Archive for Οκτώβριος 2021

Το βλακώδες κήρυγμα του Ιεροθέου

θρασύδειλοι και γελοίοι

image.png

Καλούν συχνά τα πληρωμένα με εκατομμύρια απ’ τη νεοταξική δικτατορία του Κούλη κανάλια κάποιους ανθρώπους του λαού. Και τους αντιπαραθέτουν στους «ειδικούς». Και καλά κάνουν. Τι να καλέσουν κάποιους πραγματικά  ειδήμονες; Για  ν’ αποκαλυφθεί η επιστημονική ανεπάρκεια των, λεγόμενων, «ειδικών» και να ρεζιλευτούν; Καλά κάνουν και τους αποφεύγουν, «όπως  ο διάβολος το λιβάνι».

Αλλά και πάλι,  οσάκις οι άνθρωποι του λαού τους φέρνουν σε δύσκολη θέση, επιστρατεύουν, ως πέρας πάσης αντιλογίας, τη «βιβλιογραφία» Ποια βιβλιογραφία!  Των επίσης εξωνημένων κονδυλοφόρων. Τους οποίους οι σιωνιστές αγοράζουν με το κιλό και εξαγοράζουν με πακτωλό χρημάτων, για να τους χρησιμοποιούν, όποτε και όπως θελήσουν, ώστε να λένε και να γράφουν ο, τι εκείνοι θελήσουν. 

Και ασφαλώς δεν τολμάνε τα «σαΐνια» μας να αντιπαρατεθούν  με κάποιους αληθινά ειδικούς, όπως ο νομπελίστας Μοντανιέ. Ο οποίος υποστηρίζει ότι «τα εμβόλια αυτά αλλάζουν το DNA των ανθρώπων και οι γιατροί, που τα χρησιμοποιούν είναι ηλίθιοι». Κι ούτε  τον παγκοσμίου φήμης Ταϋλανδογερμανό ιολόγο Μπαγκντί, ο οποίος, ενώ θερμοπαρακαλεί τους πολίτες να μην εμβολιάζονται, στηλιτεύει τους γιατρούς, που κάνουν εμβόλια ως εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας.

Και από το άλλο μέρος επιστρατεύουν την καταθλιπτική λογοκρισία. Αλλοίμονό σου αν τολμήσεις να αναφέρεις στο ίντερνετ ονόματα παγκοσμίων καθαρμάτων. Όπως, ας πούμε Μέρκελ ή Μπιλ Γκέιτς. Η ανάρτησή σου θα πάει στον αγύριστο. Τα καθάρματα αυτά είναι ιερά ταμπού για την κοινότητα της πολιτικής ορθότητας. Αλλά και ταμπού υπάρχουν. Οι τηλεπαρουσιαστές βάζουν πιπέρι στη γλώσσα των προσκεκλημένων τους, αν πούνε τη λέξη, για παράδειγμα, εμβόλιο. Γιατί η συνέντευξή τους κινδυνεύει να πάει στράφι απ’ τους ανύστακτους φρουρούς  της σιωνιστικής κοινότητας.

Και τέλος είναι η, πέραν πάσης λογικής και ηθικής, τρομοκρατία, που ασκείται απ’ την αρχή της διατεταγμένης κορονοϋστερίας. Με τους εγκλεισμούς και αποκλεισμούς, τις νευροσπαστικές διατυπώσεις και απαγορεύσεις μετακινήσεων, πέραν κάποιων χιλιομέτρων. Αλλά και για το κυνήγι, το ψάρεμα, τη θ. λειτουργία, τη θ. κοινωνία, ακόμη και την ακολουθία του Πάσχα. Κι όλα αυτά, όχι με απλές εντολές αλλά με βαρύτατα κ πρόστιμα και άμισθες αναστολές εργασίας. Ιδιαίτερα οδυνηρά για το φτωχό λαό, που δεν έχει την ευχέρεια των εξ επαγγέλματος πολιτικών απατεώνων.

Το συμπέρασμα, που προκύπτει στο σημείο αυτό, είναι πως οι προκλητικοί απέναντι στους ανθρώπους του λαού νταήδες «ειδικοί» και οι αργυρώνητοι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί αμοραλιστές πάτρωνές τους μετεωρίζονται μεταξύ κουτοπονηριάς και θρασυδειλίας. Παρότι, εκ πρώτης όψεως, δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε. Αφού οι αρμόδιοι της κουλοκρατίας (=ναζιστικής δικτατορίας του Κούλη) έχουν φροντίσει να  εφοδιάστούν όλοι τους με το πασσαπόρτι του «ακαταδίωκτου». Πράγμα για το οποίο δεν  μπορούν να είναι καθόλου σίγουροι. Δεδομένου ότι μερικές φορές τα πράγματα έρχονται πολύ ανάποδα για τους πάσης φύσεως Μέγκελε! Οπότε τα έωλα «ακαταδίωκτα» πάνε περίπατο. Και τότε «φίδι που τους έφαγε»!

Αλλά, στο σημείο αυτό θα θέλαμε να ρωτήσουμε: Γιατί τέτοιος μονόλογος, τέτοια λογοκρισία, τέτοια τρομοκρατία, τόση πρεμούρα, για να μας «σώσουν»; Δεν εφευρέθηκε ο διαβόητος κορονοϊός για τον αποδεκατισμό των ανθρώπων; Και δεν ανήκουν τα εμβόλια σε εφευρέτες της ίδιας μαφιόζικης  πανίδας ; Και ξαναρωτάμε: Είναι ποτέ δυνατόν τα επίσης διαβόητα εμβόλια να μην υπηρετούν τους ίδιους δολοφονικούς σκοπούς!

Η μόνη διαφορά μεταξύ κορονοϊού και εμβολιων είναι ότι τα θύματα του κορονοϊού πολλαπλασιάζονται και διατυμπανίζονται, απ’ όλα τα μίσθαρνα όργανα των τηλεαπατεώνων,  επί 24ώρου βάσεως,Ώστε να μεγιστοποιείται το έργο της τρομοκρατίας. Ενώ των εμβολίων τα θύματα επιμελώς αποκρύπτονται, για να μην αναχαιτίζεται το τσουνάμι της υπερεκμετάλλευσης του λαού.

Την οποία υπερεκμετάλλευση, όπως είναι εύλογο, προωθεί ο «ημέτερος» θεσσαλονικιός Μπουρλά, που, κατά τύχην είναι κι αυτός Εβραίος. Ο οποίος είχε την τιμή να  παρασημοφορηθεί απ’ την εξοχότατη ΠτΔ για το «φιλανθρωπικό» του, μέσω των εμβολίων,  έργο. Για να συνειδητοποιήσουμε για μια ακόμη φορά τον ανάποδο κόσμο στον οποίο ζούμε.

Ποιον ανάποδο κόσμο; Τον κόσμο, στον οποίο η κυρία ΠτΔ  αναλαμβάνει αυτήν και άλλες «εθνοσωτήριες» πρωτοβουλίες. Και στην  κυρία Αγγελοπούλου, την προεδρεία για τον εορτασμό της επετείου των διακοσίων χρόνων από την επανάσταση του 1821. Για να μας κάμουν τα συντρόφια της παρέας της τα αποκαλυπτήρια για τα «πάθη» και τις «αδυναμίες» των Κολοκοτρώνηδων και του Καραϊσκάκηδων. Και ασφαλώς τις δικτατορικές σε βάρος της πατρίδας μεθοδεύσεις του Καποδίστρια. Που οι αγγλογάλλοι, για το καλό μας, δολοφόνησαν…

Αλλά και η ίδια κυρία ως απαύγασμα της αναστροφής της με το 1821 προτείνει τη δημιουργία μιας «Λευκής Βίβλου», στην  οποία θα αποφαίνονται όλοι οι σοφοί-ντόπιοι και ξένοι -για το μέλλον της Ελλάδας στα επόμενα 40 χρόνια. Η οποία»Βίβλος» θα είναι προσιτή στον καθένα μας με ένα τσιπάκι. Οπότε τι μας χρειάζεται το Ευαγγέλιο και το 1821; Η δουλειά  είναι να προετοιμάσουμε το μέλλον. Μέσα σ’ έναν αχταρμά φυλών, θρησκειών, αμοραλισμών, προδοσιών, παραλογισμών και άλλων εύοσμων λουλουδιών της νεοταξικής χλωρίδας.

Και αναρωτιέται ο καθένας, που βρήκαν όλα αυτά τα μπουμπούκια και τα φόρτωσαν στο σβέρκο μας; Και πώς ύστερα απ’ όλα αυτά να μην αισθάνεται κάποιος «υπερήφανος»  για το εμβολιασμένο μας παρόν και το τσιπαρισμένο μας μέλλον! Ιδιαίτερα τώρα, που πάει να επανέλθει, στο πολιτικό προσκήνιο, ως πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, ο μεγαλοφυέστερος των προδοτών, ΓΑΠ.

Χαράς ευαγγέλια, λοιπόν. Να εμβολιαστούμε, όχι μια και δυό και τρείς φορές, αλλά και χίλιες δκατρείς και να τσιπαριστούμε σε όλα τα μέρη του σώματός μας!

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

περί αποτειχισμένων…

image.png

Ένα από τα αποφθέγματα του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου ήταν, στην αρχή της θητείας του, πως «οι άρρωστοι άνθρωποι αρρωσταίνουν τους θεσμούς».

Όμως μπορεί να ισχύει και το αντίστροφο: Οι άρρωστοι θεσμοί να αρρωσταίνουν τους ανθρώπους. Και μπαίνει το ερώτημα: Στην τωρινή συγκυρία, οπότε η σεβασμιότατη δεεσποτοκρατία μας είναι πανθομολογουμένως βαρύτατα άρρωστη, τι από τα δυο μπορεί να ισχύει; Νομίζω και τα δύο. Ρίζα της διαχρονικής κακοδαιμονίας της Εκκλησίας μας είναι το πολίτευμά της. Δεδομένου ότι ο θεοΐδρυτος θεσμός της δηλητηριάζεται απ’ τον  εσμό της δεσποτοκρατίας.

Ρωτήστε, τον οποιονδήποτε λαό του κόσμου για το ποιο πολίτευμα προτιμάει. Σίγουρα θα σας αποκριθεί ότι η δημοκρατία είναι το άριστο και η τυραννία το χείριστο. Και ασφαλώς κανείς δεν θα ισχυριστεί πως το χείριστο για την πολιτεία πολίτευμα, είναι το άριστο για την Εκκλησία! Αλλά μια και ο χαρακτήρας της Εκκλησίας είναι θεανθρώπινος, ας ρωτήσουμε τον ίδιο το Χριστό: Ποιο, δηλαδή, ο Χριστός θέλει να είναι το πολίτευμα της Εκκλησίας του;

Ο Χριστός αναμφίλεκτα καταδικάζει κάθε μορφή δεσποτοκρατίας και εκ βάθρων ανατρέπει την τακτική, που επικρατεί στα κοσμικά καθεστώτα: «Γνωρίζετε, είπε στους μαθητές του, ότι οι κοσμικοί άρχοντες αντιμετωπίζουν τους λαούς, ως δούλους. Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δεν θα συμβαίνει με σας. Όποιος θέλει να είναι μεγάλος ανάμεσά σας, θα είναι στην υπηρεσία των άλλων».

Και ανάλογη με το πνεύμα του Χριστού ήταν και η πολιτεία των Αποστόλων. Οι οποίοι μαζί με όλους τους συμπαριστάμενους εξέλεξαν δημοκρατικά τον αντικαταστάτη του Ιούδα. Και δημοκρατικά επίσης έγινε η εκλογή των επτά διακόνων και η σύνοδος των Ιεροσολύμων, κλπ, κλπ. Όταν σήμερα ο λαός του Θεού βρίσκεται εγκάθειρκτος στο «γύψο» του Παπαδόπουλου. Και, όχι μόνο στην εκλογή των μητροπολιτών, αλλά ούτε καν στην εκλογή των ενοριακών επιτρόπων συμμετέχει. Ενώ έπρεπε να συμμετέχει σε κάθε πτυχή του πολιτεύματος της Εκκλησίας.   

Η ευαγγελική δημοκρατία δεν ήταν δημοκρατία των τύπων και των λόγων. Όπως είναι οι σύγχρονες κοσμικές, λεγόμενες,  δημοκρατίες. Όπου «ος μεν πεινά, ος δε μεθύει»(Α΄ Κορινθίους:ΙΑ:21). Πράγμα, που συμβαίνει στον τόπο μας στην τωρινή συγκυρία. Όπου οι ΓΑΠηδες και Αλεξο-Κούληδες με το συνάφι τους σπαταλούν και ο λαός  φυτοζωεί και αργοπεθαίνει. Αλλά η δημοκρατία τους ήταν ουσιαστική, αφού διαχεόταν σε όλες τις πτυχές του κοινωνικού βίου. Όπου «ο καθένας πρόσφερε ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του. Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας φτωχός ανάμεσά τους»(Πράξεων: Δ,32, κλπ).

Περιχαράκωσαν, λοιπόν, οι Απόστολοι το εκκλησιαστικό πολίτευμα, με τρόπο που δεν επιδεχόταν παραχάραξη. Και την παράδοσή τους διατήρησαν και οι Πατέρες της Εκκλησίας! Τι έγινε όμως αργότερα; Αργότερα δεν παραχαράχτηκε απλώς, αλλά αναποδογυρίστηκε κυριολεκτικά το πολίτευμα της Εκκλησίας. Και από δημοκρατικό, που ήταν, έγινε…δεσποτικό!

Τι γίνεται σήμερα; Σήμερα λένε στους εκπροσώπους της δεσποτοκρατίας: «Γιατί, δεν αφήνετε το λαό να εκλέγει τους μητροπολίτες»; Και εκείνοι αποκρίνονται: «Αλίμονο, αν αφήναμε το λαό να εκλέξει»! Που σημαίνει ότι ευτυχώς, που στην Εκκλησία έχουμε δεσποτοκρατία. Άλλωστε, θα πουν κάποιοι, δεν βλέπετε και τα χάλια της «δημοκρατικής» πολιτείας, όπου οι αντιπρόσωποί της εκλέγονται απ’ το λαό; Όταν η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε δημοκρατική πολιτεία, αλλά ένα προτεκτοράτο υπόδουλο στην παγκόσμια νεοταξική δικτατορία του Χίτλερ του 21ου αιώνα, Μπιλ Γκέιτς και  των συνωμοτών του: Ροκφέλερ, Ροτσάιλδ, Σόρος κλπ.

Που φορτώνουν στο σβέρκο μας τα ανδρείκελά τους, τα οποία έχουν μυήσει στις καταχθόνιες στοές και εταιρείες (Μπίλντεμπεργκ, κλπ), ώστε να υπηρετούν τα συμφέροντά τους και τα καταχθόνια σχέδιά τους. Με τους οποίους άλλωστε συντάσσεται ολόψυχα και η δεσποτοκρατία, η οποία προπαγανδίζει με κάθε τρόπο τα άκρως ύποπτα εμβόλια των δολοφονικών φρμακοβιομηχανιών. Την ταυτότητα των οποίων αποκαλύπτουν κάποιοι υπάλληλοί τους λέγοντας:  «Υπηρετούμε την αυτοκρατορία του κακού»!

Αλήθεια, θα τολμούσαν οι δεσποτάδες να πουν για το δημοκρατικό πολίτευμα “αλίμονο” στην αρχαία Αθήνα; Όταν έστηναν ανδριάντες στους τυραννοκτόνους και είχαν θεσπίσει τον εξοστρακισμό, για όποιον κινούσε έστω και την παραμικρή υποψία ότι θα μπορούσε να γίνει τύραννος; Αλίμονό τους, αν το έλεγαν! Και ποιος θα τολμούσε, ύστερα απ’ όλα αυτά, να διατυπώσει τον βλάσφημο ισχυρισμό ότι μπορεί η τυραννία να καταδικάζεται ως πολιτικό καθεστώς, αλλά ως εκκλησιαστικό είναι ευλογημένο;

Αν θα μπορούσαν; Μα και βέβαια! Μήπως αυτό δεν κάνουν; Δεν μας έχουν καταντήσει απ’ την αριστοκρατία του Χριστού, των Αποστόλων και των Πατέρων της Εκκλησίας στην αρρωστοκρατία της δεσποτοκρατίας! Γιατί, αν η οποιαδήποτε τυραννία είναι αποτρόπαιη και αποκρουστική, η τυραννία εν ονόματι του Χριστού, που θυσιάστηκε για την καθολική απελευθέρωση του ανθρώπου, είναι η τραγικότερη τραγική ειρωνεία.

Αλλά ας επανέλθουμε στο αρχικό αρχιεπισκοπικό απόφθεγμα και ας ρωτήσουμε: Αν «οι άρρωστοι άνθρωποι αρρωσταίνουν τους θεσμούς», γιατί οι υγιείς δεν τους εξυγιαίνουν; Γιατί ο υγιής, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, Αρχιεπίσκοπος και η περί αυτόν δεσποτοκρατία δεν εξυγίανε τόσα χρόνια το πολίτευμα της Εκκλησίας; Αφού κάτι τέτοιο αποκαλύπτεται απ’ τα λεγόμενά του  στο μητροπολιτικό ναό της Αθήνας (10-10-21).

Όπου υποστήριξε ότι όσοι δεν συμφωνούν με την Σύνοδο πρέπει να αποτειχίζονται και να πηγαίνουν στα σπίτια τους ή τα μοναστήρια τους. Όταν η τωρινή Σύνοδος της δεσποτοκρατίας είναι de facto αποτειχισμένη απ’ την Εκκλησία του Χριστού. Αφού βρίσκεται σε διαμετρική αντίθεση με το Ευαγγέλιο  και  την εκκλησιαστική παράδοση. Και ρυμουλκείται απ’ τα αντίχριστα ανδρείκελα της δικτατορίας   του Μπιλ Γκέιτς!…

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

εξαιρετικά επίκαιρος

image.png


Έζησε πριν από 28 αιώνες στο Ισραήλ. Που σημαίνει ότι ήταν περίπου σύγχρονος του Ομήρου και του Ησιόδου. Και, όταν εκείνοι επικαλούνταν τη μούσα τους, για να δημιουργήσουν τα αθάνατα έπη τους, αυτός μιλούσε με το αθάνατο Θεό, για να στηλιτεύσει τη θρησκευτική και κοινωνική εξαχρείωση του κατεστημένου. Και βέβαια ο λόγος μας για τον προφήτη Ωσηέ, που η μνήμη του γιορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου.

Όπως ο ίδιος μας λέει, η γυναίκα του τον απατούσε. Γι’ αυτό και για ένα χρονικό διάστημα τη χώρισε. Αλλά κατόπιν τη συχώρεσε και την ξαναπήρε στο σπίτι του. Πιθανότατα όμως η αναφορά του στη συζυγική απιστία να ήταν απλά μια παραστατική εικόνα της αποστασίας των Εβραίων από το Θεό. Αφού άλλωστε και ο Χριστός αργότερα θα μιλήσει για  «γενεά μοιχαλίδα και διεστραμμένη»…

Κύριοι υπαίτιοι της θρησκευτικής αποστασίας και της κοινωνικής διαστροφής του καιρού του; Η πολιτική και θρησκευτική ηγεσία. Οι εκπρόσωποι των οποίων πάνω απ’ το θέλημα του Θεού και την αγάπη για το συνάνθρωπο έβαζαν τα συμφέροντά τους και την απάνθρωπη θρησκεία του Βάαλ, που απαιτούσε ακόμη και ανθρωποθυσίες. Γι’ αυτό και ο Ωσηέ χαρακτηρίζει τη θρησκευτικότητα αυτού του είδους «πορνεία» και «μοιχεία». Γι’ αυτό και επιλέγει να εκσφενδονίσει πρωταρχικά τους μύδρους του εναντίον του ιερατείου:

«Το ιερατείο, λέει εξ ονόματος του Θεού ο προφήτης, μοιάζει με συμμορία ληστών. Ψευδορκίες και δολοφονίες πολλαπλασιάζονται και αίματα επί αιμάτων συσσωρεύονται! Κάνουν συμφωνίες και παίρνουν αποφάσεις με ψεύτικους όρκους. Και η δικαιοσύνη τους είναι σαν δηλητηριώδες φυτό. Καλλιεργούν την αδικία και γι’ αυτό θα θερίσουν το μίσος. Ο λαός μου καταστράφηκε από την έλλειψη γνώσης. Γι’ αυτό, επειδή αυτοί απέρριψαν τη γνώση μου, απορρίπτω κι εγώ αυτούς από λειτουργούς μου»!…

Ο Γιεχωβά αντιμετωπίζει τους Εβραίους, όπως και ο προφήτης την άπιστη γυναίκα του. Προσπαθεί με προσωρινές τιμωρίες να τους φέρει στο σωστό δρόμο. Αλλά τελικά πείθεται ότι δεν πρόκειται για κάποια περιστασιακά παραστρατήματα αλλά για ολοσχερή διαστροφή. Και συμπεραίνει πως μόνο μια μεγάλη καταστροφή μπορεί να επιφέρει μια ουσιαστική μεταστροφή και επιστροφή.

«Κάποτε οι Εβραίοι, λέει ο προφήτης, έμοιαζαν με πολύκαρπο αμπέλι. Αλλά, όσο πλουσιότεροι είναι οι καρποί και ευφορότερη η χώρα, που τους πρόσφερε ο αληθινός Θεός, τόσο περισσότερα θυσιαστήρια χτίζουν στους ψεύτικους ξένους θεούς»…

Όμως θα ’ρθει η ώρα, που θα δώσουν λόγο για τις πράξεις τους: «Μη χαίρεσαι και μη γλεντοκοπάς Ισραήλ. Τ’ αλώνια με το σιτάρι και τα πατητήρια των σταφυλιών με το κρασί θα τα χάσεις. Άλλοι θα πάνε αιχμάλωτοι στην Αίγυπτο κι άλλοι στην Ασσυρία. Και θα φάνε ακάθαρτο και πικρό ψωμί. Κι εδώ τα πολύτιμα κι αγαπημένα σας πράγματα θα τα σκεπάσουν αγκάθια…».

Το κήρυγμα όμως της καταστροφής επισύρει την αγανάκτηση των Ισραηλιτών, οι οποίοι χαρακτηρίζουν τον προφήτη ανόητο και τρελό: «Ανόητος είναι, λένε, ο προφήτης, τρελός είναι ο άνθρωπος του πνεύματος»! Όταν όμως θα ’ρθει η καταστροφή οι Εβραίοι, πάνω στην ανάγκη τους, θα θυμηθούν το Θεό:

Γι’ αυτό και ο προφήτης εξ ονόματος του Θεού προλέγει γι’ αυτούς: «Στην ανάγκη σας θα με αναζητήσετε. Αλλά, με τις θυσίες των βοδιών και των προβάτων, δεν θα με βρείτε! Εγώ δεν θέλω την αγάπη, που σαν την πρωινή δροσιά γρήγορα εξατμίζεται. Εγώ θέλω η σχέση μου μαζί σας να είναι, όπως αυτών, που αρραβωνιάζονται και παντρεύονται από αιώνια αγάπη. Δεν θέλω τα πρόβατα σας και τα βόδια σας. Γνώση κι εμπιστοσύνη στο Θεό σας θέλω. Δικαιοσύνη, και ευσπλαχνία για το συνάνθρωπό σας. Σπείρετε δικαιοσύνη, για να θερίσετε αγάπη…».

Αυτά έλεγε στους Εβραίους ο Ωσηέ «τω καιρώ εκείνω». Όμως τι, άραγε, θα είχε να πει σε μας σήμερα; Γιατί και σήμερα δεν υπάρχει θεογνωσία. Γιατί βέβαια θεογνωσία δεν είναι οι βιλάρες και οι πολυτελείς κουρσάρες κάποιων κληρικών. Ούτε ακόμη η πολυτέλεια των ναών και των ιερατικών-και κυρίως των αρχιερατικών-αμφίων. Και ασφαλώς δεν υπάρχει καμιά θεογνωσία στους άθεους πολιτικούς, που ψάχνουν για δικαιοσύνη χωρίς το Θεό. Που θεσπίζουν νόμους άδικους και ανήθικους. Έτσι ώστε να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εχθρών της πατρίδας μας και της θρησκείας. Γιατί ασφαλώς, όπου δεν υπάρχει θεογνωσία ούτε και δικαιοσύνη μπορεί να υπάρξει.

Που σημαίνει ότι ο προφήτης Ωσηέ έρχεται να πει σε μας τους σημερινούς κάλπικους χριστιανούς και κληρικούς και πολιτικούς ότι βρισκόμαστε πολύ μακρύτερα απ’ το Θεό απ’ όσο οι σύγχρονοί του Εβραίοι. Και ότι ζούμε στην προϊστορία όχι μόνο της Καινής αλλά και αυτής ακόμη της Παλαιάς Διαθήκης. Και ασφαλώς κάτι παρόμοιο θα είχε να πει και στους ομοεθνείς του, που διατείνονται ότι είναι ο περιούσιος λαός του Θεού και ότι ζουν σύμφωνα με τη νομοθεσία του Μωυσή και τη διδασκαλία των προφητών. Tη στιγμή που η πραγματικότητα φωνάζει ότι κάποιοι ανάμεσά τους είναι πρωταγωνιστές της παγκόσμιας κακοδαιμονίας…

Δεν νομίζετε πως, ύστερα απ’ όλα αυτά,  ο Αμώς είναι περισσότερο πό κάθε άλλη φορά εξαιρετικά επίκαιρος στις μέρες μας; Σε σύγκριση, πρώτα-πρώτα με το αντίχριστο πολιτικό κατεστημένο. Και ιδιαίτερα με τη σεβασμιότατη και μακαριότατη δεσποτοκρατία, πού μωρή και τυφλή, καίει λιβανωτό στον Βάαλ του νεοταξικού μεσαίωνα, του χειρότερου της παγκοσμίου ιστορίας. Που αποσκοπεί στον διαχρονικό όλεθρο της ανθρωπότητας και ιδιαίτερα του λαού μας. Και θυσιάζει στο βωμό του την πίστη μας και το λαό μας.

https://papailiasyfantis.wordpress.com/