το καρποφόρο χωράφι…

Ο λόγος, δηλαδή ο πνευματικός, σύμφωνα με τη χριστιανική εκδοχή, νόμος, διέπει τα πάντα, λέει ο Ηράκλειτος.

Κι όμως οι άνθρωποι ζουν απερίσκεπτα. Και πριν τον ακούσουν και αφού ακούσουν το λόγο.

Κι αυτό φαίνεται, όχι μόνο απ’ αυτά, που λένε, αλλά κι απ’ αυτά, που πράττουν.

Γιατί μιλούν και ενεργούν ως υπνοβάτες.

Μ’ όσους κι αν έχω συζητήσει, συνεχίζει ο Ηράκλειτος, κανείς τους δεν μιλάει και δεν καταλαβαίνει αυτή τη γλώσσα.

Γι’ αυτό τα λόγια τους και τα έργα τους δεν έχουν κανένα νόημα.

Όπως τα παιχνίδια των μικρών παιδιών

Και η αιτία, που τα μάτια τους και τ’ αυτιά τους δεν βλέπουν και δεν ακούνε τη γλώσσα της πραγματικότητας είναι το γεγονός ότι οι ψυχές τους είναι βάρβαρες.

Και φταίει σ’ αυτό το γεγονός ότι κατέχονται απ’ την ιερή αρρώστια της αλαζονείας.

Όλοι τους πιστεύουν πως είναι πολύξεροι. Και αποφαίνονται από καθέδρας για όλους και για όλα. Ακόμη και για τα πιο σπουδαία και σημαντικά.

Και δεν θέλουν ή δεν μπορούν να καταλάβουν ότι την αλήθεια την ξέρει μόνο ο Θεός.

Ο Θεός όμως, εκτός απ’ το φυσικό και τον ενδιάθετο λόγο, που μας έδωσε, ήρθε, όπως πιστεύουμε εμείς οι χριστιανοί, να μας μιλήσει κι ο ίδιος.

Αλλά και πάλι τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια.

Γεγονός, που προκαλούσε και μεταξύ των μαθητών του την ίδια απορία, που είχε και ο Ηράκλειτος.

Την απάντηση, στον προβληματισμό τους αυτό, ήρθε να δώσει ο Χριστός με την παραβολή του σποριά, που σπέρνει το χωράφι του:

Το πρόβλημα, λέει ο Χριστός, βρίσκεται στην ανθρώπινη καρδιά:

Κάποιες καρδιές, για παράδειγμα, είναι σαν το δρόμο.

Στο δρόμο, όσος σπόρος κι αν πέσει, δεν μπορεί να φυτρώσει. Γιατί ο δρόμος είναι χιλιοπατημένος απ’ τα ζώα και τους ανθρώπους. Κι αργά ή γρήγορα θα τον μαζέψουν τα πουλιά…

Όπως είναι και ο άνθρωπος-ιδεοδρόμιο, που είναι μπερδεμένος μέσα σε λαβύρινθους και κυκεώνες διαβασμάτων και πληροφοριών και απειράριθμων πλύσεων εγκεφάλου.

Έτσι, ώστε, ενώ δεν έκαμε ούτε καν τα πρώτα του πνευματικά μπουσουλίσματα, να βγάζει τη γλώσσα του στο εξωτερικό και το εσωτερικό (ψυχή) άπειρο σύμπαν.

Και, προπάντων, να απορρίπτει τη σκέψη και την εκδοχή ότι όλο αυτό το απέραντο μυστήριο θα μπορούσε να είχε κάποιο δημιουργό…

Κάποιες όμως άλλες καρδιές είναι σαν την πέτρα.

Που μπορεί να έχουν πάνω τους λίγο χώμα, ώστε να μπορεί να φυτρώσει ο σπόρος, αλλά όχι και να μεγαλώσει και να καρποφορήσει.

Όπως, ακριβώς, και κάποιοι άνθρωποι που, κάποιες στιγμές, φαίνονται ενθουσιώδεις, επειδή, τάχα, διακατέχονται από φλογερή και ακλόνητη πίστη. Αλλά, που, όταν έρθουν οι δυσκολίες και τα προβλήματα η πίστη τους καταρρέει σε σωρούς ερειπίων.

Και υπάρχουν και κάποιες άλλες καρδιές, που, ενώ διαθέτουν γόνιμο έδαφος, είναι, εν τούτοις, μολυσμένες, με το σπόρο διάφορων αγκαθιών.


Των παθών, δηλαδή, που φωλιάζουν μέσα τους.

Όπου το σιτάρι φυτρώνει και μεγαλώνει. Αλλά μαζί του φυτρώνουν και μεγαλώνουν και τ’ αγκάθια. Και σαν ισχυρότερα, που συνήθως είναι, πνίγουν το σιτάρι.

Ο, τι, δηλαδή, συμβαίνει και με τους ανθρώπους, που διαθέτουν πολλές ικανότητες, αλλά και ισχυρά πάθη.

Οι οποίοι, ενώ θα μπορούσαν να κάμουν πολλά και σπουδαία πράγματα, ο δυναμισμός τους ξοδεύεται στη φλυαρία και τη δουλεία των παθών. Κι έτσι η καρποφορία τους είναι ελάχιστη ή και μηδαμινή.

Όλες αυτές οι καρδιές, που δεν μπορούν να καρποφορήσουν, είναι φτωχές και πεινασμένες. Βολοδέρνουν μέσα σε ένα φαύλο κύκλο σισύφειας ματαιοπονίας.

Όπου, όποιον δρόμο κι αν πάρουν κουτουλάνε σε αλλεπάλληλα και ανυπέρβλητα αδιέξοδα. Και φτάνουν στο σημείο να βλέπουν και το Λόγο του Θεού γεμάτο λάθη και αντιφάσεις, μύθους και παραμύθια…

Με αποτέλεσμα να προσπαθούν να χορτάσουν με τα ξυλοκέρατα των οποιωνδήποτε ιδεολογημάτων και φανταστικών παρασκευασμάτων.
Τα οποία, όχι μόνο δεν τους χορταίνουν, αλλά περισσότερο μεγαλώνουν το κενό και την πείνα τους.

Και το χειρότερο είναι πως τα ανούσια ή και κακόγουστα αυτά ιδιοσκευάσματα θέλουν να τα σερβίρουν και σ’ άλλους…

Υπάρχουν όμως και οι καρδιές, που δεν είναι περιτριγυρισμένες απ’ τ’ αγκάθια ή τις πέτρες ή που δεν ανεμοδέρνονται απ’ τους τυφώνες και τους κυκλώνες της σύγχυσης και της κουφότητας.

Που βλέπουν μέσα τους και έξω τους το απέραντο μυστήριο, που τις περιτριγυρίζει και πλημμυρίζουν από θαυμασμό για τ’απειράριθμα κοσμήματα του κόσμου και το δημιουργό τους. Και αρχίζουν κουβεντολόι μαζί τους.

Ένα συναρπαστικό κουβεντολόι, που δεν θέλουν ποτέ να τελειώσει. Και που εύχονται και προσεύχονται να κρατήσει ως την αιωνιότητα.

Κι ας έχει, εκτός από τις ομορφιές της, η ζωή, περιπέτειες και τρικυμίες. Γιατί, ξέρουν, όπως λέει ο Αρχίλοχος, ποιος είναι ο ρυθμός της ζωής.

Ή, όπως λέει ο Ηράκλειτος, ο ίδιος δρόμος, που πηγαίνει προς τα πάνω πηγαίνει και προς τα κάτω.

Και οπλισμένοι με υπομονή και επιμονή παίρνουν το σταυρό της οδύσσειάς τους. Για να φτάσουν ο καθένας στη δική του Ιθάκη…

Και βέβαια φορτωμένοι και κάποιοι βαρυφορτωμένοι απ’ την καλή ή και άφθονη καρποφορία τους…

παπα-Ηλίας

https://papailiasyfantis.wordpress.com

Advertisements

26 Σχόλια

  1. Σεβαστέ μου παπα-Ηλία καλημέρα!
    Σήμερα διάβασα την εγκύκλιο του Μητροπολίτη μας που απαγορεύει στους κληρικούς να έχουν σελίδες στο διαδίκτυο (http://gigenisagriniotis.blogspot.gr/2012/10/blog-post_13.html)!απειλεί δε και με κυρώσεις όσους δεν συμμορφωθούν!
    Τι είναι πάλι τούτο;
    Είναι δυνατόν να αμφισβητεί την ικανότητα κληρικών και μοναχών να διαχειριστούν ορθά και προς όφελος των πιστών τη σύγχρονη τεχνολογία;Τις πρώτες παραγράφους της εγκυκλίου δεν θέλω καν να τις σχολιάσω.

    Απάντηση

    • Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Οκτώβριος 13, 2012 at 1:45 μμ

      Αν και δε μου πέφτει λόγος, αφορά από όσο κατάλαβα προσωπικούς λογαριασμούς στο facebook και στο twitter και όχι μπλογκς για αναρτήσεις κειμένων.
      Σε κάθε περίπτωση δεν προκαλεί κανέναν ο παπα-Ηλίας ούτε επίδειξη κάνει, αλλά περνάει μηνύματα πολιτικής επικαιρότητας με ευγλωττο τρόπο και μέσω του Ευαγγελίου, όπως τώρα.

      Σε ό, τι αφορα στο κείμενο της ανάρτησης, μήνυμα ελήφθη.

      Από την φλυαρία ας περάσουμε στη περισυλλογή και στην ηρεμία.

      Χαιρετίζω

      Απάντηση

    • Posted by Χρήστος Δημάρης on Οκτώβριος 13, 2012 at 4:54 μμ

      ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ; Καλά η χρήση του ίντερνετ μόνο κακές πλευρές έχει; Μήπως κάποιοι ενοχλούνται από τις καλές πλευρές του ίντερνετ;

      Απάντηση

      • Χρήστο, Γιώργο

        Η εγκύκλιος δεν αφορά στην ελαχιστότητά μου. Αφού δεν ανήκω στην αρμοδιότητά τους.
        Θέλω όμως να ιδώ το περιεχόμενό της, για να καταλάβω πώς σκέφτονται…

    • Ζείδωρον

      Δεν γνωρίζω το περιεχόμενο της εγκυκλίου. Μήπως σου είναι δυνατόν να μου την διαβιβάσεις;
      Για να καταλάβω ακριβώς περί τίνος πρόκειται…

      Απάντηση

  2. @ o_xeiroteros_olon on Οκτωβρίου 13, 2012 at 9:07 πμ
    Πριν καλά-καλά «στεγνώσει το μελάνι» του σχολίου σου,
    «ήρθε» το άρθρο με την παραβολή του σπορέα για να σε
    «διαψεύσει». Ωστόσο, «διανθισμένο» με «σκέψεις» οι οποίες
    όμως δεν «δίνουν μια νέα προοπτική»(που δεν ειν’άλλη απ’την
    παλιά ) Αυτό
    διότι,- όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και πολλές
    άλλες,- ο ΛΟΓΟΣ του Θεού εκλαμβάνεται ως ΛΟΓΙΑ του Θεού.
    Αποτέλεσμα, να επικρατεί ένα κομφούζιο κι ένα είδος «βερτιγκο»
    όπως το να εμφανίζεται η «Ιθάκη» κάτι σαν « ταξιδιωτικός
    προορισμός» κάποιου που ΔΕΝ ξεκίνησε από εκεί, και ως «πολλές,
    και διάφορες Ιθάκες», μια για τον καθένα, και μάλιστα «δική» του
    Σ’ αυτήν, λοιπόν την «δική» του Ιθακη θα «μπήξει» ο καθένας τον
    «δικό» του Σταυρό (όχι τον Σταυρό Του Κυρίου) Αυτοί είναι οι …..
    ««… κάποιοι βαρυφορτωμένοι απ’ την καλή ή και άφθονη
    καρποφορία τους…»» (….«τους», ούτε καν την καρποφορία των
    ΛΟΓΩΝ του Θεού) Αυτοί «οι κάποιοι» διαχειρίζονται τα ΛΟΓΙΑ του
    Θεού για να μην «εισερχονται» στον ΛΟΓΟ (ΝΟΥ) του Θεού ο οποίος
    Λέει οτι «αυτοί δεν εισέρχονται και τους εισερχομένους ,εμποδίζουν»

    Απάντηση

    • Θοδωρή, καλώς όρισες στο χωριό μας.

      Και βέβαια θα σου πω ότι βρήκα αρκετά εύστροφο το σχόλιό σου. Με τη γνωστή παρατήρηση ότι «δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα».

      Και βέβαια αυτό αφορά όλους μας. Γιατί κανένας μας δεν είναι αλάθητος.

      Ιδιαίτερα εμείς, που κουβαλάμε κάμποσα χρόνια στις πλάτες μας. Και, όσο να ‘ναι, μας ξεφεύγουν κάποιες…υπογεγραμμένες.

      Και μια τέτοια «υπογεγραμμένη» είναι το ότι πολλές φορές αυτά, που γράφουμε, δεν μπορούν οι άλλοι να τα κατανοήσουν. Επειδή πρώτοι εμείς, που τα γράφουμε, δεν τα έχουμε καταοήσει.

      Πάντως εγώ πιστεύω πωςτο Ευαγγέλιο είναι η αιωνίως «νέα προοπτική» και συνεπώς το διαχρονικά μοντέρνο.

      Ο Θεός-Λόγος αδιαμφισβήτητα είπε και λόγια. Και μάλιστα πάμπολλα. «Άτινα, ελαν γράφηται καθ’ έν…».

      Και λέει σε κάθε εποχή γι’ αυτούς, που έχουν αυτιά ν’ ακούσουν. Γι’ αυτό και λέει συχνά εκείνο το πανέμορφο «ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»…

      Βέβαια η Ιθάκη και ο προσανατολισμός είναι ένας. Αλλά δεν «γράφουν» όλοι τα ίδια χιλιόμετρα.

      Αλλά ο καθένας, ανάλογα με το όχημα και τη βενζίνη, που διαθέτει. στήνει εκεί, που φτάνει το σταυρό του και λέει:

      Κύριέ μου, τόσο μπόρεσα. Αν κάποιοι άλλοι, σαν το Θοδωρή, για παράδειγμα, πήγαν πολύ μακρύτερα, να χαίρονται την πρωτιά τους….

      Και ν’ ανοίγουν πόρτες μεγάλες και για τους εαυτούς τους και τους άλλους…

      Απάντηση

  3. […] παπα-Ηλίας 0.000000 0.000000 Μοιρασθῆτε τὸ ἑξῆς:EmailTwitterἘκτύπωσηFacebookΣᾶς ἄρεσε;Μοῦ ἀρέσειΔηλῶστε πρῶτος/-η ὅτι σᾶς ἀρέσει. Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας. ← Το μεγάλο παραμύθι… […]

    Απάντηση

  4. Posted by Ιωάννης εξ Αγρινίου on Οκτώβριος 13, 2012 at 4:29 μμ

    Η παραβολή του καλού Σπορεως ειναι πολύ επίκαιρη. Και στις μέρες μας υπάρχουν πολλών ειδών άνθρωποι είτε εντός είτε εκτός της Εκκλησίας. ΆλλοΙ ακούν τον λόγο του Θεού καΙ δεν τον αφήνουν να καρποφορήσει, λογω των παθών τους. Άλλοι δεν δέχονται καν να,ακούσουν τις νουθεσίες Κυρίου γιατί θεωρούν οι ίδιοι τους εαυτούς τους αυθεντίες. Άλλοι πάλι δεν αφηνουν να εισχωρήσει το ρήμα Κυρίου στις καρδιές τους γιατί δίνουν άλλες προτεραιότητες κυρίως υλικές, τροφοδοτώντας μόνο το σώμα και οδηγώντας την ζωή τους σε μια πνευματική πενία. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που αποδέχονται τον αιώνιο ευαγγελικό λογο και προσπαθούν να τον εφαρμόσουν, με αποτέλεσμα η ζωή τους να αποκτά νόημα. Το σε ποια κατηγορία ανήκει ο καθένας μας, με μια αυτοκριτική και περισυλλογή θα το κατανοήσει άμεσα. Να σημειωθεί οι κατηγορίες αυτες ισχύουν πολύ περισσότερο μέσα στην Εκκλησία και λιγότερο στον έξωθεν κόσμο. Η υποκρισία πολλών εκκλησιαστικών ταγών μαρτυρεί ότι ο ευαγγελικοΣ λόγος εισχωρεί ευκολότερα στον άνθρωπο της καθημερινότητας, παρά στον άνθρωπο της Εκκλησίας. Πολλές φορές πιπτουμε στο σφάλμα να θεωρούμε πολλα πράγματα δεδομένα μη εκτιμώντας την αξία τους και με αποτέλεσμα να τα προσπερνουμε. Ας δώσουμε βάση και στο δικό μας «χωράφι» γιατί δεν ξέρουμε ποτέ θα έρθει ο ανεμοστροβιλος και θα τα καταστρέψει όλα. και κάτι άλλο αυτός ο σπόρος δεν στοιχίζει κάτι, ούτε σε κανένα μνημόνιο προβλέπεται και ούτε στη φορολογική δήλωση ππροσμετράται…… ειναι δωρεάν!!!

    Απάντηση

  5. Ιωάννη

    Σ’ ευχαριστώ για το ωραίο και εύστοχο σχόλιό σου.

    Ο καθένας μας βάνει το πετραδάκι οτυ στην κοινή μας προσπάθεια.

    Και πάλι ευχαριστώ.

    Απάντηση

  6. Posted by Παπα-Κώστας on Οκτώβριος 13, 2012 at 8:43 μμ

    Μου άρεσε πάρα πολύ η ανάρτηση παπα-Ηλία.Ο σπόρος ρίχνεται και είναι στο χέρι μας αν θα ευδοκιμήσει μέσα μας.Βέβαια οι ιερείς έχουμε ευθύνη και για τη διανομή του σπόρου αλλά και για να πείσουμε με το ζωντανό μας παράδειγμα ότι πράγματι αυτός ο σπόρος θα φέρει τον πολυπόθητο καρπό.
    Η απαγόρευση του Μητροπολίτη αφορούσε το facebook και ορθότατα το απαγόρευσε.Τουλάχιστον από περιστατικά στη Μητρόπολη στην οποία ανήκω,του δίνω δίκιο.Άλλο τα blogs.

    Απάντηση

    • Posted by παπα-Ηλίας on Οκτώβριος 15, 2012 at 12:54 μμ

      παπα-Κώστα

      Εγώ δεν πολυκαταλαβαίνω την ορθότητα της απαγόρευσης.

      Γι’ αυτό θερμά θα σε παρακαλούσα να μου την αιτιολογήσεις.

      Απάντηση

      • Posted by Παπα-Κώστας on Οκτώβριος 15, 2012 at 3:25 μμ

        Έχοντας δει πως χρησιμοποιούν αρκετοί ιερείς το fb,συμφωνώ.Αν έχει κάποιος ιερέας την ανάγκη να διαδίδει το λόγο του Θεού στο διαδίκτυο υπάρχουν τα blogs.Εκεί καταθέτεις τις απόψεις και δεν ψάχνεις για φίλους-ες,με όχι τόσο αγαθές προθέσεις.Για να αποφύγουν τέτοιες καταστάσεις τα απαγορεύουν σε όλους.Ελπίζω να έγινα κατανοητός γιατί δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες.

      • Posted by Χρήστος Δημάρης on Οκτώβριος 15, 2012 at 4:07 μμ

        Καλημέρα πατέρα Κωνσταντίνε. Αν αυτό είναι το πρόβλημα δεν θα έπρεπε να υπάρχει απαγόρευση αφού έτσι εκθίθενται αυτοί που δημιουργούν το πρόβλημα. Δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί ο κάθε ιερέας ξεχωριστά; Δεν νομίζω ότι είναι λύση η κάλυψη του προβλήματος με την απαγόρευση της χρήσης του facebook και του twit. Είναι δηλαδή καλύτερα να ξέρει η Εκκλησία ότι υπάρχουν τέτοιοι ιερείς και να μην κάνει τίποτε;

      • Posted by παπα-Κώστας on Οκτώβριος 15, 2012 at 6:39 μμ

        Δυστυχώς δεν ενδιαφέρει την Διοικούσα Εκκλησία η κάθαρση αλλά η βιτρίνα.Μη μαθευτεί και κάνε ό,τι θες.Δεν αντιμετωπίζουμε σοβαρότερα θέματα ξεχωριστά,αυτό θα αντιμετωπίσουμε.Πάντως μπορεί να προκληθεί ζημιά μεγάλη και αυτός είναι ένας χοντροκομμένος αλλά απλός και σίγουρος τρόπος αντιμετώπισης.Άλλωστε ο Αιτωλίας δεν είναι και από τους πλέον ανοικτόμυαλους παρ’όλα αυτά τον εκτιμώ από όσα έχω μάθει γι’ αυτόν

  7. Posted by Χρήστος Δημάρης on Οκτώβριος 13, 2012 at 9:54 μμ

    ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ: Ο ΑΝΤΡΕΪ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ, Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ: http://www.pemptousia.gr/2012/09/41417/?st=%CE%A4%CE%B1%CF%81%CE%BA%CF%8C%CF%86%CF%83%CE%BA%CE%B9 Η παραγωγός του Κόρπους Κρίστι κυρία Παναγοπούλου δήλωσε πως είναι βαθύτατα Χριστιανή Ορθόδοξη. Δήλωσε επίσης πως το Κόρπους Κρίστι δεν μιλά για το ιστορικό πρόσωπο του Χριστού. Και τέλος δήλωσε πως το νόημα του Κόρπους Κρίστι είναι η αγάπη και ειδικότερα η αγάπη προς τον πλησίον. Μιλάμε για πραγματική παράνοια! Όποιος θέλει να δει πως αντιλαμβάνονται οι Ορθόδοξοι την τέχνη ας διαβάσουν το άρθρο που έβαλα στην αρχή του σχολίου μου.

    Απάντηση

  8. @ Posted by παπα-Ηλίας Υφαντής on Οκτ 13/ at 7:17 μμ

    Ευχαριστώ για την θερμότητα (και τον ευγενικά διαφαινόμενο
    ενθουσιασμό, θα τολμούσα να πω) του καλωσορίσματος . Αν
    και το σχόλιο μου δεν είχε άμεσο αποδέκτη την σεβασμιότητα
    σας αλλά «απαντούσε» σε σχόλιο του o_xeiroteros_olon on
    Οκτ 13, at 9:07 πμ (ΠΛΗΝ όμως στο ΘΕΜΑ της Οκτ 11) από
    τον οποίο ήλπιζα να αποκομίσω μια γνώμη, μιας και περιείχε
    «ψήγματα» ,ευγενικά εκφρασμένης, κριτικής, πλην όμως όχι
    του «ακριβούς μήκους κύματος».Προσπάθησα δλδ να συντο-
    νισω τον πομπό με τον δέκτη, πράγμα που αποτελεί προσφιλή
    «τακτική» μου
    Το «…κανένας μας δεν είναι αλάθητος», μου θυμίζει έντονα
    την «Απάντηση» του Σαμαρά ,στην ερώτηση των ευρωπαίων
    γιατί δεν ψήφησε το πρώτο μνημόνιο. Με παραξενεύει,δε, η
    αναφορά της, από, κατά τεκμήριο, αντιμνημονιακά «χείλη»
    Αυτά , και αρκετά άλλα , μου δίνουν την αίσθηση ότι το χω-
    ριό ΜΑΣ …είναι το «παλιό ,καλό , χωριό, που όλοι ξέραμε»
    Αποπνέει μια θαλπωρή και ένα αίσθημα «ασφάλειας» μιας
    και δεν υπάρχουν γεγονότα που μπορούν να σε εκπλήξουν.
    Όπως πχ το Posted by Χρήστος Δημάρης on Οκτ 12/ 9:59 μμ
    που αναφέρεται σ’ ένα θέμα (πράγμα που κάνει κι’ο υποφαι-
    νόμενος συνηθέστατα) «εκτός θέματος» πλην με μεγάλο και
    επίκαιρο ενδιαφέρον. Επίσης και το συμπληρωματικό Posted
    by Γιώργος on Οκτ 12/10:07 στο «ίδιο μήκος κύματος»
    Αυτά τα φαινόμενα
    τα δυο μαζί, και με το ότι δεν προηγείται τέτοιο «κύριο θέμα»
    από τον «θεματοδότη» ΑΛΛΆ ούτε έπεται καν κάτι ανάλογο
    ΚΑΙ συνδυαζόμενο,δε, με ΑΠΟΥΣΙΑ παρέμβασης, από τον
    μπλόγκερ (συνηθέστατης και συνήθως επιδοκιμαστικής) με
    έκαναν να νιώθω «σαν στο σπίτι μου»
    Ζητώ συγγνώμη διότι συνειδητά τούτη τη φορά επέλεξα να
    ποστάρω με το ΤΗΕΟ διότι εμφανίστηκε «στην παρέα»
    κάποιος που σε άλλη ιστοσελίδα ουσιαστικά απαιτούσε από
    τον μπλογκερ να επιβάλλει την δήλωση του ονόματος του
    σχολιαστου (υπονοώντας, ευλόγως, ότι σε ενδεχόμενη έγερση
    αμφιβολιών όσον αφορά την ειλικρίνειά της να δηλώνεται
    ο ΑΦΜ,ο ΑΜΚΑ, να προσκομίζονται πιστοποιητικά
    γεννήσεως, οικογενειακής καταστάσεως και το αλήστου
    μνήμης «κοινωνικών …φρονημάτων» )
    Απλώς να αναφέρω ότι ποτέ δεν «ματαιοδόξησα» πρωτιές .
    Ακόμα και με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα στο εργασιακό
    μου βίο η χάρις του Κυρίου μου με «κράτησε μακριά από
    μεγάλες πόρτες»
    Αν , παρ’ ελπίδα οι φίλοι μας Χρήστος και Γιώργος
    αισθάνονται θιγμένοι από την αναφορά μου στα σχόλια
    τους (12-10-12) ίσως τους παρηγορήσει η επίσκεψη στο
    «αιέν αριστεύειν» στο θέμα : « ο τατσιόπουλος
    φασιστοποιήθηκε» και η ανάγνωση του σχολίου μου
    (για να μην σκανδαλίζονται οι αθώοι)

    Απάντηση

  9. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Οκτώβριος 14, 2012 at 1:15 πμ

    Φίλε Θοδωρή είσαι έξυπνος άνθρωπος αλλά σε κάποια σημεία -φυσιολογικό είν’ αυτό- αγνοείς καταστάσεις.

    Αν και ο κίνδυνος να θεωρηθώ αμετροεπής και γραφικός έχει πια γίνει εμφανής, λέγοντας πως θα διακόψω τον σχολιασμό εδώ και 2, 3 …4-5 σχόλια πριν, δεν πειράζει ας κάνω ένα τελευταίο σχόλιο μια και έτσι και αλλιώς και εσύ φίλος μου θεωρώ πως είσαι.

    1. Η απάντηση δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα επιδοκιμαστική.
    Αυτό έλειπε άλλωστε να συμφωνούμε σε όλα, κάτι δε θα πήγαινε καλά.
    Σίγουρα θα ήταν καλύτερα να ηταν αποδοκιμασία, διαφωνία αλλά εν τέλει μπορεί να καταλήγει σε απλή περιφρόνηση.
    Και πάντως όχι απέναντι στον Χρήστο.

    Εδώ και καιρό έχω πάψει να παρεξηγώ προθέσεις.

    Όχι γιατί είμαι αναίσθητος ή σιδηροτειχισμένος ή «υπεράνω».

    Αλλά γιατί προσπαθώ να κατανοώ ότι σε αυτό το ντουνιά, όλοι αμαρτωλοί είμαστε και κάθε φορά που αυτοαξιολογούμαστε -υποκειμενισμός γαρ- το πιο πιθανό είναι να οδηγούμαστε σε φιάσκο.
    Ακόμα και όταν δεν το καταλαβαίνουμε.

    Και όταν σε ένα «χωριό» που φιλοξενείσαι, γίνεσαι βάρος, πρέπει να έχεις τη στοιχειώδη ευγένεια να αποχωρείς.

    2. Ποια είναι η γενική αρχή μου, αναφορικά με την επικαιρότητα;

    Πως αν το μνημόνιο είναι ο κακός δαίμονας, εμείς πρέπει να δούμε κάποια πράγματα:

    α. Πως μας επιβλήθηκε
    β. Ποια συμφέροντα κρύβονται από πίσω
    γ.Τι πρέπει να κάνουμε για να τον διώξουμε
    δ.Που ενδεχομένως φταίξαμε εμείς και ζούμε μαύρες ώρες και πως να γίνουμε ως κοινωνία ώστε να μην ξανάρθει.

    Οι προδοτικές κυβερνήσεις έκαναν αυτά που έκαναν και θα βρεθούν υπόλογες.

    Παρακάτω ας κοιτάξουμε να κάνουμε πράγματα που θα αλλάξουν το ρου της ιστορίας αυτής.

    Αναφέρθηκα στον ακτιβισμό μιας νεαρής συμπολίτισσάς μου απέναντι στο φακελάκι, σε έναν αγρότη που σιχάθηκε να πλασάρεται ως ενίσχυση της αγροτιάς η επιδοτησιολαγνεία των πολιτικάντηδων απέναντι στους μεγαλογεωργούς, στις μαφίες των παν/μιων και την απαξίωση του νεαρόκοσμου που οδηγείται στη μετανάστευση, στην εξάρτηση που επιβάλλει το πολιτικό κατεστημένο ώστε να λενε μετά «μαζί τα φάγαμε».
    Απόψε είδα ένα κίνημα απέναντι στην ακρίβεια προϊόντων στα σούπερ μάρκετ, αλλού βλέπει κανείς τη κοινωνία αλληλέγγυα να κάνει κάποια δειλά βήματα διάρρηξης του πολιτικού κατεστημένου, αλλού βλέπεις -όχι μκο ή εργολαβίες- αλλά πραγματικά εθελοντικά κινήματα για την φτώχεια, την εθελοντική αιμοδοσία, τους αστέγους, τη προστασία των αδέσποτων κατοικιδίων, για ό, τι φανταστείς…

    Να βγούμε στους δρόμους αλλά όχι προς όφελος των καπετανάτων της αντιπολίτευσης που καραδοκούν να γευτούν της δικαίωσης το μέλι.

    3. Σε ό, τι αφορά το «πιστεύω», απέχω ωκεανούς από το να θεωρηθώ χριστιανός.
    Έχω πολύ δρόμο να διανύσω ακόμα και ζήτημα είναι αν ποτέ θα φτάσω στο τέλος του.
    Δεν ξέρω καν αν έχω το σωστό προσανατολισμό ή πηγαίνω λάθος
    Αυτό που είναι σίγουρο, είναι πως ο Χριστός είναι ο Θεός, είναι ντόμπρος, είναι η ελπίδα μου μέσα σε αυτό το ψέμα που ζούμε και εύχομαι ειλικρινά να καταφέρω να προσελκύσω το έλεος, την αγάπη Του και να γίνω -στην πράξη- χριστιανός κάποτε και εγώ.

    Καλό βράδυ φίλε Θοδωρή και σε καμιά περίπτωση μην ανησυχείς για το αν προσβάλλεται κάποιος με τις απόψεις σου.
    Δεν μ’ αρέσει αυτό, εκτιμώ πολύ την ειλικρίνεια.
    Αν δεν ήμασταν σε …ηλεκτρονικό χωριό, αλλά σε έναν καφενέ, θα σου έλεγα πως σε μια παρέα μου αρέσει να τους κοιτάζω όλους στα μάτια και με σεβασμό, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο.
    Να λέω τις απόψεις μου ντόμπρα, αλλά χωρίς να έχω τη ψευδαίσθηση πως έχω σώνει και ντε δίκιο.
    Ούτε φυσικά να κλείνω τα αυτιά σε άλλους από τους οποίους κερδίζω σε γνώση, εμπειρία κλπ….
    Η τυφλή ομοφωνία, η μη παρέκκλιση από την γενική κατ/νση μιας συζήτησης δεν με κάνει να αισθάνομαι «ζεστά» από την άλλη.
    Και όπως είπα, η στοιχειώδης ευγένεια επιβάλλει το να μην παρασιτεί κανείς σε ξένα χωράφια ή «χωριά», πόσο μάλλον όταν καταλαβαίνει ότι έχει αρχίσει (πια) και κάνει κρύο…

    Απάντηση

    • Posted by Χρήστος Δημάρης on Οκτώβριος 14, 2012 at 2:02 πμ

      Γιώργο πάλι είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου. Γιατί λες ότι απέχεις ωκεανούς από το θεωρηθείς Χριστιανός; Χριστιανός είναι αυτός που αγαπά τον Χριστό και είναι φανερό πως εσύ Τον αγαπάς! Και μην βάζεις πράγματα που δεν ισχύουν στο μυαλό σου! Καληνύχτα!

      Απάντηση

    • Posted by θεόδωρος Μπρατσιωτης on Οκτώβριος 14, 2012 at 10:52 πμ

      Φίλτατε Γιώργο
      Κατ αρχάς να σ’ ευχαριστήσω για την ανυπόκριτη εκδή-
      λωση φιλίας και να σου εκφράσω και τα δικά μου αισθή-
      ματα φιλίας.
      Απ’ ότι κατάλαβα, μάλλον… «έχω χάσει επεισόδια»-με
      την απομάκρυνση μου από το Χωριό,- και αν κατάλαβα
      καλά, μάλλον, η ενδεχόμενη απομάκρυνση σου θα κοστί-
      σει ακριβά στο «ταμείο σχολίων», γι αυτό θα θεωρούσα
      «ευχής έργον» την παραμονή σου σ’ αυτό
      Η κριτική στάση μου, δεν ήταν γενικευμένη, απέναντι σε
      όλα τα σχόλια, τα δικά σου και του φίλτατου Χρήστου
      αλλά στα συγκεκριμένα: Posted by Χρήστος Δημάρης on
      Οκτωβρίου 12, 2012 at 9:59 μμ & Posted by Γιώργος
      Μεσσηνία on Οκτωβρίου 12, 2012 at 10:07 μμ με το συγ-
      κεκριμένο περιεχόμενο Ζητώ συγγνώμη από τον Χρήστο
      αν δεν αποδέχεται την προσφώνηση(Φίλτατε), αλλά μετά
      από αυτά που διαβάσατε , αν τα διαβάσατε, δεν επιτρέπω
      στον εαυτό μου να αποκαλώ κυρίους ανθρώπους που σεβ-
      ομαι και εκτιμώ Εκτός αν, γνώστες όντες των λόγων που
      παρέθεσα επιμένουν να το κάνω .
      Το ίδιο ισχύει και για τους τίτλους Χριστιανός και Έλληνας
      Επειδή εγώ ντρέπομαι, μετά απ’αυτές τις εξελίξεις, να τους
      επικαλούμαι για να αυτοπροσδιοριστώ
      Αυτά, για να μιλήσουμε λίγο, και, «για την ταμπακέρα»
      Αν θεωρείτε ότι υποκρίνομαι παραθέστε τα επιχειρήματα

      Απάντηση

  10. Posted by Φανη Μανιατη on Οκτώβριος 14, 2012 at 1:07 μμ

    π.Ηλια σας ευχαριστω για τα αρθρα σας.Σε αυτο το συγκεκριμμενο νομιζω οτι κανετε λαθος για την ελλειψη νοηματος στα παιγχνιδια των παιδιων,Καθε αλλο παρα στερουνται νοηματος,αν ειναι σωστα ολα αυτα που λενε οι παιδοψυχολογοι.Ευχεσθε για μενα,σας παρακαλω. Θεοφανια

    Απάντηση

    • Posted by παπα-Ηλίας on Οκτώβριος 15, 2012 at 1:12 μμ

      Φανή

      Έχεις δίκιο σχετικά με τα παιχνίδια των παιδιών.

      Είχα σκεφτεί να το παραλείψω, αλλά βάρυνε στη σκέψη, το γεγονός ότι, όπως νομίζω το είπε ο Ηράκλειτος.

      Ευχαριστώ για την επικοινωνία

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: