Archive for 3 Απριλίου 2017

ο Σώρρας και ο σωρός

Κάποιος πιστός οπαδός του κ. Σώρρα με πήρε και πήγαμε ν’ ακούσουμε το ίνδαλμά μου, που θα μιλούσε σε κάποιο κέντρο έξω απ’ το Αγρίνιο. Η αίθουσα ήταν γεμάτη και, μέχρις ότου αφιχθεί ο ίδιος, κάποιος άλλος μας μιλούσε γύρω απ’ τα θρυλούμενα εξακόσια (600) δις. Όταν ήρθε ο κ. Σώρρας, χαιρέτησε με τον ανάλογο αέρα των πολιτικών και αφού κάθισε, άρχισε να μιλά για την αρχαία θρησκεία. Δεν θέλησα να μπερδευτώ σε τέτοιου είδους συζήτηση. Αλλά, όταν μας διάβασε τον περίφημο όρκο, διαμείφθηκε ανάμεσά μας ο εξής διάλογος:

«Όποιος δώσει αυτόν τον όρκο, είπα στο ακροατήριο, παύει να είναι χριστιανός».-«Μήπως, μου αντείπε ο κ. Σώρρας, δεν υπάρχει και ο χριστιανικός όρκος»; -«Κακώς υπάρχει, του αποκρίθηκα. Γιατί το Ευαγγέλιο απαγορεύει ρητά τον όρκο»!  Άρχισαν απ’ το ακροατήριο αποδοκιμασίες σε βάρος μου και η συνηθισμένη σ’ αυτές τις περιπτώσεις καταδρομή εναντίον των κληρικών. «Αν έχετε κάτι εναντίον μου, είπα, να το πείτε. Αν όμως έχετε εναντίον κάποιων άλλων κληρικών να πάτε σ’ αυτούς να τα πείτε»! Και, δεδομένου ότι δεν υπήρχε περιθώριο συζήτησης, αποχώρησα.

Πέραν όμως αυτού αναρωτιέμαι, αν ο κ. Σώρρας, μιλώντας για τα εξακόσια δις ή τα τρία τρις, που ισχυρίζεται ότι διαθέτει, τα υπόσχεται σαν δόλωμα προκειμένου να εκμεταλλευτεί την ευπιστία των ανθρώπων της ανάγκης ή μήπως πρόκειται για κάποιον Δον Κιχώτη, που κυνηγάει ανεμόμυλους. Αλλά αυτό που προπάντων δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί τα όσα λέει και κάνει ο κ. Σώρρας συνιστούν εγκληματική οργάνωση, ενώ  δεν συνιστούν εγκληματική οργάνωση τα όσα λέει και κάνει  ο σωρός όλων εκείνων, που φώναζαν «λεφτά υπάρχουν», για σύρουν το λαό στο κρεματόριο του ΔΝΤ και των λοιπών ληστρικών «θεσμών». Οι οποίοι, παρόλα αυτά ζουν πλουσιοπάροχα και απολαμβάνουν τα κέρδη της εσχάτης σε βάρος του λαού και της πατρίδας προδοσίας τους. Των οποίων μάλιστα περιφρουρείται η περιούσια ύπαρξή με διμοιρίες από αστυνομικούς «προστάτες», υποτίθεται, «του πολίτη». Και απορώ πώς κανένας εισαγγελέας δεν άκουσε κάτι για τις τεράστιες απάτες και κομπίνες τους, ώστε να τους εγκαλέσει, προκειμένου να τιμωρηθούν για τα επίχειρα της κακουργίας τους. Κι όμως σε βάρος του κ. Σώρρα επέπεσε βαρύς ο πέλεκυς της δικαιοσύνης. Κι, όχι μόνο σε βάρος του ίδιου αλλά και της συζύγου του, η οποία, τον παρέσυρε, όπως ειπώθηκε, στην παρανομία, όπως η προμήτορά μας Εύα τον προπάτορα μας Αδάμ. Και, προκειμένου να τον συλλάβουν, κινήθηκαν εναντίον του, επίγειες, θαλάσσιες και εναέριες αστυνομικές δυνάμεις. Και πριν απ’ όλους βέβαια τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ.

Κι όσο για την επιλογή της αρχαίας θρησκείας ο κ. Σώρρας δεν είναι μοναδικός. Υπάρχουν και άλλοι. Εκ των οποίων κάποιοι κατέχονται, ίσως απ’ το σύνδρομο του δονκιχωτισμού. Γιατί πιστεύουν ότι η ανάσταση της αρχαίας θρησκείας θα συνεπιφέρει την ανάσταση και της αρχαίας αίγλης. Οπότε, σύμφωνα με τον Καβάφη, «την Κοινήν Ελληνική λαλιά ως την Βακτριανή την πήγαμε κι ως τους Ινδούς». Αλλά υπάρχουν και κάποιοι άλλοι- αργυρώνητα δυστυχώς όργανα ξενικής προπαγάνδας-που προσπαθούν ανάμεσα στα τόσα άλλα ανθελληνικά ιδιοσκευάσματα, που έχουν επινοήσει, ν’ αναστήσουν και την διαπάλη της αρχαίας θρησκείας με το χριστιανισμό, προκειμένου να διαβρώσουν και εξαρθρώσουν τον πολιτισμό μας. Επωφελούμενοι δυστυχώς απ’ τα’ αμαρτήματα ημών των τωρινών χριστιανών, που  καταπροδώσαμε τον χριστιανισμό και αναποδογυρίσαμε το Ευαγγέλιο.

Και, για να μην πάμε μακριά, επί του προκειμένου, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ευαγγελική περικοπή (Μάρκου, 10, 35-45), που διαβάστηκε σήμερα στις εκκλησιές. Όπου οι μαθητές του Χριστού ερίζουν για αρχηγικά πρωτεία και ο Χριστός καταδικάζει απερίφραστα τη νοοτροπία αυτή. Λέγοντάς τους, πως τέτοιες φιλοδοξίες χαρακτηρίζουν τους αλλόθρησκους αλλά σε καμιά περίπτωση εκείνους, που θα τον ακολουθήσουν. Γιατί αυτός ο ίδιος δεν ήρθε να κυριαρχήσει αλλά να υπηρετήσει τους συνανθρώπους του και να θυσιαστεί για χάρη τους.

Κι αν θέλετε να διαπιστώσετε την κραυγαλέα επί του προκειμένου, αντίθεση με το πνεύμα του Ευαγγελίου δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο πολιτεύονται οι, λεγόμενοι, δεσποτάδες. Που, ενώ και μόνο η προσφώνηση «δεσπότης» θ’ αποτελούσε ύβρη σ βάρος ενός  εκπροσώπου του Χριστού, αυτοί ναρκισσεύονται να τους την απονέμουν. Και παράλληλα έχουν καθιερώσει ανάλογο τρόπο ζωής και συμπεριφοράς απέναντι στο χριστεπώνυμο πλήρωμα. Ή μήπως το λαό δεν τον έχουν θάψει στο περιθώριο της έσχατης περιφρόνησης, αφού αναπαράγουν εαυτούς και αλλήλους, χωρίς να λαβαίνουν ούτε στο ελάχιστο υπόψη  την ύπαρξή του; Ενώ  αντιμετωπίζουν τους κληρικούς και τους μοναχούς με τρόπο που θυμίζει τον «Υπεράνθρωπο» του Νίτσε και σε καμιά περίπτωση το Ευαγγέλιο του Χριστού! Αφού είναι «νομοθέτες του εαυτού τους και εκτελεστές του νόμου τους». Φτάνοντας στο σε τέτοιο βαθμό αφροσύνης κάποιοι, ώστε να υποστηρίζουν ότι «νόμος είναι η υπογραφή τους». Αναδεικνύοντας έτσι, όπως όλοι οι τύραννοι, ως ύψιστα προσόντα για την ανάδειξή των υποτελών τους κληρικών το χαφιεδισμό και την κολακεία. Και καταδιώκοντας αμείλικτα την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της σκέψης.

Γράφοντάς αυτά, δεν επιδιώκω να γίνω συνήγορος του κ. Σώρρα. Απλά θέλω να τονίσω ότι πριν κρίνουμε κάποιον απαραίτητη προϋπόθεση είναι η σύγκριση με τις ανάλογες περιπτώσεις. Γιατί,  αν κυνηγάμε τον κ. Σώρρα και δεν βλέπουμε το σωρό των μεγαλοπαταεώνων, που μας έφεραν στο σημερινό κατάντημα  ερχόμαστε σε κραυγαλέα αντίθεση με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Κι ακόμη πιο πέρα εμπίπτουμε στην αρμοδιότητα των λόγων του  Χριστού για τους «διυλίζοντες τα κουνούπια και καταπίνοντες τις καμήλες» φαρισαίους (Ματθαίου, ΚΓ, 24)…