στην αυλή ενός Αγίου…

Η συγγραφέας Σοφία Ξένη μου έστειλε ένα πανέμορφο βιβλίο, που έχει τον ίδιο τίτλο με το άρθρο αυτό. Δηλαδή, «στην αυλή ενός αγίου». Και αναφέρεται στον Άγιο Νεκτάριο.

Όπου η συγγραφέας αναλύει ενδοσκοπικά διάφορες περιπτώσεις προσκυνητών. Των οποίων τα ενδιαφέροντα πορτραίτα κινούνται ανάμεσα στην ετεροπαρατηρησία, αλλά και την αυτοπαρατηρησία.

Που, σε μένα, τουλάχιστο, θύμισαν τις «Εξομολογήσεις» του Αγίου Αυγουστίνου.

Αλλά και παράλληλα μου θύμισαν περιστατικά, που έχω ζήσει κι ο ίδιος στο χώρο αυτό.

Σε κάποια απ’ αυτά θα ήθελα στη συνέχεια να αναφερθώ:

1ο περιστατικό:

Ήταν ένα πανέμορφο δειλινό. Και είχαμε πάει, μια παρέα προσκυνητές, στον Άγιο.

Οι λόφοι γύρω από το μοναστήρι, καθώς φωτίζονταν απ’ τις τελευταίες ακτίνες του ήλιου, έμοιαζαν με πέταλα ανεμώνης.

Κάποιος απ ’την παρέα έβαλε το αυτί του στον τάφο. Και κάλεσε κι εμένα ν’ ακούσω το χτύπο, που ακούγεται από μέσα.

Του είπα ότι εκείνη τη στιγμή άκουγα τα πουλάκια που τιτίβιζαν πάνω στο πεύκο.

Μια γυναίκα διαμαρτυρήθηκε και είπε:

Έχουν δίκιο αυτοί, που λένε ότι οι παπάδες χάλασαν τη θρησκεία!

Δεν της αποκρίθηκα. Γιατί θα ήταν δύσκολο να της δώσω να καταλάβει ότι το θαύμα βρίσκεται παντού.

Κι, όπως θα ’λεγε κι ο ποιητής «σε χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει». Και ότι, σε τελική ανάλυση, κολυμπάμε μέσα στο θαύμα, όπως τα ψάρια μέσα στο νερό…

2ο περιστατικό:

Με είχε καλέσει ο πρώην Μητροπολίτης της Αίγινας μακαριστός Ιερόθεος στο μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου.

Τον βρήκα να συντρώγει με φίλους του. Μεταξύ των οποίων και ο συχωρεμένος συγγραφέας Σώτος Χονδρόπουλος.

Μου ανέθεσε το πανηγύρι της Μεταμόρφωσης στη Σουβάλα της Αίγινας. Και, καθώς έφευγα, με ρώτησε πώς πάει η ενορία.

-Φκιάσαμε, του είπα, τον πρόναο του ενοριακού ναού….

Έγινε θηρίο!

-Πού το βρήκες γραμμένο, μου είπε, ότι έπρεπε να φκιάσετε τον πρόναο, αφού δεν τον προβλέπει το σχέδιο!

Έτσι μου είπαν οι επίτροποι, τόλμησα να ψελλίσω…

-Και δεν ντρέπεσαι, μορφωμένος άνθρωπος, να σε κοροϊδεύουν οι χωριάτες!…

Είπε και άλλα χλευαστικά και προσβλητικά σε βάρος μου….

Όλη τη μέρα δεν μπόρεσα να φάω και να πιω νερό απ’ τη στενοχώρια μου. Και περασμένα μεσάνυχτα δεν μ’ έπαιρνε ο ύπνος.

Διαρκώς έλεγα και ξανάλεγα:

«Δεν ήταν σωστό, Άγιε Νεκτάριε, να μου συμβεί αυτή η προσβολή στο δικό σου το σπίτι. Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν εσύ-όσο ελάχιστοι-έχεις υποστεί διωγμούς και εξευτελισμούς απ’ τη δεσποτική ασυδοσία»..

Και, να, που σε κάποια στιγμή μου φάνηκε πως άκουσα: «Πάρε και γράψε»!

Και πήρα κι έγραψα μια επιστολή, που δημοσιεύτηκε στη «Χριστιανική». Όπου μεταξύ άλλων-αν καλά θυμάμαι-έγραφα:

«Υπάρχουν δεσποτάδες που είναι νηστευτές και εγκρατείς. Που όμως έχουν περιορίσει την ηθική τους στην γαστέρα και το υπογάστριο. Γιατί, ενώ τις σαρακοστές νηστεύουν τα συκωτάκια, τρώνε ολοχρονίς τις καρδιές των παπάδων. Και αυτό, βέβαια, οπουδήποτε κι αν συνέβαινε, θα ήταν πολύ άσχημο. Όταν όμως συμβαίνει στο χώρο, που ο Άγιος Νεκτάριος άφθονη γεύτηκε την πίκρα απ’ τους διωγμούς εκ μέρους της δεσποτοκρατίας, είναι εξωφρενικό και ακατανόητο»!…

Ο Δεσπότης πήρε το μήνυμα. Κάποιος άλλος στη θέση του μικρόνους και μικρόψυχος, με αγιάτρευτη εμπάθεια και αβυθομέτρητη βλακεία, θα εξαπέλυε αδυσώπητο διωγμό εναντίον μου. Όμως…

Ο μακαριστός Δεσπότης της Αίγινας δεν ανήκε στην κάστα των εστεμμένων-ή μη- απάνθρωπων και ανόητων. Ήταν έξυπνος άνθρωπος και κατάλαβε το λάθος του. Και, όχι μόνο ζήτησε συγνώμη για τη συμπεριφορά του, αλλά έκαμε και στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών.

Οι παπάδες, που δεν ήξεραν το περιστατικό, συνέκριναν την προηγούμενη με τη μετέπειτα συμπεριφορά του και έτριβαν τα μάτια τους.

«Τι συνέβη, έλεγαν και ξανάλεγαν, και άλλαξε τόσο πολύ ο Μητροπολίτης!

Και η αλλαγή αυτή δεν ήταν μια περιστασιακή και προσωρινή παρένθεση. Αλλά τον συνόδεψε, όπως φαίνεται, σε όλη τη μετέπειτα αρχιερατική του πολιτεία.

Και αυτό ήταν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένα ακόμη, ανάμεσα στα πολλά, θαύματα του Αγίου…

3ο περιστατικό:

Είχα μετατεθεί απ’ την Αίγινα στην Αθήνα ως καθηγητής, αλλά υπηρετούσα ακόμη την ενορία μου στην Αίγινα.

Μια και οι δεσποτάδες του λεκανοπεδίου της Αττικής δεν δέχονταν με κανένα τρόπο στη μητρόπολή τους έναν «αντάρτη» παπά.

Επισκέφτηκα, στο μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου, τον μακαριστό Μητροπολίτη της Αίγινας για κάποιο υπηρεσιακό θέμα:

-Θα σου βρω εγώ ενορία στην Αττική, μου είπε. Αρκεί να μου υποσχεθείς ότι θα κάνεις τυφλή υπακοή στο Δεσπότη.
-Εσείς, του είπα, έναντι ποίου τιμήματος θα θυσιάζατε την ελευθερία σας;
-Έναντι κανενός, μου αποκρίθηκε.
-Το ίδιο κι εγώ! Του είπα.

Και, αφού με κοίταξε καλά-καλά με τα πανέξυπνα του μάτια, μου είπε:

«Θα έλεγα πως έχεις μέσα σου το διάβολο, αν δεν φοβόμουνα πως έχεις το Θεό»!

Πάντως το βιβλίο της Σοφίας Ξένης έχει μέσα του σίγουρα το Θεό και τον Άγιο Νεκτάριο.
Και το συνιστώ, με όλη μου την καρδιά, σε όσους αγαπούν το καλό βιβλίο…

παπα-Ηλίας

https://papailiasyfantis.wordpress.com

Advertisements

14 Σχόλια

  1. Posted by Γιώργος Μεσ. on Νοέμβριος 8, 2012 at 1:44 μμ

    Δέχθηκε τρομερό πόλεμο ο Άγιος Νεκτάριος από τα «ιερατεία» της εποχής του, αλλά διέθετε απύθμενη υπομονή.
    Να σαι καλά παπα-Ηλία, πολύ όμορφη αυτή η ανάρτηση, ευχαριστούμε.

    Παρακάτω ένα άρθρο για τον Άγιο Νεκτάριο, παράδοξο κάπως, αλλά που τελικά αναδεικνύει τον πυρήνα της δράσης ενός ανθρώπου που δεν έμενε στα ξερά γράμματα και στις γνώσεις απογυμνωμένα από την πραγματική αγάπη για τον συνάνθρωπο και την αίσθηση της συνεισφοράς:
    Ο Άγιος Νεκτάριος και το σύγχρονο μάνατζμεντ(!)

    http://www.antibaro.gr/article/297

    Ίσως αντίστοιχες συμπεριφορές να μην έφερναν στο σημείο τους πολιτικούς απατεώνες να υπογράφουν μνημόνια θανάτου

    Απάντηση

    • Posted by Χρήστος Δημάρης on Νοέμβριος 8, 2012 at 3:06 μμ

      ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ ΔΕΣΠΟΙΝΑ:

      Καλημέρα Γιώργο.

      Πολύ ωραίο το άρθρο που έβαλες. Βάζω και εγώ τον υπέροχο ύμνο που έγραψε ο Άγιος Νεκτάριος: http://www.youtube.com/watch?v=qmwOKxC_beQ&feature=youtube_gdata_player Πατέρα Ηλία και το άρθρο σου και η δική σου προσωπική περίπτωση βάζουν ερωτήματα και για το νόημα της ελευθερίας και για το νόημα της υπακοής. Σε παρακαλώ να γράψεις λίγα λόγια παραπάνω γι αυτά τα θέματα.

      Απάντηση

      • Χρήστο

        Την απάντηση την έδωσε ο Πέτρος, όταν το συνέδριο διέταξε αυτόν και τους άλλους αποστόλους να μην ξαναμιλήσουν για το Χριστό:

        «Πειθαρχείν δει μάλλον Θεώ ή ανθρώποις», τους είπε.

      • Posted by Γιώργος Μεσ. on Νοέμβριος 8, 2012 at 3:34 μμ

        Χρήστο αυτός ο ύμνος, είναι ένας ύμνος που και ηχητικά αν θες, υπερβαίνει τους πιστεύοντες, το ξέρεις;
        Πρέπει να είναι κανείς τελείως άχρωμος ώστε να μην συγκινείται, ή έστω να του προσελκύει το ενδιαφέρον αυτη η όμορφη μουσική υμνωδία.
        Πριν κοιμηθεί κανείς αν το ακούσει, αγαλλιάζεται η καρδιά του!

    • Γιώργο

      Να συγκρίνουμε τους πολιτικούς με τον Άγιο Νεκτάριο;

      Έναν άγιο με τους κανίβαλους!

      Το καταμεσήμερο με τα άγρια μεσάνυχτα…

      Απάντηση

      • Posted by Γιώργος Μεσ. on Νοέμβριος 8, 2012 at 3:42 μμ

        Σωστά πατέρα-Ηλία, δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης, απλά ήλπιζα μη τυχόν και παραδειγματιστεί κανείς από τα κωθώνια που μαχαιρώνουν το λαό με μια ψήφο, εξαιτίας της νοητικής και πνευματικής τους ένδειας.

  2. ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΜΥΡΝΑΚΗΣ:

    ΑΝ ΠΑΠΑ ΗΛΙΑ ΜΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΟΥ,

    ΟΧΙ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ,

    ΑΛΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΡΙΔΑ,

    ΤΟΤΕ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ

    ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΙΡΑ

    Απάντηση

    • Κάθε φορά, που μου μιλούν για «ανάστημά», απαντώ, αστειευόμενος»

      «Ένα και είκοσι με τα χέρια στην ανάταση»!…

      «Ανάστημα» θα έχει αυτός, που θ’ απαλλάξει την πατρίδα μας απ’ το καθεστώς της προδοσίας.

      Απάντηση

      • Εμμανουήλ Σμυρνάκης:

        ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΟΣ ΤΟ ΛΕΣ.

        ΝΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΣΤΕΙΟ…

        ΓΙΑΤΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ:

        ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΑΣ!…

  3. Posted by παπα-Κώστας on Νοέμβριος 9, 2012 at 12:58 πμ

    Kαταπληκτικό το άρθρο παπα-Ηλία.Θα συμφωνήσω με το Χρήστο,ένα άρθρο σου για την υπακοή και την ελευθερία θα ήταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ενδιαφέρον.

    Απάντηση

    • παπα-Κώστα

      Έχω γράψει πολλά σχετικά. Δεν θυμάμαι πότε και πού. Και μπορεί να ξαναγράψω.

      Αλλά τώρα είναι ώρα πολέμου. Και δεν προσφέρεται για θεωρητικής φύσεως θέματα.

      Απάντηση

      • Posted by Χρήστος Δημάρης on Νοέμβριος 10, 2012 at 4:48 πμ

        Πατέρα Ηλία διαφωνώ με αυτό που γράφεις και θα σου εξηγήσω αμέσως: Πρώτος υπεύθυνος για την κρίση είμαστε εμείς οι άνθρωποι που τολμούμε και λέμε ότι είμαστε μέλη της Εκκλησίας. Δεν είσαι ο μοναδικός αντάρτης ιερέας και αυτό σημαίνει ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας. Γι αυτό σε ξαναπαρακαλώ να γράψεις για την ελευθερία και την υπακοή όχι σε θεωρητικό επίπεδο αλλά μέσα σε ένα άρθρο για τις ευθύνες της Εκκλησίας και το τι πρέπει να αλλάξει. Όπως και συ παρατήρησες η σημερινή αμάθεια είναι μεγάλη και σε αυτό οι ιερείς μπορούν να βοηθήσουν.

  4. Σοφία Ξένη:

    Πάτερ μου, δεν έχω λογια να σας ευχαριστήσω για τη σημερινή σας ανάρτηση!

    Πρώτον για τη γενναιόδωρη παρουσίαση του πονήματός μου.

    Και δέυτερον για την εξομολόγησή σας…

    θα επανέλθω με σχετική εγγραφή μου…

    Ο Άγιος Νεκτάριος να σας σκεπάζει!

    Θα σας ανάψω κεράκι στην αποψινή αγρυπνία…

    Απάντηση

  5. Σοφία

    Ευχαριστώ για τις ευχές σου και το κεράκι…

    Και σου εύχομαι ο Άγιος να σε φωτίζει,

    για να συνεχίσεις το δημιουργικό σου έργο.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: