διακριτοί ρόλοι!…

Ιερω΄νυμος Μητσοτάκης

Οι Γαδαρηνοί (Λουκά Η, 27-39)) ζούσαν στην παρανομία. Και για πολλούς άλλους λόγους, αλλά και για τη χοιροτροφία, η οποία απαγορευόταν απ’ το μωσαϊκό νόμο.

Η επίσκεψη, λοιπόν, του Χριστού στη χώρα τους ήταν η επίσκεψη στη χώρα της παρανομίας και της κακονομίας (δυσνομία τη λέει ο Σόλωνας). Και είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός, που του έκαμε την «τιμή» να τον υποδεχτεί, ήταν ο Διάβολος αυτοπροσώπως. Ο οποίος και τον προϋπάντησε με κραυγές, λέγοντάς του: «Τι εμοί και σοι, Ιησού Υιέ του Θεού»! Που σημαίνει, ποια σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα σε σένα και σε μένα….

Όπου θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο Διάβολος μιλάει στο Χριστό για διακριτούς ρόλους. Όπως συμβαίνει και με κάποιους εκπροσώπους του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου στις μέρες μας. Οι οποίοι διαμαρτύρονται, όταν νομίζουν ότι κάποιοι κληρικοί μπαίνουν στ’ αμπελοχώραφά τους.
Δεν διαμαρτύρονται βέβαια εναντίον των κληρικών, που γίνονται το ανήθικο ηθικό στήριγμα της αδικίας και είναι το δεκανίκι του καπιταλιστικού κατεστημένου. Διαμαρτύρονται εναντίον εκείνων, που καταγγέλλουν την καλπάζουσα αδικία, που το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο νομοθετεί και εφαρμόζει σε βάρος του λαού.

Εμείς, λένε οι κύριοι αυτοί, θέλουμε να αδικούμε, να κλέβουμε και να ληστεύουμε το λαό. Είναι προνόμιο και δικαίωμα, που αντλούμε απ’ την ελεύθερη οικονομία μας. Και, συνεπώς, εσάς, δεν σας πέφτει λόγος.

Δική σας δουλειά είναι να ασχολείστε με την άλλη ζωή. Για τα μετά θάνατο. Κηδείες, δηλαδή, μνημόσυνα. τρισάγια. Και, σε κάθε περίπτωση, να είστε-όπως είπε και ο συχωρεμένος ο Μαρξ- το ναρκωτικό του λαού. Και βέβαια ο μοναδικός επίγειος χώρος για τη δική σας δραστηριότητα είναι αυτός των ναών και των νεκροταφείων. Όπου και τα λόγια σας πρέπει να είναι ανάλογα.

Που σημαίνει ότι μπορείτε να μιλάτε μόνο για την άλλη ζωή. Και σε καμιά περίπτωση για την εδώ ζωή. Όπου τα κοπάδια των ανθρώπων ανήκουν στη δική μας δικαιοδοσία. Έτσι ώστε να κανονίζουμε το ποιοι και πόσο και πώς και πότε θα ζήσουν και θα πεθάνουν ή πότε εμείς θέλουμε να πεθάνουν. Οπότε ανήκουν στη δική σας αρμοδιότητα. Κηδέψτε τους, διαβάστε τους τρισάγια και μνημόσυνα. Όσα και όποτε θέλετε. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν το φέουδο του θανάτου είναι τόσο κερδοφόρο και πλουτοφόρο….

Γιατί, λοιπόν, να ανακατεύεστε στα δικά μας οικόπεδα! Ώστε να μας δημιουργείτε προβλήματα! Κι, ενώ εμείς για σας είμαστε τόσο γαλαντόμοι, να μας αναγκάζετε να ρχόμαστε σε σύγκρουση μεταξύ μας! Όταν μπορούμε να είμαστε ιδιαίτερα επωφελείς οι μεν για του δε…

Κι όμως στους ναούς τελείται η θεία λειτουργία. Που σημαίνει το έργο του Θεού και του λαού. Και το έργο αυτό δεν μπορεί να περιορίζεται στους τέσσερις τοίχους του ναών. Ούτε να αφορά μόνο τους πεθαμένους. Αφού σχετίζεται και πρέπει να σχετίζεται κυρίως και προπάντων με τους ζωντανούς. Σε κάθε στιγμή και τόπο. Και να αφορά όλους τους ανθρώπους. Και όλα τους τα προβλήματά. Και όχι μόνο όσους συγκεντρώνονται στους τέσσερις τοίχους των ναών.

Το θείο δράμα διαδραματίζεται παντού και πάντοτε. Και ιδιαίτερα εκεί, όπου οι «ελάχιστοι αδελφοί» του Χριστού βασανίζονται και υποφέρουν. Όπου προδίδονται και σταυρώνονται. Για τ’ αργύρια του μαμωνά. Οπότε η σιωπή εμάς των χριστιανών ισοδυναμεί με το «άρον-άρον σταύρωσον αυτόν», που κραύγαζε ο όχλος, ζητώντας τη σταύρωση του Χριστού.

Και ιδιαίτερα εμείς οι κληρικοί, όταν αποδεχόμαστε τον παθητικό ρόλο, που μας εκχωρεί το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, μοιάζουμε με τον Πόντιο Πιλάτο. Που, ενώ αναγνώριζε την αθωότητα του Χριστού, τον παρέδωσε, «εις το σταυρωθήναι». Και ένιβε, μάλιστα, υποκριτικά τα χέρια του. Πιστεύοντας ότι, μετά το κακούργημα, που μπορούσε να αποσοβήσει και το επέτρεψε, θα μπορούσε μολαταύτα να είναι και αθώος.

Αλλά, ας ξαναγυρίσουμε στο Ευαγγέλιο και στα λεγόμενα του… Διαβόλου: Ο Διάβολος δεν μίλησε στο Χριστό μόνο για τους διακριτούς ρόλους. Αλλά και διαμαρτυρήθηκε, επειδή πήγε στη χώρα των Γαδαρηνών σε χρόνο ακατάλληλο για το έργο του και την αποστολή του. Και μάλιστα τον κατηγόρησε ως δήμιο και βασανιστή του. Απ’ τη στιγμή, που κατάλαβε ότι πρόθεσή του Χριστού ήταν να τον διώξει απ’ τον άνθρωπο, στον οποίο είχε κάμει κατοχή.

Θαυμάστε την πονηριά του Διαβόλου! Ενώ ήταν θύτης παρουσιάζεται σαν θύμα. Τόσα χρόνια βασάνιζε αυτόν τον άνθρωπο. Και μάλιστα με τα δαιμονικά του βασανιστήρια. Και τον τερματισμό των βασανιστηρίων σε βάρος του ανθρώπου τον παρουσιάζει σαν βασανισμό σε βάρος αυτού του ίδιου. Που σημαίνει ότι ανάπαυση και η ευτυχία για το Διιάβολο είναι ο βασανισμός των ανθρώπων. Και αντίστροφα: Βασανιστήριο για το Διάβολο και τους «συν αυτώ» είναι η ανάπαυση και η ευτυχία του ανθρώπου…

Και θαυμάστε τις αντιστοιχίες της συμπεριφοράς του Διαβόλου με τη συμπεριφορά κάποιων σύγχρονων διαβολανθρώπων: Όπως του εφευρέτη των κρεματορίων, του Γκουαντάναμο  και άλλων ανάλογων «ευαγών» ιδρυμάτων. Που μπορεί να είναι χειρότεροι ακόμη κι απ’ το Διάβολο. Κι ενώ οι ίδιοι είναι αρχιβασανιστές και αρχιτρομοκράτες ολάκερης της ανθρωπότητας κατηγορούν ως τρομοκράτες εκείνους, που προσπαθούν να αντισταθούν στον ολοκληρωτισμό της δικής τους τρομοκρατίας.

Που σημαίνει ότι οι ρόλοι του Χριστού από το ένα μέρος και του Αντίχριστου από το άλλο είναι διακριτοί και ξεκάθαροι. Εκείνο, που απομένει σε μας είναι να ξεκαθαρίσουμε το δικό μας το ρόλο:
Αν δηλαδή, προτιμούμε να ακολουθήσουμε το Χριστό ή θα συνεχίσουμε να  συρόμαστε πίσω απ’ το Διάβολο και τους διαβολανθρώπους!…

 

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

 

Advertisements

παπα-Κώστας Βαλής

Παπαβαλής.jpg

Πρώην κρατούμενος των φυλακών Κέρκυρας μου είχε μιλήσει για κάποιον παπά στο Αγρίνιο, που στα χρόνια της Κατοχής  έκανε παράτολμα κατορθώματα. Και σκέφτηκα: Πώς είναι δυνατόν να υπήρξε ένας τέτοιος παπάς και να μην έχει ακουστεί τίποτε γι’ αυτόν! Και όμως είναι! Γιατί, όπως φαίνεται, τον «έθαψε»  η ομερτά της «αριστερής» και «δεξιάς» καμόρα. Αλλά ας δούμε ποιος ήταν ο παπάς αυτός:

Ονομαζόταν παπα-Κώστας Βαλής! Γεννήθηκε στη Τζιβιλιάσα του Θέρμου στα 1909. Το χωριό του το έκαψαν οι Γερμανοί, που, εκτέλεσαν και τον πατέρα του. Η Κατοχή τον βρήκε εφημέριο στο νεκροταφείο Αγρινίου. Και ήταν μεταξύ εκείνων, που, μαζί με τη  Μαρία Δημάδη, έγιναν αρχικά μέλη της Εθνικής Αλληλεγγύης (Οκτώβριος του 1941) και στη συνέχεια πρωταγωνιστές του Δικτύου Πληροφοριών (Φλεβάρης του 1942).

Ο Παπα-Βαλής παρουσιαζόταν σαν «θείος» της Μαρίας. Κι όταν την επισκεπτόταν στη γερμανική κομαντατούρα (φρουραρχείο), όπου εκείνη ήταν μεταφράστρια, δεν παρέλειπε να φοράει τον μεγάλο του χρυσό σταυρό. Ο Γερμανός φρουρός στεκόταν προσοχή και «παρουσίαζε όπλα», καθώς ο Παπαβαλής έλεγε στη Μαρία: «Χαιρετώ και καλημερίζω την αγαπημένη μου ανιψιά Μαρία»! Οπότε οι Γερμανοί  τους άφηναν ήσυχους να πούνε τα «οικογενειακά» τους. Έτσι ο Παπαβαλής έπαιρνε τις πληροφορίες, τις οποίες μέσω του «δικτύου» διαβίβαζε στους αντάρτες. Με αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις των Γερμανών να έχουν στην Αιτωλοακαρνανία αλλεπάλληλες αποτυχίες.

Αλλά τα αντιστασιακά κατορθώματα του παπα-Βαλή δεν έχουν σχέση μόνο με το Δίκτυο Πληροφοριών: Όταν οι Ιταλοί συνθηκολόγησαν με τους συμμάχους (Σεπτέμβρης 1943) παρέδωσαν τα όπλα στους Έλληνες. Γεγονός που δημιούργησε πρόβλημα σχετικά με τη μεταφορά τους στους αντάρτες. Οπότε ο παπα-Βαλής βρήκε τη λύση: Έκανε εικονικές κηδείες και μετέφερε τα όπλα με το φέρετρο στο νεκροταφείο. Εκεί αποθηκεύονταν σε κενοτάφιο, απ’ όπου τα έπαιρναν τη νύχτα οι αντάρτες.

Το άλλο απίστευτο κατόρθωμα του παπα-Βαλή ήταν το εξής: Είχαν συλληφθεί και καταδικαστεί σε θάνατο αρκετοί Ηπειρώτες, οι ποίοι κρατούνταν στις φυλακές Αγρινίου. Όλα τα σχέδια για τη διάσωση τους είχαν αποτύχει. Οπότε ο ατρόμητος παπάς έθεσε σε εφαρμογή κάτι παράτολμο: Έβαλε μέσα σε κεσέ με γιαούρτι ένα σιδηροπρίονο της τρίχας και πήγε στις φυλακές, προκειμένου  να εξομολογήσει, δήθεν, κάποιον απ’ τους μελλοθάνατους. Εκεί μπροστά στα μάτια του Γερμανού φρουρού αποκάλυψε  στους κρατούμενους, ανάμεσα στις εκκλησιαστικές ευχές, το σχέδιο της απόδρασης. Με αποτέλεσμα μετά από δύο-τρεις μέρες, οπότε είχαν κόψει τα κάγκελα απ’ το παράθυρο της φυλακής, να αποδράσουν.

Τέτοια κι άλλα παρόμοια κατορθώματα πραγματοποιούσε ο Παπαβαλής, τα οποία ο χώρος δεν μας επιτρέπει να εξιστορήσουμε. Αποδεικνύοντας ότι ήταν ένας οξυδερκέστατος και πολυμήχανος άνθρωπος, αντάξιος του  ήρωα της Οδύσσειας. Και είναι χαρακτηριστικά τα όσα είπαν οι σύγχρονοί του γι’ αυτόν: Πως, δηλαδή, «ήταν άξιος, ψύχραιμος  και παλικάρι.  Που έφερνε σε πέρας όλες τις δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές»!…

Παράλληλα όμως ο Παπαβαλής δεν παρέλειψε ν’ αποκαλύψει την αντίχριστη ταυτότητα των χριστοκάπηλων γερμανοτσολιάδων. Οι οποίοι, μετά την Κατοχή, μεταμφιέστηκαν σε «χριστιανόπουλα» και καπηλεύτηκαν το τρίπτυχο «πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια». Για να σκηνοθετήσουν με την υποστήριξη των Αγγλοαμερικανών «συμμάχων» την τραγωδία του εμφυλίου πολέμου και να συνεχίσουν έτσι το αιματοκύλισμα της Πατρίδας…

Αφηγείται, σχετικά, ο Παπαβαλής: «Πήγαμε με τον Αρχιερατικό Επίτροπο Αγρινίου Παπαποστόλη Φαφούτη, να παρακαλέσουμε το Γερμανό Διοικητή να μην καίνε τις εκκλησιές. Κι εκείνος μας απάντησε ότι οι Γερμανοί έκαναν ο, τι τους έλεγαν οι γερμανοτσολιάδες. Κι ακόμη διηγιόταν πως κάποιος γερμανοτσολιάς, στον Άγιο Βλάσιο Αγρινίου χτύπησε με τη λόγχη την εικόνα της Παναγίας και την ύβρισε χυδαιότατα, επειδή ο γιος της (δηλαδή ο Χριστός) ήταν …κομμουνιστής!

 

Λίγο πριν την απελευθέρωση ο Παπαβαλής, συνελήφθη, για να απελευθερωθεί μετά τη φυγή των Γερμανών. Και αξίζει να ιδούμε πώς τίμησε, στη συνέχεια, τον μεγάλο αυτόν ήρωα η μητριά δεσποτοκρατία και η μεταπολεμική ελληνική πολιτεία:  Ασφαλώς με τον ίδιο τρόπο, που «τίμησαν» οι Βαυαροί τον Νικηταρά και τόσους άλλους ήρωες του ‘21. Με διωγμούς, δηλαδή, φυλακίσεις, καθαίρεση. Όταν ο δολοφόνος της Μαρίας Δημάδη, Τολιόπουλος, πήρε προαγωγή και παρασημοφορήθηκε. Σύμφωνα με την πάγια στην Ελλάδα τακτική να διώκονται οι ήρωες και να ηρωοποιούνται οι προδότες…

Και μη φαντασθεί κανείς ότι οι δημοτικοί άρχοντες- αριστεροί και δεξιοί- τον τίμησαν μετά το θάνατό του(1990) με το να δώσουν τ’ όνομά του έστω και σε κάποιον παράδρομο της πόλης . Κυριάρχησε η ομερτά της πολιτικάντικης σκοπιμότητας, προφανώς για λόγους ψηφοθηρίας και κομματικής ιδεοληψίας, Γιατί οι μεν δεξιοί φρόντισαν να «θάψουν» τη μνήμη του, επειδή είχε συνεργασθεί με το ΕΑΜ, οι δε αριστεροί, επειδή ήταν παπάς και η πίστη του δεν συμφωνούσε με τη δική τους ιδεολογία.

Μου έκανε δε εξαιρετική εντύπωση το γεγονός ότι, όταν κατέθεσα στη Δημαρχία του Αγρινίου τη σχετική με την ονοματοθεσία του παπα-Βαλή αίτηση κάποιος  ανεγκέφαλος υπάλληλος, επίμονα με ρωτούσε αν  ο Παπαβαλής ήταν δεξιός ή αριστερός. Για να του απαντήσω ότι ήταν πατριώτης που αγωνίστηκε παλικαρίσια και διακινδύνευσε τα μέγιστα για την πατρίδα και τους  συνανθρώπους του. Σε αντίθεση με τους δήθεν δεξιούς και αριστερούς, που ξεδιάντροπα ξεπουλούν και προδίδουν την πατρίδα.

Και μπαίνει το ερώτημα: Αλήθεια αυτοί που επί τόσα χρόνια, «έθαψαν» τον παπα-Βαλή στο εφτάδιπλο σκοτάδι της αχαριστίας  γνωρίζουν πολλούς που θα αποτολμούσαν όχι να προβούν αλλά έστω να διανοηθούν παρόμοιες με του παπα-Βαλή παράτολμες πράξεις ηρωισμού;  Που, ακόμη αι στ’ όνειρό τους να τις έβλεπαν, θα τρόμαζαν!

 

 

https://papailiasyfantis.wordpress.com

 

Μαρία Δημάδη

Δημάδη Μαρία 2.jpg

Ο Τολιόπουλος, το ανθρωπόμορφο τέρας, ταγματάρχης των γερμανοτσολιάδων, της είχε πει ότι θα την πήγαιναν στη φυλακή, για να συνεχιστεί την επομένη η νυχτερινή ανάκριση. «Οι γερμανοτσολιάδες όμως, που τη συνόδευαν, όταν έφτασαν μπροστά στη φυλακή, ξαφνικά άλλαξαν πορεία. Οπότε η Μαρία με ήρεμη φωνή τους είπε: «Σας παρακαλώ από εδώ είναι η φυλακή, γιατί με πηγαίνετε προς τα εκεί»!

Αλλά, όταν είδε να τη σπρώχνουν, να τη σβαρνίζουν και να τη βρίζουν τότε κατάλαβε ότι την εξαπάτησαν και την παγίδεψαν. Στο μεταξύ το εκτελεστικό απόσπασμα με βάση το σατανικό σχέδιο του Τολιόπουλου είχε προπορευτεί. Και όταν η Μαρία το αντίκρυσε, κατάλαβε ότι χανόταν και η τελευταία ελπίδα και πως έφτασε το τέλος της. Σταμάτησε στύλωσε τα πόδια της κι έβγαλε λυπητερές φωνές. Κραυγάζοντας απελπισμένα: «Θέλω να ιδώ τον κύριο Τολιόπουλο»!

Στο μεταξύ καταφτάνει ο ανθυπολοχαγός Αποστολίδης, αφρίζοντας από θυμό και κραυγάζοντας: «Μωρή στάσου αυτού και θα σου φέρω τον κύριο Τολιόπουλο»! Και με μιας έδωσε διαταγή στο απόσπασμα: «Επί σκοπόν, πυρ»! -«Μαννούλα»! κραύγασε η Μαρία και σωριάστηκε νεκρή. Και ο ταγματαλήτης ανθυπολοχαγός της έδωσε τη χαριστική βολή»…

Και βέβαια πρόκειται για τη μεγάλη ηρωίδα της εθνικής αντίστασης, τη Μαρία ΔΗΜΑΔΗ, στην οποία τα «παλικάρια» των ταγμάτων αλητείας επιφύλαξαν, πριν από 75 χρόνια, έναν τόσο «ρομαντικό» επίλογο της ζωής της! Όπως μας τον περιγράφει στο βιβλίο του Φίλιππα Γελαδόπουλου «Ντοκουμέντα, Μαρία Δημάδη» ο αρχιφύλακας των φυλακών Αγίας Τριάδας Αγρινίου, Ευάγγελος Κουκούλης, ο οποίος ήταν αυτόπτης μάρτυρας.

Η Μαρία γεννήθηκε στα 1907 στο Αγρίνιο, όπου ο πατέρας της, ήταν μεγαλογιατρός και της έδωσε την καλύτερη δυνατή για την εποχή εκείνη μόρφωση. Αλλά η κατοχή την έφερε κοντά στο λαό, για τα δεινοπαθήματα του οποίου υπέφερε κυριολεκτικά και ήθελε γι’ αυτό να κάνει ο, τι ήταν δυνατόν, προκειμένου να τον ανακουφίσει. Αρχικά στράφηκε στον «καλό κόσμο» του περιβάλλοντός της. Αλλά συνάντησε τη γνωστή αδιαφορία των βολεμένων. Γεγονός, που την έκανε να νιώσει για αυτούς ντροπή και αηδία. Και, μη δίνοντας καμιά σημασία στους μεγαλοαστικούς καθωσπρεπισμούς, πήρε αποφασιστικά θέση ανάμεσα σ’ αυτούς που αγωνίζονταν και θυσιάζονταν για την πατρίδα και το λαό της!…

Δεν δίστασε, λοιπόν, να προσχωρήσει στο ΕΑΜ, παρά τις έντονες αντιδράσεις του περιβάλλοντός της. Καθώς αρχικά συμμετείχε μαζί με τον παπα-Βαλή στην Εθνική Αλληλεγγύη (Οκτώβρης 1941) η οποία προσπαθούσε, κάτω απ’ τις αντίξοες συνθήκες, να επουλώσει τις ανάγκες του λαού. Όμως η Μαρία ήθελε να κάνει κάτι πολύ περισσότερο. Και η ευκαιρία της δόθηκε. Δεδομένου ότι γνώριζε γερμανικά και γαλλικά. Και οι Γερμανοί, με δεδομένη την αρχοντική προέλευσή της, θέλησαν να την προσεταιριστούν. Και γι αυτό επανειλημμένα ζήτησαν τη συνεργασία της με την ιδιότητα της μεταφράστριας. Αλλά πώς θα μπορούσε να συμβιβαστεί με την απέχθεια, που αισθανόταν γι’ αυτούς; Κι όμως βρήκε τη δύναμη να υπερνικήσει τις εσωτερικές της αναστολές αλλά και τις εξωτερικές της δεσμεύσεις. Αφού εξάλλου δεν είχε άλλη επιλογή, αφού την επιστράτευσαν. Μάλιστα θεώρησε την εξέλιξη αυτή ευκαιρία, προκειμένου να προσφέρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες υπηρεσίες στην πατρίδα. Προσποιήθηκε, λοιπόν, τη θαυμάστρια του Χίτλερ και του Γ.΄ Ράιχ και προσαρμόστηκε στο τόσο αποκρουστικό γι’ αυτήν περιβάλλον της κομαντατούρας (γερμανικού φρουραρχείου). Με αποτέλεσμα να κερδίσει την απόλυτη εμπιστοσύνη των Γερμανών. Έτσι ώστε να μπορεί κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες να παρακολουθεί, μέσα απ’ τα έγγραφα και τις συζητήσεις τις οποιεσδήποτε κινήσεις τους. Γεγονός, που έδωσε τη δυνατότητα στο ΕΑΜ να δημιουργήσει δίκτυο πληροφοριών (Φλεβάρης του 1942). Όπου άμεσος και αναντικατάστατος σύνδεσμός της Μαρίας με τους αντάρτες ήταν ο Παπαβαλής. Έτσι ώστε να μπορούν να στήνουν ενέδρες, με άκρως οδυνηρά για τους Γερμανούς αποτελέσματα.

Έτσι, λοιπόν, είχαν τα πράγματα, μέχρις ότου στις αρχές του 1944 ήρθαν στο Αγρίνιο οι ταγματασφαλίτες. Αυτοί, δηλαδή, που επαγρυπνούσαν, όχι φυσικά για την ασφάλεια των Ελλήνων, αλλά των Γερμανών και των συμφερόντων τους. Όπως, πάνω κάτω, κάνουν και οι τωρινοί ταγματαλήτες του 4ου ράιχ. Οι ταγματασφαλίτες, λοιπόν, εστίασαν την αιτία των αλλεπάλληλων γερμανικών αποτυχιών στη Μαρία Δημάδη. Και περίμεναν να βρουν την κατάλληλη ευκαιρία, για να τη βγάλουν απ’ τη μέση και να της κλείσουν το στόμα. Δεδομένου ότι, εκτός απ’ τα μυστικά των Γερμανών, ήξερε πολλά και για τα δικά τους κακουργήματα, τα οποία θα έρχονταν στο φως, εφόσον η κατάσταση άλλαζε. Το σκοπό των γερμανοτσολιάδων είχε πληροφορηθεί και το ΕΑΜ, το οποίο έστειλε επανειλημμένα μηνύματα στη Μαρία να φύγει, για να πάει στον τομέα των ανταρτών, αλλά εκείνη στερεότυπα απαντούσε: «Δεν κινδυνεύω. Κάνω το χρέος μου στο λαό»!

Και είχε το αποτέλεσμα, που έχουν οι περισσότεροι απ’ αυτούς, που κάνουν το χρέος τους. Που, τελικά δολοφονούνται και σταυρώνονται απ’ τους προδότες και τους σταυρωτές της πατρίδας και του λαού! Τον Παπαβαλή βέβαια δεν πρόλαβαν να τον εκτελέσουν οι γερμανοτσολιάδες. Φρόντισαν όμως γι’ αυτό οι συνεχιστές του έργου τους, που στο μεταξύ μεταμορφώθηκαν σε εθνικόφρονες. Για να συνεχίζουν με υπερβάλλοντα ζήλο μέχρι και σήμερα να περιφρουρούν ανύστακτα την επιτάφια πλάκα της σε βάρος του ομερτά. Ενώ στον προδότη Τολιόπουλο απένειμαν προαγωγές και παράσημα…

Ωστόσο η Μαρία ξεπέρασε το φράγμα της «εθνικόφρονης» καμόρα, για ν’ αποβεί έτσι το διαχρονικό σύμβολο της πατρίδας. Που και σήμερα σύρεται στο εκτελεστικό απόσπασμα απ’ τη συμμορία των τοκογλύφων και των συνεργατών τους ταγματαλητών του 4ου ράιχ…

15ΟΚΤ.

 

στρούγκες ιδιωτείας

λυκοτσοπάνηδε;ς

Λέγοντας  ιδιωτεία οι αρχαίοι εννοούσαν την αχρειότητα. Το να είναι, δηλαδή κάποιος άχρηστος και ανεπίδεκτος βελτιώσεως. Και από τη σκοπιά της κοινωνικής ζωής την παθητική στάση απέναντι στα κοινωνικά δρώμενα. Ένα φαινόμενο που στις μέρες μας φαίνεται να χαρακτηρίζει μεγάλη κοινωνική μερίδα.

Και δεν είναι μόνο αυτοί που απέχουν απ’ τις εκλογικές διαδικασίες. Που, σε τελική ανάλυση, ύστερα από τόσα και τέτοια ρεσιτάλ εξαπάτησης και εμπαιγμού, η αποχή τους φαίνεται  δικαιολογημένη. Αφού από πολλές και διάφορες πλευρές αμφισβητήθηκε έντονα η αξιοπιστία του λογισμικού της SingularLogic που μαγειρεύει και μας σερβίρει κάποια προφανέστατα αναξιόπιστα αποτελέσματα. Δεδομένου ότι φαίνονται κομμένα και ραμμένα στα μέτρα της μνημονιακής αλητείας και των τοκογλύφων πατρώνων της!…

Αλλά και η ένταξη στους διάφορους κομματικούς σχηματισμούς δεν συνεπάγεται και συμμετοχή στα δημόσια πράγματα. Το αντίθετο μάλιστα. Καθώς η  κοπαδοποίηση και η τυφλή εξάρτηση από κάποια πρόσωπα ή συμφέροντα, προϋποθέτουν την ιδιωτεία. Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν οι οπαδοί δεν μπορούν να απεξαρτηθούν ακόμη και όταν οι αποφάσεις των εκλεκτών τους είναι εγκληματικές και στρέφονται εναντίον τους. Γιατί γι’ αυτούς μπορεί κάτι να είναι απροκάλυπτα εγκληματικό, αλλά, αφού το έκαμαν οι «δικοί» τους, είναι αναντίρρητα αποδεκτό.

Ασφαλώς πέρα απ’ τις κομματικές στρούγκες είναι και οι συνδικαλιστικές, των οποίων κοινός παρονομαστής είναι το συμφέρον. Μπροστά στο οποίο κάθε έννοια δικαιοσύνης εκμηδενίζεται. Αφού μπορούν να υποστηρίζουν και τα πλέον ανήθικα δικά τους προνόμια σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Όπως συμβαίνει με τις διπλές αποδοχές των λειτουργών της Δικαιοσύνης. Ενώ, αν ήσαν διπλάσιοι αριθμητικά, θα είχαμε ξεκολλήσει απ’ το τέλμα των χρονοβόρων καθυστερήσεων. Όμως…

Παράλληλα με τους κοσμικούς  υπάρχουν και οι θρησκευτικοί τσελιγγάδες, που θέλουν τις μητροπόλεις τους στρούγκες ιδιωτείας. Κι αλίμονο σ’ αυτούς-ιδιαίτερα κληρικούς-που θα τολμήσουν ν’ αμφισβητήσουν το «αλάθητό» τους και να μιλήσουν για την περιρρέουσα προδοσία. Θα χαρακτηριστούν  αιρετικοί  και θα εξοστρακιστούν. Ιδιαίτερα αν επισημάνουν τον καταχθόνιο ρόλο σιωνιστών και ναζιστών. Γιατί φαίνεται πως για κάποιους «ορθόδοξους» τσιφλικάδες  οι σατανικές  α μεθοδεύσεις των προαναφερθέντων θεωρούνται  απαραβίαστα  δόγματα. Παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε διαμετρική αντίθεση προς το γράμμα και το πνεύμα του Ευαγγελίου.

Εξυπακούεται εξάλλου ότι πίσω απ’ τις φανερές στρούγκες υπάρχουν και κρυφές. Που απ’ το παρασκήνιο κινούν τα νήματα και ρυθμίζουν τα βήματα των διαφόρων πολιτικών και θρησκευτικών μαριονεττών.

Αυτές, λοιπόν, και πάμπολλες άλλες στρούγκες ιδιωτείας αποτελούν συνιστώσες της  ιδιωτείας της διαβόητης παγκοσμιοποίησης, της οποίας απόληξη θα είναι ο ζοφερότερος μεσαίωνας της πανανθρώπινης ιστορίας. Μέσα στα πλαίσια του οποίου φυλές, θρησκείες, πολιτισμού θα μεταβληθούν σε έναν άμορφο πολτό, χωρίς κανένα πνευματικό, ηθικό  και κοινωνικό προσανατολισμό. Με αποτέλεσμα, όχι μόνο την αποτελμάτωση αλλά και την παντοειδή εξαθλίωση.

Κι όμως απέναντι σ’ αυτόν τον μονόδρομο της παγκοσμιοποιητικής κατάθλιψης στέκονται κάποιες φωτεινές μορφές της πρόσφατης ιστορίας μας. Όπως, για παράδειγμα, ο Πατροκοσμάς και ο Άγιος Παΐσιος. Στους οποίους κατά κόρον στην παρούσα συγκυρία αναφερόμαστε, δεδομένου ότι η ακτινοβολία τους υπήρξε ανεπανάληπτη. Παρότι εκ πρώτης όψεως φαίνονται να κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Αφού ο Πατροκοσμάς άφησε τη μοναχική ηρεμία και κατέβηκε να παλέψει μέσα στον κόσμο, ενώ ο Άγιος Παΐσιος έγινε ο μαγνήτης που έφερε  τον κόσμο στην ερημιά.

Ωστόσο όμως και οι δυο τους στο βάθος κινούνται στην ίδια συχνότητα. Αφού έχουν αποδράσει από κάθε είδος ιδιωτείας, μπαίνοντας στην υπέρβαση της αγιότητας. Οιστρηλατούμενοι και οι δυο τους από απέραντη αγάπη για την πίστη και την πατρίδα, που σπρώχνει τον ένα στον κόσμο και τον άλλο στην ερημιά. Αγάπη που φωνάζει στον Πατροκοσμά ότι δεν μπορεί να κάθεται στην έρημο, αφού το γένος κινδυνεύει να αφανιστεί απ’ τη βαρβαρότητα. Και η ίδια αγάπη σπρώχνει τον Άγιο Παΐσιο να πολεμήσει απ’ την ερημιά για το γένος που για μια ακόμη φορά κινδυνεύει ν’ αφανιστεί. Και αξίζει να τον ακούσουμε πώς με την προφητική του φωνή μιλάει για την τωρινή πραγματικότητα:

 «Όταν όλα καίγονται γύρω σου, λέει, ο πόνος δεν σ’ αφήνει να σωπάσεις. Λένε κάποιοι: Κάνε προσευχή! Τους απαντώ: Η προσευχή, προσευχή και ο λόγος, λόγος. Η σιωπή, μερικές φορές, φέρει μεγάλη ευθύνη. Αν δεν φωνάξουμε, θα σηκωθούν οι πατεράδες μας από τους τάφους και θα μας δείρουν. Εκείνοι υπέμειναν τόσα για πατρίδα και ορθοδοξία! Κι εμείς τι κάνουμε γι’ αυτήν;

Είναι φοβερό και μεγάλο κρίμα, που η Ελλάδα και η Ορθοδοξία  πολεμιέται απ’  τους ίδιους τους Έλληνες! (Γι’ αυτό) σήμερα, αφού η πολιτεία τα βάζει με το νόμο του Θεού, όποιος δεν μιλάει (εγκληματεί) και  πρέπει να κλείνεται στη φυλακή. Ο, τι και να ψηφιστεί, δεν μπορεί να καταργήσει το νόμο του Θεού και να ησυχάσει τη συνείδηση…

Πίσω από την ΕΟΚ κρύβεται η δικτατορία των Σατανιστών. Τέτοια δικτατορία, που σκέπτονται να κάνουν, μόνο ο διάβολος θα μπορούσε να την είχε σκεφθεί.  Όμως…

Ο λαός μας έχει κρυμμένη δύναμη για ώρες ανάγκης. Αλλά και ο Θεός αγαπά την Ελλάδα. Κι αφού δεν χαθήκαμε σε τόσες περασμένες μπόρες, δεν θα χαθούμε και στην τωρινή θύελλα. Γι’ αυτό, ας μην κοιμόμαστε κι ας είμαστε έτοιμοι…».

Που σημαίνει ότι κι εμείς, αν αγαπάμε την πίστη μας και την πατρίδα μας, οφείλουμε να δραπετεύσουμε απ ’τις  στρούγκες  της ιδιωτείας. Να πάρομε το σταυρό μας και ν’ ακολουθήσουμε τους αγίους μας, Όπως εκείνοι το Χριστό: Για δικαιοσύνη, ελευθερία και καθολική σωτηρία…

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

λυκόφως

αιδώς και δίκη…

Πρωταγόρας

Ο Δίας, σύμφωνα με το μύθο του πλατωνικού «Πρωταγόρα»(φωτό), μοίρασε τα τεχνικά χαρίσματα ποικιλόμορφα στους ανθρώπους. Σε άλλον έδωσε το χάρισμα του γιατρού, σε άλλον του σιδηρουργού, σε άλλον του ξυλουργού, κοκ. Έτσι ώστε να μπορούν να συνεργάζονται μεταξύ τους και να προοδεύουν.

Αλλά, επειδή κυριαρχούσε ανάμεσά τους η αδικία και η αδιαντροπιά δεν κατάφερναν να ζουν αρμονικά. Με αποτέλεσμα να είναι διασκορπισμένοι και να κινδυνεύουν με εξαφάνιση απ’ τα θηρία και τα άλλα στοιχεία της φύσης, που ήταν ισχυρότερά τους. Αλλά ο Δίας , προκειμένου να τους βοηθήσει, συμπλήρωσε τα τεχνικά  με τα ηθικά χαρίσματα. Γι’ αυτό τους έστειλε τον Ερμή να τους μοιράσει την αιδώ και τη δίκη. Τη ντροπή δηλαδή και τη δικαιοσύνη.

Στο ερώτημα του Ερμή, αν θα ’πρεπε να μοιράσει και τα ηθικά χαρίσματα, όπως τα τεχνικά, ο Δίας του αποκρίθηκε ότι έπρεπε να προικίσει με τα ηθικά όλους τους ανθρώπους. Γιατί,  ενώ ένας άνθρωπος με τεχνικό χάρισμα μπορεί να εξυπηρετήσει πολλούς, τα ηθικά χαρίσματα πρέπει να τα διαθέτουν όλοι, για να μπορούν να συμβιώνουν αρμονικά.

Βάλτε, λοιπόν, αν θέλετε, την εποχή μας απέναντι στον καθρέφτη του αρχαίου μύθου και διερευνήστε την τοπική αλλά και την παγκόσμια κοινωνία. Και κυρίως τις ηγεσίες τους:  Κατηγορούν οι μεν τους δε οι «άσπιλοι» πολιτικοί μας για καταπάτηση της νομιμότητας. Και δεν παραλείπουν να απονέμουν  μεταξύ τους  τα εύσημα της αδιαντροπιάς. Δεδομένου ότι έχουν ποδοπατήσει στη συντριπτική τους πλειονότητα κάθε έννοια φιλότιμου και δικαιοσύνης.

Αλλά το πάντων χείριστο είναι πως ο λαός βόσκει στα τηλεοπτικά βοσκοτόπια τα ναρκωτικά, που τον βουλιάζουν σε ολοένα και βαθύτερη αποχαύνωση. Έτσι ώστε να μην έχει την αίσθηση της πραγματικότητας μέσα την οποία ζει. Και ασυναίσθητα σχεδόν να συντάσσεται πότε με τους μεν και πότε με τους δε απατεώνες. Με την ίδια νοοτροπία, που κάποιοι φίλαθλοι επιδοκιμάζουν ή αποδοκιμάζουν στα γήπεδα τις ποδοσφαιρικές ομάδες. Και δεν μπορούν να καταλάβουν πως  η μπάλα, που κλωτσούν οι απατεώνες πολιτικοί είμαστε εμείς οι ίδιοι και τα παιδιά μας, η πατρίδα μας και όλα τα ιερά και όσια. Γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εξαθλιώνουν τους ψηφοφόρους τους και να εξυπηρετούν τα συμφέροντα τα δικά τους και των πατρώνων τους. Με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος του λαού να έχει καταντήσει, κατά την ευαγγελική έκφραση ,«άλας μωρόν», που δεν αξίζει τίποτε περισσότερο από του να πεταχτεί στα σκουπίδια.

Ακούσαμε τελευταία τον Πρωθυπουργό να λέει ότι το θέμα της Novartis είναι θέμα καθαρά πολιτικό. Που σημαίνει ότι εκείνα τα περί μεγάλου, όπως ειπώθηκε,  οικονομικού σκανδάλου πάνε περίπατο. Όπως βέβαια συμβαίνει και με την τόσο προσφιλή σε κείνον Ζήμενς,  προ της οποίας η Δικαιοσύνη παθαίνει αλλεπάλληλα εμφράγματα. Αλλά και άλλους διεθνείς ληστάρχους, που όχι μόνο  διασπούν μονίμως τον ιστό της νομιμότητας αλλά και γίνονται ιταμοί τιμητές οποιωνδήποτε  τους ζητούν να λογοδοτήσουν! Αφού κλέφτες κερνούν και κλέφτες πίνουν.

Και η πραγματικότητα αυτή έχει γίνει διαχρονική. Χωρίς να υπάρχει κάποια ελπίδα ότι κάποτε μπορεί κάτι ν’ αλλάξει. Καθώς  θα συνεχίζεται στο διηνεκές το ρεσιτάλ  απατών κα προδοσιών, που συσσωρεύονται συστηματικά και αδιάκοπα σε βάρος της πατρίδας μας από όλο το φάσμα των ελληνικών κυβερνήσεων.

Και έρχονται ύστερα οι αξιότιμοι αυτοί κύριοι, που έχουν καταρρίψει κάθε ρεκόρ αδιαντροπιάς και παρανομίας να μας μιλούν για δικαιοσύνη και ντροπή. Ενώ το πόπολο αποφαίνεται δημοσκοπικά  για το ποιούς απατεώνες θέλει να πρωταγωνιστούν στην καταστροφή του. Επαναπαυόμενο στο γεγονός ότι οι δήμιοί του ρεγουλάρουν τη διολίσθηση του προς τον όλεθρο, προσέχοντας ν’ αποφεύγονται εντάσεις και κοινωνικές εκρήξεις.

Αλλά, αν επιχειρήσουμε τώρα απ’ την τοπική μας κοινωνία να περάσουμε στην παγκόσμια, θα αποκομίσουμε ασφαλώς μια κατά πολύ χειρότερη εικόνα.  Δεδομένου ότι αυτά που συμβαίνουν σε διάφορα σημεία του πλανήτη  υπερβαίνουν κάθε όριο αδιαντροπιάς και αδικίας. Κι ας καμώνονται οι διεθνείς  φαρισαίοι ότι τάχα κόπτονται  για δικαιοσύνη και δημοκρατία και άλλα υποκριτικά παρόμοια, που χρησιμοποιούνται ως προκάλυμμα για τα φοβερά τους εγκλήματα.

Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι ο διαβόητος  ISIS ήταν δημιούργημα των παγκόσμιων «δικαιοκριτών» και «ειρηνοποιών» Αμερικανών και  των όπισθεν αυτών ελλοχευόντων σιωνιστών. Με σκοπό τα πρωτοφανή κακουργήματά τους  να ξεριζώσουν τους λαούς  της Μέσης Ανατολής απ’ τις πατρίδες τους.  Και παράλληλα με τη μεταναστευτική  πλημμυρίδα να μεταλλάξουν ποικιλοτρόπως την Ευρώπη και ιδιαίτερα την Ελλάδα.  Χωρίς ελπίδα επιστροφής, για μας, στις πολιτισμικές μας ρίζες και για τους μετανάστες  στις πατρογονικές τους εστίες. Γεγονός που αποδεικνύεται συν τοις άλλοις και απ’ την καταστροφή των καλλιτεχνικών μνημείων της Μέσης Ανατολής. Προκειμένου να εξαφανίσουν τα όποια ίχνη πολιτισμού του λαμπρού παρελθόντος τους. Για να προωθήσουν  σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης το μισόκαλο και μισάνθρωπο πνεύμα της Νέας Τάξης βανδάλων και κανιβάλων.

Υπάρχει και ίχνος έστω δικαιοσύνης και ντροπής σ’ όλες αυτές τις βαρβαρότητες; Δεν γίνεται ολοφάνερο ότι κάποιοι καταχθόνιοι σκηνοθέτες, που αντιμετωπίζουν τους τοπικούς ηγέτες των λαών σαν μαριονέτες, επιβάλλουν το παραλήρημα όλου αυτού του βανδαλισμού και του κανιβαλισμού! Που  φτάνουν μάλιστα στο κατάντημα, όπως συμβαίνει  στην πατρίδα μας,  να προσαρμόζουν ακόμη και τα εκπαιδευτικά προγράμματα σ’ αυτή τη αθλιότητα.

Έτσι. ώστε να διαπλάσσουν τους αυριανούς δουλαγωγούς και δουλόφρονες, που θα ντρέπονται για την  «αιδώ» και τη «δίκη» και θα είναι υπερήφανοι για τον αμοραλισμό και τον κανιβλισμό τους!…

 

ο λαός ξανασταυρώνεται…

σταύρωση 8.jpg

Η  γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού μας παραπέμπει στη Μεγάλη Βδομάδα και τα Πάθη του Χριστού.

Και, όπως το περιεχόμενο της γιορτής αυτής προκαλεί στο χριστεπώνυμο πλήρωμα έντονα συναισθήματα ευλάβειας, έτσι και σε καθένα σκεπτόμενο άνθρωπο  δημιουργεί εύλογες απορίες  και ερωτήματα. Όπως, για παράδειγμα, είναι το σχετικό με το ποιοι και γιατί σταύρωσαν το Χριστό;

Και η απάντηση, στην προκειμένη περίπτωση, είναι, οπωσδήποτε, ευνόητη: Ποιοι άλλοι θα μπορούσαν να σταυρώσουν το Χριστό, εκτός από κάποιους διεστραμμένους κακούργους! Και ποιοι ήταν οι κακούργοι; Όχι, βέβαια, κάποιοι λήσταρχοι και φονιάδες και πάσης φύσεως βαρυποινίτες ή κάποιοι απ’ αυτούς, που οι αρχιτρομοκράτες της άρχουσας αναρχίας τους «βαφτίζουν» τρομοκράτες. Όπως ήταν, για παράδειγμα, ο Νταβέλης ή ο Γιαγκούλας ή κάποιοι άλλοι παρόμοιοι. Οι οποίοι διέθεταν, ωστόσο αρκετή λεβεντιά και φιλότιμο, ώστε συχνά απ’ αυτά, που έπαιρναν απ’ τους πλούσιους, να βοηθούνε τους φτωχούς! Ή, όπως ήταν οι περίφημοι κλέφτες, που πρωτοστάτησαν στην εθνική παλιγγενεσία και πρόσφεραν το αίμα τους και τη ζωή τους για τη λευτεριά της πατρίδας.

Δεν ήταν, λοιπόν, αυτοί. Αλλά οι κακουργότεροι μεταξύ των  κακούργων. Όπως είναι σε κάθε εποχή κάποιοι εκπρόσωποι της θρησκείας, του Νόμου και του Μαμωνά. Οι οποίοι συνεργάζονται, για να διαπράττουν σε βάρος των λαών τα μεγαλύτερα εγκλήματα.

Και πρώτοι-πρώτοι οι εκπρόσωποι της θρησκείας: Οι κλειδοκράτορες του πνευματικού θησαυροφυλακίου, που πωλούν τα πνευματικά πρωτοτόκια, για να πάρουν ως αντιπαροχή υλικά αγαθά και απάνθρωπα προνόμια. Αυτοί, που οφείλουν να είναι στο πλευρό των “ελαχίστων αδελφών” του Χριστού και  γίνονται τα ανήθικα ηθικά στηρίγματα των σταυρωτών του λαού…

Και, βέβαια οι αρχιερείς του Μαμωνά! Που πρωτοστατούν στη σταύρωση εκατομμυρίων αθώων. Αφού τους παίρνουν το ψωμί και τους προσφέρουν το θάνατο. Με την πείνα και τον πόλεμο….

Κι ακόμη οι αξιότιμοι νομοθέτες! Που κάθε, σχεδόν, νομοθέτημά τους υπαγορεύεται από δολιότητα και  συνιστά παγίδα σε βάρος του λαού. Καθεστώς που υπηρετούν, κατά κανόνα, και οι πάσης φύσεως, προνομιακά μισθοδοτούμενοι Ηρακλείς της νομιμότητας. Που υποτίθεται ότι υπηρετούν τη Δικαιοσύνη. Αλλά στην πραγματικότητα συμβιώνουν αρμονικότατα με την αδικία. Και από εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης, καταντούν να είναι εκπρόσωποι των πρωταθλητών της αδικίας…

Όπως είναι, εδώ και τώρα, στον τόπο μας και στις μέρες μας η τωρινή και οι πρώην κυβερνήσεις και συλλήβδην η συμμορία των υπέρμαχων των μνημονίων. Οι οποίοι λειτουργούν, όχι βέβαια ως εκπρόσωποι, αλλά ως δολοφόνοι του λαού και ολετήρες της πατρίδας. Με επικεφαλής κάποια κολεγιόπαιδα της Μπίλντεμπεργκ και ανδρείκελα της Μέρκελ. Που καταληστεύουν το φτωχό λαό, για να ικανοποιήσουν την αδηφάγο απληστία των τοκογλύφων.

Κι όμως, παρόλα αυτά οι εφιάλτες αυτοί ισχυρίζονται ότι κάνουν τα εγκλήματά τους  νόμιμα. Πράγμα που συμβαίνει, δεδομένου ότι έχουν διαστρέψει κάθε έννοια δικαίου και ηθικής. Αφού έχουν νομιμοποιήσει την κλοπή,  τη ληστεία, την απάτη την αδικία και κάθε είδους διαστροφή και προδοσία . Και θεοποίησαν την κακουργία.

Όπως και οι γραμματείς με τους φαρισαίους, οι οποίοι, στο όνομα της νόμιμης κακουργίας τους δολοφόνησαν το Χριστό: «Εγώ, τους είπε ο Πιλάτος, δεν βρίσκω στον άνθρωπο αυτό καμιά ενοχή». Κι εκείνοι του αποκρίθηκαν: «Εμείς έχουμε νόμο. Και, σύμφωνα με το νόμο μας αυτό, πρέπει να πεθάνει. Γιατί λέει ότι είναι γιος του Θεού»!

Και ασφαλώς, το τελευταίο που ενδιέφερε τους απατεώνες αυτούς, ήταν ο Θεός. Γιατί  το μόνο, που ασφαλώς τους ενδιέφερε, ήταν τα αμαρτωλά τους συμφέροντα. Τα οποία θίγονταν απ’ την διδασκαλία και δράση του Χριστού. Όπως συμβαίνει και με τους σημερινούς τοκογλύφους, οι οποίοι δολοφονούν και σταυρώνουν τους λαούς, στο όνομα της τοκογλυφίας. Την οποία  φροντίζουν να νομιμοποιούν και να θεοποιούν τα απανταχού της Γης εξωνημένα ανδρείκελά τους.

Και το άκρως θλιβερό και αποκαρδιωτικό, στην τωρινή συγκυρία, είναι ότι ο λαός είναι συνυπεύθυνος, δεδομένου ψηφίζει τους δολοφόνους, τους δικούς του και των συνανθρώπων του. Σε αντίθεση με το λαό της εποχής εκείνης, ο οποίος δεν είχε δικαίωμα ψήφου. Οπότε τον χρησιμοποιούσαν οι διάφοροι νταβατζήδες, ανάλογα με τις περιστάσεις, προκειμένου να δημιουργήσουν ηθικό αντίβαρο στα κακουργήματά τους.

Πράγμα, που κάνουν, κατά κανόνα, οι αιώνιοι φαρισαίοι, όταν θέλουν να εξοντώσουν ένα άτομο ή και έναν ολάκερο λαό: Θυμηθείτε τι έγινε στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Γιουγκοσλαβία, τη Λιβύη, στη Συρία Όπου εφευρίσκουν διάφορα προσχήματα και «προφάσεις εν αμαρτίαις» (Αλκάιντα, πυρηνικά, χημικά, κλπ). Έτσι ώστε να σπιλώνουν τις ηγεσίες και να δημιουργούν τα ανήθικα ηθικά ερείσματα, προκειμένου να αλώσουν τις χώρες  και να εξοντώσουν τους λαούς.

Και βέβαια αρκετά εύγλωττη είναι και η δική μας περίπτωση. Κατά την οποία η φύτρα των, διαχρονικά, μεγαλύτερων κακούργων και δολοφόνων, έκαμαν συστηματική εκστρατεία κατασυκοφάντησης σε βάρος μας. Προκειμένου να δώσουν ηθικά ερείσματα στο δολοφονικό τους σχέδιο. Με πρωταθλητές της συκοφαντικής τους εκστρατείας κάποιους πολιτικούς μας εφιάλτες, που μιλούσαν για «διεφθαρμένο λαό» και άλλα συναφή κακοηθέστατα. Και ύστερα οι αρχιφασίστες και αρχιναζιστές αυτοί έχουν το απύθμενο θράσος να  μιλούν για δημοκρατία και δικαιοσύνη. Όταν ποικιλοτρόπως μας δολοφονούν και παράλληλα καταπροδίδουν και ξεπουλάνε την πατρίδα μας. Και δίνουν σε βάρος του λαού αλλεπάλληλα ρεσιτάλ νομικής και οικονομικής και αστυνομικής βαρβαρότητας.

Κι αντί να ντρέπονται και να κρύβονται, ξεπροβάλλουν απ’ τις γιάφκες τους, φορώντας το  προσωπείο του σωτήρα. Έτοιμοι να μας παραδώσουν στους διαχρονικούς σταυρωτές μας, σιωνιστές , γερμαναράδες και τουρκαλάδες, προκειμένου να μας ξανασταυρώσουν!…

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

αμοραλισμός και παραλογισμός

Μητσοτάκης Κυρ 3

Τα δυο βασικά χαρακτηριστικά της εποχής μας είναι ο αμοραλισμός και  ο παραλογισμός. Όταν λέμε αμοραλισμό, δεν εννοούμε μόνο την ανηθικότητα με τη στενή της έννοια, που συνδέεται με το υπογάστριο. Ούτε ακόμη και την αδικία, που αποτελεί το επίκεντρο της κοινωνικής ανηθικότητας. Αλλά πριν απ’ όλα την αλαζονεία, που είναι η πηγή πάσης ανηθικότητας. Με την έννοια ότι απ’ την αλαζονεία πηγάζουν όλες οι αυθαιρεσίες , που με τον παραλογισμό της ασύδοτης  εξουσίας   κάνουν κόλαση τη ζωή των ανθρώπων.

Ή μήπως όλοι μας δεν συναντήσαμε στη ζωή μας ανθρωπάκια, που φαίνονταν άκακα και αθώα σαν αρνάκια, που όταν αναρριχήθηκαν σε θώκους εξουσίας, μεταμορφώθηκαν σε ανυπόφορη γάγγραινα; Γεγονός, που είχε οδηγήσει και τους αρχαίους να κατασταλάξουν στο «αρχή άνδρα δείκνυσι». Που σημαίνει ότι ο καθένας δείχνει τον πραγματικό του εαυτό, όταν παίρνει στα χέρια του τα ηνία κάποιας εξουσίας. Οπότε και αποδεικνύεται, αν οι αρετές, που έδειχνε ως κοινός θνητός, ήταν αληθινές ή κάλπικες.

Κι ας έρθουμε στην  περίπτωση του αξιότιμου Πρωθυπουργού μας, ο οποίος, ανεξαρτήτως του τωρινού προσωπείου του, πρόπερσι στη ΔΕΘ μας άφησε άναυδους με την ουρανομήκη αλαζονεία του. Υποστηρίζοντας ότι η πίστη στην ισότητα των ανθρώπων είναι αυταπάτη. Γεγονός που εξηγεί και τη συμμετοχή του  στον καλό υπόκοσμο των χρυσοκανθάρων  της Μπίλντεμπεργκ.Που σημαίνει ότι ο ρατσισμός  και οι κοινωνικές διακρίσεις είναι φυσική συνέπεια και όχι αποτέλεσμα διαστροφικών παραμορφώσεων. Και ότι πολύ κακώς ο απόστολος Παύλος  διακηρύσσει την κατάργηση των οποιωνδήποτε διακρίσεων (Γαλάτας,  Γ΄, 28). Όπως και οι Πατέρες της Εκκλησίας, που υποστηρίζουν την ισότητα των ανθρώπων.

Θεωρεί ο αξιότιμος πρωθυπουργός  όλους αυτούς, που μιλούν περί ισότητας, εχθρούς της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Και πως  οι ποταμοί αίματος που χύθηκαν στους μακραίωνους  αγώνες των ανθρώπων απέναντι στα καθεστώτα καταπίεσης και αδικίας ήταν ματαιοπονία και ουτοπία. Που, σε τελική ανάλυση,  σημαίνει ότι οι άνθρωποι που σκέφτονται παρόμοια, δεν θέλουν  να καταλάβουν ότι η ισότητα των πολιτών αποτελεί ακριβώς πρωταρχική προτεραιότητα για την αληθινή δημοκρατία.

Κι ύστερα υπάρχει ένα μέρος του λαού, που πιστεύει ότι  κάποιοι τέτοιοι ηγέτες μπορούν να μας σώσουν και σύρονται τυφλά όπισθέν τους. Αντί να ενεργοποιήσουν  το περιεχόμενο της κρανιακής τους κάψας και να κατανοήσουν ότι σωτηρία με  πίστη στην ανισότητα είναι a priori αδύνατη…

Εξάλλου  δεν μπορεί να υπάρξει μέτρο σύγκρισης ανάμεσα στο ζωικό βασίλειο  και την ανθρώπινη κοινωνία. Δεδομένου ότι το ζωικό περιβάλλον προϋποθέτει τα ένστικτα, ενώ η ανθρώπινη κοινωνία έχει ηθικά κριτήρια. Γι’ αυτό κάνουμε μεγάλο λάθος , όταν μιλάμε για κτηνωδία και θηριωδία των ανθρώπων. Γιατί τα κτήνη και τα θηρία είναι προικισμένα από τη φύση τους να συμπεριφέρονται με τον τρόπο, που συμπεριφέρονται. Και τα προσβάλλουμε, όταν τα παρομοιάζουμε με κάποιους ανθρώπους, που δείχνουν, όχι απλά παρόμοια αλλά ασύγκριτα χειρότερη συμπεριφορά.

Δεδομένου ότι ο άνθρωπος έχει ασύγκριτα μεγαλύτερες δυνατότητες απ’ τα οποιαδήποτε θηρία και κτήνη. Τα οποία μπορεί να είναι επικίνδυνα μόνο στα πλαίσια εξοικονόμησης της τροφής τους. Ενώ, όταν είναι χορτασμένα, είναι ακίνδυνα. Άντε όμως να χορτάσεις τις καρδιές των άπληστων ανθρώπων. Όταν κάποιοι αρπάζουν και την τελευταία μπουκιά απ’ το στόμα εκατομμυρίων ανθρώπων, για να δημιουργήσουν εξωφρενικά πλούτη. Ή εκείνων, που έχουν σαν όνειρό τους την κατάκτηση όσο γίνεται περισσοτέρων ανθρώπων ή και ολάκερης της ανθρωπότητας, προκειμένου να επιβάλουν τον σατανικό ετσιθελισμό τους. Και ύστερα νομίζουν οι αφελείς οπαδοί τους ότι κάποιοι τέτοιοι άνθρωποι θα μπορούσαν να συγκινηθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, για να λύσουν τα προβλήματά τους.

Όταν η μόνη εκδοχή και το μόνο περιθώριο που μας επιτρέπουν να δεχτούμε είναι ότι θα κάμουν όσο περισσότερο μπορούν κακό και στο λαό και στην πατρίδα. Που σημαίνει ότι ανάλογα με τα μέτρα, που εκείνοι χρησιμοποιούν για μας, πρέπει να είναι και τα δικά μας γι’ αυτούς αντίμετρα. Να μην συγκινούμαστε, δηλαδή, και παρασυρόμαστε απ’ απ’ τα οποιαδήποτε απατηλά προσωπεία και τις φρεσκαρισμένες φανφάρες τους. Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν όχι μόνο με τις ουρανομήκεις ανοησίες που ξεφουρνίζουν μας προϊδεάζουν, αλλά και με τά έργα και τις ημέρες  του προσωπικού και του οικογενειακού τους παρελθόντος μας προειδοποιούν…

Και ασφαλώς τα ίδια και χειρότερα ισχύουν, αν απ’ τους δικούς μας ανισόπεδους ρατσιστές περάσουμε στους διεθνείς αχαλίνωτους αμοραλιστές. Που υποτίθεται ότι κρατούν στα χέρια τους τις τύχες καθενός λαού και ολάκερης της ανθρωπότητας. Και  οι οποίοι παρουσιάζονται ως ασυμβίβαστοι υπέρμαχοι των αθρωπίνων δικαιωμάτων. Καθώς δίνουν διαρκώς  τις «αντιρατσιστικές» θεατρικές τους παραστάσεις και εξαπολύουν εναντίον των «τρομοκρατών» τους βρυχηθμούς και τους λεκτικούς κεραυνούς  τους, προκειμένου να προετοιμάσουν το έδαφος για τους πολεμικούς κεραυνούς σε βάρος φτωχών λαών, που υποτίθεται ότι καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και όλο αυτό το ρεσιτάλ  αλητείας και υποκρισίας αποσκοπεί στο να   εξασφαλίζονται τερατώδη κέρδη στις πάσης φύσεως βιομηχανίες θανάτου.

Και βέβαια , πέραν των πολεμικών συρράξεων, δεν παραλείπουν ν’ ασκούν τρομοκρατία και με τη νομιμότητα, με την  οποία δήθεν υποστηρίζουν τα δίκαια των λαών, ενώ στην πραγματικότητα  υπονομεύουν κάθε έννοια δικαίου και δικαιωμάτων, και  προωθούν  της υποδούλωση και εξόντωσή τους.

Γιατί όλοι αυτοί οι πιστοί των ανισοτήτων δεν θέλουν να καταλάβουν κάτι πολύ απλό: Ότι, δηλαδή, «όλοι είναι ίσοι και οι μόνοι αληθινά κατώτεροι είναι αυτοί, που χωρίζουν τους ανθρώπους σε ανώτερους και κατώτερους»!…

 

Παπα-Ηλίας Υφαντής

https://papailiasyfantis.wordpress.com/