σεβασμιώτατο  bullying!..

 


Σεβασμιώτατε Αιτ/νίας, κ. Κοσμά

 Μπορείτε να μας πείτε για ποιο λόγο επιβάλατε την παμπόνηρη 20ήμερη αργία στον π. Χριστόφορο Μουτάφη;

Μήπως, για να γιορτάσετε το χωρίς ντροπή και συνείδηση 20χρονο σε βάρος του δεσποτικό σας bullying!!!

Με τον ανελέητο διασυρμό του, μέσω λιβελογραφημάτων, που εκβιάζονταν οι ιερείς να υπογράφουν και να διαβάζουν σε όλους τους ναούς! Για τα οποία οι υπογράφοντες καταδικάζονταν πρωτόδικα και αθωώνονταν στα εφετεία, για λόγους, όπως λέγεται, αξιοκατάκριτους! Ενώ οι μηνύσεις και οι αγωγές του παπα-Χριστόφορου έμπαιναν με αστείες αιτιολογίες στο αρχείο! Με τις αλλεπάλληλες δεσποτικές διώξεις εναντίον του, για τις οποίες αθωωνόταν, επειδή προφανώς δεν υπήρχε καμιά βάσιμη κατηγορία. Με τις αλλεπάλληλες καθαιρέσεις απ’ την προεδρεία του Εκκλησιαστικού  Συμβουλίου.  Και με την άκρως προσβλητική συμπεριφορά εκ μέρους των, παρανόμως διορισμένων από σας επιτρόπων.  Και τόσα άλλα τρισάθλια δεσποτικά καμώματα κατά τη διάρκεια του 20ετούς σε βάρος του bullying !

Κι έρχεστε τώρα, όπως φαίνεται, Σεβασμιώτατε να του δώσετε τη χαριστική βολή, ροκανίζοντας την ηθική, εκκλησιαστική, οικονομική και οικογενειακή  του υπόσταση με το παμπόνηρο εφεύρημα των20ήμερων αργιών. Πράγμα που γίνεται αμέσως φανερό, από το επίσης παμπόνηρο εκ μέρους σας κατηγορητήριο εναντίον του. Που θυμίζει το συκοφαντικό όργιο των τοκογλύφων δολοφόνων  σε βάρος του ελληνικού λαού που τον διέσυραν παγκοσμίως ως «τεμπέλη» και «διεφθαρμένο»! Προκειμένου να τον καταπτοήσουν και να δικαιολογήσουν την πολύμορφη κανιβαλική επίθεση εναντίον του.  Ποιοι; Οι αρχιτέκτονες της διαφθοράς και της άγριας εκμετάλλευσης!  Όπως βέβαια συμβαίνει και με τα δικά σας φερέφωνα που σας φόρεσαν το φωτοστέφανο της αγιότητας, πράγμα που κατηγορηματικά διαψεύδει, πέραν πολλών άλλων, και  το 20χρονο  σε βάρος του π. Χιστόφορου bullying . Τον ποίο η μωρία και η μοχθηρία των ανθρώπων του περιβάλλοντός σας  διαπόμπευσε σε όλη την οικουμένη ως ΚΛΕΦΤΗ! Κρίνοντας, όπως πολύπλευρα αποδεικνύεται, εξ ιδίων τα αλλότρια. Και ασφαλώς σκανδαλίζοντας απειράριθμους ανθρώπους. Οι οποίοι για τις κατάπτυστες σκευωρίες, που μεθοδεύετε σε βάρος του πατρός Χριστοφόρου, ντρέπονται για λογαριασμό σας.

Διαρρηγνύετε τα ιμάτιά σας, επειδή σας είπε ότι μόνο με την παρουσία δικηγόρου μπορεί να συζητήσει μαζί σας.  Κι ακόμη δεν «ήλθατε εις εαυτόν». για να καταλάβετε ότι ο πολύχρονος διωγμός εκ μέρους σας τον  έχει φέρει στην έσχατη απελπισία! Σε σημείο ώστε να νιώθει  ανασφαλής μαζί σας και να αισθάνεται την ανάγκη της παρουσίας κάποιου αξιόπιστου συμπαραστάτη. Άλλωστε ποια συζήτηση θα μπορούσε να κάνει ο οποιοσδήποτε βασανιζόμενος με τους βασανιστές του ή ένας δούλος με τον τύραννό του! Και ασφαλώς το ότι θα συζητούσατε με τον π. Χριστόφορο «ως παπάς με παπά» είναι για αφελείς, που δεν γνωρίζουν την δεσποτική απέναντι στους παπάδες συμπεριφορά. Όσοι έχουν εμπειρία τέτοιων συζητήσεων, γνωρίζουν ότι πρόκειται για βίαιους και δηλητηριώδεις δεσποτικούς μονόλογους.

Στα χρόνια της ιερατικής μου θητείας στη Μητρόπολη Αιτ/νίας δεν υπήρξε περίπτωση να συζητήσω με τον προκάτοχό σας και να μη φύγω με το αίσθημα βάναυσης κακομεταχείρισης. Αλλά και μαζί σας, όσάκις πίστεψα ότι θα μπορούσα να συνομιλήσω  απογοητεύτηκα απ’ το δεσποτικό στυλ του «αυτός έφα» μονολόγου σας. Γεγονός που μαρτυρεί είτε το πνεύμα της σύμφυτης με τη δεσποτική εξουσία αυθαιρεσίας, είτε τις πενιχρές  πνευματικές σας αποσκευές.

Καλείτε τον π. Χριστόφορο να κατανοήσει τι σημαίνει  ταπείνωση και αγάπη και Εκκλησία και Επίσκοπος. Έννοιες απ’ τις οποίες, δυστυχώς, όπως η μέχρι τώρα πολιτεία σας μαρτυρεί, σας χωρίζει άβυσσος! Όπως βέβαια κι απ’ τη δικαιοσύνη. Στο όνομα της οποίας αυθαιρετείτε καταφεύγοντας στον αντίχριστο δεσποτικό νόμο.  Στη συνέχεια, αναποδογυρίζοντας, κατά την προσφιλή σας τακτική, την πραγματικότητα του ζητείτε να δείξει μετάνοια και να σας ζητήσει συγγνώμη. Ο Χριστός, Σεβασμιώτατε, μπορεί να συχώρεσε τους σταυρωτές του, αλλά συγνώμη σε καμιά περίπτωση δεν τους ζήτησε! Και περαιτέρω, παραβλέποντας, κατά την φαρισαϊκή σας νοοτροπία το τεραστίων διαστάσεων δοκάρι, που βρίσκεται στο δικό σας μάτι, τον θεωρείτε άξιο πολλών ποινών, που βέβαια η μεγαλοψυχία σας απέφυγε μέχρι τώρα  να του επιβάλει. Και μιλάτε εσείς ο πολλαπλά καταφρονητής του Ευαγγελίου και κάθε έννοιας δικαίου για καταφρόνηση του Επισκόπου εκ μέρους του παπα-Χριστόφορου και σκανδαλισμό. ‘Οταν έχετε κατασκανδαλίσει, όχι μόνο την τοπική, αλλά και την πανελλήνια και παγκόσμια κοινωνία. Που θλίβεται, βλέποντας έναν Επίσκοπο να βασανίζει με το 20χρονο   bullying του  έναν καθόλα έντιμο και άξιο κληρικό!

Και του επιβάλλετε την παμπόνηρη 20ήμερη αργία για την υβριστική του τάχα συμπεριφορά. Όταν η πραγματικότητα φωνάζει ότι ένσάρκωση της «Ύβρεως», όχι μόνο με την  χριστιανική αλλά και την αρχαιοελληνική της έννοια είναι η Δεσποτοκρατία και οι αποκρουστικοί εκπρόσωποί της. γιατί ποιος θα μπορούσε να φαντασθεί ότι θα φθάνατε στο κατάντημα να του πείτε να φύγει απ’ την Αιτωλοακαρνία! Σάμπως να πρόκειται για πατρογονικό σας τσίφλικι. Είναι δε απορίας άξιο πώς ύστερα από τέτοιο όργιο κακουργίας μπορείτε και στέκεστε μπροστά στην αγία τράπεζα! Κι αν κάποιοι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί δεν στραγγάλιζαν κάθε  έννοια δικαιοσύνης,  στην προκειμένη περίπτωση, θα έπρεπε να σας είχαν κρεμάσει, στον ίδιο χώρο που Γερμανοί κρεμούσαν τους πατριώτες! Αλλά δυστυχώς ζούμε σ’ έναν κόσμο, όπου οι κακούργοι είναι σταυρωτές και οι δίκαιοι σταυρωμένοι!

Πάντως, Σεβασμιώτατε, αμετακίνητος συνήγορος του πατρός Χριστοφόρου και αμείλικτος κατήγορος εναντίον σας  ίσταται ο περικαλλής ναός της Αγίας Βαρβάρας. Έργο, εν πολλοίς, της προσωπικής θυσίας και της αδαμάντινης εντιμότητας του αξιοκατάκριτου για σας και το φαρισαϊκό περιβάλλον σας  παπα-Χριστόφορου!!!

Advertisements

ο πύρινος προφήτης….

προφήτης Ηλίας3

Δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των “μικρών” ή “μεγάλων» προφητών. Γιατί είναι ο μέγιστος. Δεν έγραψε, όπως δεν  έγραψε  κι  ο Χριστός ή ο Σωκράτης. Που σημαίνει ότι δεν ήταν προφήτης της πέννας αλλά της πίστης. Και έγραψε  με ανεξίτηλα γράμματα στις καρδιές των ανθρώπων. Γι’ αυτό παραμένει μέχρι και σήμερα, ύστερα από τρεις χιλιάδες χρόνια, ένας από τους δημοφιλέστερους αγίους της Εκκλησίας μας.

Και βέβαια πρόκειται για τον προφήτη Ηλία.

Αλλά ποια ήταν τα θαυμαστά που τον ανέβασαν στα ψηλότερα σκαλοπάτια της μεγαλοσύνης; Πολέμησε το κακό, οπουδήποτε κι αν το συνάντησε. Από το λαό μέχρι το ιερατείο και το βασιλιά. Γιατί αυτή η τριάδα, ο λαός, δηλαδή, το ιερατείο και η κοσμική εξουσία δημιουργούν συχνά το τρίγωνο της διαφθοράς  σε κάθε τόπο και εποχή.

Δεν κολάκεψε το λαό ο προφήτης. Όπως συμβαίνει συχνά με το ιερατείο και τους πολιτικούς άρχοντες. Που χαϊδεύουν τις αδυναμίες του λαού, για να εκμαιεύουν οικονομικά οφέλη και πάσης φύσεως προνόμια. Όπως συμβαίνει και στις μέρες μας. Προσπάθησε, να συγκινήσει και να αφυπνίσει το λαό. Αλλά μάταια. Οι άνθρωποι, όπως λέει κι ο ποιητής, συνέχιζαν να κοιμούνται “στης γης την πλάτη ανίδεοι και χορτάτοι”. “Προσευχή προσηύξατο του μη βρέξαι”. Και, όπως λέει ο ιερός υμνογράφος, “την φύσιν κατά γνώμην μετερρύθμισε και πύλας υετού θέλων απέκλεισε”. Που σημαίνει ότι πρόσταξε την φύση να μη βρέξει κι εκείνη τον υπάκουσε.

Κράτησε η ανομβρία τριάμισι χρόνια  και έφερε το λαό σε απόγνωση. Και τον Ηλία σε οξύτατη αντίθεση με το βασιλιά και το ιερατείο του Βάαλ. Γιατί ο Ηλίας θεωρούσε αιτία της ανομβρίας το ιερατείο και τη βασιλική οικογένεια. Που παρέσυραν ή εξανάγκασαν το λαό να εγκαταλείψει τη λατρεία του αληθινού Θεού και ν’ ακολουθήσει  τη  βάρβαρη λατρεία του Βάαλ.

Η σύγκρουση του Ηλία με το βασιλιά Αχαάβ, υπήρξε σφοδρότατη. “Καταστροφέα του Ισραήλ” αποκαλεί ο βασιλιάς τον  προφήτη κι εκείνος το βασιλιά “διαφθορέα του Ισραήλ”! Κι όχι μόνο για τις θρησκευτικές αποκλίσεις του, αλλά και για τις ηθικές παρεκκλίσεις  του…

Οι βασιλιάδες καταληστεύουν τους λαούς,  εν ονόματι των νόμων. Αλλά, όταν οι νόμοι δεν φτάνουν για να ικανοποιήσουν την αρπακτικότητά τους, δεν διστάζουν να προχωρήσουν ακόμη και σε κακουργήματα:

Όπως  Αχαάβ, που ζήτησε ν’ αγοράσει  το αμπέλι του Ναβουθαί, ενώ εκείνος δεν ήθελε να το πουλήσει. Και για να τον βγάλει απ’ το αδιέξοδο η βασίλισσα Ιεζάβελ, έβαλε τους ανθρώπους της να δολοφονήσουν το Ναβουθαί. Έγκλημα που ο Ηλίας ήλεγξε δριμύτατα. Προαναγγέλλοντας σ’ αυτόν και τη βασίλισσα την ίδια τύχη με το Ναβουθαί.

Το ιερατείο, συνήθως αποτελεί το ανήθικο ηθικό στήριγμα της αμαρτωλής κοσμικής εξουσίας. Για να κρατεί έτσι τους λαούς σε νάρκη και υποταγή. Παίρνοντας ως αντιπαροχή προνόμια, που του εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη λεηλασία του λαού.

Το ιερατείο το αντιμετώπισε ο προφήτης σε δημόσια αναμέτρηση: “Θα θυσιάσουμε, είπε,ο καθένας στο Θεό του. Αλλά τη φωτιά θα ζητήσουμε να μας τη στείλει ο Θεός απ’ τον ουρανό. Κι αφού ετοιμάστηκαν όλα, οι ιερείς του Βάαλ μάταια φώναζαν στο θεό τους απ’ το πρωί ως το απόγευμα. Καθώς ο προφήτης τους ειρωνευόταν, λέγοντάς τους: «Κοιμάται ο θεός σας. Φωνάξτε δυνατότερα»!. Κι όταν εκείνοι απόκαμαν ο Ηλίας “προσευχή προσηύξατο”. Κι ο ουρανός έστειλε  πρώτα τη φωτιά για τη θυσία κι αμέσως μετά  βροχή, για να τερματιστεί τη μαρτυρική ανομβρία. Όμως…

 Ο ενθουσιασμός συνεπήρε τον προφήτη. Και μέσα στη μέθη του θαύματος έσφαξαν αυτός και οι οπαδοί τους ιερείς του Βάαλ. Για να προκαλέσουν την οργή της βασίλισσας, που κήρυξε διωγμό εναντίον αυτού και των οπαδών του.

Ο Ηλίας κατέφυγε στο όρος Χωρήβ. Και καταπτοημένος, περίμενε την απάντηση του Θεού, για το διωγμό του. Όπου, ξαφνικά, ξέσπασε θύελλα. Μέσα στην οποία δεν ήταν ο Θεός. Αλλά ούτε και μέσα στο σεισμό και τη φωτιά, που ακολούθησαν. Για να φυσήξει, τέλος, δροσερή αύρα, δηλωτική της παρουσίας του Θεού. Ο οποίος πληροφόρησε έτσι  τον Ηλία πως η σφαγή των ιερέων του Βάαλ δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισής τους.

 Μέγας προφήτης ο Ηλίας. Αλλά και «ομοιοπαθής ημίν», όπως λέει ο Αδελφόθεος Ιάκωβος. Με ανθρώπινες, δηλαδή, αδυναμίες. Κι όμως αυτό δεν τον εμπόδισε να φτάσει πολύ ψηλά. Τόσο, που, αντίθετα απ’ τον Διγενή, που πάλεψε και νικήθηκε απ’ το Χάροντα  “στα μαρμαρένια αλώνια”, νίκησε ακόμη και το θάνατο. Αφού ανάστησε το γιο της χήρας, που ύστερα από εντολή του Θεού, τον φιλοξενούσε στα Σάρεπτα της Σιδώνας. Έτσι που ο θάνατος δεν τόλμησε να τον ξαναπλησιάσει. Κι ο Θεός, για να τον ανεβάσει στον ουρανό “αναγκάστηκε” να του στείλει ένα πύρινο άρμα.

Τόσο ψηλά, λοιπόν, ανέβηκε  ο Ηλίας, παρ’ όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες του. Πολύ ψηλότερα κι απ’ τα πιο μεγάλα ψηλώματα, όπου χτίζονται τα εκκλησάκια του. Έτσι που  εκείνο το «ομοιοπαθής ημίν», να έχει και θετική, για μας, σημασία. Αφού συνήθως τον ξεπεσμό μας τον δικαιολογούμε με τον ισχυρισμό ότι εμείς δεν είμαστε σαν τους αγίους και τους προφήτες. Αγνοώντας ότι κι εκείνοι είναι σαν κι εμάς. Που σημαίνει ότι, όσο χαμηλά κι αν βρισκόμαστε, μπορούμε να επιχειρήσουμε τη δική μας ορειβατική προσπάθεια. Και ποιος ξέρει; Μπορεί να φτάσουμε, ακόμη και, σε απίστευτα ύψη.

 Άλλωστε ο δείκτης των υψομετρικών αναβάσεων βρίσκεται στα χέρια του Θεού και κανενός άλλου αυτοχειροτόνητου αγιομέτρη.

Το Ευαγγέλιο είναι SPAM!  

Χριστός2

Τι είναι πάλι και τούτο! Έχουμε πολιτικούς ή σαρανταποδαρούσες; Δηλαδή ανθρώπους, που διαφεντεύουν τη χώρα τους προς το συμφέρον των πολιτών της; Ή  άβουλους, που σέρνονται πίσω απ’ το διευθυντήριο των βαρβάρων της Δύσης, όχι «στα τέσσερα» αλλά στα σαράντα-τέσσερα! Και μην πιστέψετε ότι όλα όσα γίνονται οφείλονται σε λάθη ή «αυταπάτες». Όχι. Είναι μέχρι κεραίας προσχεδιασμένα και προαποφασισμένα. Και όλο το νταβαντούρι των δήθεν διαπραγματεύσεων αποσκοπεί στο να κουράζεται ο λαός, ώστε τελικά να συγκατανεύει…

Τι έγινε με το Σκοπιανό; Τους τα δώσαμε όλα και πήραμε τη φόλα. Βάζοντας δυναμίτιδα στα θεμέλια της πατρίδας. Συντρίφτηκε η εθνική αλήθεια και θριάμβευσε η αντεθνική προπαγάνδα. Τους αναγνωρίσαμε, δηλαδή,  «μακεδονική» γλώσσα, τη στιγμή, που οι άνθρωποι μιλούν σλαβοβουλγαρικά. Τους αναγνωρίσαμε «μακεδονική» ιθαγένεια, όταν και οι ίδιοι  παραδέχονται ότι είναι σλάβοι, που δεν έχουν καμιά σχέση με τους Έλληνες Μακεδόνες. Και όμως σφετεριζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας μας μιλούν για εθνική αξιοπρέπεια. Σάμπως θα μπορούσε ποτέ λαός να στηρίζει την αξιοπρέπειά του, στην κλοπή ονόματος άλλου λαού. Κι όμως παρόλα αυτά οι Σκοπιανοί  ως εντολοδόχοι των ανθελλήνων πατρώνων τους συνεχίζουν ανεξαρτήτως επιθετικού προσδιορισμού να χρησιμοποιούν με όλη τους την αναίδεια το όνομα «Μακεδονία». Και βέβαια οι πολιτικοί μας, όπως όλοι διαπιστώσαμε  όχι με βαριά καρδιά αλλά πασίχαροι και με διθυράμβους υπόγραψαν την προδοτική συμφωνία στις Πρέσπες. Ωσάν να επρόκειτο για εθνικό θρίαμβο.

Και σαν να μη μας έφτανε το Σκοπιανό, όπου η προδοσία έφτασε στο απόγειό της, έχουμε τώρα και το μεταναστευτικό. Που το έριξαν κι αυτό, σύμφωνα με την πάγια τακτική τους, πλάι σττ’ άλλα, έτσι ώστε να μην ξέρουμε από πού να προφυλαχτούμε και πού ν’ απαγκιάσουμε. Τώρα, λέει, οι μετανάστες δεν θα μας έρχονται τσουβαληδόν μόνο εξ Ανατολών, αλλά και από το βορρά. Γιατί έτσι αποφάσισαν ο ναζιστικός ετσιθελισμός της Μέρκελ και η εθελοδουλεία  των δικών μας υποτακτικών της. Κι ενώ οι χώρες, που έχουν κυβερνήτες με σπονδυλική στήλη και εθνική αξιοπρέπεια, αρνήθηκαν, οι δικοί μας, για μια ακόμη φορά σύρθηκαν πίσω απ΄τον ετσιθελισμό της μέγαιρας του Βερολίνου. Γεγονός, που αποκαλύπτει το σχέδιο των παγκόσμιων ανθελλήνων, το οποίο αποβλέπει, σύμφωνα με την προ ετών καταχθόνια γνωμοδότηση του Κίσινγκερ, στην φυλετική και πολιτισμική μας μετάλλαξη. Έστω κι αν οι ομόφυλοί του, κατά την πάγια τακτική τους,  την διέψευσαν.  Έτσι ώστε στη χώρα αυτή, που, όπως λέει ο ποιητής, κάποτε «τη δόξαζε η παλικαριά και τη φώτιζε η γνώση», να κυριαρχήσουν άνθρωποι χωρίς ελληνικές ιστορικές ρίζες και συνακόλουθη εθνική συνείδηση.

Μα, θα πουν κάποιοι και τι να γίνουν αυτοί οι άμοιροι μετανάστες; Πρώτα-πρώτα να πούμε ότι δεν φταίμε εμείς, που αυτοί ξεριζώθηκαν απ’ τις πατρογονικές τους εστίες αλλά οι καταστροφείς των πατρίδων τους. Ακριβώς αυτοί που τώρα  κλείνουν τα μάτια τους και τα σύνορά τους μπροστά στη δυστυχία των μεταναστών. Επιβεβαιώνοντας έτσι την ταυτότητα της απανθρωπιάς και της βαρβαρότητάς των «πολιτισμένων» κανιβάλων. Γεγονός για το οποίο φυσικά ουδόλως ντρέπονται. Με αποτέλεσμα να έχουμε εκατόμβες πνιγμένων στα αφιλόξενα νερά της Μεσογείου.  Και γι’ αυτό, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσουν, πέραν των άλλων, την διεθνή κατακραυγή, αντί ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους, τους σωριάζουν στην Ελλάδα.  Προκειμένου να διαμορφώσουν, σύμφωνα με τα καταχθόνια σχέδιά τους,  ένα κράμα σε διαμετρική αντίθεση με τον ελληνικό πολιτισμό και την ιστορία.

Αλλά επιτέλους με βάση ποια λογική και ηθική δεοντολογία γίνονται όλα αυτά τα εξωφρενικά και αμοραλιστικά σε βάρος μας; Η απάντηση είναι απλή: Εν ονόματι του σατανισμού όλα μπορεί να συμβούν!  Γιατί ακριβώς περί αυτού πρόκειται. Η διαβόητη παγκοσμιοποίηση δεν είναι τίποτε άλλο από την εγκαθίδρυση παγκοσμίως του καθεστώτος του σατανισμού. Του καθεστώτος, δηλαδή, που έχει θεό του το μαμωνά, θρησκεία του το σατανισμό και ηθική του το έγκλημα. Οι εκπρόσωποι του οποίου σαν τα ποντίκια στην «πανούκλα» του Καμύ έχουν διεισδύσει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης και προωθούν αναφανδόν τα σχέδια τους.

Είναι χαρακτηριστικό  ένα περιστατικό που μου συνέβη τις τελευταίες μέρες: Θέλησα να αναρτήσω στο F/B (=φέις μπουκ) το βίντεο ενός κηρύγματός μου, που αναφερόταν στους δαιμονισμένους των Γεργεσηνών (Ματθαίου: η,28-θ,1). Και αυτόματα το μπλοκάρανε με την ένδειξη  ότι είναι SPAM, που σημαίνει ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ!  Με το αιτιολογικό ότι αντίκειται στους όρους και την πολιτική τους. Δηλαδή στους όρους και την πολιτική του σατανισμού. Γεγονός που σημαίνει ότι το Ευαγγέλιο γι’ αυτούς είναι SPAM. Και όχι μόνο το Ευαγγέλιο αλά και όσα και όσοι σχετίζονται με αυτό. SPAM και η ορθόδοξη πατρίδα μας, την οποία όπως όλοι γνωρίζουμε, με πρωτοφανή λύσσα πολεμούν σε όλα τα επίπεδα.

Η ορθοδοξία και ο ελληνικός πολιτισμός είναι καρφί στα μάτια τους. Γιατί αποτελεί το παγκόσμιο ηθικό και πνευματικό αντίβαρο στις επιδιώξεις τους. Γι’ αυτό και αγωνίζονται με κάθε τρόπο να εξαφανίσουν εμάς και τον πολιτισμό μας. Που σημαίνει ότι διαθέτουμε ε έναν πολύτιμο προγονικό αλά και διαχρονικό θησαυρό, που με κάθε τρόπο οφείλουμε να διασώσουμε  και να διαδώσουμε. Με τη συνείδηση ότι πρόκειται για κάτι το μοναδικό, που ο Θεός και η ιστορία μας εμπιστεύθηκαν, για να το προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας. Και ιδιαίτερα στις νέες γενιές.  Που με κάθε τρόπο αγωνίζονται να αποβλακώσουν και να εξαχρειώσουν. Προκειμένου να τους μεταβάλουν σε άβουλη μάζα, που θα μπορούν να οδηγούν σε κάθε είδους αθλιότητα.

κυκλώπειες τερατοπλασίες

 

Άγιοι Ανάργυροι

Υπέρμαχοι και απολογητές του καπιταλισμού, συνήθως, λένε: Αν αφαιρέσουμε απ’ τις οικονομικές δοσοληψίες το κίνητρο του κέρδους, τότε απονευρώνουμε τη δημιουργικότητα.

Κι όμως ο ισχυρισμός αυτός δεν αποτελεί, παρά ένα πρόσχημα για τiις  κάθεε είδους αδικίες και αισχροκέρδειες.

Σύμφωνα με τη χριστιανική δεοντολογία, το φυσιολογικό για τον άνθρωπο κίνητρο είναι η αγάπη και η αλληλεγγύη. Παραδείγματα; Πάμπολλα! Τα πιο εύγλωττα και χαρακτηριστικά, απ’ το εορτολόγιο του Ιουλίου, οι Άγιοι Ανάργυροι (1η Ιουλίου) και ο Άγιος Παντελεήμονας (27 Ιουλίου).

Ήταν, σύμφωνα με τα συναξάρια, γιατροί ξακουστοί. Και, με δεδομένη την επιστημοσύνη και τις περίοπτες θέσεις τους, θα μπορούσαν να γίνουν πλούσιοι. Κι όμως κίνητρό τους δεν ήταν το κέρδος, αλλά η συμπαράσταση στους συνανθρώπους τους.

Οι σπουδές, οι κόποι, οι αγώνες και οι θυσίες ολάκερης της ζωής τους είχαν ως σκοπό να υπηρετήσουν τον άνθρωπο. Τους ήταν αδιανόητο αυτοί να σωριάζουν πλούτη και οι συνάνθρωποί τους να υποφέρουν και να πεθαίνουν. Και ο προσανατολισμός τους αυτός καθόλου δεν μάρανε τη δημιουργικότητά τους. Αντίθετα μάλιστα, όσο περισσότερα πρόσφεραν, τόσο περισσότερο τα φτερά της δημιουργικότητάς τους μεγάλωναν.

Και ασφαλώς το ίδιο κίνητρο σπρώχνει και πολλούς άλλους, που κι αν ακόμη δεν είναι χριστιανοί, εντούτοις παλεύουν για την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων, με μέτρο τη δικαιοσύνη. Και, κατά κανόνα, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες, διώκονται ή και συχνά θανατώνονται. Με διάφορα, κάθε φορά, προσχήματα, που, όταν δεν βρίσκονται, εφευρίσκονται…

Και συμβαίνει αυτό, επειδή ακριβώς τα μεγάλα φτερά της αληθινής δημιουργικότητας τροχίζουν τα νύχια και τα δόντια των μεγάλων αρπακτικών. «Χαλάνε την πιάτσα» του ανθρωποφάγου κέρδους. Εξασθενούν τη Λερναία Ύδρα, που κατασπαράζει, όχι μόνο χαρισματικούς ανθρώπους, αλλά και λαούς ολάκερους. Και, με καθοδηγητή το φθόνο ή το συμφέρον, η αντίδραση ενορχηστρώνεται, η υπονόμευση μεθοδεύεται και τα κακουργήματα τελεσιουργούνται…

Συγκρίνετε, αν θέλετε, τους ανθρώπους αυτούς με τα πάσης φύσεως αρπακτικά της δημόσιας ζωής, τα οποία «αποφασίζουν και διατάσσουν» να προσθέτουν στις αστρονομικές τους αποδοχές, τερατώδεις αυξήσεις. Έτσι ώστε να έχουν μηνιαίες αποδοχές ποσά, που ένας αγρότης χρειάζεται χρόνια, για να τα εισπράξει. Και σκεφτείτε ότι το όργιο αυτό της αδικίας και του παραλογισμού τελεσιουργείται εν ονόματι των νόμων, που ψηφίζει η Βουλή και οι εκάστοτε κυβερνήσεις.

Και βέβαια, θα πουν κάποιοι, ότι οι πάσης φύσεως μεγαλόσχημοι δημόσιοι λειτουργοί δεν είναι ιεραπόστολοι, για να προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους. Ναι, αλλά δεν μπορεί να είναι και κύκλωπες. Που σημαίνει ότι οφείλουν οι νομοθέτες να διατηρούν το μέτρο και να περιορίζουν τους πάσης φύσεως πλεονέκτες στα λογικά και φυσιολογικά τους όρια. Όπως τους έπλασε ο Θεός.

Έτσι ώστε, εκτός απ’ το συμφέρον τους να βλέπουν και να σέβονται και το κοινό περί δικαίου αίσθημα και την ηθική ευαισθησία των συνανθρώπων τους. Κι όχι να πάνε να δημιουργήσουν τον homo cyclopius (=τον κυκλώπειο άνθρωπο), ο οποίος βλέπει και αντιμετωπίζει τους συνανθρώπους του μέσα απ’ το κυκλώπειο μάτι της αχόρταγης απληστίας και αρπακτικότητας.

Γεγονός που σημαίνει ότι αυτοί, που πάνε να μεταλλάξουν τους ανθρώπους και να μεταβάλουν τη δημοκρατία σε κυκλωπία (=κυκλώπειο πολίτευμα), είναι, σε τελική ανάλυση, εξαιρετικά επικίνδυνοι. Περισσότερο επικίνδυνοι, σύμφωνα με τονΗράκλειτο, ακόμη κι απ’ τους εμπρηστές. Δεδομένου ότι κινούνται μέσα στην περιοχή της «ύβρης», που, σύμφωνα, όχι μόνο με το χριστιανικό, αλλά και το αρχαιοελληνικό μέτρο, είναι το φοβερότερο έγκλημα. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν εγκληματούν και διαπράττουν τις προκλητικές αδικίες, φορώντας την κουκούλα της νομιμότητας…

Και βέβαια το ίδιο γίνεται σε παγκόσμια κλίμακα κι απ’ τους «αρχιερείς» του καπιταλισμού. Γεγονός που σημαίνει ότι ο καπιταλισμός δεν είναι ένα κοινωνικό σύστημα περισσότερο ή λιγότερο Αλλά ότι πρόκειται για έγκλημα σε βάρος του ανθρώπου και της ανθρωπότητας. Και για το έγκλημα αυτό δεν ευθύνονται μόνο οι «αρχιερείς» του καπιταλισμού. Ευθύνονται και οι αρχιερείς του χριστιανισμού. Και, βέβαια οι, λεγόμενοι, ευσεβείς χριστιανοί. Που γινόμαστε συνεργοί στο έγκλημα αυτό σε βάρος των συνανθρώπων μας και της ανθρωπότητας ολάκερης. Και  σε τελική ανάλυση  και ημών των ιδίων…

Η κοινωνία, λέει ο Απόστολος Παύλος (Κορινθίους Α: ιβ: 12-26), είναι σαν το ανθρώπινο σώμα, όπου όλα τα μέλη οφείλουν να συνεργάζονται. Να προσφέρουν το καθένα, ανάλογα με τις δυνάμεις του, και να παίρνει, ανάλογα με τις ανάγκες του. Κι αν πάσχει ή χαίρει ένα μέλος του σώματος, να συμπάσχουν και να συγχαίρουν και τα υπόλοιπα. Χωρίς το καθένα ν’ αδιαφορεί και να περιφρονεί το άλλο ή να ζητεί να υποκαταστήσει όλα τα άλλα.

Μπορεί το μάτι ή το κεφάλι μας να είναι τα πολυτιμότερα μέλη του σώματος. Αλλά για φανταστείτε, λέει ο Παύλος, τα σώματά μας να ήταν ολόκληρα μάτι ή κεφάλι! Στην περίπτωση αυτή, δεν θα είχαμε άρτια και υγιή σώματα αλλά αποκρουστικές τερατοπλασίες.

Και τέτοια αποκρουστική τερατοπλασία είναι ο καπιταλισμός. Όπου τα πολλά τα έχουν οι λίγοι, που γίνονται ολοένα λιγότεροι και τα λίγα οι πολλοί, που γίνονται ολοένα και περισσότεροι και φτωχότεροι. Μέχρι που να μην έχουν τίποτε. Και τα εκατομμύρια των θανάτων από πείνα αποδεικνύουν του λόγου το ασφαλές.

Και είναι αποκαρδιωτικό το γεγονός ότι μέτοχοι, σ’ αυτή την τερατοπλασία, είμαστε, όπως προαναφέραμε, κι εμείς οι, λεγόμενοι, χριστιανοί. Συμμέτοχοι και συνυπεύθυνοι στην, εν ονόματι του Μαμωνά, δολοφονία εκατομμυρίων συνανθρώπων μας.

Του Μαμωνά, που ο Χριστός καταδίκασε απερίφραστα, κι εμείς υπηρετούμε και λατρεύουμε ανερυθρίαστα…Άγιοι Ανάργυροι

«Φωνή βοώντος εν τη ερήμω»:

Παΐσιος3

:
Ως πότε ξαπλωμένοι στα φέρετρα των καναπέδων θα φουμάρουμε τα ναρκωτικά της τηλεόρασης; Για να βλέπουμε πώς δολοφόνοι, τοκογλύφοι και εφιάλτες πολιτικοί ξεπουλούν την πατρίδα μας, γκρεμίζουν την πίστη μας και δολοφονούν το λαό μας; Η προφητική φωνή του Γέροντα Παϊσίου μας καλεί να ξεσηκωθούμε:

«Όταν όλα καίγονται γύρω σου, λέει, ο πόνος δεν σ’ αφήνει να σωπάσεις. Λένε κάποιοι: Κάνε προσευχή! Τους απαντώ: Η προσευχή, προσευχή και ο λόγος, λόγος. Η σιωπή, μερικές φορές, φέρει μεγάλη ευθύνη.
Αν δεν φωνάξουμε, θα σηκωθούν οι πατεράδες μας από τους τάφους και θα μας δείρουν και θα μας καταραστούν. Εκείνοι υπέμειναν τόσα για την πατρίδα και την ορθοδοξία! Κι εμείς τι κάνουμε γι’ αυτήν;
Είναι φοβερό και μεγάλο κρίμα, που η Ελλάδα και η Ορθοδοξία πολεμιέται απ’ τους ίδιους τους Έλληνες!
Σήμερα, αφού η πολιτεία τα βάζει με το νόμο του Θεού, όποιος δεν μιλάει, εγκληματεί και πρέπει να κλείνεται στη φυλακή. Ο, τι και να ψηφιστεί, δεν μπορεί να καταργήσει το νόμο του Θεού και να ησυχάσει τη συνείδηση…
Πίσω από την ΕΟΚ κρύβεται η δικτατορία των Σατανιστών.
Τέτοια δικτατορία, που σκέπτονται να κάνουν, μόνο ο διάβολος θα μπορούσε να την είχε σκεφθεί. Όμως…
Ο λαός μας έχει κρυμμένη δύναμη για ώρες ανάγκης.
Αλλά και ο Θεός αγαπά την Ελλάδα. Κι αφού δεν χαθήκαμε σε τόσες περασμένες μπόρες, δεν θα χαθούμε και στην τωρινή θύελλα.
Γι’ αυτό, ας μην κοιμόμαστε κι ας είμαστε έτοιμοι…».

το έσοπτρο του Παύλου…

μεταστροφή Παύλου2
Ο Οδυσσέας στη ραψωδία «Λ» της Οδύσσειας κατεβαίνει στον Άδη. Όπου σφάζει κάποια πρόβατα, συγκεντρώνοντας το αίμα τους σ’ ένα λάκκο. Οι ψυχές των νεκρών συνωθούνται γύρω από το λάκκο, για να γευτούν το αίμα και να επικοινωνήσουν έτσι με τη ζωή. Αλλά ο Οδυσσέας τις διώχνει με το ξίφος του. Γιατί αυτό που πρωταρχικά τον ενδιαφέρει είναι να γευτεί το αίμα ο μάντης Τειρεσίας, για να του πει πώς θα γυρίσει στην Ιθάκη…..
Η σκηνή του Οδυσσέα στον Άδη είναι ολόιδια μ’ εκείνη του παπά που στην προσκομιδή θύει τον Αμνό του Θεού. Ο Οδυσσέας, που με το ξίφος εμποδίζει τις ψυχές να πιουν αίμα κάνει ο, τι και ο παπάς, που, κρατώντας τη λόγχη της προσκομιδής, εμποδίζει αυτούς, που δεν μνημονεύει να πάρουν μέρος στο τραπέζι της θείας κοινωνίας. Όμως…
Όταν μιλάς για πράγματα πέρα απ’ τον κοινό νου, κινδυνεύεις να πάθεις ο, τι και ο δραπέτης από το “σπήλαιο” του Πλάτωνα. Να φαίνεσαι, δηλαδή, όχι μόνο ότι λες ακατανόητα πράγματα, αλλά και ύποπτα. Έτσι, που να θεωρηθείς απ’ τους πάσης φύσεως Προκρούστες αιρετικός ή βάνδαλος. Πράγμα που σε άλλες εποχές μπορούσε να σήμαινε ακόμη και θάνατο επί της πυράς.
Ασφαλώς αυτό το ξέρουν καλύτερα από κάθε άλλον οι ποιητές και οι προφήτες. Ξέρουν πόσο επικίνδυνο είναι να δίνεις “τα άγια τοις κυσί” και να αφήνεις τα μαργαριτάρια «έμπροσθεν των χοίρων». Γιατί όχι μόνο τα “άγια” και τα “μαργαριτάρια” θα ποδοπατήσουν, αλλά και τους φορείς τους θα κατασπαράξουν. Ξέρουν! Γι’ αυτό και οι ποιητές ντύνουν τις εμπνεύσεις τους με τους μύθους και οι προφήτες μιλούν με παραβολές και με σύμβολα. Αλλά παρόλο, που προσέχουν, πόσοι ποιητές και πόσοι προφήτες δεν διώχτηκαν και δεν οδηγήθηκαν ακόμη και μέχρι το μαρτυρικό θάνατο…
Και βέβαια περισσότερο απ’ τους ποιητές και τους προφήτες γνωρίζει ο Θεός πως οι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να δεχτούν την πραγματικότητα. Γι’ αυτό και μας μιλάει με τη γλώσσα των συμβόλων. Η οποία, όπως μας λέει ο Ηράκλειτος, “ούτε λέγει ούτε κρύπτει, αλλά σημαίνει”…
Οι ποιητές, λοιπόν, και οι προφήτες, θα μπορούσαμε να πούμε ότι περπατούν στ’ αχνάρια Θεού. Και δεν θα ήταν καθόλου λάθος να ισχυριστούμε ότι οι αληθινοί ποιητές είναι και προφήτες και οι αληθινοί προφήτες είναι και ποιητές. Ο Δαυϊδ, για παράδειγμα, είναι ποιητής και προφήτης. Και το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους προφήτες της Π. Διαθήκης. Όπως εξάλλου και για τους μεγάλους ποιητές της ελληνικής αρχαιότητας, αλλά και κάποιους μεταγενέστερους.
Και προκύπτει μια θεμελιακή απορία: Από πού έρχεται η έμπνευση του ποιητή; Και πώς ο προφήτης προβλέπει και προλέγει- ή μάλλον πιο σωστά βλέπει σαν παρόντα- τα παρελθόντα και τα μέλλοντα; Όπως συχνά συμβαίνει συχνά και σε μας τους κοινούς θνητούς με τα όνειρα. Που μας προλέγουν αυτά, που θα συμβούν όχι μόνο την επόμενη μέρα, αλλά και μέχρι την αιωνιότητα. Όπως το όνειρο, που είπε στο μελλοθάνατο Σωκράτη πως “ύστερα από τρεις μέρες θα έφτανε στην εύφορη Φθία”…
Την απάντηση, νομίζω, στα ερωτήματα αυτά μας τη δίνει ο απόστολος Παύλος: Ο άνθρωπος μας λέει ο Παύλος διαθέτει ένα έσοπτρο (=εσωτερικό καθρέφτη). Που στο χώρο της θρησκείας είναι ο καθρέφτης της αιωνιότητας. Όπου οι προφήτες συναντούν το Θεό και συνομιλούν μαζί του. Όπου βρίσκεται γραμμένη η ιστορία του κόσμου από καταβολής μέχρι τη συντέλεια. Όπου ο Μωυσής είδε τη Γένεση του κόσμου και ο Ιωάννης διάβασε την «Αποκάλυψη» του μέλλοντος. Και βέβαια ο Παύλος έζησε “αυτά που ποτέ μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και ανθρώπινη καρδιά δεν στοχάστηκε”.
Μέσα σ’ αυτόν τον καθρέφτη οι καλλιτέχνες βλέπουν τα αριστουργήματά τους και οι ποιητές συναντούν τη μούσα τους. Και μέσα σ’ αυτό το έσοπτρο βλέπουμε κι εμείς οι πεζοί άνθρωποι κάποια όνειρα, που μας ξαφνιάζουν με τις απροσδόκητες αποκαλύψεις τους. Πηγαίνοντάς μας πιο πέρα απ’ την πεζότητά και σεργιανώντας μας, όπως η Βεατρίκη το Δάντη, ακόμη και σε κάποιες γωνιές του παραδείσου ή και της κόλασης…
Δεν θα απείχε κανείς απ’ την πραγματικότητα, αν έλεγε πως το έσοπτρο του Παύλου είναι το ασυνείδητο της ψυχολογίας του βάθους. Κι ούτε πάλι θα ήταν λάθος αν λέγαμε πως αυτό το ασυνείδητο βάθος της ψυχολογίας, είναι και ο Άδης της Οδύσσειας. Στον οποίο ο… Όμηρος έστειλε και τον Οδυσσέα, για να μάθει απ’ τον Τειρεσία τα μελλούμενα.
Κι ακόμη πιο πέρα ότι σ’ αυτό το βάθος όλοι μας έχουμε έναν Τειρεσία. Που, όχι μόνο στον ύπνο μας, αλλά και ξυπνητοί μπορούμε να τον ρωτήσουμε για τα μελλούμενα και για τα περασμένα. Αρκεί να κατορθώσουμε να καταδυθούμε σ’ αυτό. Έτσι ώστε να τα βλέπουμε όλα διάφανα μέσα στο χρόνο και το χώρο. Όπως οι σύγχρονοι μας άγιοι Παΐσιος και Πορφύριος….
Για μας όμως τους κοινούς θνητούς, που δεν είμαστε ποιητές και ιδιαίτερα οι θρησκευόμενοι, που δεν είμαστε σαν τον Παΐσιο και τον Πορφύριο, πέρα απ’ τα όνειρα, υπάρχει ο δρόμος των μυστηρίων. Με τα οποία ολοένα και περισσότερο λαμπικάρεται το έσοπτρο της ψυχής μας: Όπως, για παράδειγμα, αν πέραν των άλλων εξομολογούμαστε και κοινωνούμε τακτικά το αίμα του Χριστού.
Έτσι ώστε ν’ αποκαλύπτεται μπροστά μας ολοένα και καθαρότερα ο δρόμος, που θα μας οδηγήσει στη δική μας Ιθάκη, την αιωνιότητα…

η εκπληκτική πίστη…

εκατονταρχοςστο βίντεο, που ακολουθεί!….

Ο εκατόνταρχος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής παρακαλεί το Χριστό να θεραπεύσει το δούλο του. Και ο Χριστός του λέει ότι θα πάει στο σπίτι του να τον θεραπεύσει. Αλλά ο εκατόνταρχος του αποκρίνεται ότι είναι αμαρτωλός και δεν είναι άξιος να δεχτεί το Χριστό στο σπίτι του και ότι αρκεί πει μια μόνο κουβέντα και ο δούλος του θα θεραπευτεί. Πίστη, που εξέπληξε το Χριστό. Ο οποίος και ικανοποίησε το αίτημά του. Αλλά περισσότερα στο βίντεο, που ακολουθεί:

Report