Παναγία η Επαναστάτρια….

Πριν κάμποσα χρόνια, ο αείμνηστος παπα-Σταμάτης Χτζηκυριάκος είχε γράψει ένα βιβλιαράκι, με τον τίτλο «Παναγία η Σοσιαλίστρια».

Όμως «τω καιρώ εκείνω» ο σοσιαλισμός ταυτιζόταν με την αθεΐα. Και κάποιος εθνικόφρων παπάς έκαμε μήνυση στον παπα-Σταμάτη.

Ο δικαστής, που έβαλε στη ζυγαριά της συνείδησής του, από το ένα μέρος τον φανατισμένο παπά κι από το άλλο τον οραματιστή παπα-Σταμάτη, έβγαλε αθωωτική απόφαση.

Και έτσι το πρόβλημα λύθηκε νομικά. Αλλά ουσιαστικά παραμένει πάντα το ερώτημα:

Ήταν, άραγε, σοσιαλίστρια η Παναγία; Και πού στηρίχτηκε ο παπα-Σταμάτης, για να της αποδώσει, μέσα στις πάμπολλες άλλες, και αυτήν την φιλοφρόνηση;

Ασφαλώς και στηρίχτηκε στο Ευαγγέλιο (Λουκά, Α, 39-56). Και πιο συγκεκριμένα στα λόγια, που λέει η Παναγία, κατά την επίσκεψή της στην Ελισάβετ, μετά τον Ευαγγελισμό.

Η Ελισάβετ κάνει στην Παναγία διθυραμβική υποδοχή.

«Ευλογημένη, της είπε, είσαι συ περισσότερο από κάθε άλλη γυναίκα και ευλογημένο και το παιδί, που έχεις στην κοιλιά σου. Και πώς ήταν δυνατόν να γίνει σε μένα μια τόσο μεγάλη τιμή, ώστε να με επισκεφθεί η μητέρα του Μεσσία μας»!

Και η Παναγία της αποκρίθηκε:

«Η δόξα και η τιμή ανήκει στο Θεό, που έκαμε σε μένα την ταπεινή αυτή τη μεγάλη τιμή».

Που σημαίνει ότι η ταπείνωση ήταν το μυστικό μονοπάτι, που οδήγησε την Παναγία στη θέωση.

Με αποτέλεσμα να γίνει η σκάλα, με την οποία κατέβηκε και ήρθε ανάμεσα στους ανθρώπους ο Χριστός.

Η ταπείνωση όμως αυτή της Παναγίας δεν ήταν, όπως την εννοούμε και την εκλαμβάνουμε συνήθως εμείς οι παραμορφωμένοι χριστιανοί.

Μια κατάσταση παθητικότητας, μιζέριας και ηττοπάθειας, απέναντι στη υβριστική αλαζονεία των ανθρώπων…

Αλλά η συναίσθηση της ανθρώπινης μηδαμινότητας μπροστά στο άπειρο μεγαλείο του Θεού και την ομορφιά και σοφία της δημιουργίας του.

Την υβριστική αλαζονεία των ανθρώπων η Παναγία την καταδικάζει κατηγορηματικά και προδικάζει την εξουθένωσή της, λέγοντας:

«Η βασιλεία του Μεσσία θα διαλύσει τα σχέδια των αλαζόνων. Θα γκρεμίσει τους τυράννους απ’ τους θρόνους τους και θ’ ανυψώσει τους ταπεινούς. Θα αφαιρέσει τα πλούτη απ’ τους πλούσιους και θα χορτάσει με αγαθά τους πεινασμένους»!

Τα λόγια αυτά της Παναγίας είναι άκρως επαναστατικά.

Και, αν τα έλεγε κάποιος, εδώ στην πατρίδα μας, πριν από 60-70 χρόνια, ασφαλώς και θα του στοίχιζαν πολύ ακριβά.

Είναι ευνόητο, βέβαια πως πάνω στην ίδια αυτή επαναστατική γραμμή κινήθηκε και ο Χριστός:

Στο πρώτο του κήρυγμα στους συμπατριώτες του, της Ναζαρέτ, είπε χαρακτηριστικά:

Ήρθα, για να σας απαλλάξω από τη φτώχεια, την αρρώστια, τη σκλαβιά και την αμαρτία.

Το τελείως αντίθετο απ’ ο, τι κάνουν οι αναρχικοί (=χωρίς ηθικές αρχές) άρχοντές μας. Οι οποίοι, πέρα από κάθε λογική και συνείδηση, μας σκλάβωσαν στους εχθρούς μας, μας βούλιαξαν στη φτώχεια και στη διαφθορά και μας δολοφονούν παντοιοτρόπως.

Και μπορεί ο Χριστός να μη φόρεσε φυσεκλίκια και να μην πήρε κοντάρια και σπαθιά, αλλά ο λόγος του ήταν καταλυτικότερος κι απ’ τα πλέον φοβερότερα όπλα.

Γεγονός, που συνειδητοποίησαν ευθύς εξαρχής οι γραμματείς και οι φαρισαίοι. Οι οποίοι τον ακολουθούσαν σαν τη σκιά του και κατέγραφαν κάθε του λόγο και κίνησή του. Μέχρις ότου καταφέρουν να πετύχουν την εξόντωσή του.

Αλλά και η πρώτη χριστιανική κοινωνία, της οποίας μέλος ήταν και η Παναγία, κινήθηκε μέσα στα ίδια αυτά πλαίσια.

Αφού, όπως υπογραμμίζουν οι Πράξεις των Αποστόλων» (Δ, 32-34):

«Είχαν όλοι μια ψυχή και μια καρδιά. Και κανένας δεν έλεγε για κάτι ότι είναι δικό του. Αλλά ήταν γι’ αυτούς όλα κοινά. Και κανένας φτωχός δεν υπήρχε ανάμεσά τους. Δεδομένου ότι ο καθένας βοηθιόταν ανάλογα με τις ανάγκες του».

Για να έχουμε, στην περίπτωση αυτή, το γνησιότερο μοντέλο του σοσιαλισμού.

Το οποίο ύστερα από δεκαοχτώ αιώνες σχεδόν πανομοιότυπα αντιγράφουν οι Μαρξ-Ένγκελς στο περίφημο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» τους (1848).

Ασφαλώς και είχε δίκιο ο αείμνηστος παπα-Σταμάτης, που έγραψε την «Παναγία τη Σοσιαλίστρια».

Αλλά, όπως θα μπορούσε να παρατηρήσει κάποιος, με βάση, πάντα, το Ευαγγέλιο, τα λόγια του Χριστού και της Παναγίας είναι όχι απλά σοσιαλιστικά, αλλά βαθύτατα επαναστατικά.

Και μάλιστα όχι μόνο στην κοινωνική και οικονομική, αλλά και την ηθική και πνευματική και υπαρξιακή τους διάσταση.

Δεδομένου ότι ο Χριστός αντιμετώπισε με την Ανάστασή του, πέρα απ’ την ύβρη και αλαζονεία των ανθρώπων, την ενσάρκωση της αλαζονείας και πάσης τυραννίας, που είναι ο Σατανάς. Και του οποίου έργο και όπλο είναι ο θάνατος.

Γι’ αυτό και σχετικά με την Παναγία, αλλά και, γενικότερα, τους χριστιανούς δεν μιλάμε, πλέον, για θάνατο, αλλά για κοίμηση.

Παρότι, στην πραγματικότητα, η Παναγία ήταν και παραμένει πάντοτε «Γρηγορούσα»(=ξυπνητή) και έτοιμη να βοηθήσει τον καθένα σε κάθε περίπτωση. Και σε προσωπικά και σε οικογενειακά και σε εθνικά ακόμη θέματα.

Όπως έπραξε στη χιλιετία του Βυζαντίου.

Που δεν τους εγκατέλειψε, παρά μόνο, όταν εκείνοι την είχαν εγκαταλείψει.

Και όπως έπραξε το ’40.

Το οποίο καταπρόδωσαν οι συγκαιρινοί μας εφιάλτες. Εξυπηρετώντας τα ανθελληνικά σχέδια των εχθρών μας.

Οι οποίοι φοβούνται την Ελλάδα και το Ευαγγέλιο.

Γιατί, σαν τους φαρισαίους της εποχής του Χριστού γνωρίζουν ότι η καθεμιά του λέξη κρύβει μεγαλύτερη επαναστατική και εκρηκτική ενέργεια απ’ όλα τα πυρηνικά οπλοστάσια της Ανατολής και της Δύσης.

Αλήθεια και πραγματικότητα, που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει εμείς οι νωθροί και αποτελματωμένοι χριστιανοί.

παπα-Ηλίας

Advertisements

12 Σχόλια

  1. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Αύγουστος 14, 2012 at 1:45 μμ

    Καλή Παναγία!

    Απάντηση

  2. Posted by Χρήστος Δημάρης on Αύγουστος 14, 2012 at 5:53 μμ

    Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ: Αρκετοί Χριστιανοί παραπονούνται ότι οι αριστεροί πολιτικοί μας δεν βάζουν στο στόμα τους την λέξη Θεός. Σωστό το παράπονο τους. Υπάρχει όμως και το αντίστροφο παράπονο. Χθες ή προχθές ο κύριος Σαμαράς ζήτησε την βοήθεια της Παναγίας. Σε τι όμως να βοηθήσει η Παναγία τον πρωθυπουργό μας; Στο να κόψει τους μισθούς και τις συντάξεις των φτωχών ή να τον βοηθήσει στις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων; Εδώ αυτοί που σωστά ελέγχουν τους αριστερούς πολιτικούς μας δεν θα έπρεπε να ελένξουν και τον πρωθυπουργό μας;

    Απάντηση

  3. Ourania Psarakou:

    olos o xristianismos mia epanastasi itan .enantia sto kefalaio kai stin aplistia kai amfivalo an einai akoma. einai; evelpisto pws nai.
    emena mou aresei panagia mas i epanastatria. wraia.

    Απάντηση

    • Posted by Χρήστος Δημάρης on Αύγουστος 15, 2012 at 12:06 πμ

      ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΑΝΑΓΙΑ: Μια διαρκής επανάσταση είναι ο Χριστιανισμός. Χτυπά την ρίζα όλων των κακών: Τον εγωισμό. Ο εγωισμός είναι και η βάση του καπιταλισμού. Ο καπιταλισμός εξαγοράζει τις συνειδήσεις των ανθρώπων με τον πιό πονηρό τρόπο: Ανταμοίβει με χρήματα τον παραμικρό εγωισμό τους! Ο θάνατος σου η ζωή μου! Και μαζί με την Παναγία μας οι καλύτερες επαναστάτριες είναι οι μάνες όλου του κόσμου. Δεν θέλουν τίποτε για τον εαυτό τους. Θυσιάζουν τα πάντα για το καλό των παιδιών τους και των οικογενειών τους. Παρακαλώ κοιτάξτε μια μικρή Παναγιά στην φωτογραφία: http://misha.pblogs.gr/2012/07/anthrwpoys-kai-kthnh-swseis-pantelehmwn-galaktotrofoysa.html

      Απάντηση

  4. […] εμείς οι νωθροί και αποτελματωμένοι χριστιανοί. παπα-Ηλίας 0.000000 0.000000 Μοιρασθῆτε τὸ […]

    Απάντηση

  5. Posted by Παπα-Κώστας on Αύγουστος 15, 2012 at 10:55 μμ

    Και ακριβώς για να αντιμετωπίσουν αυτή την επαναστατικότητα του Ευαγγελίου φροντίζουν ο Σατανάς και τα ανθρωπάρια που τον υπηρετούν να αλώσουν εκ των έσω την Εκκλησία,τοποθετόντας με ύπουλους τρόπους αχυράνθρωπους επικεφαλείς,οι οποίοι ενδιαφέρονται για καλοπέραση και αξιώματα και αποχαυνώνοντας πλήρως,μέσω του καταναλωτισμού και των ηδονών,το λαό.Ο Χριστός όμως ακόμα και με αυτό το υλικό θα βρει τον τρόπο να γίνει το θέλημά του.Η Παναγία μας άφησε ξεκάθαρη εντολή και οδηγία για το πως να αντιμετωπίσουμε τη διδασκαλία του Χριστου «ό,τι αν λέγη ημίν ποιήσατε».

    Απάντηση

  6. Καλή σας μέρα και χρόνια πολλά

    Σας ευχαριστώ όλους για τη σπουδαία συνεισφορά στο διάλογο.

    Τον παπα-Κώστα, το Χρήστο, το Γιώργο.

    Καθένας ζωντανός άνθρωπος βρίσκεται σε ζωντανή σχέση με την ολοζώντανη Παναγία μας.

    Η οποία, παρότι «μετέστη προς την ζωήν», «ου κατέλιπε τον κόσμον»!….

    Απάντηση

  7. Από την ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ:

    12 σχόλια:

    Ανώνυμος14 Αυγούστου 2012 7:19 μ.μ.

    Η Παναγια βεβαια δεν ειναι σοσιαλιστρια . Τωρα μαλιστα που εχει γκρεμισει ο αληστου μνημης υπαρκτος σοσιαλισμος με τα γκουλαγκ και τα εκατομυρια θυματα και που εχει κυριολεκτικα ξεβρακωθει η ευρωπαικη σοσιαλδημοκρατια τυπου ΠΑΣΟΚ η εργατικου κομματος της Αγγλιας δεν ειναι σωστο να λεμε οτι η Παναγια ειναι σοσιαλιστρια . Βεναια καταλαβαινω το αγαθο κινητρο τοσο του παπα Ηλια οσο και του μακαριστου παπα Σταματη που εγραψε το βιβλιο . Η Παναγια για μας τους ορθοδοξους εφοσον γεννησε τον Θεανθρωπο ειναι ανωτερη απο ολους τους Αγιους Αγγελους και Αρχαγγελους και ειναι κατω μονο απο την Αγια Τριαδα . Και εφοσον αυριο η ορθοδοξια εορταζει την κοιμηση της θα γραψω κατι δυσαρεστο αλλα αληθινο που δεν ειναι δικο μου αλλα το εχει επισημανει ο θεολογος Σιαμακης πνευματικο τεκνο του Καντιωτη . Οτι την υπεραγια Θεοτοκο πολλοι ψευδοεκκλησιαστικοι ανθρωποι στο παρελθον την παρουσιασαν σαν μια συμφεροντολογα φιλαργυρη που μεσιτευει στον Υιο της κατοπιν χοντρου ταματος . Το οποιο ταμα φυσικα το καρπωνονταν οι ιδιοι . Φοβερη βλασφημια κατα της Υπεραγιας Θεοτοκου αλλα που λογω της αμαθειας του κοσμου παλια σε μεγαλο μερος των χριστιανων εδραιωθηκε αυτη η εικονα . Καθηκον της διοιηκουσας εκκλησιας κοντα στα αλλα να δωσει στον κοσμο την αληθινη εικονα της υπεραγιας Θεοτοκου η οποια συμφωνα με την υπεροχη εκκλησιαστικη υμνολογια ειναι ασυγκριτως ανωτερη των χερουβειμ και σεραφειμ και οχι αυτο που παρουσιαζουν και σημερα πολλοι φιλαργυροι κληρικοι και μοναχοι . Ειναι μεγαλο καθηκον γιατι πολλοι σκανδαλιζονται

    Απαντήσεις
    Ανώνυμος15 Αυγούστου 2012 12:59 π.μ.

    Σε όλα σχεδόν συμφωνώ με το α΄ σχόλιο, ιδίως όσο αφορά στην προώθηση της ιδεολογίας των ορθόδοξων συγχωροχαρτιών, ήτοι των ταμάτων, (των αναθημάτων των αρχαίων ειδωλολατρών). Ας μην επεκταθούμε και στα πανέρια δίπλα στα προσκυνήματα, για το αντίτιμο της Ευλογίας από την προσκύνηση περιφερόμενων ιερών κειμηλίων της Ορθοδοξίας.

    Αλλά στο «η Παναγία δεν είναι σοσιαλίστρια», ίσως και να διαφωνήσουμε αν και είναι λεκτικό το θέμα και λέμε τα ίδια με άλλα λόγια. Διότι, όπως όλοι οι Χριστιανοί, η Παναγία δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο απ΄ αυτὀ που δίδαξε ο Χριστός και οι Απόστολοι, δηλ. την Βασιλεία Του, («Ελθέτω η Βασιλεία σου ως εν ουρανώ και επί της γης), την κοινοκτημοσύνη, το «πώλησον τα υπάρχοντά σου και διάδος πτωχοίς», το «έχοντες διατροφάς και σκεπάσματα τούτοις αρκεστησόμεθα», το, «κανένας δεν έλεγε για κάτι ότι είναι δικό του, αλλά ήταν γι’ αυτούς όλα κοινά και κανένας φτωχός δεν υπήρχε ανάμεσά τους δεδομένου ότι ο καθένας βοηθιόταν ανάλογα με τις ανάγκες του», το «πόσο δύσκολα οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την βασιλείαν των ουρανών», το «ο έχων δύο χιτώνας να δίνει τον ένα», το «τον άρτον του επιούσιον δώσ ημίν σήμερον» (απαραίτητον-σήμερον και οχι αύριον) και άλλα πολλά. Ο Χριστιανισμός εμπεριέχει διδασκαλίες όχι απλώς σοσιαλιστικές αλλά απείρως ανώτερες από του Σοσιαλισμού, και του κομμουνισμού διότι είναι εθελοντικά εφαρμοζόμενες, και με πνευματική θεώρηση χωρίς τον καταναγκασμό και την αθεϊα. Απλώς, στην εχοχή μας η Εκκλησία δεν μας διδάσκει τον σωστό Χριστιανισμό σε πολλά! Αλλά εμείς και μπορούμε να τον δούμε στην Καινή Διαθήκη, και μπορούμε να τον εφαρμόσουμε εθελοντικά.

    Εξ΄ άλλου ο π.Αυγουστίνος ο Καντιώτης (το αναφέρω γιατί τον επικαλεστήκατε) σε ομιλία του που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην αποτείχιση (δείτε το αρχείο, Αυγουστίνος, στο άρθρο «τα ζύγια»), είπε:

    » Όχι ένας να τρώει με δέκα στόματα κι ο άλλος να πεινάει! Δεν είναι χριστιανισμός αυτός! Κοινόβιο λοιπόν ζούσανε αυτοί, τρεις χιλιάδες άνθρωποι ήτανε (η πρώτη Εκκλησία) μία κοινοβιακή, και τελικώς αυτό το σύστημα θα επικρατήσει. Θα επικρατήσει όχι με τον διάβολον αλλά με τον Θεό και με το Χριστό θα επικρατήσει! (χειροκροτήματα ακροατηρίου).
    Λοιπόν, αυτό είπα κάποτε και με πιάσανε και κόντεψαν να μ΄ εκτελέσουν οι Γερμανοί, οι Γερμανοί, η γκεσταπό τότε, ότι είμαι κομμουνιστής. Δεν είμαι κομμουνιστής! Τον κομμουνισμό εγώ, να σας πω μια εξομολόγηση, δεν τον κρίνω από οικονομικής πλευράς, δεν τον κρίνω από οικονομικής πλευράς, τον κρίνω από μιας άλλης πλευράς που με ενδιαφέρει, ότι ο κομμουνισμός έχει ένα μεγάλο ψέμα: Το πιο μεγάλο ψέμα. Αν το αφαιρέσεις το ψέμα αυτό, δεν έχομε διαφωνίες μεγάλες μαζί τους. Το δε μεγάλο ψέμα, το μεγαλύτερο ψέμα που υπάρχει στον κόσμον, είναι ότι: «δεν υπάρχει Θεός», αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα! Αυτό είναι το μεγαλύτερο, άμα το αφαιρέσεις αυτό, τι έχομε; Δεν μ’ ενδιαφέρει πως θα μοιράσωμε την πίτα! Λοιπόν, είμεθα σύμφωνοι σ’ αυτά; (Ναι, μάλιστα απαντούν οι ακροατές)».

    «Είμαι κομμουνιστής εν Χριστώ» είπε σε συνέντευξή του ο π.Αυγουστίνος!(εφημ.Τα Νέα) όπως μας αποκάλυψε ο σχολιαστής Δάσκαλος.

    Απάντηση
    Ανώνυμος14 Αυγούστου 2012 10:30 μ.μ.

    Συγχαρητήρια στον παπα Ηλία για την καθαρότητα της διδασκαλίας του, διαχρονικά. Στην πραγματικότητα αυτά που διδάσκει ο παπα Ηλίας, αυτά είναι Χριστιανισμός εφαρμοσμένος, αυτό είναι Ορθοδοξία και Ορθοπραξία! Όχι δεσποτοκρατία του ενός, αλλά «συνοδικό σύστημα», Χριστοκρατία, και Δημοκρατία εν Πνεύματι Αγίω σε Κράτος του Θεού, και Εκκλησία = Βασιλεία του Θεού επί της γης όπως είναι και στον Ουρανό, ενδιαφέρον από τον ένα αδελφό για όλους τους άλλους, κοινοκτημοσύνη, ισοτιμία, αγάπη, αδελφοσύνη εν Χριστώ. Όπως ενδιαφερόμαστε για τα σωματικά αδέλφια μας θα πρέπει να ενδιαφερόμαστε και τα πνευματικά, αφού μέσα σ όλους ρέει το ίδιο Αίμα Του, που κοινωνούμε. Με την υποσημείωση ότι στην Ὅρθοδοξία κανένας μας ατομικώς δεν έχει το «αλάθητο», ούτε ο παπα Ηλίας, ούτε ο Καντιώτης, ούτε και ο ιερός Χρυσόστομος.

    Όσο για τον κομμουνισμό, το σοσιαλισμό, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα συστήματα, είναι καταδικασμένα να αποτύχουν, «μη πεποίθατε επί υιοίς ανθρώπων εν οις ουκ έστι σωτηρία», γιατί όσο και αν είχαν καλές προθέσεις οι εφευρέτες τους, είναι ατελή ως ανθρώπινα επινοήματα, αφού αφενός μερικά από αυτά είναι καταναγκαστικά και ολοκληρωτικά που διώκουν την πίστι, σε μερικά από αυτά οι θεωρητικοί τους προϋποθέτουν ή ευνοούν αθεϊα και υλισμό (υλισμός είτε θεωρητικός του Μαρξισμού, είτε χύδην υλισμός, δηλαδή στην πράξη αγνόηση, και παραγκωνισμός του Θεού, από τον Καπιταλισμό, κάτι που είναι και το χειρότερο, αφού κοροϊδεύεις τον κόσμο να νομίζει ότι μπορεί να είναι και κεφαλαιοκράτης και εκατομμυριούχος και εκμεταλλευτής των εργαζόμενων, και χριστιανός!), ενώ και η δημοκρατία, επειδή έχει να κάνει με ανθρώπους, συνήθως εξελίσσεται σε δημαγωγία, κοροϊδία, εξαπάτηση του κοσμάκη και στυγνή δικτατορία άλλων που κρύβονται πίσω από τα «πιόνια».

    Ευλογείτε, π. Ηλία.

    Απάντηση

    Ιωάννης15 Αυγούστου 2012 12:04 π.μ.

    Η αλήθεια είναι πως η χριστιανική κοινοκτημοσύνη εφαρμόστηκε μόνο στις εξ Ιουδαίων κοινότητες ενώ ποτέ δεν βρήκε εφαρμογή στις χριστιανικές κοινότητες που αποτελούνταν από εθνικούς. Ο Απόστολος των Εθνών Παύλος δεν ζήτησε κοινοκτημοσύνη από τους πιστούς.

    Όσο για τη … δημοκρατία, για τους χριστιανούς ισχύει το «πάσαις εξουσίαις υπερεχούσες υποτασσέσθω». Άλλωστε ποτέ δε θα γινόταν επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας μια θρησκεία που θα επιζητούσε δημοκρατικό πολίτευμα.

    Απάντηση
    Ανώνυμος15 Αυγούστου 2012 12:53 μ.μ.

    2/3

    Έτρεχαν να κρυφτούν και διασκορπίζονταν κυνηγημένοι λόγω διωγμών και φυλακισμένοι οι Χριστιανοί, οι Απόστολοι και ο Παύλος. Αλλά εφάρμοζαν την αδελφοσύνη, η διδασκαλίες συνεχίζονταν, και ποιος είπε ότι στις κατακόμβες και στις πρώτες εκκλησίες εν διωγμοίς, δεν υπήρχαν οι αγάπες και το ενδιαφέρον όλων για όλους τους αδελφούς; Καί μέσα στις φυλακές, και στις αρρένες και στα ιπποδρόμια, οι αδελφοί ενδιαφερόταν για τους αδελφούς. Η εκκλησία στα Ιεροσόλυμα διασκορπίστηκε και από τους διωγμούς και από την καταστροφή της πόλης από τους Ρωμαίους, και γι αυτό το λόγο και όχι για άλλο, σταμάτησε η κοινοκτημοσύνη.

    Ο Απ. Παύλος δίδασκε λιτότητα ή και ακτημοσύνη, φιλαδελφεία, όχι πλουτισμό, κηρύσσοντας «έχοντες διατροφάς και σκεπάσματα τούτοις αρκεστησόμεθα», τη «λογία» των πλουσιότερων υπέρ των πτωχών εκκλησιών, «ταις χρείαις των αγίων κοινωνούντες», συνεχίζοντας την διδασκαλία του Κυρίου «εμβλέψατε εις τα στρουθία του ουρανού και εις τα άνθη του αγρού», «πάντα όσα έχεις πώλησον και διάδος πτωχοίς», «ο έχων δύο χιτώνας να δίνει στον μη έχοντα», «οι αλώπεκες φωλεάς έχουσι ο δε Υιός του ανθρώπου ουκ έχει που την κεφαλἠν κλίνη», «ζητείτε πρώτον την βασιλείαν των ουρανών και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν», «ευκοπώτερον διά τρυμαλιάς ραφίδος εισελθείν ..ή πλούσιον», «πόσον δύσκολα οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την βασιλείαν των ουρανών», «άφρων» ο πλούσιος που σκεπτόταν «καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω», «ἀφρων άφρων τούτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, ά δε ητοίμασας τίνι έσται»; και άλλα πολλά ων ουκ έστι αριθμός.

    Τη διδασκαλία περί κοινοκτημοσύνης, αδελφοσύνης, εμπεριεχόμενης εθελοντικά στην ανώτερη έννοια «χριστιανισμός», «βασιλεία του Θεού στη γη», συνέχισε ο Ιερός Χρυσόστομος, και όπως έλεγε, καταφερόμενος κατά των αδίκων προκλητικών πλουσίων που ως και χρυσά «καθίκια» χρησιμοποιούσαν όταν ο κόσμος πεινούσε, αν του επέτρεπαν οι συνθήκες θα την εφάρμοζε στην Εκκλησία, ναι, στο Βυζάντιο, αλλά οι Ηρωδιάδες και οι Ευδοξίες απαίτησαν την κεφαλήν του επί πίνακι. Στα μοναστήρια και στις αδελφότητες, όμως, η ακτημοσύνη και η κοινοκτημοσύνη, είναι χαρακτηριστικό της επιβιώσεως της διδασκαλίας του Χριστού (ασχέτως αν υπάρχουν ενστάσεις για τις τεράστιες περιουσίες και τα χρυσά τάματα, που είναι πλέον κοινή περιουσία όχι όλων των χριστιανών αλλά μόνο των πέντε δέκα εκατό αδελφών εκάστης μονής).

    Απάντηση
    Ανώνυμος15 Αυγούστου 2012 12:59 μ.μ.

    3/3
    Περί Δημοκρατίας και Βυζαντίου.

    Ατυχές το παράδειγμα με το Βυζάντιο. Ασφαλώς δεν αποτελεί πρότυπο συνυπάρξεως Εκκλησίας και Πολιτείας το Βυζάντιο, που πήρε την αγνή κόρη και την κατάντησε πόρνη επί του θηρίου, επεμβαίνοντας δια των Αυτοκρατόρων και στα Δογματικά!!! Εκεί οφείλεται η κατάπτωση, η νεοειδωλολατρία, τα χρυσά, η εκκοσμίκευση. Που ακούστηκε να εμπλέκονται στα της Εκκλησίας οι Αυτοκράτορες! ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΝΤΑΜ, ΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΣΕΣ!!! και που το δίδαξε ο Κύριος; Κακό έκαναν στην Εκκλησία οι Αυτοκράτορες που ασχολήθηκαν ως επιβήτορες, με την Εκκλησία, κακό έκαναν και οι διώκτες, οι αιρετικοί, οι ειδωλολάτρες, ενώ καλό έκαναν μόνο όσοι Αυτοκράτορες την άφησαν στην ησυχία της.

    Και τη δουλεία καταδίκασε η Χριστιανική διδασκαλία, και την απάνθρωπη εξουσία του ενός τυράννου, «οι δοκούντες άρχειν κατεξουσιάζουσιν» όχι όμως ως εγκόσμια επανάσταση, αλλά σαν θεωρητική διδασκαλία που έφερε και πρακτικό αποτέλεσμα, και την ισοτιμία των γυναικών, που μέχρι τότε ήταν αντικείμενα ηδονής και εκμεταλλεύσεως! Απόδειξη ότι ο Χριστιανισμός προκρίνει εγκοσμίως την αληθινή Δημοκρατία, είναι ότι την εφάρμοσε μέσα στην Εκκλησία, στις αποφάσεις, στην επιλογή προσώπων, διακόνων. Γιατί να μην την θέλει στα Κράτη; Αν όμως η δημοκρατία καταντήσει δημαγωγία, και αν υποτεθεί ότι υπάρξει ένας φωτισμένος και σωστός μονάρχης, η Εκκλησία δεν έχει λόγο να αντιδράσει λόγω της μοναρχίας, παρά να περιγράψει τα καλώς ή κακώς κείμενα, οι πιστοί να δράσουν στα πλαίσια των καθηκόντων τους που από το εκάστοτε Πολίτευμα τους παρέχονται, (εκλέγειν, εκλέγεσθαι, εκφράζεσθαι δημοσίως), ισορροπώντας μεταξύ «εξουσίαις υπερεχούσαις υποττασσέσθω» για ό,τι καλό διατάσει η εξουσία, και «πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις» για τυχόν αντίχριστους Νόμους και διαταγές. Δεν θα κάνουμε υποχρεωτικά εκτρώσεις, δεν θα ορκιζόμαστε υποχρεωτικά, δεν θα κάνουμε πεντε έξι γάμους, και αντίστοιχα διαζύγια, για να «υποταχθούμε» στους Νόμους της Πολιτείας, δεν θα κάνουμε πολιτικό γάμο, δεν θα προσκυνήσουμε τον Βάαλ.

    Απάντηση
    Ανώνυμος15 Αυγούστου 2012 1:18 μ.μ.

    Επανάληψη 1/1 α σχολίου

    Επειδή ίσως το 1/1 σχόλιο δεν απεστάλη, επαναλαμβάνεται εν συντομία σε α και β :

    Η πρώτη Εκκλησία των Ιεροσολύμων εφάρμοζε Χριστιανισμό, που ως Κράτος του Θεού επί της Γης, «ελθέτω η Βασιλεία Σου ως εν Ουρανώ και επι της Γης» είναι ανώτερος από Σοσιαλισμό και Κομμουνισμό, είναι εθελοντικός, και αδελφοσύνη, άρα εμπεριέχει Σοσιαλισμό και Κομμουνισμό, εθελοντικά, και πολλά άλλα, ενδιαφέρον αδελφών για τον άλλο, στοργή, αγάπη, φιλοξενία, ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ, σωτηρία αιώνια.

    Οι Απόστολοι και ο Παύλος, ίδρυαν Ελλησίες κατά τόπους αλλά άρχισαν οι διωγμοί, από Ιουδαίους και από Ρωμαίους, συνεπώς δεν μπορούσαν να οργανώσουν επίσημα την κοινοκτημοσύνη, αλλά ασφαλώς στις Εκκλησίες οι αδελφοί εθελοντικά την εφάρμοζαν, εν διωγμοίς, μαρτυρίοις, φυλακαίς, και τι άλλο δίδασκαν, οι Απόστολοι και ο Παύλος όταν δίδασκαν «έχοντες διατροφάς και σκεπάσματα τούτοις αρκεστησόμεθα», λογία των Εκκλησιών για τους πτωχούς αδελφούς άλλων εκκλησιών, «ταις χρείαις των Αγίων κοινωνούντες» =οι αδελφοί να γίνονται μέτοχοι των αναγκών των άλλων αδελφών!!! Ώ Θεέ, που είναι σήμερα η διδασκαλία αυτή; Πήγε περίπατο! Ο Απ. Παύλος δεν είπε τίποτε λιγότερο, από τον Χριστό αφού τη Διδασκαλία Του δίδασκε «άφρων»» ο πλούσιος που ονειρευόταν «καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω», άφρων άφρων τούτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, α δε ητοίμασας τίνι έσται; Ακτημοσύνη, Λιτότητα! «ο έχων δύο χιτώνας διδότω τω μη έχοντι», «πόσο δύσκολον οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την Βασιλείαν των Ουρανών», «ευκοπώτερον κάμηλον δια τρυμαλιάς ραφίδος εισελθείν» παρά πλούσιος στον Παράδεισο, «ζητείτε πρώτον την Βασιλείαν των ουρανών και πάντα ταύτα προστεθήσετε υμίν», «εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού», τα φροντίζει ο Θεός, και στα κρίνα του αγρού, όχι μέριμνα κοπιαστική για τα υλικά, οι αλώπεκες φωλεάς έχουσι ο δε Υιός του ανθρώπου ουκ έχει που την κεφαλήν κλίνη… και άλλα πολλά! Η διδασκαλία του Χριστού για ακτημοσύνη και κοινοκτημοσύνη εφαρμόζεται στα μοναστήρια, έως τις μέρες μας, με την επιφύλαξη του ότι σε μερικά τις τεράατιες περιουσίες, τάματα, κ.λπ. τις διαχειρίζονται και απολαμβάνουν κοινοβιακά όχι όλοι οι πιστοί, όχι όλος ο ορθόδοξος λαός που πεινάει, η Εκκλησία, αλλά πέντε δέκα μοναχοί, λες και είναι ιδιοκτησία τους! Με τέτοια νοοτροπία! Οι διωγμοί έφεραν κατακόμβες, εξορίες, φυλακίσεις, και ποιος είπε ότι στις κατακόμβες και στις φυλακίσεις και στις αρρένες και στις σπηλιές των εξοριών δεν υπήρχαν οι «αγάπες» τα κοινόβια, τα αδελφικά, το αδελφικό ενδιαφέρον;

    20.000.000 μάρτυρες, είναι τα θύματα των διωγμών κατά πολλούς. Πώς να ρυθμιστεί η κοινοκτημοσύνη επίσημα, σε περίοδο διωγμών, όταν ούτε ευκτήριους οίκους φανερούς δεν είχαν και κατέφευγαν κρυφά κάτω από τη γη και στις ερημιές, στις νύχτες, στα κρυφά;

    Οι διωγμοί διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

    1. τους τοπικούς και περιορισμένους, που τους έκανε ο λαός και
    2. τους Αυτοκρατορικούς, που ήταν γενικοί και τους διέταζε ο αυτοκράτορας.

    Από τους Διωγμούς οι πιο άγριοι ήταν:

    1. Διωγμός του Νέρωνα (64-68 μ.Χ.). Ο αυτοκράτορας αυτός έκαψε τη Ρώμη για δική του ευχαρίστηση, και για να στρέψει την οργή τού όχλου εναντίον άλλων εκτός αυτού τού ιδίου, επίσημα διέταξε το διωγμό τών Χριστιανών. Τότε θανατώθηκαν οι απόστολοι Πέτρος και Παύλος.
    2. Διωγμός του Δομιτιανού (94-96 μ.Χ.). Αυτός βρήκε αφορμή το «φόρο τού διδράχμου», που δεν πλήρωναν οι Χριστιανοί, επειδή έπαυαν να είναι Ιουδαίοι και άρχισε σκληρό διωγμό κατά τών Χριστιανών. Τότε μαρτύρησαν ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και ο Τιμόθεος στην Έφεσο, μαθητής τού Αποστόλου Παύλου.

    Απάντηση
    Ανώνυμος15 Αυγούστου 2012 1:18 μ.μ.

    1/1 β επανάληψη

    3. Διωγμός του Τραϊανού (97-116 μ.Χ.). Τους χρόνους τής αυτοκρατορίας του ο Τραϊανός όρισε με οδηγίες ειδικές τον τρόπο δίωξης τών Χριστιανών. Όταν οι Χριστιανοί αρνούνταν να θυσιάσουν στους θεούς τών Ρωμαίων, τους καταδίκαζαν σε θάνατο. Ο ειδωλολατρικός λαός, πολύ φανατισμένος, δεν τηρούσε τη διαταγή που έλεγε ότι χρειάζεται έγγραφη καταγγελία για να γίνει η δίωξη. Οι διωγμοί συνεχίσθηκαν και από τους διαδόχους τού Τραϊανού, τον Αδριανό και τον Αντώνιο Πίο, αλλά όχι τόσο άγριοι.
    4. Του Αδριανού (118-129 μ.Χ.)
    5. Διωγμός του Μάρκου Αυρηλίου (161-178 μ.Χ.). Αν και λέγεται ότι ήταν αγαθός άνθρωπος, έδωσε διαταγή για το βασανισμό και τη θανάτωση με άγρια και απάνθρωπα βασανιστήρια. Τα χρόνια αυτά βασανίσθηκε και αποκεφαλίσθηκε η Αγία Παρασκευή.
    6. Διωγμός του Σεπτιμίου Σεβήρου (193-212). Την εποχή τού Σεβήρου ανανεώθηκε ένας νόμος το 202, που δεν επέτρεπε τον προσηλυτισμό. Άρχισε τότε διωγμός (200-211 μ.Χ.) εναντίον τών Χριστιανών στην Αίγυπτο κυρίως, στη Βόρ. Αφρική και στη Γαλλία (Γαλατία). Τότε μαρτύρησαν και πέθαναν ο πατέρας τού Ωριγένη, ο Λεωνίδας, ο Ειρηναίος, επίσκοπος τού Λουγδούνου (σημερινής Λυών τής Γαλλίας) και η Αγία Περπέτουα στην Καρχηδόνα.

    7. Μαξιμίνου του Θράκα (235-237 μ.Χ.).
    8. Διωγμός τού Δεκίου (249-251 μ.Χ.). Από τους πιο σκληρούς και άγριους. Θεωρούσε τους Χριστιανούς αιτία τού ξεπεσμού τής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Τότε συλλάμβαναν και βασάνιζαν κυρίως τον κλήρο και τους Επισκόπους. Τους διωγμούς αυτούς συνέχισε ο διάδοχος τού Δεκίου, ο Βαλεριανός.
    9. Του Βαλεριανού (257-259 μ.Χ.).
    10. Ο διωγμός τού Διοκλητιανού και Μαξιμιανού (285-305) ήταν ο φοβερότερος και πιο απάνθρωπος. (Το 286 ο Διοκλητιανός έκανε κόμμα με τον Μαξιμιανό). Τα αίτια ήταν τα ίδια με τού Δεκίου και κράτησε συνολικά 9 χρόνια (296-305). Ο Γαλέριος με συστάσεις που του έκανε, τον έπεισε να διώξει τους Χριστιανούς. Στη Μ. Ασία λέγεται ότι θανατώθηκαν 15.000 Χριστιανοί, στην Αίγυπτο 140.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Τότε θανατώθηκαν και οι Άγιοι Δημήτριος και Γεώργιος. Οι διωγμοί έπαυσαν λίγα χρόνια αργότερα, όταν έγινε αυτοκράτορας ο Μ. Κωνσταντίνος.

    (Πηγή: Σύγχρονη Σχολική εγκυκλοπαίδεια. Εκδόσεις Πιπέρη Σωτήρα σελ. 188. Εγκυκλοπαίδεια Γιοβάνη Τόμος 7 σελ. 155)

    Απάντηση

    Ιωάννης15 Αυγούστου 2012 5:27 μ.μ.

    Αν υπήρχε κοινοκτημοσύνη στους εξ εθνών χριστιανούς δεν θα κατηγορούσε τους Κορινθίους ο Απόστολος Παύλος ότι καταισχύνουν με τη συμπεριφορά τους τους μη έχοντας.

    Την έκδηλη αντίφαση ανάμεσα στην κοινοκτημοσύνη των εξ Ιουδαίων χριστιανών και της, ευεξήγητης ωστόσο, κατάστασης που επικρατούσε στις λοιπές εκκλησίες ήρθαν από νωρίς να διαχειριστούν κείμενα όπως το «Τις ο σωζόμενος πλούσιος» του Κλήμη Αλεξανδρείας.

    Ο Χριστιανισμός, θέλουμε δε θέλουμε, είναι συνδεδεμένος, ως προς το κοσμικό πολίτευμα, με την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της οποίας πολίτης, όχι τυχαία, υπήρξε ο Χριστός. Επίσης χάρη στον αυτοκράτορα γίνονταν οι Οικουμενικές Σύνοδοι κι έτσι διασφαλιζόταν η ενότητα εν τη πίστει και δεν υπήρχε ο σημερινός αχταρμάς.

    Σχετικά με τη δουλεία «οἱ οἰκέται ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς» Α Καθολική Πέτρου.
    Απάντηση
    Ιωάννης15 Αυγούστου 2012 5:39 μ.μ.

    Ίσα ίσα που οι διωγμοί θα έπρεπε να ενισχύσουν την κοινοκτημοσύνη. Τί να την κάνει την περιουσία κάποιος που διώκεται?

    Απαντήσεις
    Ανώνυμος16 Αυγούστου 2012 2:46 π.μ.

    Σε πολλούς βίους αγίων, και Πατέρων, διαβάζουμε: Καταγόταν από πλούσια οικογένεια, αλλά έδωσε όλη την περιουσία του στους πτωχούς και έζησε τον υπόλοιπο βίο λιτά… και στην εποχή μας υπάρχουν παραδείγματα αγίων που δεν ήξεραν πώς είναι τα χρήματα, έδωσαν όλη την πατρική περιουσία και έδιναν για κοινωφελείς σκοπούς τους μισθούς αρκούμενοι σε ένα λιτό πιάτο φαϊ του κοινοβίου.

    Διαφορετικά, ας γράψουμε νέο Ευαγγέλιο και να γράφει πλέον:

    -Πλούσιος νέος = Ταύτα πάντα εφύλαξα εκ νεότητός μου.
    -Κύριος = Ουδέ έν σοι λείπει: Ου μή πωλήσεις τα υπάρχοντά σου και ου μη διαδώς πτωχοίς! Δεύρο ακολούθοι μοι, πλούσιος ών με ικανήν περιουσίαν.

    -Ευκοπώτερόν εστι πλούσιον εισελθείν εις τη Βασιλείαν των Ουρανών, ή κάμηλος διά τρυμαλιάς ραφίδος εισελθείν.
    -Ο έχων δύο χιτώνας κρατησάτω αμφοτέρους, και μη διδότω ουδένα τοις μη έχουσι.
    -Πόσον εύκολον οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την Βασιλείαν των Ουρανών!
    -Σώφρων, σώφρων ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου, ά δε ητοίμασας, σφέτερα (ιδικά σου) έσται, λαβέτω μετά σοῦ εις τον άλλον κόσμον.
    -Θησυρίζετε θησαυρούς επί της γης, όπου σης και βρώσις ου διαφθείρει, και μη θησαυριζετε θησαυρούς εν ουρανοίς, όπου ιέρακες και κόρακες διαφθείρουσι και κλέπτουσι.

    Καλή η συζήτηση, με εκτίμηση στον συνομιλητή, σε όλους τους συνομιλητές, και προφανώς δεν είμαστε απόλυτοι: η «κοινοκτημοσύνη» είναι απλώς μια λέξη! Αν δεν περιγράφει πάντοτε απόλυτα την ευαγγελική διδασκαλία, η απόλυτη έννοια, είναι εκείνη που μπορεί να έχει πολλές εφαρμογές στα πλαίσια της αδελφοσύνης και του ενδιαφέροντος του αδελφού για τον αδελφό, ιδίως στην εποχή μας «αδελφός υπό αδελφός βασταζόμενος ως πόλις οχυρά και τετοιχισμένη».

    Υ.Γ. Εξαιτίας του αυτοκράτορα και της τ.πόρνης αυτοκρατόρισσας που δογμάτιζε, γίναμε αχταρμάς αφού κυνηγήθηκε κάθε ευσεβής Πατέρας, από τον Μ.Αθανάσιο ως τον ιερό Χρυσόστομο και επέπλευσαν οι μιαροί αυλοκόλακες. Αλλά φυσικά στο Δόγμα δεν επέτρεψε ο Θεός κακοδοξίες.
    Ανώνυμος16 Αυγούστου 2012 3:22 π.μ.

    Βγαίνοντας από το internet μετά από το τελευταίο σχόλιο, λέω ας ανοίξω την Κ.Δ. και «πέφτω» στο Κατά Ιωάννην ιζ 12 – 26! (αν τίποτε δεν είναι τυχαίο, δεν είναι και αυτό).

    Εδώ, κάτι ασύλληπτο για τον ανθρώπινο νου λέει ο Ιησούς, και αν το καταλαβαίναμε, ποια η σχέση μας με τον Χριστό, τον Πατέρα, και μεταξύ μας, ούτε καν θα μιλούσαμε για «δικά μου», «δικά σου», «κοινοκτημοσύνη», «αδελφοσύνη»! Εδώ μιλάει για έν!!! Διδάσκει προσευχόμενος, ότι ένα είναι ο Χριστός, ο Πατήρ και οι πιστοί! Ασύλληπτη για το ανθρώπινο μυαλό αλήθεια. Πάντα τα εμά σα και τα σα εμά!… Ασχέτως αν ελέω Βυζαντίου, μετατροπής του Χριστιανισμού σε ένα θρήσκευμα από τα πολλά, και εκκοσμίκευσης, δεν το διδάσκει πλέον η Εκκλησία και πολύ περισσότερο δεν το βιώνει.

    Κατά Ιωάννην ιζ 12 – 26:
    Πάτερ…
    ίνα ώσι (οι πιστοί) έν, καθώς ημείς!
    ίνα πάντες (οι πιστοί) έν ώσι, καθώς σύ πάτερ εν εμοί, καγώ εν σοι, ίνα και ημείς και αυτοί (οι πιστοί) έν ώσιν…
    και εγώ την δόξαν ήν δέδωκάς μοι δέδωκα αυτοίς, ίνα (οι πιστοί) ώσιν έν καθώς ημείς έν εσμεν, εγώ εν αυτοίς (τοις πιστοίς) και συ εν εμοί, ίνα (οι πιστοί) ώσι τετελειωμένοι εις έν!
    ίνα η αγάπη ήν ηγάπησάς με εν αυτοίς ή (τοις πιστοίς), καγώ εν αυτοίς (τοις πιστοίς).

    Απάντηση

  8. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Αύγουστος 17, 2012 at 3:42 πμ

    Ο Χριστός ήταν άραγε ένα απλό ιστορικό πρόσωπο, που άφησε «εποχή»;
    Ένας εξαιρετικός δάσκαλος, που εντυπωσίαζε τα πλήθη κάνοντας θαύματα , για να αναδείξει ότι είναι κάτι ξεχωριστό;
    Και η αφορμή για να δημιουργηθεί μια κραταιά θρησκεία, κάτι σαν ιδεολογία, που είχε απλά χαρακτήρα πολιτικού κινήματος και που πλέον πρέπει να ξεπεραστεί, ειδικά μετά την νεοτερική εποχή που ταυτίστηκε με τα σταθμά του διαφωτισμού και ειδικότερα στην εποχή της ραγδαίας παγκοσμιοποίησης;
    Ήταν απλά ένα υποβοηθητικό ρομαντικό εθνικιστικό στοιχείο, χωρίς καμιά ισχύ πλέον;;;

    Φυσικά και όχι…

    Γιατί τα όσα μας λέει πάντα ο ενσαρκωμένος λόγος Του Θεού, με τη χάρη Του Αγίου Πνεύματος έχουν περιεχόμενο που ξεπερνάει τα τείχη τόσο του χώρου, όσο και του χρόνου και αφορούν όλους μας…
    Λευκούς, μαύρους, κίτρινους, ερυθρόδερμους, βόρειους, νότιους, ανατολίτες, δυτικούς, άνδρες, γυναίκες…
    Απλά είναι ευλογημένα τα έθνη και ευλογημένοι οι άνθρωποι που ακολουθούν το παράδειγμά Του.

    Έλεγε λοιπόν το «ιστορικό πρόσωπο» 2000 περίπου χρόνια πριν, στον πλούσιο που έχοντας ακουστά τα λόγια Του, ήθελε να …επεκτείνει τις οικονομίες του και στον Ουρανό, θέλοντας να εξαγοράσει την αιώνια ζωή:

    «Πήγαινε και πούλησε όλα τα υπάρχοντά σου και θα αποκτήσεις θησαυρό στα Ουράνια» και συνέχισε λέγοντάς του να Τον ακολουθήσει…

    «Δεν μπορείς να υπηρετείς δύο Κυρίους, Τον Θεό και το χρήμα…»

    Φυσικά ο πλούσιος δεν βρήκε «λογική» την προσφορά αυτή και υποχώρησε κακήν κακώς…

    Συνέχισε ο Ιησούς:

    «Βλέπετε;;; ευκολότερο είναι να περάσει μια καμήλα από τη τρύπα μιας βελόνας, παρά να εισέλθει πλούσιος στην Βασιλεία Του Θεού»

    Επειδή με έχει προβληματίσει έντονα το ζήτημα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, παραθέτω μια ενδιαφέρουσα έρευνα που εντόπισα, όποιος έχει την υπομονή, ας ρίξει μια ματιά:
    -Εντυπωσιακά στοιχεία για την κατανομή του παγκόσμιου πλούτου-
    http://antikleidi.wordpress.com/2012/01/05/super-rich-facts/

    Φυσικά, για την (κατά τ’ άλλα τυφλή) προτεσταντική ηθική, ο Χριστός είναι ένας καλός και αγαθός δάσκαλος, αλλά εμείς οι άνθρωποι ας χωρίσουμε τα τσανάκια μας επί γης, και ας εφαρμόσουμε το δικό μας «ευαγγέλιο», με στροφές νοσηρού ηθικισμού και όπως πάντα πιστεύω κακώς εννοούμενης δημοσιονομικής πειθαρχίας-αρρώστιας, που θα επιβάλλει τιμωρία στον ασθενή, ένα κολαστήριο ανεργίας, φτώχειας, δημογραφικού μαρασμού, εθνικής αποδόμησης, σύγχρονης δουλοπαροικίας, προκειμένου να αποδοθεί «τάξη».

    Δηλαδή, «αμαρτήσατε» με τα δάνεια που σας δίναμε και κάναμε τα στραβά μάτια;;;
    Στην κόλαση γρήγορα, και αφήστε του τίμιους πάμπλουτους-εργατικούς προτεστάντες να απολαμβάνουν τους καρπούς τους, μη μιλάτε για προοδευτική φορολογική κλίμακα, για ανακατανομή του πλούτου κλπ…
    Μη μιλάτε για απληστία.
    Δεν δικαιούστε!
    Άλλωστε…
    ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ!

    Απάντηση

  9. Γιώργο

    Ωραίο το σχόλιό σου, αλλά και λίαν κατατοπιστική η παραπομπή. Σ’ ευχαριστώ.

    Απάντηση

  10. […] Αλήθεια και πραγματικότητα, που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει εμείς οι νωθροί και αποτελματωμένοι χριστιανοί. παπα-Ηλίας […]

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: