η επίσκεψη του «αλάθητου»

Βρήκα στο ωραίο περιοδικό της Ι. Μονής  Μεταμορφώσεως Παραβόλας Αγρινίου «Ο Στύλος της Ορθοδοξίας» ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Φθιώτιδας  κ. Νικολάου. Ο τίτλος του άρθρου είναι «ποιος θα μας απαντήσει»; Και τα ερωτήματα που θέτει είναι σχετικά με την πολύπλευρη κρίση που μαστίζει τον τόπο μας τα τελευταία χρόνια και «τα «γιατί» φτάσαμε σ’ αυτή: «Γιατί, ρωτάει ο Σεβασμιώτατος, απ’ την ευημερία και την ευτυχία φτάσαμε στη φτώχεια και τη δυστυχία; Γιατί η ένδοξη κοιτίδα της δημοκρατίας και του πολιτισμού κατάντησε χώρα ασυδοσίας και διαφθοράς; Γιατί η γενοκτονία των εκτρώσεων; Γιατί ο καλπασμός της εγκληματικότητας; Γιατί η μεταναστευτική αιμορραγία; Γιατί ο παραγκωνισμός της Εκκλησίας και ο αποχριστιανισμός της παιδείας; Γιατί η αβάσταχτη φορολογία και η συνακόλουθη απελπισία με την πλημμυρίδα των αυτοκτονιών; Γιατί το χαμόγελο και την ελπίδα αντικατέστησε η θλίψη και η μελαγχολία; Γιατί τόσο μένος κατά της πατρίδας μας και τόση δυσφήμηση σε βάρος του λαού μας; Γιατί τόση υποκρισία»!

Και το δικό μας ερώτημα είναι: Από ποιους άραγε περιμένει ο Σεβασμιώτατος τις απαντήσεις; Μήπως απ’ αυτούς, που μας έφεραν σ’ αυτό το κατάντημα; Αυτοί, όχι μόνο αποφεύγουν, αλλά καταδικάζουν αυστηρά τις σωστές απαντήσεις στις τέτοιου είδους «άσεμνες» ερωτήσεις. Κι όχι μόνο αυτοί αλλά και κάποιοι συνάδελφοί του. Ιδιαίτερα όταν ασκούν την εξουσία αγαπημένα τους κόμματα και κομματάρχες. Γιατί ακριβώς η στενοκεφαλιά και η μικροψυχία δεν τους αφήνει να καταλάβουν ότι πάνω από τα οποιαδήποτε κόμματα βρίσκεται η πατρίδα που καταστρέφεται και ο λαός  που δεινοπαθεί.

Και φτάσαμε στις μέρες μας στο κατάντημα κάποιοι να ταυτίζουν το χριστιανισμό με τον καπιταλισμό και να θεωρούν τη δικαιοσύνη «αίρεση» κι όποιον μιλάει για αυτήν κομμουνιστή. Λες και η δικαιοσύνη δεν συνιστά πρωταρχικό στοιχείο της ευαγγελικής διδασκαλίας και οι πρώτοι χριστιανοί να ήταν κομμουνιστές.Και να είχαν εφαρμόσει το κομμουνιστικό μανιφέστο, που ύστερα από δεκαοχτώ αιώνες(1848),  έγραψε ο Μαρξ! Δεδομένου ότι κανένας μεταξύ των χριστιανών «δεν έλεγε για τίποτε ότι ήταν δικό του αλλά ήταν όλα για όλους κοινά. Αφού ο καθένας πρόσφερε ανάλογα γα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του. Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας φτωχός ανάμεσά τους (Πράξεων Δ: 32-34).Ή μήπως οι προφήτες οχτακόσια χρόνια προ Χριστού δεν είχαν στραφεί εναντίον της αδικίας και των υπηρετών της (βασιλιάδων, αρχόντων, δικαστών και λοιπών χρυσοκάνθαρων); Και όμως ποιος παπάς σήμερα θα τολμούσε να πει όσα έλεγαν οι προφήτες πριν από τρεις περίπου χιλιάδες χρόνια, χωρίς να κινδυνεύσει να χαρακτηριστεί «αιρετικός» και να του απαγορευτεί  το κήρυγμα;

Και στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθούμε και στην επίσκεψη του παναγιότατου και «αλάθητου» Πάπα, την οποία τόσο εξύμνησαν τα σιωνοκίνητα ΜΜΕ. Τα οποία με τη γνωστή δουλοπρέπειά τους σχολίαζαν τις οποιεσδήποτε κινήσεις και λέξεις που ψέλλιζε με τη νιαουριστή φωνούλα του ως πράξεις υψίστου συμβολισμού. Παρότι, σύμφωνα  με τους βάσιμους ισχυρισμούς πολλών, είναι, ως θεσμός, συνυπεύθυνος για πολλές απ’ τις τραγωδίες, που διαδραματίζονται στην περιοχή μας. Ισχυρισμοί, που ενισχύονται και απ’ το γεγονός πως, αν ο Πάπας στεκόταν στο ύψος των περιστάσεων, πολλά απ’ αυτά, που συμβαίνουν δεν θα συνέβαιναν. Πράγμα, που κατόρθωναν οι μεσαιωνικοί προκάτοχοί του, όταν δεν ήταν συμμέτοχοι σε ιερούς πολέμους και σταυροφορίες και διάφορες ιεραποστολικές εκκαθαρίσεις.  Οι οποίοι, κάνοντας συχνά χρήση της πνευματικής δύναμής τους, τιθάσευαν τους υπερφίαλους βασιλιάδες και αναχαίτιζαν τις ληστρικές ορδές.

Βέβαια θα πουν κάποιοι ότι οι σημερινές συνθήκες δεν επιτρέπουν  να επαναληφθούν τα όσα γίνονταν στο μεσαίωνα. Και όμως οι άξιοι του ονόματός τους ηγέτες της Εκκλησίας έκαναν πολύ περισσότερα και μάλιστα σε πολύ δυσκολότερες εποχές. Όπως, για παράδειγμα ο αρχιεπίσκοπος Μιλάνου Αμβρόσιος, ο οποίος απαγόρευσε την είσοδο στο ναό του παντοδύναμου την εποχή εκείνη αυτοκράτορα Θεοδόσιου και του επέβαλε οχτάμηνο εκκλησιαστικό επιτίμιο για το μακελειό, που είχε διαπράξει στη Θεσσαλονίκη. Που σημαίνει ότι ο Πάπας με την τεράστια δύναμη, που διαθέτει, θα μπορούσε, όχι μόνο να θεραπεύει αλλά και να προλαμβάνει τις τραγωδίες, που σκηνοθετεί και πραγματοποιεί σήμερα η σατανική μαφία του νατοϊκού σιωνοναζισμού. Γιατί βέβαια το ότι πήρε μαζί του στο Βατικανό δώδεκα πρόσφυγες δεν έχει καμιά απολύτως σημασία για τα εκατομμύρια των υπόλοιπων. Που συνεχίζουν να υφίστανται τις συνέπειες της δυτικής βαρβαρότηταςκαι να θαλασσοπνίγονται κατά εκατοντάδες.

Συνεπώς, αν  ο Σεβασμιώτατος Φθιώτιδας έθετε τα ερωτήματά  του στον ίδιο το Χριστό θα του απαντούσε-νομίζω- πως οι κληρικοί και ιδιαίτερα η Ιεραρχία οφείλει περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο να δώσει,με βάση το Ευαγγέλιο, τις δέουσες απαντήσεις. Κι όχι μόνο θεωρητικά αλλά και έμπρακτα. Όπως έκαμε κιο Χριστός εκεί στην ερημιά, όταν οι μαθητές του, βλέποντας να πλησιάζει η νύχτα, του είπαν ότι πρέπει να σταματήσει το κήρυγμα, για να πάνε οι άνθρωποι ν’ αγοράσουν τροφές. Οπότε τους αποκρίθηκε πως«δεν χρειάζεται να πάνε πουθενά, αλλά εσείς οφείλετε να τους δώσετε να φάνε» (Ματθαίου ΙΔ: 15-17).

Πράγμα που ισχύει και στις μέρες μας. Και σχετικά με την πατρίδα μας και σχετικά με τους πρόσφυγες. Αρκεί ν’ ακολουθήσουν οι κληρικοί παντός βαθμού και δόγματος, δύσης και ανατολής τη διδασκαλία του Ευαγγελίου και το παράδειγμα του Χριστού. Όχι μόνο προσφέροντας κούφια λόγια και ψίχουλα φιλανθρωπίας, για κάποιους αναξιοπαθούντες αλλά προτάσσοντας την πρωταρχική, για τη λύση των πανανθρώπινων προβλημάτων πανάκεια της δικαιοσύνης (Ματθαίου ΣΤ:33)!….

η κακουργία των αγίων

Κάθε φορά που γιορτάζουμε κάποιον μάρτυρα ή κάποιον μεγαλομάρτυρα μπαίνει ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί οι άνθρωποι αυτοί βασανίστηκαν και πέθαιναν με τρόπο μαρτυρικό; Ήταν κακούργοι; Και η απάντηση είναι νομίζω ευνόητη: Πέθαναν με μαρτυρικό θάνατο, γιατί δυστυχώς τον κόσμο μας στη συντριπτική τους πλειοψηφία τον εξουσιάζουν κακούργοι. Οι οποίοι κάνουν νόμο το έγκλημα και κηρύσσουν παράνομους τους αγίους και τους σοφούς και τους ήρωες, που αγωνίζονται για την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ελευθερία. Πράγμα που δυστυχώς συμβαίνει και στην εποχή μας!…

Ένας τέτοιος άγιος είναι και ο άγιος Γεώργιος, τον οποίο η εκκλησία μας γιορτάζει στις 23 Απριλίου και φέτος λόγω του όψιμου εορτασμού του Πάσχα τη Δευτέρα της Διακαινισίμου Εβδομάδας.

Στον άγιο Γεώργιο είναι αφιερωμένο και το επόμενο κήρυγμα. Στο οποίο επισυνάπτονται και δημοτικά τραγούδια απ’ τον πολύ αγαπητό μου Χρήστο Σερέτη, σε συνέντευξή του στο Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδας

τ 

Του Αγίου Γεωργίου:

https://www.youtube.com/watch?v=zBTPf-ZJeio

στο άντρο της Κίρκης

 

Δεν χρειαζόταν καμιά ΕΥΠ, για να μας αποκαλύψει το εναντίον της πατρίδας μας δολοφονικό σχέδιο, που εκπορεύεται μέσα απ’ το έρεβος του σιωνοναζιστικού μεσαίωνα. Μας το βροντοφωνάζει η ίδια  η πραγματικότητα. Άλλο αν κάποιοι «δικοί μας» δεν εννοούν να το εννοήσουν . Ούτε μας εκπλήσσει το γεγονός ότι, ενώ οι δολοπλόκοι συνελήφθησαν με τη γίδα στον ώμο, μας το παίζουν από πάνω και τιμητές. Κατηγορώντας μας ότι υποκλέψαμε δήθεν τα δολοφονικά σχέδια τους. Που σημαίνει ότι το να δολοφονούν αυτοί την πατρίδα μας και το λαό μας είναι απαραβίαστο δικαίωμά τους. Αλλά η πιθανότητα να αποκαλύψαμε εμείς τα σχέδιά τους αποτελεί ιεροσυλία. Και διατείνονται πως η αποκάλυψη αυτή μας εκθέτει παγκοσμίως ως  «αχάριστους» απέναντι στους «ευεργέτες» μας. Ή μήπως ο αξιότιμος Γ.Γ. του ΝΑΤΟ δεν μας αποκάλυψε το πώς μας αντιμετωπίζουν οι «εταίροι» μας;  Όταν ρωτήθηκε, γιατί, ενώ πήραν το μέρος των Τούρκων, που κατέρριψαν το ρωσικό αεροπλάνο, δεν αναγνωρίζουν και στους  Έλληνες το ίδιο δικαίωμα, όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν χιλιάδες φορές  τον ελληνικό εναέριο χώρο. Λέγοντας ο απίθανος πως το δικαίωμα αυτό το έχουν μόνο οι Γερμανοί! Αφού η Ελλάδα, ως χρεοκοπημένη χώρα, έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία και βρίσκεται υπό γερμανική κατοχή! Και το άκρον άωτον της αδιαντροπιάς είναι πως την κατάπτυστη αυτή δήλωση φαίνεται να την κατάπιαν με περισσή δουλικότητα και τα ντόπια πολιτικά και μιντιακά ανδρείκελα. Ενώ, από καιρού εις καιρόν κάποιοι εξ αυτών αναμηρυκάζουν τις διάφορες εναντίον μας συκοφαντίες των εχθρών μας και μας κουνούν επιτιμητικά το δάχτυλο. Άλλωστε μήπως τόσα χρόνια κάνουν και τίποτε διαφορετικό; Από τη μια μας πίνουν για χάρη των συμφερόντων των δικών τους και των πατρώνων τους το αίμα κι από την άλλη μας εξευτελίζουν ποικιλοτρόπως! …

Ούτε εξάλλου μας εκπλήσσει που οι «σύμμαχοί» μας ισχυρίζονται ότι το ρεσιτάλ αλητείας, που αποκαλύφτηκε το γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Πολύ περισσότερο, αφοί οι αποκαλύψεις αυτές, όπως λένε, είναι παράνομες, δεδομένου ότι συνιστούν υποκλοπή. Αλλά ως προς το σημείο αυτό μας έχουν αρκετά διδάξει. Δεν μας κατέστρεψαν στη διάρκεια της Κατοχής; Και όμως τώρα δεν ιδρώνει το αυτί των νεοναζί απογόνων τους για τις τεράστιες πολεμικέςεπανορθώσεις, που μας οφείλουν. Γιατί ,όπως και τότε  εν ονόματι της ανωτερότητας της ναζιστικής κακουργίας, έκαναν ο, τι ήθελαν, έτσι και τώρα  μας καταστρέφουν στο όνομα του σιωνοναζιστικού τοκογλυφικού τους «δικαίου».

Εκείνο όμως, που μας εκπλήσσει είναι η συμπεριφορά κάποιων πολιτικών μας ανδρεικέλων, που συναγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα πλειοδοτήσει σε δουλικότητα και ενδοτικότητα έναντι των εχθρών μας. Κι όταν ακόμη κάποτε παρουσιάζονται να «αστράφτουν και να βροντούν», το αναμενόμενο για το λαό είναι τα απανωτά χαστούκια, που θ’ αστράψουν στο πρόσωπο του. Με τα ολοένα και περισσότερο προκρούστεια «μέτρα» του άμετρου κανιβαλισμού και εξευτελισμού σε βάρος μας. Τα οποία με εκπληκτική δουλικότητα σαν σκύλοι δαρμένοι και κουλουριασμένοι στη γωνίτσα τους αποδέχονται οι άρχοντές μας. Λες και παθαίνουν ο,τι και οι σύντροφοι του Οδυσσέα, όταν η μάγισσα Κίρκη τους χτυπούσε με το μαγικό της ραβδί.

Και θα μπορούσε να πει κάποιος: Εντάξει να τα αποδεχτούμε όλα αυτά, αρκεί να υπήρχε και η παραμικρή έστω ελπίδα ότι κάποτε θα βγούμε απ’ το κρεματόριο της κακουργίας τους. Αλλά δυστυχώς όλα συνηγορούν περί του διαμετρικά αντιθέτου. Δεδομένου ότι η Κίρκη των σιωνοναζιστών και κυρίως οι όπισθεν αυτών κρυπτόμενοι σκηνοθέτες το μόνο που δεν σκέπτονται είναι το πώς θα μας σώσουν. Αντίθετα μάλιστα όλα φωνάζουν πως αγωνίζονται για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη καταστροφή της πατρίδας μας και την όσο το δυνατόν ταχύτερη εξόντωσή του λαού μας. Και το να συνεχίζει κάποιος ύστερα από όλα αυτά τα εξόφθαλμα να βάνει «το λύκο πιστικό και το σκύλο τυροκόμο» και να περιμένει ότι θα ιδεί καλό και προκοπή είναι το άκρον άωτον της ανοησίας. Εκτός εάν η φαινομενικά τερατώδης αυτή ανοησία αποτελεί, όπως πολλοί ευλόγως υποστηρίζουν, προκάλυμμα ασύγγνωστης δολιότητας και προδοσίας σε βάρος της πατρίδας μας. Και ως εκ τούτου  σύμπλευσης με τους εχθρούς μας. Των οποίων, όπως φαίνεται εκλιπαρούν την εύνοια, προκειμένου να προωθούνται και ναδιατηρούνται σε θώκους εξουσίας. Έτσι ώστε  να καταδυναστεύουν και να καταληστεύουν το λαό, για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πατρώνων τους και τα δικά τους.

Αλλά τέτοιου είδους ηγετικά μηδενικά αποτελούν ντροπή για την ιστορία και τον πολιτισμό της πατρίδας μας. Δεδομένου ότι έργο των αληθινών ηγετών είναι να υπηρετούν το λαό. Πράγμα άλλωστε, που υποδηλώνουν μεταξύ άλλων και οι λέξεις υπουργός και πρωθυπουργός. Αλλά που υπογραμμίζει επίσης με ιδιαίτερη έμφαση και η ευαγγελική περικοπή της Ε.΄ Κυριακής των Νηστειών (Μάρκου: 10: 32-45). Σύμφωνα με την οποία χαρακτηριστικό γνώρισμα των σωστών ηγετών είναι να υπηρετούν το λαό και να θυσιάζονται γι’ αυτόν. Κι όχι να θυσιάζουν το λαό για τα δολοφονικά συμφέροντα των εχθρών του και τις μωροφιλοδοξίες τους. Πράγμα που φαίνεται να ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για τους ηγέτες της Εκκλησίας. Αφού κάποιοι, αντί να είναι, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, υπόδειγμα προς μίμηση καταντούν παράδειγμα προς αποφυγή. Δεδομένου  ότι συχνά συλλαμβάνονται να αλληθωρίζουν προς τα βελανίδια της Κίρκης. Ιδιαίτερα, όταν στο όνομα της μωροφιλοδοξίας τους αρέσκονται, όχι μόνο να προσφωνούνται, αλλά και να συμπεριφέρονται ως δεσποτάδες. Γεγονός που συνιστά βαρύτατη ύβρη κατά του ευαγγελικού πνεύματος…

η διαλεκτική της βίας

 

Καταδικάστηκε, λένε, ο Κάρατζιτς απ’ το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο σε σαράντα χρόνια φυλάκιση, για εγκλήματα πολέμου, που διέπραξε  στη Σρεμπρένιτσα.

Και μπαίνει το ερώτημα: Οι αξιότιμοι κ. κ. Κλίντον, Μπους (πατέρας και υιός)  και άλλοι δεν διέπραξαν πολλαπλάσια εγκλήματα πολέμου; Και πώς το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο δεν έτυχε ν’ ακούσει τίποτε για τα πολεμικά κακουργήματά τους; Αλλά βέβαια πώς ν’ ακούσει, όταν κάποια τέτοια δικαστήρια είναι, όπως φαίνεται, δικά τους εφευρήματα, προκειμένου να διαθέτουν ένα ακόμη όπλο εναντίον των αντιπάλων τους. Έτσι ώστε όσους τολμούν ν’ αντισταθούν στα σχέδιά τους, αν δεν κατορθώνουν να τους εξοντώνουν διαφορετικά να τους παραπέμπουν στα δικαστήρια, τα οποία να τους καταδικάζουν σε απαγχονισμούς, πολυετείς φυλακίσεις, κλπ. Που σημαίνει πως χωρίζουν τους λαούς  σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματά έτη φωτός. Δεδομένου ότι οι περιούσιοι  μπορούν να εγκληματούν ασύδοτα σε βάρος των μη περιούσιων. Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν δεν προσκυνούν την υπερβάλλουσα ιταμότητά τους. Οπότε δεν θεωρούνται άνθρωποι και δεν τους αναγνωρίζονται ανθρώπινα δικαιώματα…

Δεν είδατε τι γίνεται στην τωρινή συγκυρία  με τις θεατρικές παραστάσεις που δίνουν εξαιτίας των διαφόρων τρομοκρατικών χτυπημάτων (Παρίσι-Βρυξέλλες, κλπ). Με τα λουλούδια, που αφήνουν στον τόπο του μακελειού, τα λογύδρια, που εκφωνούν και τα άλλα σπαραξικάρδια, προκειμένου να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους κατά της τρομοκρατίας. Και αναρωτιούνται υποκριτικότατα οι αρχιτρομοκράτες: Πώς είναι δυνατόν οι Άραβες τρομοκράτες, που γεννήθηκαν στις χώρες τους και φοίτησαν στα ίδια σχολειά με τα παιδιά τους, να επιδεικνύουν τόση εχθρότητα εναντίον τους, ώστε να σκοτώνουν αθώους πολίτες; Ενώ παράλληλα μας πληροφορούν ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι του «περιθωρίου», δεδομένου ότι έχουν επιβαρημένο ποινικό μητρώο (με κλοπές, διαρρήξεις, κλπ).

Αλλά πώς να μην είναι του «περιθωρίου», αφού τους καταδικάζουν να ζουν στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής; Και πώς να μην τους μισούν θανάσιμα, αφού έχουν διαπιστώσει μέσα απ’ τα σχολειά τους, αλλά και την κοινωνία τους, πόσο ευτελείς και, σε τελική ανάλυση, βάρβαροι είναι; Και πώς να μην τους πνίγει το δίκιο τους και να μην αγανακτούν για την πολλαπλάσια τρομοκρατία, που ασκούνσε βάρος των χωρών τους; Που μάλιστα διαδραματίζεται εκ τους ασφαλούς, δεδομένης της συντριπτικής πολεμικής υπεροπλίας των δυτικών αρχιτρομοκρατών. Ενώ οι τρομοκρατικές ενέργειες των Αράβων συνιστούν συχνά απονενοημένα διαβήματα, αφού επιλέγουν να αυτοθυσιαστούν. Και, όπως είναι επόμενο,επειδή δεν μπορούν να εκδικηθούν  τους υπεύθυνους της τραγωδίας των χωρών τους, σκοτώνουν αθώους πολίτες. Πράγμα που επίσης πρώτοι διδάσκουν οι δυτικοί αρχιτρομοκράτες, οι οποίοι και, όταν ακόμη τα θύματά τους είναι ασθενείς σε νοσοκομεία, που σκόπιμα βομβαρδίζουν, μιλούν για «παράπλευρες απώλειες»! Άλλωστε πού να βρουν οι Άραβες τρομοκράτες τους δυτικούς αρχιτρομοκράτες, που καταστρέφουν τις χώρες τους, αφού τους φρουρούν πάνοπλοι σαν αστακοί δορυφόροι;

Ειπώθηκε πως οι κάτοικοι  της Βιέννης, της Ζυρίχης και άλλων παρόμοιων πόλεων είναι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι. Αλλά πόσοι έχουν σκεφθεί  μήπωςη ευτυχία των ανθρώπων αυτών έχει χτιστεί πάνω στον πόνο και το δάκρυ και τελικά τη δυστυχία εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων;Των οποίων κλέβουν τον ιδρώτα του προσώπου τους και καταληστεύουν τον πλούτο των χωρών τους! Με ποια ανθρώπινα δικαιώματα δικαιολογείται η τραγωδία αυτή σε βάρος των χωρών και των λαών αυτών; Ασφαλώς-θα πουν κάποιοι-εν ονόματι του γεγονότος ότι οι δυτικοί αρχιτρομοκράτες αυτοπροβάλλονται ως πολιτισμένοι. Και πως ο, τι κάνουν, το κάνουν για χάρη της δημοκρατίας και  της ελευθερίας. Λέξεις και έννοιες τις οποίες ασυστόλως και αδιαλείπτως εξευτελίζουν. Έστω κι αν το βρώμικο καθεστώς τους το περιβάλλουν με το χρυσόχαρτο της δήθεν  δικαιοσύνης. Τη στιγμή που είναι Ηλίου φαεινότερο ότι τα κανιβαλικά νομικά κατασκευάσματα και καθεστώτα τους δεν έχουν καμιά σχέση με κανενός είδους δικαιοσύνη. Αλλά είναι γεννήματα και γενεσιουργά μιας βαρβαρότητας, που στις μέρες μας φαίνεται να ξεπερνά τη βαρβαρότητα κάθε άλλης εποχής.

Να όμως που, όπως φαίνεται, ήρθε η εποχή,  κατά την οποία τα ΜΜΕ, τα συγκοινωνιακά και άλλα μέσα, μίκρυναν πια, όχι μόνο τοπικές, αλλά και τις κοινωνικές αποστάσεις. Έτσι ώστε ο καθένας άνθρωπος, που ζει στη φλούδα της Γης, να αισθάνεται ισάξιος με τους οποιουδήποτε υψηλότατους και μεγαλειότατους και εξοχότατους χρυσοκάνθαρους. Οι οποίοι στο όνομα κάποιων διαχρονικών θεσμικών και λοιπών διαστροφών θέλουν να μεταχειρίζονται τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων σαν κτήνη ή res(=πράγματα ). Σε τρόπον ώστε να μην μπορούν να ανεχτούν να απέχει η ζωή τους έτη φωτός απ’ τη ζωή των περιούσιων. Των οποίων, όπως προαναφέραμε έζησαν και γνώρισαν την ευτέλεια και βαρβαρότητα. Πράγμα, που καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν κάποια πολιτικά ανδρείκελα και κάποια ξεπουλημένα ΜΜΕ, που βρίσκονται στο απυρόβλητο μαζί με τους παγκόσμιους εγκληματίες πάτρωνές τους. Και συνεχίζουν να παίζουν συνειδητά το τρισάθλιο θέατρό τους, που σε τελική ανάλυση είναι τραγωδία για τους λαούς.

Γράφοντας αυτά, δεν συντάσσομαι με κανενός είδους και βαθμού τρομοκρατία. Απλά θέλω να επισημάνω πως οι σατανικότεροι των σατανάδων δυτικοί αρχιτρομοκράτες έχουν κατανοήσει πως η διαλεκτική της βίας είναι ανεξάντλητη. Γι’ αυτό και την έχουν μεταβάλλει σε αστείρευτη πλουτοπαραγωγό πηγή. Υποδαυλίζοντας πολέμους και σκηνοθετώντας τρομοκρατικά χτυπήματα σε Ανατολή και Δύση.Προκειμένου ο θάνατος των  μη περιούσιων λαών να είναι το ελιξίριο της δικής τους ευτυχίας.

Αλλά ας μην επιχαίρουν. Γιατί η πνευματική νομοτέλεια προβλέπει πως η διαλεκτική της βίας θα χτυπήσει και το δικό τους κονάκι. Και το χτύπημα δεν θα είναι παράπλευρο αλλά ολόπλευρο…

παιδεία της λοπάδας…

 

Πολλοί λένε: «Για  όσα άσχημα παθαίνουμε φταίνε οι αμαρτίες μας»! Κι αυτό συχνά ισχύει. Αλλά όχι μόνο για τις προσωπικές αλλά  και για τις δημόσιες αμαρτίες. Γιατί κάποιοι λένε: «Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου, αφού δεν κάνω κακό σε κανέναν»! Και το λένε την ίδια στιγμή που το κακό οργιάζει τριγύρω μας. Γεγονός για το οποίο παραμένουμε απαθείς και αδιάφοροι. Και δεν θέλουμε να καταλάβουμε ότι είμαστε κι εμείς συνυπεύθυνοι με τους πρωτεργάτες του κακού, στο βαθμό, που δεν αντιδρούμε. Κι όχι μόνο αυτό αλλά συχνά συνηγορούμε κιόλας στο κοινωνικό κακό και το υποστηρίζουμε με φανατισμό. Καιμάλιστα εν ονόματι της πατρίδας και της θρησκείας…

Κι ας πάρουμε την περίπτωση της πολιτικής. Όπου υπάρχουν κόμματα, που ολοφάνερα είναι στην υπηρεσία της αδικίας. Αφού έχουν κάνει νόμο και καθεστώς την κλοπή και τη ληστεία. Ή μήπως δεν έχουμε στο Σύνταγμά μας το διαβόητο εκείνο άρθρο (86) το οποίο παρέχει στους κρατούντες πρόσφορο έδαφος σε κάθε είδους ρεμούλα! Κι όμως υπάρχουν μεγάλα τμήματα του λαού που υποστηρίζουν τα κόμματα που θέσπισαν και συντηρούν το συνταγματικό αυτό άγος. Κι όχι μόνο αυτό αλλά και σωρεία άλλων νόμων με τους οποίους περιφρουρείται το πολύμορφο έγκλημα και χλευάζεται και η στοιχειώδης ακόμη δικαιοσύνη. Τη στιγμή μάλιστα που οι αρχιτέκτονες της αδικίας αυτής «το παίζουν» και ορθοδοξότατοι δήθεν χριστιανοί και σούπερ-πατριώτες. Ενώ ξεπουλάνε την πατρίδα και υπονομεύουν τη θρησκεία. Και το θέατρο αυτό του δήθεν «πατριωτισμού» και της δήθεν «ορθοδοξίας» το παίζουν απλά και μόνο, για να εξαπατούν τους αφελείς.Πολύ περισσότερο μάλιστα αφού και και κάποιοι  «πνευματικοί πατέρες», τους προτρέπουν να ψηφίζουν τους «ευσεβείς» και «πατριώτες» πολιτικούς. Με αποτέλεσμα να κοινωνούν στις εκκλησιές τη θεία κοινωνία, την ίδια  στιγμή, που στην καθημερινή τους ζωή υπηρετούν τη διαβολική κοινωνία. Και δεν δίνουν δεκάρα για το τι λέει ο Χριστός και το Ευαγγέλιό του…

Και πώς ύστερα απ’ όλα αυτά ο αξιότιμος κ. Υπουργός της Παιδείας να μη θέλει να κάμει το μάθημα των θρησκευτικών μάθημα θρησκειολογίας. Αφού, σε τελική ανάλυση δεν βλέπει καμιά διαφορά ανάμεσα στους χριστιανούς και τους αλλόθρησκους, ακόμη και τους άθεους. Αφού όλοι μαζί σύρουν το ίδιο όχημα της της απανθρωπιάς. Ανεξάρτητα όμως με το τι κάνουν οι, λεγόμενοι, χριστιανοί, που διαβάζουν ανάποδα  το Ευαγγέλιο, ο Χριστός λέει τα τελείως αντίθετα:

Στην ευαγγελική περικοπής,για παράδειγμα, της περασμένης Κυριακής (Μάρκου: Η: 34-Θ: 1) ο Χριστός  τονίζει χαρακτηριστικά: «Εάν ντρέπεστε να υπερασπιστείτε εμένα και τη διδασκαλία μου μπροστά στους ανθρώπους κι εγώ θα ντρέπομαι να υπερασπιστώ εσάς μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μου». Γιατί βέβαια, αφού ζούμε σε μια κοινωνία, όπου η παλιανθρωπιά έχει γίνει, νόμος και καθεστώς ντρεπόμαστε συχνά να υπερασπιστούμε το δίκιο και την αλήθεια. Ναι, αλλά-θα πουν κάποιοι- υπάρχουν και περιπτώσεις που το να υπερασπιζόμαστε το δίκιο και την αλήθεια γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνο. Γιατί μπορεί η στάση μας να έχει συχνά οδυνηρές επιπτώσεις για τα συμφέροντά μας και την οικογένειά μας. Ιδιαίτερα στις μέρες μας, οπότε, όπως προαναφέραμε, η αδικία έχει γίνει νόμιμο καθεστώς και η αλήθεια και η δικαιοσύνη χλευάζονται και διώκονται. Αλλά και σ’ αυτές τις περιπτώσεις, λέει ο Χριστός, πως «όποιος βάζει τα συμφέροντά του ή την οικογένειά του ή και την ίδια του τη ζωή  πάνω από τη διδασκαλία μου δεν έχει καμιά αξία για μένα». Που σημαίνει ότι ο χριστιανισμός δενείναι η θρησκεία της κακομοιριάς, αλλά του ασυμβίβαστου αγώνα, απέναντι στο κοινωνικό κατεστημένο.

Ακόμη και η Παναγία, μετά τον Ευαγγελισμό της, σε μια εποχή που οι γυναίκες βρίσκονταν σε πολύ μεγάλη υποτίμηση, δεν διστάζει να πει ότι ο Χριστός «θα ανατρέψει τα σχέδια των αλαζόνων, θα γκρεμίσει τους τυράννους απ’ τους θρόνους και  θα ανυψώσει τους καταφρονεμένους. Ενώ θα πάρει τα πλούτη απ’ τους πλεονέκτες και θα τα δώσει στους πεινασμένους»(Λουκά: Α; 51-53)! Που σημαίνει ότι πολύ σοφά η Εκκλησία μας και η Πολιτεία μας συνδύασαν τον εορτασμό της παλιγγενεσίας του 1821 με τον Ευαγγελισμό της Παναγίας.

Πράγμα που, όπως φαίνεται, ο αξιότιμος κ. Υπουργός της Παιδείας, δεν το έχει καταλάβει. Αφού, όχι μόνο τα θρησκευτικά, αλλά και η ιστορία μας και ολάκερη η Παιδεία μας πρέπει να έχουν ομολογιακό χαρακτήρα. Που σημαίνει ότι πρέπει να εμπνέονται απ’ το πνεύμα της αγάπης και του αγώνα για τη δικαιοσύνη και την ελευθερία. Πράγμα που δεν φαίνεται απ’ την εγκύκλιο, που εστάλη στα σχολεία με την ευκαιρία της Εθνικής Γιορτής. Αφού πριν απ’ όλα αγνοεί επιδεικτικά τους ήρωες του ’21 και τους αγώνες τους. Και ασχολείται δήθεν με το θέμα της παιδείας. Σάμπως δεν υπήρχαν τόσες άλλες ευκαιρίες, για να ασχοληθεί με την παιδεία.Και είναι χαρακτηριστικό ότι  δεν κάνει ούτε την παραμικρή μνεία στην τεράστια προσφορά στο χώρο της παιδείας του εθνομάρτυρα Πατροκοσμά. Ο οποίος πρόσφερε στα χρόνια της τρισβάρβαρης τουρκοκρατίας όσα δεν έχει προσφέρει στην ελεύθερη Ελλάδα κανένας υπουργός παιδείας.

Και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά τα πρωτοφανή και πρωτάκουστα;Τη στιγμή μάλιστα που κάθε χρόνο στέλνεται εγκύκλιος για την ενημέρωση των παιδιών σχετικά με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και ιδιαιτέρως συνιστάται να γραφεί και σχετική έκθεση. Γιατί, όπως φαίνεται , οι ήρωες του ’21 και ο Πατροκοσμάς είναι αυστηρώς απαγορευμένοι απ’ το βρώμικο καθεστώς της παγκόσμιας σιωνοναζιστικής δικτατορίας. Στην οποία είναι πλήρως υποταγμένες οι δουλαγωγικές  «ελληνικές» κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων. Και ιδιαίτερα οι μνημονιακές…

Στη Σπάρτη ο σοφός Λυκούργος πήρε-λένε- δυο κουτάβια απ’ τους ίδιους γονείς και εκπαίδευσε το ένα να κυνηγάει και το άλλο να τρώει χυλό στη λοπάδα (=γαβάθα). Και, προκειμένου να διδάξει στους Σπαρτιάτες τη μεγάλη σημασία της Παιδείας, τους έκαμε επίδειξη του πειράματός του:  Άφησε μπροστά στα δυο κουτάβια  ένα λαγό και μια λοπάδα με χυλό. Οπότε το ένα κουταβάκι όρμησε στη λοπάδα με το χυλό και το άλλο στο λαγό.  Πράγμα που ισχύει και για μας. Αφού έχουμε αντικαταστήσει την παιδεία του αγώνα και της αξιοπρέπειας με την παιδεία του αποκρουστικού σιωνιστικού χυλού! Και είναι κρίμα, που δεν υπάρχουν και σήμερα κάποιοι σαν τον Καραϊσκάκη ή τον Κολοκοτρώνη και τους τόσους άλλους ήρωες που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα, για να πουν και να κάνουν όσα ταιριάζουν στην περίσταση…..

ΑΛΟΥΜΙΝΟΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΤΉΡΙΑ ΓΆΜΟΥ

 

θρησκειολογικός αχταρμάς…

Πληροφορούμαστε ότι ο αξιότιμος Υπουργός της Παιδείας θέλει να αντικαταστήσει το μάθημα των θρησκευτικών με τη θρησκειολογία. Με βάση προφανώς τα όσα του κανοναρχεί το «Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, που είναι θεσμικά αρμόδιο, και επεξεργάζεται και τις σχετικές προτάσεις»: «Για ιστορικούς, μας λέει, λόγους το μάθημα των θρησκευτικών στη χώρα μας έχει ομολογιακό χαρακτήρα. Αυτό, συνιστά έναν αναχρονισμό που τον αντιλαμβάνονται και φωτισμένοι ιεράρχες και θεολόγοι. Είναι αναγκαία η αναμόρφωση των θρησκευτικών, ώστε, να γίνει μάθημα θρησκειολογίας, γνώσης των θρησκειών, με την ιδιαίτερη παρουσίαση του πολιτισμικού ρόλου της ορθοδοξίας στη χώρα μας».

Μέσα από την μεγαλοφυή αυτή απόφανση αναδύονται κάποια εύλογα ερωτήματα. Όπως για παράδειγμα: Πόθεν εξάγεται ότι «ο ομολογιακός χαρακτήρας του μαθήματος των θρησκευτικών» οφείλεται μόνο σε λόγους «ιστορικούς» και είναι απλά και μόνο «πολιτισμικός»; Και ότι αυτό συνιστά «αναχρονισμό» και ότι συνεπώς το μάθημα των θρησκευτικών χρειάζεται «αναμόρφωση»;Και ποιοι είναι αυτοί οι «φωτισμένοι» ιεράρχες που μαζί τους φωταδιστές θεολόγους και πολιτικούς δεν έχουν καταλάβει ότι ο ομολογιακός χαρακτήρας του μαθήματος των θρησκευτικών αποτελεί υπαρξιακό και πρώτιστα θεμελιακό στοιχείο για την επιβίωση του ελληνικού έθνους! Δεδομένου ότι κράτησε άσβεστη την εθνική συνείδηση, όχι μόνο στη χιλιετία του Βυζαντίου άλλα και στα τετρακόσια χρόνιατης τρισβάρβαρης τουρκικής δουλείας. Πράγμα, που σημαίνει ότι αποτέλεσε και αποτελεί την θεμελιώδη πεμπτουσία της ελληνικής ψυχής. Την οποία κάποιοι επιδιώκουν διαχρονικάνα δολοφονήσουν. Γεγονός, που συνειδητοποίησε και αντιμετώπισε με όλο το σθένος της χαλύβδινης και αγιασμένης προσωπικότητάς του, στα σκοτεινά χρόνια της τουρκοκρατίας η όντως φωτισμένη προσωπικότητα του Πατροκοσμά. Σε αντίθεση με τόσους άλλους κληρικούςκαι εκσυγχρονιστές- ομόθρησκους και αλλόθρησκους-της εποχής του. Οι οποίοι, μεθόδευσαν τη δολοφονία του προκειμένου να εξαφανίσουν το έργο του.Που όμωςδιατηρήθηκε ζωντανό μέσα στα βάθη της ελληνικής ψυχής και αποτέλεσε τη θρυαλλίδα, που, σε μεγάλο βαθμό, άναψε τον πυρσό της παλιγγενεσίας του ’21…

Και είναι εξόχως θλιβερό και αποκαρδιωτικό το γεγονός ότι επιχειρείται στις μέρες μας, με πρόσχημα την «αναμόρφωση» και τον εκσυγχρονισμό η μετάλλαξη, όχι μόνο του μαθήματος των θρησκευτικών, αλλά και γενικότερα της εθνικής μας συνείδησης. Γεγονός που επιβεβαιώνεται κι απ’ την παράλληλη ομοβροντία αλλεπάλληλων κυμάτων ραγδαίας πολιτισμικής αλλά και φυλετικής διείσδυσης στον τόπο μας. Και η μετάλλαξη αυτή προωθείται, με βάση τις παραμορφωτικές αντιλήψεις, όπως προαναφέραμε,όχι μόνο κάποιων «εκσυγχρονιστών» πολιτικών, αλλά και κάποιων «φωτισμένων» ιεραρχών και θεολόγων. Οι οποίοι, αν δεν υποκινούνται, από κάποια ανθελληνικά κέντρα σκοτεινών δυνάμεων, είναι πρόδηλο ότι δεν ξέρουν τι λένε και τι πράττουν. Γιατί μαζί με τους οικονομικούς στραγγαλιστές της πατρίδας μας, οδηγούν ολοφάνερα το λαό μας προς τον ηθικό και πνευματικό του στραγγαλισμό. Γιατί λένε, για παράδειγμα, πως το μάθημα των θρησκευτικών θα «απευθύνεται σε όλα τα παιδιά του ελληνικού σχολείου ανεξάρτητα από την εθνική και θρησκευτική προέλευσή τους». Που σημαίνει ότι μια τέτοια προοπτική του μαθήματος βρίσκεται σε απόλυτη συστοιχία με το πνεύμα της παγκοσμιοποίησης. Η οποία αποβλέπει στο να μεταβάλει λαούς και πολιτισμούς σε έναν απάνθρωπο πολιτισμικό πολτό. Όπου ο προκρούστειος αυτός θρησκευτικός αχταρμάς θα βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση με την σύμφυτη με το θρησκευτικό συναίσθημα ανθρώπινη φύση.

Και το ποια χαώδης διαφορά υπάρχει ανάμεσα στην πολιτισμική συνείδηση των Ελλήνων και κάποιων άλλων λαών αποδεικνύεται στην τωρινή συγκυρία  απ’ την συμπεριφορά απέναντι στους πρόσφυγες.Όπου, σε αντίθεση με την πλειονότητα των Ελλήνων, οι λαοί αυτοί κακουργούν ασύστολα σε βάρος των προσφύγων και έχουν από πάνω και το θράσος να μας κουνούν επιτιμητικά το δάχτυλο. Και δυστυχώς οι περισσότεροι απ’ αυτούς φιγουράρουν και ως χριστιανοί. Παρότι η συμπεριφορά τους αποτελεί ντροπή, όχι μόνο για το χριστιανισμό, αλλά και για την στοιχειώδη ακόμη ανθρωπιά. Και όμως προς το παράδειγμα αυτών μας ζητούν να «εκσυγχρονιστούμε». Και πρώτιστα βέβαια ναπροσαρμοστούμε προς τον καπιταλιστικό προτεσταντισμό και τον παπικό ολοκληρωτισμό. Προς ένα κατασκεύασμα, δηλαδή, προκρούστειου «χριστιανισμού», που θα βρίσκεται σε αντίθεση με την γνωσιακή αλλά και βιωματική εμπειρία, που έζησαν και εξέφρασαν, όχι μόνο με τη σκέψη τους αλλά και με τη ζωή τους οι Πατέρες της Εκκλησίας. Όπως εξάλλου και οι ολιγογράμματοι μεν αλλά σοφοί σύγχρονοι άγιοι. Ωσάν τον Γέροντα Πορφύριο και τον Γέροντα Παΐσιο και πολλούς άλλους επιφανείς ή και αφανείς. Ή ακόμη μπορεί να επιδιώκουν την ισλαμοποίησή μας και  την προσαρμογή μας προς μια βαρβαρότητα, ωσάν αυτή των ISIS ή των γειτόνων μας Τούρκων, που επί τετρακόσια χρόνια τη ζήσαμε στο πετσί μας. Για να επαληθευτεί έτσι το ρηθέν υπό του συχωρεμένου Οζάλ ότι «»Δεν χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες. Αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια μουσουλμάνους από την από εδώ μεριά και να τελειώνουμε πια με αυτούς».

«Δεν πρόκειται-μας λένε χαρακτηριστικά οι «εκσυγχρονιστές»-για θρησκειολογία, αλλά για ένα σύγχρονο μοντέλο θρησκευτικού μαθήματος, όπου η θρησκεία αντιμετωπίζεται ως συστατικό στοιχείο της ιστορίας και του πολιτισμού ενός τόπου. Με την έννοια αυτή, το νέο Πρόγραμμα Σπουδών εστιάζει στη χριστιανική ορθόδοξη παράδοση, αλλά με γνωσιακή και όχι κατηχητική λογική, παρέχοντας παράλληλα συστηματική προσέγγιση στις άλλες θρησκείες». Που σημαίνει ότι τα θρησκευτικά μεταλλάσσονται σε «πολυσπόρια», που, σε αντίθεση μ’ εκείνα της γιορτής των Εισοδίων της Παναγίας, που είναι θρεπτικότατα και γευστικότατα θ’ αφήνουν τα παιδιά σε κατάσταση πνευματικού λιμού.Δεδομένου ότι θα τους στερούν το πλέον απαραίτητο θεμέλιο της ζωής τους, που είναι η θρησκευτική πίστη. Προκειμένου να είναι άβουλα έρμαια της Νέας Τάξης!…

Προσκλητήρια Γάμου ICINVITATIONS
 
LASER CUT

κλέφτες και σατανάδες

Ο συχωρεμένος ο πατέρας μου ήταν ωραίος «παραμυθάς»:

Συνεργάζονταν- μας έλεγε- ένας κλέφτης μ’ έναν διάβολο. Γιατί ο κλέφτης αυτός, ήταν σαν τους περισσότερους κλέφτες, που δεν συνεργάζονται με τους αγγέλους και τους αγίους, αλλά με τους διαβόλους.Ενώ, αντίθετα, οι κλέφτες του 1821, που εμπνεύστηκαν απ’ τη διδασκαλία του Πατροκοσμά, αγωνίστηκαν «υπέρ πίστεως και πατρίδος» και θυσίασαν ακόμη και τη ζωή τους για την ελευθερία.

Ωστόσο ο κλέφτης της ιστορίας μας ήταν περισσότερο προνοητικός από κάποιους από μας, που, όταν ο διάβολος μας προσφέρει άφθονο το μέλι και το πετιμέζι, νομίζουμε ότι αυτό δεν θα τελειώσει ποτέ. Γιατί πολύ απλά ο κλέφτης σκεφτόταν ότι δεν είναι δυνατόν ο διάβολος να του μείνει πιστός μέχρι το τέλος. Κάπου, σε κάποια στιγμή όλο και κάποια οδυνηρή έκπληξη θα του επιφύλασσε. Γι’ αυτό και σκέφτηκε να τον δοκιμάσει: Κατασκεύασε, λοιπόν, ένα ομοίωμα του εαυτού του και πήγε και το κρέμασε σε μια ερημιά. Κι αφού όρισε εκεί το ραντεβού του με το διάβολο, κρύφτηκε, για να ιδεί τις αντιδράσεις του. Όταν, λοιπόν, έφτασε ο διάβολος και είδε το «φίλο» του κρεμασμένο, άρχισε να θρηνεί και να οδύρεται. «Ωχ, είπε τότε ο κλέφτης, έκαμα μεγάλο λάθος»!Ο διάβολος, αντίθετα απ’ ο, τι νόμιζα, μ’ αγαπάει ειλικρινά». Και πήγε να βγει απ’ την κρυψώνα του, για να τον παρηγορήσει. Αλλά, προτού προλάβει να βγει, άκουσε εμβρόντητος το διάβολο να λέει: «Αχ, φίλε μου, πού ήρθαν και σε κρέμασαν εδώ στην ερημιά! Και μου στέρησαν τη χαρά, να σε κρεμάσω στα εννιά παζάρια»!…

Κάπως έτσι φαίνεται να μοιάζει και η δική μας ιστορία με τους «φίλους» και «συμμάχους» μας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Ή μήπως με το πατρονάρισμα του ΝΑΤΟ δεν δημιουργήθηκε  η χουντική επταετία και δεν σχεδιάστηκε η προδοσία και η τραγωδία της Κύπρου; Σε αγαστή βέβαια συνεργασία με τους χουντικούς εφιάλτες, που προκάλεσαν το πραξικόπημα και την εισβολή του βάρβαρου Αττίλα! Ή μήπως δεν είναι η ναζιστική ΕΕ και το ΔΝΤτων σιωνιστών τοκογλύφων, μου μεθόδευσαν το επονείδιστο και παράνομο χρέος. Προκειμένου να υποθηκεύσουμε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδας μας και να μας καταστήσουν διαχρονικούς είλωτες. Και πάλι σε αγαστή συνεργασία με τους αδιάντροπους πολιτικούς και μιντιακούς κλέφτες και απατεώνες. Ή μήπως δεν είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, που προκάλεσαν την τωρινή προσφυγική πλημμυρίδα, καταστρέφοντας τις χώρες των ανθρώπων αυτών. Και τώρα το ΝΑΤΟ για άλλα σκοτίζεται και όχι φυσικά για την αναχαίτιση των προσφυγικών ροών, όπως διατείνονταν. Για να φτάσουν στο κατάντημα να αλληλοσυγχαίρονται  για το κατόρθωμα του εγκλωβισμού δυσανάλογων προς τις δυνατότητές της χώρα μας προσφύγων. Με τους  ιΙταλιάνους μάλιστα να συνεπικουρούν τους Αλβανούς.

Κι ενώ αυτοί με σατανικές μεθοδεύσεις μας οδηγούν απροκάλυπτα στο βάραθρο της καταστροφής, εμείς επιμένουμε να πιστεύουμε στις τόσες απάτες ή τραγικές αυταπάτες των πολιτικών μας. Οι οποίοι μας κανοναρχούν αδιάκοπα το ανόητο τροπάριο για τις αξίες του ευρωπαϊκού  πολιτισμού. Όταν οι αξίες αυτού του πολιτισμού δεν είναι τίποτε άλλο από το πνεύμα της επιβολής της ναζιστικής κυριαρχίας και την ακόρεστη βουλιμία των αρχιμαφιόζων σιωνιστών τοκογλύφων. Υπερατλαντικών και Ευρωπαίων. Και είναι και κάποια «ηγετικά» ανδρείκελα και κάποιες όρνιθες πολυτελείας, έντεύθεν και εκείθεν του ωκεανού που με τον αέρα αφεντάδων, μας υπόσχονται ότι θα μας βοηθήσουν. Όπως βέβαια μας βοηθούν και στην περίπτωση του χρέους. Με το να σφίγγουν ολοένα και περισσότερο τη θηλιά της ασφυξίας γύρω στο λαιμό μας! Αν όμως τόσο κόπτονται για τους πρόσφυγες, που δημιούργησε η εγκληματική αφροσύνη τους,γιατί δεν τους δέχονται στις πατρίδες τους; Κι αφού οι ευρωπαίοι υψώνουν τείχη αδιαντροπιάς απέναντι στους πρόσφυγες, γιατί οι ΗΠΑ και ο Καναδάς παραμένουν αμέτοχοι; Ή μήπως δεν είναι μεταξύ των πρωταιτίων της τραγωδίας των ανθρώπων αυτών; Αλλά, βέβαια, αν νοιάζονταν γι’ αυτούς δεν θα κατέστρεφαν τις πατρίδες τους. Όπως βέβαια με κανιβαλικό και βανδαλικό οίστρο πράττουν σε βάρος της πατρίδα μας και του πολιτισμού μας!…

Αλήθεια τι άλλο περιμένουμε, προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε τη σατανικότητα όλων αυτών των «φίλων» και «συμμάχων»; Μήπως να μας στήνουν στον τοίχο και να μας εκτελούν ή να μας κρεμούν στις πλατείες, όπως έκαναν οι αλήστου μνήμης πρόγονοί τους! Δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι οι τωρινοί εξ ανατολών και δυσμών ΝΑΤΟϊκοί βάρβαροι βρήκαν άλλους πιο πρόσφορους γι’ αυτούς και πιο καταστροφικούς για μας και την πατρίδα μας τρόπους; Αφού, αντί να καταστρέφουν τα υλικά αγαθά μας, φροντίζουν να τα ιδιοποιούνται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Κι εμάς, αντί να μας εκτελούν, μας κρεμούν στα μανταλάκια των παγκόσμιων παζαριών ως ανάξιους της ελευθερίας μας. Χρησιμοποιώντας απέναντί μας τη γλώσσα της αλητείας και περιποιώντας στους εαυτούς τους το δικαίωμα να μας αντιμετωπίζουν  ως διαχρονικούςδουλοπάροικους!

Κι εμείς παρόλα αυτά δεν θέλουμε να καταλάβουμε ότι έχουν μεταβάλει την πατρίδα μας σε ένα απέραντο κρεματόριο και Γκουαντανάμο. Για μας και τους πρόσφυγες. Και  συνεχίζουμε ν’ ακούμε με ανοιχτό το στόμα τους ευρωλιγούρηδες πολιτικούς και μιντιακούς απατεώνες. Φορώντας τις αλυσίδες της τραγικής αυταπάτης και πιστεύοντας ότι οι ολοφάνερα άσωτοι αυτοί θέλουν να μας σώσουν! Παρότι τους βλέπουμε να μας καταστρέφουν απροκάλυπτα, όπως τους κανοναρχούν οι κανίβαλοι πάτρωνές τους. Οι οποίοι, στην πραγματικότητα, προπορεύονται σε σατανικότητα ακόμη και των σατανάδων. Των οποίων φαίνεται έχουν πάρει τη δουλειά και τους έχουν αφήσει στην ανεργία!…

Προσκλητήριο Γάμου Vintage ρομαντικό

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 76 ακόμα followers