μωρία και μοχθηρία

«Σκοπός και πρόθεσή μου δεν είναι να είμαι τιμωρός αλλά πατέρας»! διατείνεται ο Σ/τος Μητροπολίτης Αιτ/νίας σε συνέντευξή του σε τοπική εφημερίδα.
Και μπορεί να αναρωτηθεί ο καθένας: Από πού κάποιοι δεσποτάδες αντλούν το δικαίωμα να είναι τιμωροί; Όταν ο ίδιος ο Χριστός διακηρύσσει ότι «δεν ήρθα, για να κρίνω, αλλά για να τον σώσω τον κόσμο»! Και από πού προμηθεύτηκαν την εξουσιαστική καταδυνάστευση; Όταν ο Χριστός φωνάζει ότι «δεν ήρθα, για να εξουσιάσω, αλλά για να υπηρετήσω»!
Ενδεχομένως κάποιοι δεσποτόφρονες να πουν: Μα δεν πρέπει να υπάρχει μέσα στην Εκκλησία πειθαρχία; Ασφαλώς και πρέπει! Αλλά πειθαρχία στις πνευματικές και ηθικές αρχές του Ευαγγελίου. Και, σε καμιά περίπτωση, στη μωρλια και μοχθηρία της ρουφιανοκρατίας! Γιατί το προηγούμενο, για παράδειγμα, αγόμενο και φερόμενο, όπως φαίνεται, από τη ρουφιανοκρατία δεσποτικό καθεστώς της Μητρόπολης Αιτ/νίας, εδίωξε πάνω από εβδομήντα ιερείς…
Και ανάλογες,δυστυχώς, περιπτώσεις διωγμού έχουμε και τώρα: Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί, όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει, η περίπτωση του π. Χρισόφορου Μουτάφη. Ο οποίος ανέλαβε και περάτωσε σε μια 5ετία την ανοικοδόμηση του θαυμάσιου διώροφου ναού της Αγίας Βαρβάρας Αγρινίου. Γεγονός, που τρόχισε τα νύχια και τα δόντια του φθόνου και της απληστίας κάποιων διαπρεπών εκπροσώπων της ρουφιανοκρατίας. Οι οποίοι, μόλις αποπερατώθηκε ο ναός, όρμησαν να κατασαράξουν τον δραστήριο και φιλότιμο ιερέα, για να προωθήσουν κάποιους ημέτερους. Αλλά λογάριαζαν χωρίς το λαό της ενορίας του. Ο οποίος, βλέποντας από κοντά τον έντιμο αγώνα και τις φιλότιμες προσπάθειες του ιερέα, στάθηκε δίπλα του, ανυποχώρητος υπερασπιστής του.
Δόθηκε ρεσιτάλ αυθαιρεσίας σε βάρος του: Εξανάγκαζαν τους εφημερίους να υπογράφουν εναντίον του συκοφαντικά λιβελογραφήματα, τα οποία διαβάζονταν σ’ όλους τους ναούς, της Μητρόπολης Ατ/νίας. Τον έσυραν σε επισκοπικά και συνοδικά δικαστήρια, χωρίς όμως να τολμήσουν να τον καταδικάσουν. Γιατί η αθωότητά του και η αξιότητά του ήταν προφανής, όπως και η μωρία και η μοχθηρία των κατηγόρων του. Τους οποίους αλλεπάλληλες φορές καταδίκασε στα ποινικά δικαστήρια για τις συκοφαντίες τους και τις αυθαιρεσίες τους.
Όλος όμως αυτός ο αναβρασμός είχε σαν συνέπεια, όχι μόνο την πνευματική αλλά και την οικονομική καταβαράθρωση της ενορίας. Με αποτέλεσμα ο ναός να μην μπορεί να επαρκέσει ούτε ακόμη και στις τρέχουσες ανάγκες του. Και, αντί οι αδίστακτοι διώκτες του να ντρέπονται για τη διάλυση της ενορίας, χάλκευσαν εναντίον του τη συκοφαντία ότι για την οικονομική κατάρρευση της ενορίας έφταιγε, δήθεν, το ότι ο παπάς ήταν «κλέφτης». «Κλέφτης» ο παπάς, που με την φιλοτιμία του και την εντιμότητά του ολοκλήρωσε με τη βοήθεια των ενοριτών σε μια 5ετία ένα τεράστιο και θαυμάσιο έργο!…
Αλλά το πλέον ακατανόητο, στην προκειμένη περίπτωση, είναι ότι η συκοφαντία αυτή υιοθετήθηκε και από τον ίδιο το Μητροπολίτη. Γεγονός, που επιβεβαιώνεται από τα μέτρα τα οποία έλαβε εναντίον του ιερέα. Δεδομένου ότι αντικατέστησε, ερήμην του, όλως καταχρηστικά και παράνομα, το εκκλησιαστικό συμβούλιο. Του οποίου κάποια μέλη έθεσαν, όπως φαίνεται, ως σκοπό την ψυχική και την ηθική του καταρράκωση. Αφού, όπως λέγεται, τον χλεύαζαν, τον ύβριζαν, τον ενέπαιζαν, τον έφτυναν! Για να προχωρήσει στη συνέχεια ο Μητροπολίτης και στην ατιμωτική του καθαίρεση από την προεδρία του εκκλησιαστικού συμβουλίου. Γεγονός, που ανάγκασε τον π. Χριστόφορο να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Απ’ όπου δικαιώθηκε για μια ακόμη φορά.
Αλλά τι σημασία έχει, αν δικαιώθηκε απ’ το ΣτΕ; Κι αν το δίκιο του είναι βουνό, που το φωνάζουν ακόμη και οι πέτρες! Ο άδικος εναντίον του διωγμός συνεχίζεται αχαλίνωτος…
Ενδεικτικά δε της μιικροψυχίας και της μικρόνοιας είναι και τα παρακάτω εναντίον του, όπως φαίνεται, μέτρα:
Ο ισόγειος ναός (του Αγίου Ανδρέα) ως ζεστότερος το χειμώνα και δροσερότερος το καλοκαίρι είναι προσφορότερος για τις καθημερνές ακολουθίες. Και όμως κλειδώθηκε. Ομοίως και το κάτω απ’ τη σκάλα κουζινάκι. Για το οποίο έχει κλειδί η νεωκόρος, αλλά όχι και ο πρωτεργάτης για την ανέγερση του ναού ιερέας, προκειμένου να μπορεί να πιει ένα ποτήρι νερό. Το διπλανό απ’ την κουζίνα ταπεινό γραφειάκι, όπου ο παπα-Χριστόφορος επικοινωνούσε με τους ενορίτες, κλειδώθηκε. Περιέργως δε και παραδόξως το γραφείο μεταφέρθηκε στη νοτιοδυτική γωνία του ανώγειου ναού (της Αγίας Βαρβάρας) με τη δημιουργία ενός αντιαισθητικού κατασκευάσματος…
Και μπαίνει το ερώτημα: Με τίνος την έμπνευση και την έγκριση διαπράχτηκε το αντιαισθητικό αυτό τερατούργημα; Το ενέκρινε κάποιος αρχιτέκτονας; Αλλά και η κατά συρροή ατιμωτική συμπεριφορά σε βάρος του παπα-Χριστόφορου μπορεί να έχει και την παραμικρή έστω σχέση με πατρικά, όπως διατείνεται ο Σ/τος Αιτ/νίας, σπλάχνα;
Ας επιτραπεί όμως σε μας, που στερούμαστε πατρικών σπλάχνων, να προτείνουμε μια άκρως, όπως πιστεύουμε αποτελεσματική λύση: Να στείλουν τον παπα-Χριστόφορο στο σχεδιαζόμενο τελευταία, χωρίς γυρισμό ταξίδι στον πλανήτη Άρη. Ή να τον κρεμάσουν στην είσοδο του ναού της Αγίας Βαρβάρας. Προς γνώση και συμμόρφωση όσων με σκανδαλώδη φιλοτιμία και ανιδιοτέλεια αγωνίζονται να πραγματοποιήσουν θεάρεστα έργα.
Ίσως, επιτέλους, έτσι, εκτονωθεί η ανίατη μωρία και η ακατάσχετη μοχθηρία του καθεστώτος της ρουφιανοκρατίας!…

παπα-Ηλίας

https://papailiasyfantis.wordpress.com
e mail: yfantis.ilias@gmail.com

Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by papailias on Ιουλίου 15, 2014 at 11:47 πμ

    Ευλάμπιος:

    Χτες, π. Ηλία, (13/7) ακούσαμε(;) τον Χριστό να λέει, (Ματθαίου ε΄14- 19): «Εσείς είστε το φως του κόσμου…» (αναφερόμενος σαφώς, εκεί και τότε και όχι εδώ και τώρα, ευτυχώς!)
    Η ανάγνωση τελειώνει με «19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.» (και αυτοί που «έχουν καταργήσει (λύσει) έστω και μια από τις πιο μικρές εντολές αυτού του νόμου» και αυτοί που τις «έχουν τηρήσει και έχουν διδάξει τους άλλους» θα είναι στη βασιλεία των ουρανών(!), σύμφωνα με τα λεγόμενα…»
    Το περίεργο όμως είναι ότι έχει παραλειφθεί η αμέσως επόμενη παράγραφος (20) η οποία ανήκει οργανικά σε αυτό το συγκεκριμένο κήρυγμα του Κυρίου λέγοντος: «20 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.» που συνάδει με αυτά που λέει μετά: (στ΄) «33 ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν… 34 Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον· ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.» η οποία θέτει ερωτήματα (σε μένα τον νυχτωμένο, τον άπτερο
    και τον ανοίξερο) όσο αφορά τη σχέση που έχει με την προηγούμενη παράγραφο.
    Το ίδιο συμβαίνει και με την θεραπεία του εκ γενετής τυφλού (Ιωάννου θ΄). Παραλείπονται κι εδώ (τυχαίο;) τα συγκλονιστικά περί κρίσεως λόγια του Ιησού προς τον τυφλό και ο αμέσως μετά σύντομος διάλογος που ακολουθεί με τους παρευρισκόμενους στα πέριξ Φαρισαίους!!! «……39 καὶ εἶπεν ὁ ᾿Ιησοῦς (στον πρώην τυφλό) εἰς κρῖμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον ἦλθον, ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσι καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται. 40 καὶ ἤκουσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων ταῦτα οἱ ὄντες μετ’ αὐτοῦ, καὶ εἶπον αὐτῷ· μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν; 41 εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· εἰ τυφλοὶ ἦτε, οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν· νῦν δὲ λέγετε ὅτι βλέπομεν· ἡ οὖν ἁμαρτία ὑμῶν μένει.»

    Σαν επίλογο:

    «(7 ὑποκριταί! καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν ῾Ησαΐας λέγων· 8 ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· 9 μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων….. 12 τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἶπον αὐτῷ· οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἐσκανδαλίσθησαν ἀκούσαντες τὸν λόγον; 13 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε· πᾶσα φυτεία ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος ἐκριζωθήσεται. 14 ἄφετε αὐτούς· ὁδηγοί εἰσι τυφλοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.» (Ματθαίου ιε΄)…..

    ΤΟΤΕ ὁ ᾿Ιησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ 2 λέγων· ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι. 3 πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γάρ, καὶ οὐ ποιοῦσι. 4 δεσμεύουσι γὰρ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά. 5 πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις. πλατύνουσι γὰρ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων αὐτῶν, 6 φιλοῦσι δὲ τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς 7 καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ραββὶ ραββί. 8 ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ραββί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, ὁ Χριστός· πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε. 9 καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς· εἷς γάρ ἐστιν ὁ πατήρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 10 μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός. 11 ὁ δὲ μείζων ὑμῶν ἔσται ὑμῶν διάκονος. 12 ὅστις δὲ ὑψώσει ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, καὶ ὅστις ταπεινώσει ἑαυτὸν ὑψωθήσεται…
    14 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν….. 16 Οὐαὶ ὑμῖν… μωροὶ καὶ τυφλοί!… 27 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας. 28 οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας… (Ματθαίου κγ΄)

    18 ῾Ο λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι…. 22 ἐπειδὴ καὶ ᾿Ιουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι καὶ ῞Ελληνες σοφίαν ζητοῦσιν, 23 ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, ᾿Ιουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ῞Ελλησι δὲ μωρίαν, 24 αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, ᾿Ιουδαίοις τε καὶ ῞Ελλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν…» Παύλου προς Κορ. Α΄ α΄

    «Ω Πάσχα το μέγα και ιερώτατον, Χριστέ, / ω Σοφία και Λόγε του Θεού και Δύναμις·
    δίδου ημίν εκτυπώτερον σου μετασχείν /εν τη ανεσπέρω ημέρα της Βασιλεία σου.»
    «Χαίρε, αστέρος αδύτου μήτηρ· / χαίρε, αυγή μυστικής ημέρας.
    Χαίρε, της απάτης την κάμινον σβέσασα· / χαίρε, της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα…»

    Λάμπης
    νυχτωμένος
    με λάμπα ενός Κυρίου
    λωτοφάγος και ληθήμαχος…

    Υγ. 1. Όσο δε για την εφαρμογή της εντολής»: «34 Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον· ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.»· εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί, αφήνοντας τους ετερόδοξους κατά μέρος, έχοντας «αποτάξει τον σατανά» (και μαμωνά), είμαστε παγκόσμιοι πρωταθλητές αμεριμνησίας και …αμνησίας. 2. Η ρουφιανοκρατία γεννά τη νηπιοκρατία ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Και 3. « ὅτε ἤμην νήπιος,
    ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· …» ΩΣ ΠΟΤΕ;…….

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: