βαστίλη

                                                                                    ς, Î‘ποτέλεσμα εικόνας για Βαστίλη

Πολλές π’ τις ευαγγελικές περικοπές  αρχίζουν, συνήθως, με τη φράση: «τω καιρώ εκείνω». Και ίσως κάποιοι από μας, που ακούμε τα περιστατικά του καιρού εκείνου, ενδόμυχα, να λέμε: Κι εμάς, σήμερα, τι μας ενδιαφέρει το τι έγινε «τω καιρώ εκείνω».

Κι όμως η πραγματικότητα φωνάζει πως κάποια πρόσωπα και περιστατικά των ευαγγελικών περικοπών προσφέρονται και με το παραπάνω μάλιστα για σύγκριση με πρόσωπα και καταστάσεις  της εποχής μας. Κι ας πάρουμε για παράδειγμα τον δαιμονισμένο κωφάλαλο του Ευαγγελίου της 4ης Κυριακής της Μεγάλης Σαρακοστής (Κατά Μάρκον, Θ. 17-31). Που το δαιμόνιο του στέρησε την ακοή και την ομιλία. Κι όμως…

Όσο αξιολύπητος και να ήταν, βρισκόταν, εντούτοις, σε πλεονεκτικότερη θέση από εμάς, τους Έλληνες του 21ου αιώνα. Γιατί σ’ εκείνον τα δαιμόνια στέρησαν την ικανότητα της ομιλίας, αλλά παράλληλα και την ακοή. Ενώ εμείς είμαστε καταδικασμένοι ν’ ακούμε, τα φοβερά, που διαδραματίζονται  γύρω μας, χωρίς όμως να έχουμε τη δυνατότητα να εκφράσουμε έστω τις σκέψεις μας.

Και το χειρότερο είναι το ότι η άκρως φασιστική και αφύσικη αυτή κατάσταση παγιώνεται και ως καθεστώς θεσμικό και νομικό: Που σημαίνει ότι τη δική τους αδυσώπητη μισανθρωπία, πρέπει να τη δεχόμαστε και να τη δοξολογούμε ως ευλογία Θεού. Αφού ο λαός δεν μπορεί, όχι μόνο να διαμαρτυρηθεί, αλλά ούτε καν να φωνάξει, για την κατάφωρη διαστροφή της αλήθειας και την παραμόρφωση της πραγματικότητας.

Σε μεγάλη συνάφεια με τα παραπάνω βρίσκονται, για παράδειγμα, οι διαβόητοι νόμοι «περί προσωπικών δεδομένων», «ρατσισμού» κλπ . Σύμφωνα με τους  οποίους ο κάθε ντόπιος ή διεθνής αλήτης μπορεί να μεθοδεύει την οποιαδήποτε υπονόμευση, σε βάρος της πατρίδας σου, της θρησκείας σου ή και του εαυτού σου. Αλλά εσύ δεν έχεις το δικαίωμα να μιλήσεις για τα έργα και τις ημέρες και την ταυτότητά του θρασύτατου αυτού δολοφόνου.

Κι από το άλλο μέρος ας μη λησμονούμε και τα νομοθετικά τερατουργήματα των διαβόητων, «περί ασυλίας βουλευτών» και «περί ευθύνης υπουργών», νόμων. Που κάποιοι με παχυδερμία ρινόκερων και αδιαντροπιά πιθήκων θεσμοθέτησαν. Έτσι ώστε να μπορεί η συμμορία των εθνοπατέρων, εν ονόματι της ασυλίας, να δίνει ρεσιτάλ ληστρικής αλητείας…

Και μ’ όλα τούτα και πάμπολλες άλλες αδιαφανείς μεθοδεύσεις υψώνουν -για να θυμηθούμε και τον Καβάφη- γύρω μας αδυσώπητα τείχη. Με τα οποία έχουν μεταβάλει την πστρίδα μας σε  Βαστίλη. Για να περιφρουρούν τη δική τους ασυδοσία και προδοσία και να επιβάλλουν στο λαό  καθεστώς αλαλίας.

Κι ύστερα απ’ όλα αυτά περιμένουν κάποιοι αιθεροβάμονες να μας βγάλουν απ’ το βάραθρο της οικονομικής χρεοκοπίας οι δολίως χρεοκοπήσαντες τη χώρα μας και τον καθένα μας. Επειδή οι συλητές αυτοί κάθε ιερού και οσίου έχουν,  εντούτοις, το απύθμενο θράσος να φλυαρούν περί  δημοκρατίας και «άλλων ηχηρών παρομοίων».

Όταν τις ερπύστριες των τανκς της χούντας τις αντικατέστησαν με τις ερπύστριες των φασιστικών και ληστρικών νόμων. Με τους οποίους κατεδάφισαν τα δικαιώματα και την ελευθερίες μας. Σύμφωνα πάντα  με  το καθεστώς της παγκόσμιας διαβολοκυβέρνησης. Της οποίας οι αρχιτέκτονες προηγούνται, σε δαιμονική εφευρετικότητα, παρασάγγες ακόμη κι απ’ τον ίδιο τον αρχισατανά….

Αλλά ας επιστρέψουμε στο Ευαγγέλιο: Ο Χριστός ρώτησε τον πατέρα της ευαγγελικής περικοπής  από πότε το δαιμόνιο βασανίζει το γιό του, κι εκείνος αποκρίθηκε ότι τον βασανίζει από τα μικρά του χρόνια. Και προσέξτε τώρα τις αντιστοιχίες μεταξύ της εποχής εκείνης και της δικής μας, εδώ στη μνημονιοκρατούμενη Ελλάδα. Προσέξτε πώς εργάζονται  τα ανθρωποειδή τωρινά δαιμόνιαο. Με ποιο τρόπο χτίζουν τα τείχη της Βαστίλλης των σημερινών Ελλήνων.

Αρχίζουν κι αυτοί απ’ τα παιδικά χρόνια. Και πρώτα-πρώτα προσπαθούν να εξοικειώσουν τα παιδιά με την αποχαύνωση, την αποβλάκωση και τη διαστροφή. Και αυτού του είδους την κάθειρξη δεν την περιορίζουν μόνο στα παιδιά. Την καθιστούν ισόβια! Και το πάντων δεινότερο είναι ότι τα δεσμά, που χρησιμοποιούν για την δουλαγώγησή και τύφλωσή μας, όχι μόνο δεν μας φαίνονται εςτώδυνα αλλά και ιδιαίτερα ευχάριστα. Σε σημείο, ώστε να υφιστάμεθα ένα είδος εθισμού, ανάλογο με αυτόν των ναρκωτικών.

 Ή μήπως δεν συμβαίνει αυτό με την τηλεόραση, τα κινητά τηλέφωνα και το ίντερνετ! Με τα οποία ο καθένας μας μαστουρώνεται σε σημείο ώστε να χάνει την επαφή του με το περιβάλλον του και την πραγματικότητα. Και έτσι από κοινωνικά όντα καταντούμε ιδιώτες, που σύμφωνα με την αρχαιοελληνική εκδοχή σημαίνει ηλίθιοι! Με αποτέλεσμα να δηλητηριάζουν τη γη μας, τον αέρα μας, τις θάλασσές μας, τις τροφές μας. Αλλά κυρίως την ηθική και πνευματική μας υπόσταση, χωρίς να παίρνουμε είδηση, καθιστώντας μας πειθήνιους στις εγκληματικές τους επιδιώξεις!

Μετά τη θεραπεία οι μαθητές ρώτησαν το Χριστό, γιατί εκείνοι δεν μπόρεσαν να τον  θεραπεύσουν τον δαιμονισμένο. Για να τους αποκριθεί πως το δαιμονικό γένος αντιμετωπίζεται με την προσευχή και τη νηστεία. Πράγμα που ισχύει και για μας, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσουμε τους ανθρωπόμορφους ντόπιους και παγκόσμιους σατανάδες: Να προσευχόμαστε και να νηστεύουμε.

Να νηστεύουμε όχι μόνο  τα σχετικά με τη διατροφή μας, αλλά  παράλληλα την αδικία και την ιδιωτεία. Που ως προς την ιδιωτεία ιδιαίτερα σημαίνει, να περιορίσουμε στα όρια του αναγκαίου την αποχαύνωση της τηλεόρασης, των κινητών και του ίντερνετ. Έτσι ώστε να  δραπετεύσουμε απ’ τη Βαστίλη της νωχέλειας και απάθειας, για να επιστρέψουμε  στην κοινωνική ζωή και πραγματικότητα! Προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε τα προβλήματά μας και να παλέψουμε για τα λεηλατημένα δικαιώματά μας!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: