ο πολιτικός Χριστός…

ο πολιτικός Χριστός

Μετά την Πρωτοχρονιά ο μακαριστός Μητροπολίτης της Αίγινας, αείμνηστος Ιερόθεος, συνήθιζε να μας καλεί στο μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου, για να κόψουμε τη βασιλόπιτα.

Κάποια χρονιά είχε μαζί του και άλλους δυο Μητροπολίτες.

Μας έβαλε και διαβάσαμε την ευαγγελική περικοπή της 1ης Σεπτεμβρίου, που είναι η Πρωτοχρονιά του εκκλησιαστικού έτους.

Στην περικοπή αυτή ο Χριστός διαβάζει, στη συναγωγή της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ναζαρέτ, τα σχετικά με τον Μεσσία λόγια του Ησαΐα.

Συμφωνά με τα οποία, έργο του Μεσσία είναι να καταπιαστεί, όχι μόνο με τα πνευματικά, αλλά και με τα υλικά προβλήματα των ανθρώπων: Τη φτώχεια, τη σκλαβιά την αρρώστια…

Για να γίνει περισσότερο κατανοητό το περιεχόμενο της περικοπής, διαβάσαμε και τη σχετική ερμηνεία του αείμνηστου Παναγιώτη Τρεμπέλα.

Η οποία όμως έδινε, σε όλο, σχεδόν, το περιεχόμενο της περικοπής πνευματικό νόημα. Γνώμη, με την οποία συμφωνούσαν και οι τρεις μητροπολίτες…

Ένα όμως παπαδάκι τόλμησε να διαφωνήσει:

Δεν μπορούμε, είπε, να δίνουμε σε όλα πνευματικό νόημα!
Δεν θεράπευσε ο Χριστός αρρώστους; Τυφλούς, χωλούς, παράλυτους; Ή μήπως δεν χόρτασε τους πεινασμένους στην έρημο!

Δεν καταδίκασε όλους αυτούς, που ανατρέπουν τη δικαιοσύνη και πρόνοια του Θεού, στις οποίες ο ίδιος έδινε πρωταρχική σημασία;

Δεν είχαν οι πρώτοι χριστιανοί εφαρμόσει καθεστώς κοινοκτημοσύνης; Όπου ο καθένας πρόσφερε, ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε, ανάλογα με τις ανάγκες του; Με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας φτωχός ανάμεσά τους!…
Και στην περίπτωση, που το καθεστώς αυτό διαταράχτηκε απ’ την ιδιοτέλεια των εχόντων και κατεχόντων, οι απόστολοι υπέδειξαν την εκλογή των επτά διακόνων. Και μάλιστα με τα πλέον δημοκρατικά και καθαρά κριτήρια:
Ποια κριτήρια;

1.Να έχουν αυτοί, που θα εκλέγονταν, καλή φήμη.

Έτσι ώστε να μη συμβαίνουν τα όσα συμβαίνουν στις μέρες μας. Όπου το «χριστεπώνυμο» πλήρωμα χειροκροτεί, ζητωκραυγάζει και εκλέγει τους επαγγελματίες ψεύτες, κλέφτες και απατεώνες…

2.Να έχουν οι εκλεγόμενοι γνώση του αντικειμένου, με το οποίο θα ασχοληθούν.

Και να μην ισχύει, όπως τώρα, το καθεστώς της ημετεροκρατίας. Όπου άσχετοι άνθρωποι αναλαμβάνουν αρμοδιότητες άσχετες με το γνωσιολογικό τους οπλοστάσιο. Σε σημείο, ώστε κάποτε, ακόμη και θεολόγοι, να γίνονται υπουργοί Βιομηχανίας. Και άλλα πολλά τέτοια οξύμωρα και παράδοξα…Και:

3.Να είναι φωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα.

Που σημαίνει να ρυθμίζουν το βίο και την πολιτεία της κοινωνίας σύμφωνα με τη δικαιοσύνη. Και όχι να πολεμούν με όλους τους υποχθόνιους τρόπους κάθε μορφή κοινωνικής πρόνοιας. Όπως οι τωρινοί εκπρόσωποι του μισάνθρωπου σιωνισμού και του απάνθρωπου ναζισμού…

Βέβαια στην ομήγυρη εκείνη της πρωτοχρονιάτικης πίτας δεν ειπώθηκαν όλα αυτά. Γιατί ούτε ο χώρος ούτε ο χρόνος το επέτρεπαν.

Αλλά όλα αυτά και πάμπολλα άλλα, που θα μπορούσαν να ειπωθούν, δείχνουν ότι ο Χριστός δεν ήταν μονοφυσίτης.

Δεν ασχολήθηκε, δηλαδή, μόνο με τα, λεγόμενα, «πνευματικά» και «μεταφυσικά» θέματα. Λες και η δικαιοσύνη και η πρόνοια δεν είναι πνευματικό και μεταφυσικό θέμα…
Αφού στη Δευτέρα Παρουσία του ο Χριστός θα δώσει απόλυτη, σχεδόν, προτεραιότητα στα γήινα και υλικά προβλήματα των ανθρώπων.

Και θα πει στους κρινόμενους τα περίφημα εκείνα:

Πείνασα και δίψασα και ήμουν φυλακισμένος και ξένος και άρρωστος και δεν με φροντίσατε…
Που σημαίνει ότι ο Χριστός ασχολήθηκε αναμφίβολα και με τα γήινα και υλικά προβλήματα των ανθρώπων. Που, σε τελική ανάλυση, είναι και αυτά, πέρα για πέρα πνευματικά. Αφού την επίλυση αυτών καθόρισε, ως βασικό κριτήριο, για τον αιώνιο προορισμό του ανθρώπου.

Και προς αυτή την κατεύθυνση χρησιμοποίησε «τον τομότερον υπέρ δίστομον μάχαιραν» και καταλυτικό λόγο του.

Χωρίς, σε καμιά περίπτωση, να πει στους Αποστόλους να εγκαταλείψουν το φραγγέλιο της αλήθειας και της δικαιοσύνης, για ν’ ασχολούνται μόνο με τις κηδείες και τα μνημόσυνα…

Κλείνοντας τα μάτια μπροστά στο όργιο της αρπαγής και της ληστείας του επιούσιου άρτου του λαού εκ μέρους της πολιτικάντικης και τοκογλυφικής μαφίας και αλητείας.

Για να εκλιπαρούν, εκ των υστέρων, απ’ τους ανελέητους και άσπλαχνους προδότες και δολοφόνους έλεος και ευσπλαχνία!

Και να προσπαθούν να μπαλώσουν τα αμπάλωτα με τα ψίχουλα της οποιασδήποτε ελεημοσύνης…

Παπα-Ηλίας

http://papailiasyfantis.Wordpress.com
e-mail: Yfantis.ilias@gmail.com

Advertisements

15 Σχόλια

  1. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιανουαρίου 21, 2013 at 11:31 μμ

    ΤΟ ΝΑ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΥΛΙΚΗ. ΤΟ ΝΑ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΟΥ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ: Δεν θυμάμαι, πατέρα Ηλία, ποιος Ρώσος θεολόγος το είπε αυτό και ούτε θυμάμαι τις ακριβείς λέξεις του. Όμως το νόημα είναι ακριβώς αυτό που έγραψα σαν τίτλο του σχολίου μου. Έτσι το παπαδάκι είχε άδικο. Για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς όλα είναι πνευματικά!!!

    Απάντηση

  2. Χρήστο, καλημέρα

    Τ ο κείμενο, μεταξύ άλλων, λέει:

    «Ο Χριστός δεν ήταν μονοφυσίτης.

    Δεν ασχολήθηκε, δηλαδή, μόνο με τα, λεγόμενα, «πνευματικά» και «μεταφυσικά» θέματα. Λες και η δικαιοσύνη και η πρόνοια δεν είναι πνευματικό και μεταφυσικό θέμα…
    Αφού στη Δευτέρα Παρουσία του ο Χριστός θα δώσει απόλυτη, σχεδόν, προτεραιότητα στα γήινα και υλικά προβλήματα των ανθρώπων.

    Και θα πει στους κρινόμενους τα περίφημα εκείνα:

    Πείνασα και δίψασα και ήμουν φυλακισμένος και ξένος και άρρωστος και δεν με φροντίσατε…

    Ο Χριστός ασχολήθηκε αναμφίβολα και με τα γήινα και υλικά προβλήματα των ανθρώπων. Που, σε τελική ανάλυση, είναι και αυτά, πέρα για πέρα πνευματικά. Αφού την επίλυση αυτών καθόρισε, ως βασικό κριτήριο, για τον αιώνιο προορισμό του ανθρώπου»…

    Και φυσικά πάντα έχουμε το δικαίωμα στη διαφορετική γνώμη. Άλλωστε, αν λέμε τα ίδια και αλληλολιβανιζόμαστε, δεν μπορεί να υπάρξει ο διάλογος, που είναι το κόσκινο της αλήθειας…

    Απάντηση

    • »Ασχολήθηκε» με τους Ανθρώπους, άρα και με τα υλικά …. προβλήματα, με μοναδικό στόχο να »διδάξει», να »εφαρμόσει» την Αγάπη, την Ταπεινοφροσύνη και την Ασκηση για υπέρβαση του Εγώ στην πορεία προς το »καθ’ ομοίωσιν»….

      Απάντηση

  3. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιανουαρίου 22, 2013 at 7:03 μμ

    ΟΥΚ ΕΠ’ ΑΡΤΩ ΖΗΣΕΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ: Καλησπέρα πατέρα Ηλία! Νομίζω ότι δεν διαφωνούμε καθόλου. Αν η ανθρωπότητα έλυνε όλα τα υλικά προβλήματα της τότε όλα θα ήταν καλά; Όχι βέβαια. Η φράση του Χριστού που έβαλα σαν τίτλο στο σχόλιο μου δίνει την απάντηση. Ο Χριστός είπε στους μαθητές του: Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην ότι αυτοί χορτασθήσθονται. Εδώ ο Χριστός μας λέει πως η πραγματική τροφή του ανθρώπου είναι ο ίδιος ο Θεός. Αυτό το βλέπουμε και στο μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Μας το έδειξε επίσης ο Χριστός και στο περιστατικό με την Μάρθα και την Μαρία. Και σε ένα άλλο σημείο μας είπε πως αν φροντίζουμε για την πραγματική μας τροφή τότε ο Θεός θα μας τρέφει όπως τρέφει και τα πτηνά. Έτσι μας έτρεφε και πριν την πτώση μας. Στην Εδέμ εκτός από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού που μας είχε απαγορέψει να τρώμε, υπήρχε και το δέντρο της ζωής από το οποίο δεν μας είχε απαγορέψει να τρώμε. Να προσθέσω και μια μικρή ένσταση μου. Ο Χριστός δεν είναι ούτε πολιτικός ούτε κοινωνικός αγωνιστής. Είναι Βασιλιάς, Ιερέας και Προφήτης. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι κοινωνικοί αγωνιστές δεν είναι Χριστιανοί. Νομίζω πως μέσα στην Ορθοδοξία δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Ο καθένας μας μπορεί να υπηρετεί τον Χριστό με τον δικό του δρόμο.

    Απάντηση

  4. ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΜΥΡΝΑΚΗΣ:

    Καλημέρα, Παπά Ηλία μου.

    Ο Χριστός αναμφίβολα μίλησε και για γήινα και όχι μόνο για πνευματικά.

    Για να ακολουθήσεις όμως αυτά που είπε ο Χριστός πρέπει να πιστεύεις στο Χριστό.

    Αυτοί που έχουν στα χέρια τους σήμερα τις τύχες του λαού όχι απλά δεν πιστεύουν αλά είναι και πολέμιοι του.

    Εκείνοι λοιπόν ακολουθούν εκείνο που τους ψιθυρίζει ο αρχηγός τους ο διάβολος στο αυτί (μυστικά) «άρπαξε να φας και κλέψε να ‘χεις»

    Απάντηση

  5. Χρήστο

    Ο Χριστός είναι απ’ όλα! Έξω από την αμαρτία. Όταν λέει ότι είναι βασιλιάς δεν εννοεί λιγουλάκι και ενδιαφέρον για τα γήινα προβλήματα;

    Και ασφαλώς η διαφωνία είναι δημιουργική. Ευχαριστώ

    Απάντηση

    • Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιανουαρίου 22, 2013 at 10:12 μμ

      Πατέρα Ηλία θα επικαλεσθώ την εμπειρία μου. Τόσο καιρό έλεγα να λύσω πρώτα τα γήινα προβλήματα μου και μετά με την άνεση μου θα ασχοληθώ και με τον Θεό. Όμως η ίδια η ζωή μου έδειξε πως η σχέση μου με τον Θεό είναι προαπαιτούμενο για τα γήινα προβλήματα μου. Έτσι καθαρά γήινα προβλήματα δεν υπάρχουν. Το να το δούμε αυτό είναι το καθοριστικό βήμα για την λύση τους.

      Απάντηση

      • Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιανουαρίου 22, 2013 at 10:49 μμ

        Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Πατέρα Ηλία θα δώσω και ένα παράδειγμα από τον χώρο της πολιτικής. Οι μκροέμποροι της Καλογρέζας (που υπάγεται στην Νέα Ιωνία) ζήτησαν από τον Δήμο να τους συμπαρασταθεί στον αγώνα τους κατά της κατάργησης της αργίας της Κυριακής. Ο δήμαρχος (που είναι ΣΥΡΙΖΑ) τους δήλωσε ότι θα συμπαρασταθεί στις κινητοποιήσεις τους. Όμως ο εμπορικός σύλλογος της Νέας Ιωνίας δήλωσε ότι συμφωνεί με το αίτημα τους αλλά δεν θα συμμετέχει στις κινητοποιήσεις τους!!! Έτσι όμως δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Έχουν καμιά σημασία οι οικονομικοί λόγοι που προβάλουν οι μκροέμποροι την στιγμή που η Κυριακή είναι ημέρα ιερή για όλους τους Χριστιανούς; Και γιατί οι μκροέμποροι μιλάνε μόνο με οικονομικά κριτήρια και δεν μιλούν για την πίστη μας; Αν δηλαδή οι έμποροι είχαν οικονομικό όφελος από την κατάργηση της αργίας της Κυριακής τότε θα έπρεπε να συμωνούσαμε και όλοι οι υπόλοιποι; Όλοι οι Ορθόδοξοι θα έπρεπε να αντισταθούμε στην κυβέρνηση και γι αυτό το θέμα με ένα μόνο επιχείρημα: Η Κυριακή είναι μέρα ιερή!!!

      • Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιανουαρίου 23, 2013 at 1:47 πμ

        ΛΙΓΑ ΑΚΟΜΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΣΤΑΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΓΗΙΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ: Πατέρα Ηλία να εξηγήσω την ένσταση μου. Τα λόγια του Χριστού είναι όλα επαναστατικά. Το να τα λέει αυτά τα λόγια ένας κοινωνικός αγωνιστής είναι κάτι το πραγματικά σπουδαίο. Το να τα λέει όμως ο Βασιλιάς, ο Ιερέας και ο Προφήτης Χριστός είναι… (δεν ξέρω τι λέξη να βάλω) Λέει λοιπόν ο Βασιλέας, ο Ιερέας και ο Προφήτης Χριστός:

        … Όμως αλίμονο σ’ εσάς τους πλούσιους, γιατί έχετε πάρει πλήρως την αμοιβή σας. Αλίμονο σ’ εσάς τους χορτασμένους τώρα, γιατί θα πεινάσετε. Αλίμονο, όσοι γελάτε τώρα, γιατί θα πενθήσετε και θα κλάψετε….

        Λόγια κατά της πλουτοκρατίας λένε όλοι οι κοινωνικοί αγωνιστές της αριστεράς. Αν όμως ο Αρχιεπίσκοπος μας επαναλάμβανε σήμερα για την πλουτοκρατία μας τα παραπάνω λόγια του Χριστού τότε ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα τους; Πραγματικό σεισμό θα προκαλούσαν!!!

        Να ακόμα ένα παράδειγμα που δείχνει πως τα γήινα προβλήματα δεν είναι μόνο γήινα. Μια ζωντανή Ορθόδοξη Εκκλησία (που ΔΕΝ είναι η Ελληνική Εκκλησία) θα μπορούσε να δώσει λύση σε γήινα προβλήματα με τρόπο καθαρά πνευματικό!!!

  6. Posted by παπα-Κώστας on Ιανουαρίου 23, 2013 at 11:46 μμ

    Ασφαλώς και ασχολείται ο Χριστός με τα γήινα αλλά με τρόπο πνευματικό.Και μας δίνει τον πραγματικό τρόπο απελευθέρωσης από την υποδούλωση.Βγάζοντας από το κέντρο της ζωής μας τον Μαμμωνά και επανατοποθετώντας τον Θεό.Προσφέροντας έναν ολιγαρκή τρόπο ζωής όσον αφορά τα υλικά αγαθά.Ένα χιτώνα,χωρίς να έχει που να μείνει.Η διαφορά από τους κοινωνικούς επαναστάτες είναι ότι ο Χριστός δεν προτείνει την καταδίκη των πλουτοκρατών για να πλουτίσουν στη θέση τους οι μη προνομιούχοι.Προτείνει την καταδίκη του πλουτισμού ως τρόπο ζωής και την εγκαθίδρυση της Θείας Δικαιοσύνης επί της γης.Με άλλα λόγια δεν πρέπει να επαναστατήσουμε εναντίον του μνημονίου για να επιστρέψουμε στον προυγούμενο τρόπο ζωής αλλά να επαναστατήσουμε και επί του τρόπου ζωής που είχαμε και μας οδήγησε στη τωρινή κατάσταση.

    Απάντηση

  7. Χρήστο, παπα-Κώστα

    Συμφωνώ και με τους δυο σας. Το θέμα δεν είναι να πάρουμε απ’ τους πλούσιους, για να πλουτίσουμε εμείς. Το θέμα είναι να υπάρχει μέτρο, ώστε να μπορούν όλοι να ζουν, χωρίς να υπάρχουν ανισότητες.
    Και ασφαλώς η Εκκλησία θα μπορούσε να παίξει, προς την κατεύθυνση αυτή, πρωτεύοντα ρόλο. Αλλά, για να γίνουν κάποιοι μητροπολίτες και αρχιεπίσκοποι, περνούν κάτω απ’ τα «καυδιανά δίκρανα» του κατεστημένου. Και, όπως φαίνεται δίνουν υπόσχεση-και ενδεχομένως όρκο-σιωπής.

    Και ασφαλώς, σε αντίθεση με τη διδασκαλία και το παράδειγμα του Χριστού και πάντα σε βάρος του λαού…

    Απάντηση

  8. Posted by παπα-Κώστας on Ιανουαρίου 24, 2013 at 4:49 μμ

    Για την ανικανότητα των Ιεραρχών,των περισσότερων,να παίξουν το ρόλο τους ως ποιμενάρχες δε χρειάζεται να το αναλύσουμε.Όποιος έχει μάτια βλέπει.Τίποτα πέρα από τη διατήρηση των προνομίων τους(τα οποία δεν έχω καταλάβει τι αξία έχουν) και τη καλοπέρασή τους δεν τους συγκινεί.Μήπως όμως και οι απλοί ιερείς ή και οι αυτοαποκαλούμενοι Χριστιανοί είμαστε καλύτεροι;
    Εχει όμως σημασία να δούμε αυτή η ανατροπή,που όλοι μας θέλουμε,προς τα που θα κινηθεί.Προς τα έξω,οπότε θα αλλάξουμε απλά πρόσωπα που θα μας κοροϊδεύουν ή προς τα μέσα οπότε θα αλλάξουμε εμείς πρώτα και θα δώσουμε τα εφόδια στις επόμενες γενιές να δημιουργήσουν την Ελλάδα που όλοι ονειρευόμαστε;

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: