διπλή γιορτή, πολλαπλή ντροπή!

Διπλή είναι η σημερινή μας γιορτή:

Πρώτα πρώτα η, από αιώνων καθιερωμένη γιορτή, του αγίου Δημητρίου:

Ο οποίος ήταν στρατηγός των ρωμαϊκών στρατευμάτων της Θεσσαλίας και ανθύπατος της επαρχίας της Ελλάδας.

Κι ωστόσο δεν ήταν θιασώτης της ρωμαϊκής βαρβαρότητας. Και προπάντων των φοβερών διωγμών, που ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός και ο προϊστάμενός του Γαλέριος είχαν κηρύξει εναντίον των χριστιανών.

Αντίθετα μάλιστα η επαρχία του ήταν μια όαση και νησίδα ανεξιθρησκίας, αλλά και ελεύθερης διακίνησης των ιδεών.

Γεγονός, που προκαλούσε τη δυσαρέσκεια, όχι μόνο του ιερατείου, αλλά και όλων των, σχετικά, με τη θρησκεία εμπορευομένων (αγαλματοποιών, κλπ).

Αλλά και όλων εκείνων, που κατατρύχονταν από προλήψεις και δεισιδαιμονίες.

Οι οποίοι απέδιδαν τις οποιεσδήποτε δυσμενείς συγκυρίες (λιμούς, λοιμούς, σεισμούς, ανομβρίες, κλπ) στην οργή των θεών. Εξαιτίας της ανοχής τους προς τους «άθεους» χριστιανούς….

Όταν, λοιπόν, ο Γαλέριος θέλησε να γιορτάσει στη Θεσσαλονίκη τη νίκη του εναντίον των Σκυθών (306 μ.Χ), έσπευσαν οι δυσαρεστημένοι να καταδώσουν το Δημήτριο για την αντικαθεστωτική δράση του.

Και, δεδομένου ότι η αξιοπρέπεια και η λεβεντιά του δεν του επέτρεπαν αρνηθεί τη δράση του, προτίμησε, αντί για τα αξιώματα, τις δόξες και τις τιμές, να πεθάνει, για τις ιδέες του.

Ύστερα, μάλιστα από το θάνατο του πρωτοπαλίκαρου του Γαλέριου, του Λυαίου απ’ τον καταφανέστατα κατώτερό του Νέστορα.

Ο οποίος Νέστορας ανταμείφθηκε και αυτός για τη νίκη του με τον άμεσο αποκεφαλισμό του.

Η άλλη γιορτή είναι για τα εκατόχρονα της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης απ’ τον τουρκικό ζυγό.

Η οποία συνέβη στα 1912, κατά την ημέρα του εορτασμού της μνήμης του πολιούχου της αγίου Δημητρίου.

Δεδομένου ότι και στο παρελθόν είχε σώσει αλλεπάλληλες φορές την πόλη του από αλλεπάλληλες πολιορκίες.
Για να την εγκαταλείψει για μακραίωνο χρονικό διάστημα, όταν οι κάτοικοί της είχαν εγκαταλείψει το δρόμο της αλήθειας και της δικαιοσύνης.

Πραγματικότητα, που παραπέμπει στις τωρινές δυσμενείς συνθήκες.

Οπότε ο διπλός εορτασμός, αντί για χαρά και περηφάνια, μόνο λύπη και οδύνη και ντροπή μπορεί να μας προκαλέσει.

Γιατί οι άγιοι και οι ήρωες διάλεξαν το δρόμο του καθήκοντος και της θυσίας. Ενώ εμείς επιλέξαμε το δρόμο της εθελοδουλείας και της προδοσίας.

Κάποια «ευσεβέστατη» κυρία παραπονιόταν για την πολύμορφη κρίση, που διέρχεται ο τόπος μας και ο λαός μας…
Και κάποιος άλλος της είπε:

-Εσείς φταίτε, που ψηφίζετε τους απατεώνες και τους προδότες!

-Μα μήπως υπάρχουν και κάποιοι άλλοι καλύτεροι; Είπε εκείνη, με τη συνηθισμένη ανευθυνότητα και επιπολαιότητα και πάμπολλων άλλων…

-Το ερώτημα, είπε ο συνομιλητής της, δεν είναι, αν υπάρχουν καλύτεροι, είναι αν μπορεί να υπάρξουν χειρότεροι απ’ αυτούς. Τους μεγαλύτερους από καταβολής του ελληνισμού προδότες.

Δεδομένου ότι η απάτη και η προδοσία τους είναι μυριαπόδεικτη. Ενώ τους άλλους, αν μη τι άλλο, τουλάχιστο δεν τους γνωρίσαμε…

Τόσα χρόνια οι εκλεκτοί σας απατεώνες μας εξαπατούσαν και μας κατάκλεβαν. Και σεις τους ψηφίζατε και τους ξαναψηφίζατε. Και συνεχίζετε να τους στηρίζετε ακόμη και τώρα, που μας καταληστεύουν και μας καταπροδίδουν.

Και τους εμπνέετε το θράσος να εγκαλούν για ασυνειδησία και όσους δεν συμμερίζονται το όργιο της προδοσίας τους.

Και να «το παίζουν» οι εθελόδουλοι αυτοί προδότες σωτήρες, χριστιανοί και πατριώτες….

Αυτοί, που για τη διπλή σημερινή γιορτή μας, μας προκαλούν διπλή και πολλαπλή ντροπή!

παπα-Ηλίας

http://papailiawyfantis.wordpress.com

Advertisements

10 Σχόλια

  1. Ανώνυμος είπε…

    Η Ελλάδα που ζεί ακόμα…!!!
    26 Οκτωβρίου 1912. Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης…!!!

    Είναι σωστό να θυμόμαστε πως τα έτη 1912-1913 ο Ελληνικός Στρατός έδωσε ηρωικές μάχες, χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες θυσιάστηκαν υπέρ της πατρίδας και πως η Θεσσαλονίκη ουδέποτε παραδόθηκε ως «δώρο».
    Εκατό χρόνια μετά, αυτές τις μάχες τιμούμε και αυτούς τους ήρωες δοξάζουμε.
    Σήμερα οφείλουμε να στέλνουμε στην κοινωνία μηνύματα ενότητας. Πόσο μάλλον όταν βρισκόμαστε ενώπιον μιας τόσο σημαντικής επετείου.

    Και επειδή η ιστορική λήθη βλάπτει τη συλλογική μνήμη, υπενθυμίζω πως λαός που ξεχνά την ιστορία του δεν έχει μέλλον».

    Καλημέρα ευλογημένη κ εορταστική για πάντα στις ψυχές των Ελλήνων..υγεία εύχομαι κ ελπίδα ομόνοια κ΄ αισιοδοξία…

    Χρόνια πολλά ελεύθερα κ Ελληνικά στην φτωχομάνα μας Θεσσαλονίκη…!!!

    Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κυματίζει από την Πέμπτη η τεράστια Ελληνική σημαία με διαστάσεις 17,46 Χ 27,52 μέτρα. Καταλαμβάνει δηλαδή επιφάνεια 480 τετραγωνικών μέτρων, ενώ το βάρος της υπολογίζεται στα 130 κιλά.

    Η έπαρση της ελληνικής σημαίας έγινε στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης.

    Η 26η Οκτωβρίου αποτελεί την πλέον σημαντική ημέρα για τη Θεσσαλονίκη, καθώς η γιορτή του πολιούχου Άγιου Δημητρίου συνδυάζεται με την επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης, το 1912
    Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280-284 μ.Χ. και έφυγε από τη ζωή το 303 ή το 305 μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη και αποτελεί έναν από τους Μεγαλομάρτυρες της Χριστιανοσύνης. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη.
    Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου.

    Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303, διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.
    Σύμφωνα με την παράδοση, μέσα στη φυλακή ευλόγησε τον μαθητή του Νέστορα «κατασφραγίσας το μέτωπο αυτού δια του σταυρού», να νικήσει τον ειδωλολάτρη παλαιστή Λυαίο «μεγέθει σώματος και ρώμη τους κατ΄ αυτόν υπεβάλλων».

    Η νίκη του Νέστορα εξόργισε τον…
    Αυτοκράτορα Μαξιμιανό που παρευρίσκετο στο στάδιο και έτσι ο μεν Νέστορας αποκεφαλίστηκε, ο δε Δημήτριος δολοφονήθηκε με λογχισμό στα πλευρά («λόγχη τρωθείς την πλευράν»).

    Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι χριστιανοί παρέλαβαν το μαρτυρικό λείψανο και το έθαψαν και πάνω στο τάφο το 412 ο έπαρχος του Ιλλυρικού Λεόντιος «την τε δόξαν λαμπρός, την τε προς τον Χριστόν πίστιν μάλα θερμός», έκτισε ναό «μέσον του σταδίου και του δημοσίου λουτρού κάλλιστα διηρημένου».

    Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου.

    Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στη σύγχρονη αγιογραφία ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται αρκετές φορές ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο, σε αντιδιαστολή του λευκού αλόγου του Αγίου Γεωργίου, να πατά τον άπιστο Λυαίο.

    Είναι πολιούχος της Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκεται ο ομώνυμος ναός πάνω από τον τάφο του.
    Εορτάζει στις 26 Οκτωβρίου.

    Απάντηση

  2. Ανώνυμος είπε…

    «Αλλά και όλων εκείνων, που κατατρύχονταν από προλήψεις και δεισιδαιμονίες.»

    ~ Ενώ εσείς μας σώσατε… μας γεμίσατε με κάθε εβραϊκή προκατάληψη, αποστομώνατε κι εκτοπίσατε επιστήμονες και θεολόγους ερευνητές! Έχετε ακουστά την Ακαδημία Πλάτωνος;

    «Αντίθετα μάλιστα η επαρχία του ήταν μια όαση και νησίδα ανεξιθρησκίας, αλλά και ελεύθερης διακίνησης των ιδεών.»

    ~ Πράγματι 2000 χρόνια τώρα ο Χριστιανισμός σας χαρακτηρίζεται από ανεξιθρησκία και ελεύθερη διακίνηση ιδεών…

    «Γεγονός, που προκαλούσε τη δυσαρέσκεια, όχι μόνο του ιερατείου, αλλά και όλων των, σχετικά, με τη θρησκεία εμπορευομένων (αγαλματοποιών, κλπ).»

    Τα δικά σας εκκλησάκια μόνο παραμάγαζα δεν είναι… «θαυματουργά» δισδιάστατα είδωλα (εικόνες) και «άφθαρτα» κουφάρια πρώτης ποιότητας!!!

    Περαστικά σας, παπα-Ελιγιάχ.

    Απάντηση

    • Φίλε Ανώνυμε

      «Και γαρ η λαλιά σου δήλον σε ποιεί».

      Ανήκετε στην κατηγορία αυτών, που παρουσιάζονται ως υπέρμαχοι του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, τη στιγμή, που διαπνέεστε από αδυσώπητο μίσος εναντίον του ελληνικού πολιτισμού, στο σύνολό του.

      Προσπαθείτε όμως να τον πλήξετε, χτυπώντας το χριστιανισμό. Που γνωρίζετε ότι είναι η ψυχή και η καρδιά της σύγχρονης Ελλάδας.

      Το «Ελιγιαχ» αποκαλύπτει και την προέλευσή σας, που είναι ταυτόχρονα η πηγή και η ρίζα των δεινών ολάκερης της ανθρωπότητας.

      Και βέβαια και της δύσμοιρης Ελλάδας. Για τον αρχαίο πολιτισμό της οποίας δήθεν κόπτεσθε.

      «Ουαί υμίν φαρισαίοι υποκριταί»!…

      Απάντηση

      • Ανώνυμος Ο/Η Ανώνυμος είπε…

        Κύριε «παπαηλια-υφαντη»,

        Το «Ελιγιαχ» δεν αποκαλύπτει την δική μου καταγωγή ή προέλευση (έχω σπάνιο Σπαρτιατικό επίθετο «αρχιτσέλιγκα», αν θέλετε να ξέρετε), αλλά αντιθέτως υπενθυμίζει την καταγωγή αυτών που ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΣΕΙΣ δοξολογείτε ως «εκλεκτό» λαό ενός «μοναδικού», πόσο μάλλον «δημιουργού»(!), Θεού!

        Είσαστε τόσο λάθος στην αντίληψη σας που νομίζετε ότι είστε σωστός, πως έχετε δίκιο. Ποιος είναι άραγε ο δούλος της «Αγίας» Σιών, εγώ;!

        Σας εύχομαι ολόψυχα περαστικά και δεν το εννοώ υποτιμητικά.

  3. Ανώνυμος:

    Σήμερα τιμούμε τον άγιο Δημήτριο.

    Και προσκυνούμε αυτόν και την κυρία Θεοτόκο.

    Άξιον εστίν.

    Και τους παρακαλούμε να μας βοηθήσουν ν’ απαλλαγούμε απ’ τους ξένους, τους προδότες και τους τιποτένιους επισκόπους….

    Απάντηση

  4. Posted by παπα-Κώστας on Οκτώβριος 26, 2012 at 11:03 μμ

    http://anastasiosk.blogspot.gr/2012/10/blog-post_6492.html
    Δεν παίρνουν χαμπάρι οι Δεσποτάδες.Μη δίνεις σημασία σε αρχαιόπληκτους πρακτορίσκους.Κάθε χρόνο τέτοια μέρα παίρνουν σβάρνα το διαδίκτυο και μολύνουν τα διάφορα ιστολόγια.Ο Θεός να τους ελεήσει.

    Απάντηση

    • παπα-Κώστα

      Θερμά σ’ ευχαριστώ για το σχόλιό σου.

      Αλλά και για την παραπομπή στο μπλοκ του Κωστόπουλου.

      Πολύ ενδιαφέρων αυτός και τα σχόλια.

      Και πάλι ευχαριστώ

      Απάντηση

  5. Φίλε Ανώνυμε

    Το τι μπορεί να ισχυρίζεστε δεν έχει καμιά απολύτως σημασία.

    Άλλωστε όλοι αυτοί, που το «παίζουν» σούπερ-Έλληνες, ενώ πόρρω απέχουν από του να είναι, χρησιμοποιούν, όχι απλώς τσελιγκάδικα, αλλά και αρχαιοελληνικά ονόματα.

    Και όλους αυτούς τους έχω φάει, όχι με το κουτάλι, αλλά με την κουτάλα. Έτσι ώστε να γνωρίζω τις κουτοπονηριές τους…

    Το να σας αντευχηθώ και εγώ «περαστικά σας» δεν έχει νόημα.

    Ο Χριστός είπε στους Φαρισαίους:

    Τι κρίμα, που εγώ ήρθα στον κόσμο, για να βλέπουν οι τυφλοί και να τυφλώνονται οι ανοιχτομάτηδες».

    Κι εκείνοι του είπαν:

    Για μας το λες αυτό!

    Για να τους αποκριθεί:

    Αν καταλαβαίνατε ότι είστε τυφλοί, μπορεί και να θεραπευόσαστε.
    Εσείς όμως πιστεύετε ότι βλέπετε. Συνεπώς η τύφλωσή σας είναι ανίατη»!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: