Archive for 8 Μαρτίου 2021

crimen majestatis

image.png

Crimen majestatis, σημαίνει «έγκλημα κατά της μεγαλειότητας». Και περί ποιας μεγαλειότητας ο λόγος;

Πρόκειται για την μεγαλειότητα του Νέρωνα και του Καλιγούλα και όλων των άλλων ανθρωποειδών της ίδιας συνομοταξίας. Οι οποίοι, σύμφωνα με το «Ρωμαϊκόν Άδικον» («Δίκαιον» το λένε οι νομικοί) ήταν, σιγουρότατα, θεοί…

Και όποιος δεν τους προσκυνούσε, ως θεούς, και δεν τους πρόσφερε την αντίστοιχη λατρεία διέπραττε το προαναφερόμενο έγκλημα. Που συνεπαγόταν ακόμη και την ποινή του θανάτου. Για να το πληρώσουν με τη ζωή τους εκατομμύρια χριστιανών.

Και βέβαια η πατέντα της μεγαλειότητας δεν περιορίστηκε μόνο στους ρωμαίους αυτοκράτορες. Ανάλογες εγκληματικές μεγαλειότητες διαπρέπουν σε κάθε εποχή. Ασφαλώς και στα νεότερα χρόνια. Ή μήπως δεν ήταν μεγαλειότητα ο Στάλιν, που, όπως λέγεται, εξόντωσε κάπου είκοσι εκατομμύρια Ρώσους, επειδή ήταν ή τους υποπτεύονταν ως αντικαθεστωτικούς; Ή μήπως δεν ήταν μεγαλειότητες οι μεγάλοι αστέρες του Γερμανικού ναζισμού και του ιταλικού φασισμού, Χίτλερ και Μουσολίνι, οι οποίοι κατέστρεψαν την Ευρώπη και εξόντωσαν και καμιά εξηνταριά εκατομμύρια ανθρώπους!

Ή στις μέρες μας οι αξιότιμοι Μπους (πατέρας-γιος) που κατέστρεψαν Αφγανιστάν και Ιράκ.; Κι ακόμη ο Κλίντον, που κατέστρεψε τη Σερβία και η ερίτιμος σύζυγός του, που εμπνεύστηκε τη δημιουργία των τζιχαντιστών, για να κάνουν επίδειξη καταστροφικής μανίας σε βάρος των μνημείων της Μέσης Ανατολής και αναλγησίας, κόβοντας ανθρώπινα κεφάλια! Ή μήπως δεν ήταν μεγαλειότητα ο συμπαθέστατος κ. Ομπάμα, που κατέστρεψε τη Λιβύη; Και που ένιωθε τόσο έντονο το μεγαλείο του, ώστε καταδέχτηκε να κάνει τον ηγεμονικό του περίπατό ακόμη και στη δική μας Ακρόπολη. Για να πάρει προφανώς κάποια ανταύγεια απ’ την αρχαία μας αίγλη. Ή ο αρχικανίβαλος Γκέητς, που μας «θεραπεύει», δολοφονώντας μας! Ή ο καλπονοθευτής  Μπάιντεν, που βομμβαρδίζει τώρα τη Συρία…

Όμως περιέργως και παραδόξως έγκλημα κατά της μεγαλειότητας θα επικαλεστεί και ο Χριστός για όσους από μας, στη Δευτέρα Παρουσία του, θα μας εξαποστείλει στην αιώνια κόλαση: «Πείνασα-θα μας πει-και δεν μου δώσατε να φάω, δίψασα και δεν μου δώσατε να πιω. Ήμουνα ξένος και δεν μου προσφέρατε φιλοξενία. Άρρωστος και στη φυλακή και, εξαιτίας της απανθρωπιάς σας, με εγκαταλείψατε να αργοπεθαίνω»!…

Γιατί στη Δεύτερή Παρουσία του ο Χριστός δεν θα έλθει, όπως στην πρώτη, σαν κοινός θνητός. Θα εμφανιστεί με όλη τη θεϊκή του λαμπρότητα. Κι εμείς αλλοπρόσαλλοι, όπως είμαστε, θα του πούμε: Μα τι λέτε, Μεγαλειότατε! Θα σας βλέπαμε εμείς μέσα σ’ αυτό το αστραφτερό μεγαλείο και δεν θα σας δίναμε να φάτε και να πιείτε; Και δεν θα σας προσφέραμε φιλοξενία; Και δεν θα σας πηγαίναμε στους καλύτερους γιατρούς του κόσμου, αν είχατε αρρωστήσει; Ή μήπως θα τολμούσαμε να σας πετάξουμε στη φυλακή;

Εμείς θα πέφταμε μπρούμυτα να σας προσκυνάμε! Και θα γλύφαμε ακόμη και το χώμα μπροστά στα πόδια σας! Εμείς είχαμε τόσους και τόσους διαπρεπείς εκπροσώπους της βαριάς βιομηχανίας της αδικίας, της ληστείας και της απάτης. Νόμιμης και παράνομης. Που άρπαζαν όποτε ήθελαν, όσα ήθελαν. Και φτάσαμε στο κατάντημα να βρωμίσουμε ακόμη και το Σύνταγμά μας με το διαβόητο περί ασυλίας άρθρο (86.) Κι όχι μόνο δεν τους καταδικάζαμε, αλλά και τους ζητωκραυγάζαμε. Και καμαρώναμε να τους κουβαλάμε στο σβέρκο μας.

Το μόνο, που τους ζητούσαμε ήταν να αλλάζουν πού και πού τα ονόματα των κομμάτων και τα πρόσωπα των κομματαρχών. Για να πηγαίνουμε απ’ τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Και τανάπαλιν. Γιατί είχαμε πολύ λεπτά γούστα και πλήτταμε απ’ τη μονοτονία και ρουτίνα. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, το μεγαλείο τους μας μάγευε. Και μας γοήτευε το γεγονός ότι προέρχονταν από ηγεμονικούς οίκους και μεγάλα τζάκια! Χώμα γινόμασταν να μας πατάνε. Κι όταν ακόμη μας έγδερναν και ξεπουλούσαν την πατρίδα μας!

Και πώς είναι δυνατόν τώρα σεις, Μεγαλειότατε, να μας εξαποστέλλετε στην αιώνια κόλαση! Εμάς που τόσο λατρέψαμε τα μεγαλεία, σε όλη τη μεγαλοπρέπεια της διαστροφής και διαφθοράς τους! Μπορεί, εσείς, που φαίνεστε τόσο καλός, να είστε τόσο απάνθρωπος!

Κι εκείνος θα μας αποκριθεί: Η κόλαση δεν είναι δικό μου, αλλά δικό σας δημιούργημα. Εσείς τη χτίσατε και τη συντηρήσατε. Με τους ηγεμονικούς σας οίκους και τα τζάκια, των διεφθαρμένων και λήσταρχων εκλεκτών σας. Που καταδίκαζαν τους συνανθρώπους σας, χωρίς οίκτο και έλεος, σε βίαιο ή και αργό θάνατο με την κακουργονομία τους! Που, μάλιστα, την χαρακτήριζαν και «ευνομία». Και στο όνομα αυτής της κακουργούσας «ευνομίας» αποδιδόταν και η, λεγόμενη, «Δικαιοσύνη» τους!…

Κι εμείς αθεράπευτα υποκριτές θα του πούμε: Μα Μεγαλειότατε, αυτοί που πέθαιναν απ’ την ανέχεια ήταν τεμπέληδες και ανεπρόκοποι και τιποτένιοι, «άχθος αρούρης»! Όπως έλεγαν και τ’ αφεντικά μας οι τρισβάρβαροι Γερμαναράδες, αλλά και κάποια ντόπια πολιτικά ανδρείκελα. Κι αυτοί, που σάπιζαν στις φυλακές, ήταν κακοποιοί. Και κάποιοι μάλιστα, ανάμεσά τους, ήταν και τρομοκράτες, όπως τους αποκαλούσαν οι πολιτικές μαριονέτες. Δικοί μας και ξένοι. Με συγχορδία πάντα των τρομοκρατικών ΜΜΕ. Γιατί, λέει, έθεταν σε κίνδυνο την καθωσπρέπει άρχουσα αναρχία. Που εκείνοι προσπαθούσαν να σώσουν! Αλλά εσείς δεν είστε σαν αυτούς τους κακοποιούς. Δεν σας είδαμε ποτέ ανάμεσά τους!

Κι εκείνος ανυποχώρητος απέναντι στην αμετανοησία μας θα αποκριθεί: Κι όμως κάματε λάθος. Καθένας απ’ αυτούς τους τιποτένιους κακοποιούς, ήταν και αδελφός μου. Άλλωστε κι εγώ ήμουν ένας απ’ αυτούς!

Γι’ αυτό κι με σταυρώσατε! Εσείς και οι καθωσπρέπει αρχιτρομοκράτες και κακούργοι κυβερνήτες σας….

https://papailiasyfantis.wordpress.com/

τα βάρη του σκότους…

image.png

Θυμάμαι-μικρό παιδί-κάποιες γυναικούλες, που κουβαλούσαν αλάτι ζαλίγκα από το Αιτωλικό, για να το πάνε στ’ Άγραφα.
Σήμερα βέβαια οι συνθήκες της ζωής μας έχουν αλλάξει. Κι όχι μόνο βάρη δεν κουβαλάμε, αλλά, σε μεγάλο βαθμό, ξεχάσαμε κιόλας να περπατάμε. Κι όμως παρόλα αυτά κάποιοι επιμένουν να κουβαλούν άλλου είδους βάρη. Και μάλιστα δυσβάστακτα:

Και πρώτα-πρώτα σωματικά βάρη. Απ’ τα οποία, ενώ θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε, δεν φροντίζουμε να τα ξεφορτωθούμε. Κι έτσι συσσωρεύουμε λίπη στο σώμα μας. Που το κάνουν βαρύ, δυσκίνητο και αντιαισθητικό. Αλλά και ευεπίφορο σε αρρώστιες, ακόμη και στο θάνατο. Για να επαληθεύεται έτσι το σλόγκαν, που λέει ότι «το πάχος δεν μακραίνει, αλλά μικραίνει τη ζωή».

Αν όμως το πάχος μικραίνει τη ζωή, η νηστεία τη μακραίνει. Απόδειξη; Οι ασκητές. Που ακολουθούν τη συνταγή της νηστείας. Με αποτέλεσμα να ζούνε πολλά χρόνια. Και μάλιστα να διατηρούν σώες, όχι μόνο τις σωματικές, αλλά και πνευματικές τους δυνάμεις.

Αλλά, πέρα απ’ τα σωματικά βάρη, είναι και τα ψυχικά. Που, κάποτε, το καμίνι των τύψεων τα κάνει βαρύτερα, ακόμη, κι από την άμμο της θάλασσας. Κι απ’ το άλλο μέρος είναι το βάρος της μνησικακίας για τις αδικίες, που οι άλλοι έκαμαν σε βάρος μας. Ε, λοιπόν, για όλα αυτά τα ψυχικά βάρη ο Χριστός μας δίνει μια χρυσή συνταγή:

Ξεφορτωθείτε, μας λέει, απ’ αυτά που οι άλλοι έκαμαν σε βάρος σας, κι ο ουράνιος πατέρας θα σας απαλλάξει απ’ όσα εσείς κάματε σε βάρος των άλλων. Αν όμως εσείς δεν ξεχνάτε τις αδικίες των άλλων, ούτε κι ο ουράνιος πατέρας, θα ξεχάσει τις δικές σας αδικίες …

Με τη νηστεία, λοιπόν, και τη συγνώμη ανεβαίνουμε στο Θαβώρ της Μεταμορφώσεως. Εκεί, όπου συντελείται το μυστήριο της θείας ευχαριστίας και της θείας κοινωνίας. Όπου κάνουμε με το Χριστό μια ιερή συμφωνία: Ν’ ακολουθήσουμε τα ίχνη του. Δεδομένου ότι η θεία κοινωνία δεν είναι το τέρμα στην πνευματική μας προσπάθεια. Αλλά υπόσχεση και αφετηρία ν’ αγωνιστούμε προκειμένου να μεταμορφώσουμε τη ζωή μας.

Κι όχι μόνο στο προσωπικό, αλλά και το κοινωνικό επίπεδο. Όπως έπραξε ο Χριστός και οι απόστολοί του: Προκειμένου να κηρύξουν «πτωχοίς επίσκεψιν, αιχμαλώτοις άφεσιν, τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει». Που σημαίνει ν’ αντιμετωπίσουν τη φτώχεια, την αρρώστια, τη σκλαβιά και την πολυδαίδαλη αμαρτία και αθλιότητα, στο σύνολό της. Έτσι ώστε να μεταμορφώσουν την κόλαση, στην οποία ζούμε, σε κοινωνία ανθρώπων.

Αλλά οι υπέρμαχοι της κόλασης έχουν τις αντιρρήσεις τους. Θέλουν μέσα στην ακόρεστη απληστία τους «να θησαυρίζουν θησαυρούς επί της γης»: Σάμπως να έχουν χιλιάδες στομάχια να ταΐσουν και σώματα να ντύσουν. Ή σάμπως να πρόκειται να ζήσουν αιώνια. Καταδικάζοντας, έτσι, εκατομμύρια ανθρώπων στη δυστυχία και τη λιμοκτονία.

Κι ούτε πολύ ούτε λίγο μας λένε: Το Ευαγγέλιο είναι για τους ουρανούς και τον άλλο κόσμο. Μεγάλη χάρη σας κάναμε, μέχρι τώρα, που σας αφήνουμε να κάνετε μνημόσυνά σας και να ψάλλετε τρισάγια. Είχαν μεγάλο δίκιο οι Νέρωνες και οι Διοκλητιανοί, που έκαιγαν ζωντανούς και σταύρωναν τους χριστιανούς. Ή τους πρόσφεραν τροφή στα λιοντάρια. Γιατί μόνο γι’ αυτό άξιζαν. Όπως βέβαια κι εσείς σήμερα…

Πρέπει να το χωνέψετε καλά ότι πάντοτε τα εγκόσμια προβλήματα είναι στη δικαιοδοσία των λήσταρχων και των κανιβάλων. Ξαπλώστε, λοιπόν, στους καναπέδες και τις πολυθρόνες σας, αν έχετε. Και αφεθείτε στη νάρκη και το λήθαργό των ΜΜΕ (=μπουκωμένων μέσων μαζικής εξαπάτησης και εξαχρείωσης). Συμβιβαστείτε με τον αργό θάνατο της εξαθλίωσης και της πείνας, που επιλέξαμε για την κοινωνία σας…

Στην επιλογή μας αυτή για σας, θα βοηθήσουν για τη μεταλλασξή σας τα γενώσιμα φάρμακα και εμβόλια(=δηλητήρια), τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, οι ναρκωτικοί αεροψεκασμοί, η αποβλακωτική και πολτοποιημένη παιδεία, κλπ, κλπ. Και τόσα άλλα δηλητηριώδη και υπνωτικά άνθη, που διαθέτει ο κανιβαλικός μας μπαχτσές…

Αγνοείστε το «Πάτερ ημών», που σας καλεί να προσευχηθείτε, προκειμένου να έλθει η βασιλεία του Θεού «ως εν ουρανώ και επί της γης». Αγνοείστε το Χριστό, που σας λέει ότι για να λύσετε όλα τα προβλήματά σας πρέπει να ακολουθήσετε το δρόμο της δικαιοσύνης και ν’ αγωνιστείτε για την επί γης  θεία κοινωνία!

Ακούστε τι σας λένε οι νεοταξίτες πολιτικοί σας! Μήπως δεν σας εξαπάτησαν και δεν σας καταλήστεψαν αναρίθμητες, μέχρι τώρα, φορές; Έχετε, λοιπόν, κανένα λόγο να πιστεύετε ότι δεν θα κάνουν το ίδιο και στο μέλλον; Και ότι δεν θα ολοκληρώσουν το σχέδιο των αφεντικών τους, για την ολοσχερή εξόντωσή σας. Και την εξαφάνιση της Ελλάδας απ’ το προσκήνιο της ιστορίας!

Γονατίστε, λοιπόν, μπροστά τους και φωνάξτε τους, όπως οι μονομάχοι της ρωμαϊκής αρένας: 

«Εμείς οι μελλοθάνατοι αποκηρύσσουμε τη θεία κοινωνία. Που θέλει τους ανθρώπους ίσους, ελεύθερους και ευτυχισμένους. Που θέλει τους ανθρώπους απαλλαγμένους απ’ τα βάρη της λαιμαργίας, της μνησικακίας και της αδικίας, που η κατεστημένη κοινωνία δημιούργησε, προκειμένου να ζουν οι λίγοι μέσα στη χλιδή και τη σπατάλη και οι πολλοί να λιμοκτονούν και να υποφέρουν. Πάντοτε πιστεύοντας στις φρούδες και απατηλές υποσχέσεις σας, τις οποίες είμαστε βέβαιοι ότι ποτέ δεν θα κρατήσετε. Όπως κάνατε πάντοτε μέχρι τώρα.

Και θα σας κουβαλάμε στη ράχη μας μέχρι την τελευταία μας πνοή σαν υποζύγια που είμαστε, για να απολαμβάνετε τη δική σας και των πατρώνων σας, διαβολική κοινωνία…

https://papailiasyfantis.wordpress.com/