ΑΕΡΑ!!!

ΑΕΡΑ!!!

Βαβαί! Στις εθνικές γιορτές
Να αποδίδουνε «τιμές»
Στους ήρωες προδότες!
Στα άγια τ’ άστρα τ’ ουρανού,
Του ξάστερου και γαλανού,
Τ’ «άστρα», που με τα πόδια τους
Κάνουν στο βούρκο οι κότες…

Και τα βλαστάρια του λαού
Παιδιά και στρατιώτες
Να απονέμουνε τιμές
Σε κλέφτες και προδότες!…

Προδότες και ιδιοτελείς
Μπερμπάντες και μπαντίδους,
Απατεώνες κι άρπαγες
Του χείριστου του είδους!…

Που με τη μπότα των Ναζί
Το δίκιο μας πατούνε
Κι απ’ τη φασιστομπόχα τους
Σαν τα σκυλιά βρωμούνε…

Για να μη βλέπουν το λαό
Και να μην τον ακούνε,
Οι γερμανοτσολιάδες τους
Μακριά τονε κρατούνε
Και με τα γκλομπς τους άγρια
Και βάρβαρα χτυπούνε!…

Για δίκιο και για λευτεριά
Πολέμαγε η κλεφτουριά!…
Κι αυτοί, για τα αργύρια
Του Ιούδα του προδότη,
Ρίχνουν πατρίδα και λαό
Στης φτώχειας τα μαρτύρια
Και στης σκλαβιάς τα σκότη…

Για λάτε οι Καραϊσκάκηδες
Κι οι Κολοκοτρωναίοι
Μιαούληδες, Κανάρηδες,
Διάκοι και Μποτσαραίοι,
Της λευτεριάς να υψώσετε
Και πάλι την παντιέρα
Και στους ληστοδοσίλογους
Να κράξετε: ΑΕΡΑ!!!!

παπα-Ηλίας

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Posted by papailias on Μαρτίου 27, 2013 at 7:22 μμ

    ΤΖΙΝΙΣ:

    ΠΑΠΑ ΗΛΙΑ: ΠΡΟΧΩΡΑ, «ΚΑΙ ΔΩΣΕ Σ’ ΟΛΟΥΣ ΦΟΛΑ» !!!

    Απάντηση

  2. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Μαρτίου 28, 2013 at 1:28 μμ

    Δεν έχουμε άλλη επιλογή πατέρα Ηλία, από το να αναφωνήσουμε «αέρα» όλοι μαζί.

    Πρώτα θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει γύρω μας και να αποβάλλουμε τα ψήγματα προτεσταντικής «καθαρότητας» που βρωμίζουν τη ψυχή μας και κατασκευάζουν ενοχές απέναντι σε καθημερινούς συνανθρώπους μας.

    Τι έχει γίνει εδώ λοιπόν;

    Ας σκεφτούμε μια εικόνα, αντιπροσωπευτική της μονεταριστικής ηθικής της μαμωνοκρατούμενης παγκόσμιας τάξης και ειδικά της ευρώπης, στο όνομα …της δημοσιονομικής πειθαρχίας:

    «Μια ομάδα από σκυλιά αγνά πλάσματα της φύσης, αποστεωμένα, αλυσοδεμένα και τρυματισμένα σχηματίζει έναν κύκλο.
    Ο νοσηρός «αφέντης», πειραματίζεται πετώντας ένα ξεροκόμματο πιο κοντά σε κάποια από αυτά. Στη συνέχεια τα λύνει και τα αφήνει να σκοτωθούν μεταξύ τους, αποπροσανατολισμένα λόγω της πείνας τους, από το πραγματικό τους πρόβλημα.
    Και το πρόβλημα, δεν είναι ο διπλανός «κακός» σκύλος -τάχα ευνοημένος-, αλλά ο άρρωστος που μοιράζει άδικα το ψωμί και που ο ίδιος καλοτρώει και πειραματίζεται για να περάσει η ώρα του.»

    Αναρωτιέμαι λοιπόν, πως θα ένιωθε ένας φιλόζωος να βλέπει τα σκυλιά να ξεσκίζουν τις σάρκες τους, ματωμένα αντί να επιτίθενται στον δυνάστη τους, συμφιλιωμένα.

    Κατ’ επέκταση, σε υψηλότερο επίπεδο, πως θα αισθάνεται άραγε ο πραγματικά φιλάνθρωπος και πολύ περισσότερο Δημιουργός μας, που ενσαρκώθηκε για να έρθει κοντά μας, να βιώσει ταπεινά το δημιούργημά Του, να μας βλέπει να σφαζόμαστε μεταξύ μας, και να αγνοούμε τους νοσηρούς πειραματιστές, τους εγκληματίες του λευκού κολάρου…

    Υ.Γ Εδώ ταιριάζει και το άσμα του Χατζηδάκη, που είχε παραπέμψει εδώ στο blog κάποτε ο Χρήστος, για τον χορό των σκύλων.

    Απάντηση

  3. Posted by papailias on Μαρτίου 28, 2013 at 8:06 μμ

    Γιώργο

    Θερμά σ’ ευχαριστώ για το ωραίο σου σχόλιο. Ωραία η παραβολή με τα σκυλιά…

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: