστώτος. Στο οποίο έχουν παραχωρήσει, όπως εκ των πραγμάτων φαίνεται, εσαεί την εθνική μας κυριαρχία και περιουσία! Και όταν αυτοί οφείλουν την παράλογη πολιτική τους επιβίωση χάρη στο μαφιόζικο δολοφονικό αυτό καθεστώς.
Αφού σε μια αληθινή και όχι κάλπικη, όπως η σημερινή, δημοκρατία, θα εκλέγονταν οι έντιμοι και δεν θα στροβιλιζόμασταν στον φαύλο κύκλο των τώρα εναλλασσόμενων στην εξουσία προδοτών και απατεώνων!