σταυροπροσκύνηση και σταυροπροδοσία…

Εικόνα

Η φιλοσοφία του Σταυρού, μας λέει ο Παύλος, είναι για τους λογοκρατούμενους Έλληνες «μωρία» και για τους σωβινιστές Εβραίους «σκάνδαλο».

Σκάνδαλο, βέβαια ήταν και για τους μαθητές του Χριστού. Οι οποίοι πίστευαν ότι ο Μεσσίας θα γινόταν βασιλιάς ανώτερος του Δαβίδ και θα τους οδηγούσε στην παγκόσμια κυριαρχία.

Για να τους απαλλάξει, λοιπόν, ο Χριστός από αυτή την ουτοπία  και αυταπάτη έσπευσε να τους αποκαλύψει τον αληθινό του προορισμό: Τώρα, που πάμε στα Ιεροσόλυμα τους είπε, θα με συλλάβουν, θα με βασανίσουν, θα με καταδικάσουν και θα με σταυρώσουν…

Κι ο Πέτρος, που συνήθως είχε τον πρώτο λόγο, πήρε παράμερα το Χριστό και τον επιτίμησε: Μην ξαναπείς τέτοια πράγματα, του είπε. Και ο χριστός του απάντησε  με μια πολύ σκληρότερη επιτίμηση, λέγοντάς του το παροιμιώδες πια «ύπαγε οπίσω μου σατανά»! Γιατί δεν σκέφτεσαι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αλλά σύμφωνα με το θέλημα των ανθρώπων. Και, στρεφόμενος προς τους υπόλοιπους, τους είπε αυτά, που ακούσαμε στην ευαγγελική περικοπή της Σταυροπροσκύνησης (Μάρκου: Β: 1-12):

 Εγώ δεν εξαναγκάζω κανέναν, τους είπε, αλλά όποιος θέλει να με ακολουθήσει πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του και να πάρει το σταυρό του. Και βέβαια ο Χριστός δεν εννοούσε σε καμιά περίπτωση να γίνουν σαν τους μεσαιωνικούς σταυροφόρους, οι οποίοι διέλυσαν τη βυζαντινή αυτοκρατορία και αντιμετώπισαν τους μουσουλμάνους με περισσή βαρβαρότητα. Όπως κάνουν και στις μέρες μας οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ. Οι οποίοι και αυτοί στρέφονται εναντίον των αράβων, αλλά και των ορθοδόξων (Σερβία Ελλάδα, Ρωσία, κλπ).

Σταυρός στην προκειμένη περίπτωση είναι, κατά κύριο λόγο, η συναίσθηση και η συνείδηση του καθήκοντος. Του καθήκοντος απέναντι στον συνάνθρωπο. Ακόμη και αν κινδυνεύουμε να υποστούμε ακόμη και τον πλέον ατιμωτικό και βασανιστικό θάνατο, που ήταν για την εποχή εκείνη ο σταυρικός θάνατος.

Τα περί σταυρού λόγια του Χριστού φαίνεται ότι φόβισαν τους μαθητές και τους έριξαν σε σκέψη και συλλογή. Γι’ αυτό και ο Χριστός θέλησε να τους δώσει να καταλάβουν ότι ο θάνατος, ακόμη και ο σταυρικός είναι προτιμότερος απ’ τους οποιουσδήποτε ανήθικους συμβιβασμούς: Βέβαια η ζωή, τους είπε, είναι το πολυτιμότερο αγαθό, που μας πρόσφερε ο Θεός. Αλλά ο καθένας μας έχει μέσα του κάτι ασύγκριτα πολυτιμότερο, όχι μόνο απ’ τη ζωή μας, αλλά και από ολόκληρο το σύμπαν. Και αυτό είναι η ψυχή μας. Αυτός, που θα κερδίσει την ψυχή του, έχει ταυτόχρονα κερδίσει και τη ζωή του. Όχι μόνο την προσωρινή, αλλά και την παντοτινή. Ενώ αυτός, που θα χάσει την ψυχή του, θα χάσει για πάντα και τη ζωή του. Γιατί μια ζωή, με νεκρή την ψυχή μας, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα αγωνίστηκαν οι μάρτυρες και οι ήρωες. Και, όταν ακόμη οι βασανιστές τους, τους χάριζαν, όχι μόνο τη ζωή, αλλά πολλά και μεγάλα προνόμια. Αν πρόδιδαν την πίστη τους και τις ιδέες τους, για να συμβιβαστούν με τη θέληση των εκάστοτε εξουσιαστών.

Αλλά δεν είναι μόνο ο φόβος, τους είπε ο Χριστός, είναι και η ντροπή. Γιατί οι εκάστοτε δήμιοι, πέρα απ’ τα οποιαδήποτε βασανιστήρια, επιστρατεύουν και τον εξευτελισμό. Προκειμένου να σπάσουν το ηθικό του βασανιζόμενου και να το εξαναγκάσουν να υποταχθεί στη θέλησή τους. Και μπορεί κάποιοι, που δεν υποκύπτουν ακόμη και μπροστά στο θάνατο, να λυγίσουν μπροστά στον επαπειλούμενο εξευτελισμό. Και εξάλλου, στη δική μου περίπτωση, υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα σ’ αυτόν που ακολουθεί έναν μελλοντικό βασιλιά, από αυτόν, που ακολουθεί έναν μελλοντικό σταυρωμένο.

Ε, λοιπόν, εγώ έχω να  πω σ’ εκείνους, που φοβούνται και  ντρέπονται,  ν’ ακολουθήσουν το δικό μου το δρόμο και αρνούνται ν’ αγωνιστούν για την πίστη τους και τις αρχές τους ότι ντρέπομαι για λογαριασμό τους.

Πάρτε τώρα, αν θέλετε, και βάλτε μπροστά στον καθρέφτη, που ο Χριστός  έστησε με τα λόγια του αυτά εμάς τους τωρινούς χριστιανούς, κληρικούς και λαϊκούς, που την Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης  πήγαμε στις εκκλησιές, για να προσκυνήσουμε το σταυρό. Και υπολογίστε το χάος της ασυνέπειας, που μας χωρίζει. Και το πόση διάθεση έχουμε ν’ αγωνιστούμε για τους συνανθρώπους μας και την πίστη μας.

Βέβαια κάποιοι μπορεί να ισχυριστούν ότι εμείς σηκώνουμε το σταυρό της νηστείας. Ότι παρακολουθούμε ιερές ακολουθίες και προσευχόμαστε αδιαλείπτως. Δεν νομίζω όμως ότι υστερούσαν σ’ αυτά ο Χριστός και η Παναγία και ο Πρόδρομος και  οι Πατέρες της Εκκλησίας. Και όμως παράλληλα, όταν χρειάστηκε, βγήκαν και πάλεψαν μέσα στο στίβο της κοινωνίας. Για ν’ αντιμετωπίσουν τους διωγμούς, ακόμη και το θάνατο.

Ενώ εμείς έχουμε συμπαραταχθεί με τους σύγχρονους σταυρωτές, οι οποίοι έχουν διαπράξει και συνεχίζουν να διαπράττουν χιλιάδες ανθρωποθυσίες. Και έχουν φτάσει σε τέτοιο βαθμό διαστροφής και αδιαντροπιάς, ώστε να διατείνονται ότι καίνε και δολοφονούν εμάς και τους συνανθρώπους μας, γιατί θέλουν, λένε, να δικαιώσουν τις θυσίες μας.

Ολόιδια με τους μεσαιωνικούς ιεροεξεταστές, που έκαιγαν τους αιρετικούς και του Εβραίους, για να σώσουν τις ψυχές τους.

 

παπα-Ηλίας

 

https://papailiasyfantis.wordpress.com

e- mail: yfantis.ilias@gmail.com

 

 

 

Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by papailias on Μαρτίου 24, 2014 at 2:21 μμ

    ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΜΥΡΝΑΚΗΣ:

    Παπά Ηλία μου καλό σου μεσημέρι είναι ακριβώς όπως τα λες άλλωστε πως μπορούσε να είναι διαφορετικά εφόσον σε όλη σου την ζωή δεν κάνεις τίποτε άλλο από το να βιώνεις τη ζωή της εκκλησίας και του εκκλησιάσματος της και γνωρίζεις τα τεκταινόμενα μέσα σε αυτήν δυστυχώς το ευαγγέλιο οι περισσότεροι το έχουν σαν κάτι που τους αγιάζει μονό αν το προσκυνήσουν την στιγμή που το κρατεί ο ιερέας μπροστά στην ωραία πύλη ενώ η πραγματική σημασία του ευαγγελίου είναι να βάλουμε στη ζωή μας το ευαγγέλιο ως πυξίδα στο διάβα της ζωής μας και μονό τότε θα έχουμε εκπληρώσει και τον λόγο του ευαγγελίου και το λόγο για τον οποίο ανέβηκε ο χριστός στο σταυρό και ας μην το έχουμε προσκυνήσει ποτέ στη ζωή μας

    Και αυτό ακριβώς τεκμηριώνετε από τον ίδιο τον Ιησού χριστό όταν λέει ελάτε εκ δεξιών μου εσείς οι ευλογημένοι του πατρός μου και απήντησαν εμείς κύριε δεν σε γνωρίζουμε και τα υπόλοιπα τα γνωστά για να μην σας κουράζω

    Ας βιώσουμε λοιπόν το λόγο του ευαγγελίου και ας μην το έχουμε προσκυνήσει ποτέ όπως κάνουν οι δωσίλογοι και οι προδότες οι σημερινοί και οι μελλοντικοί γιατί αυτοί δεν θα σταματήσουν ποτέ να υπάρχουν

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: