κατάντημα!…

Υπέρμαχοι και απολογητές του καπιταλισμού, συνήθως, λένε:

Αν αφαιρέσουμε απ’ τις οικονομικές δοσοληψίες το κίνητρο του κέρδους, τότε απονευρώνουμε τη δημιουργικότητα.

Κι όμως ο ισχυρισμός αυτός δεν αποτελεί παρά ένα πρόσχημα για την κάθε είδους αδικία και αυθαιρεσία. Το κίνητρο του κέρδους είναι ο «πίθος των Δαναΐδων» για την ανικανοποίητη ικανοποίηση του εγωισμού και της απληστίας.

Για τη χριστιανική δεοντολογία το φυσιολογικό για τον άνθρωπο κίνητρο είναι η αγάπη και η αλληλεγγύη.

Παραδείγματα; Πάμπολλα:

Τα πιο εύγλωττα και χαρακτηριστικά απ’ το εορτολόγιο του Ιουλίου. Οι Άγιοι Ανάργυροι (1η Ιουλίου) και ο Άγιος Παντελεήμονας (27 Ιουλίου).

Ήταν γιατροί ξακουστοί. Και, με δεδομένη την επιστημοσύνη και τη θέση, που κατείχαν, θα μπορούσαν να γίνουν πλούσιοι. Όμως κίνητρό τους δεν ήταν το κέρδος αλλά η υγεία και η ευτυχία των συνανθρώπων τους.

Και ο προσανατολισμός τους αυτός καθόλου δεν μάρανε τη δημιουργικότητά τους. Αντίθετα μάλιστα, όσο περισσότερα πρόσφεραν, τόσο περισσότερο τα φτερά της δημιουργικότητάς τους μεγάλωναν.

Αλλά τα μεγάλα φτερά της αληθινής δημιουργικότητας τροχίζουν τα νύχια και τα δόντια των μεγάλων αρπακτικών. «Χαλάνε την πιάτσα» του ανθρωποφάγου κέρδους. Εξασθενούν τη Λερναία Ύδρα, που κατασπαράζει χαρισματικούς ανθρώπους και λαούς ολάκερους.

Και, με καθοδηγητή το φθόνο και το συμφέρον, η αντίδραση ενορχηστρώνεται, η υπονόμευση μεθοδεύεται και τα κακουργήματα τελεσιουργούνται:

Στους Αγίους Αναργύρους, λένε οι συναξαριστές τους, έστησαν παγίδα. Τους παρέσυραν σε μια απόκρημνη τοποθεσία, όπου, τάχα, ανακάλυψαν κάποια ιαματικά βότανα. Και από εκεί τους γκρέμισαν και απαλλάχτηκαν απ’ την παρουσία τους.

Ο άγιος Παντελεήμων ήταν χριστιανός, σε μια εποχή, που ο χριστιανισμός αποτελούσε θανάσιμο έγκλημα. Τον κατέδωσαν, λοιπόν, και, με το μαρτυρικό τέλος του, οι «νομιμόφρονες» γιατροί συνέχισαν απρόσκοπτα το απάνθρωπο έργο τους.

Τα παραδείγματα των προαναφερθέντων αγίων αποκαλύπτουν , νομίζω, και τις δυο τάσεις κινήτρων:

Κίνητρο των Αγίων Αναργύρων και του Αγίου Παντελεήμονα είναι η απεριόριστη και ανεξάντλητη αγάπη τους για τον άνθρωπο:

Οι σπουδές τους, οι κόποι και οι αγώνες και οι θυσίες ολάκερης της ζωής τους έχουν ως σκοπό να υπηρετήσουν τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο που πάσχει και υποφέρει.

Τους ήταν αδιανόητο αυτοί να σωριάζουν πλούτη και οι συνάνθρωποί τους να υποφέρουν και να πεθαίνουν.

Και ασφαλώς το ίδιο κίνητρο λειτουργεί, όχι μόνο σ’ αυτούς, που αγωνίζονται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας, αλλά και των πάσης φύσεως ανθρώπινων και κοινωνικών προβλημάτων.

Και δεν ήταν λίγοι αυτοί, που διώχτηκαν, επειδή έκαμαν το «έγκλημα» να παλέψουν για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Με αποτέλεσμα να εξοντωθούν από εκείνους, οι οποίοι θυσιάζουν τα πάντα για το μαμωνά.

Αφού γι’ αυτούς ο άνθρωπος, με τις ανάγκες του και τα βάσανά του, δεν έχει καμιά απολύτως αξία.

Μια και τον βλέπουν απλά σαν ένα μέσον, για να πάνε όσο γίνεται μακρύτερα στο μονόδρομο της κερδοσκοπίας. Στην οποία, όποιος μπαίνει εμπόδιο εξοντώνεται με κάθε τρόπο.

Γεγονός, που, σε τελική ανάλυση, σημαίνει ότι ο καπιταλισμός δεν είναι κάποιο κοινωνικό σύστημα, που είναι λίγο χειρότερο από κάποια άλλα. Αλλά ότι πρόκειται για το ολοκληρωτικό έγκλημα σε βάρος του ανθρώπου και της ανθρωπότητας.

Η κοινωνία, μας λέει ο Απόστολος Παύλος, είναι σαν το ανθρώπινο σώμα.

Όπου όλα τα μέλη συνεργάζονται. Εάν πάσχει ή χαίρει ένα μέλος, συμπάσχουν και συγχαίρουν και τα υπόλοιπα.

Προσφέρουν το καθένα, ανάλογα με τις δυνάμεις τους, και παίρνουν, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Χωρίς το ένα να φθονεί ή να περιφρονεί το άλλο και χωρίς το καθένα να ζητεί να υποκαταστήσει όλα τα άλλα.

Φαντάζεστε, λέει στη συνέχεια ο Παύλος, ένα σώμα να είναι ολόκληρο μάτι ή κεφάλι!

Στην περίπτωση, που ένα μέλος του σώματος θα ζητούσε να πλεονεκτήσει έναντι των άλλων, δεν θα είχαμε άρτια και υγιή σώματα αλλά αποκρουστικές τερατοπλασίες.

Και για τις κοινωνικές τερατοπλασίες δεν ευθύνονται μόνο οι αρχιερείς του καπιταλισμού. Ευθύνονται και οι αρχιερείς του χριστιανισμού. Και στην πλειονότητά τους οι, λεγόμενοι, ευσεβείς χριστιανοί. Που δίνουμε τις πλειοψηφίες στα κανιβαλικά καπιταλιστικά κόμματα.

Γιατί γινόμαστε έτσι συνεργοί στο διαρκές και ολοκληρωτικό έγκλημα σε βάρος των συνανθρώπων μας και της ανθρωπότητας ολάκερης. Και, σε τελική ανάλυση, και ημών των ιδίων.

Όπου τα πολλά τα έχουν οι λίγοι, που γίνονται ολοένα και λιγότεροι και τα λίγα οι πολλοί, που γίνονται ολοένα φτωχότεροι. Μέχρι που να καταντούν να μην έχουν τίποτε.

Και τα εκατομμύρια των θανάτων από πολέμους, πείνα και ασθένειες αποδεικνύουν ότι δεν υπερβάλλουμε, αλλά απλά επισημαίνουμε μια μόνιμα θανατηφόρα πραγματικότητα.

Η οποία έχει να επιδείξει πλείστα όσα αποτρόπαια και αποκρουστικά. Όπως αυτό με το παιδί της αρχικής φωτογραφίας!…

Και συμμέτοχοι και συνένοχοι για το κατάντημα αυτό είμαστε κι εμείς οι, λεγόμενοι, χριστιανοί:

Οι πρωταγωνιστές στη δολοφονία και τον εξευτελισμό εκατομμυρίων ανθρώπων.

Που συντελείται στο όνομα της θρησκείας του Μαμωνά.

παπα-Ηλίας

Advertisements

16 Σχόλια

  1. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 29, 2012 at 8:16 μμ

    ΟΙ ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ: Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι η κοινωνία είναι σαν το ανθρώπινο σώμα. Δυστυχώς την παρομοίωση του Αποστόλου Παύλου την πήραν διάφοροι σωτήρες και μίλησαν για γύψο και κόψιμο ποδιού προκειμένου να σωθεί ο ασθενής! Απίστευτη διαστροφή! Γι αυτό προτιμώ να λέω πως η κοινωνία και η πατρίδα είναι μια μεγάλη οικογένεια. Αν κάποιος σας έλεγε ότι προκειμένου να σωθεί η οικογένεια σας πρέπει να σκοτώσετε το ένα σας παιδί και να διώξετε από το σπίτι σας το άλλο σας παιδί εσείς τι θα κάνατε; Θα τον στέλνατε στον αγύριστο και θα προτιμούσατε να καταστραφείτε μαζί με όλη σας την οικογένεια! Και όμως οι δικοί μας πολιτικάντηδες προτίμησαν να σκοτώσουν τον μισό Ελληνικό λαό με το μνημόνιο για να σώσουν την πατρίδα! Ο δε Καρατζαφέρης (που παριστάνει και τον ορθόδοξο) με μιά απίστευτη παρομοίωση του μας είπε ότι η εκπόρνευση είναι προτιμότερη του θανάτου! Δεν σας κάνω πλάκα! Έχει γράψει γι αυτήν την (ηθικώς κατάπτυστη) δήλωση του και ο πατέρας Ηλίας. Διαβάστε την ή ξαναδιαβάστε την: https://papailiasyfantis.wordpress.com/2011/12/15/%ce%bf%ce%b9-%ce%b2%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%8d/

    Απάντηση

  2. […] παπα-Ηλίας 0.000000 0.000000 Μοιρασθῆτε τὸ ἑξῆς:EmailTwitterἘκτύπωσηFacebookΣᾶς ἄρεσε;Μοῦ ἀρέσειΔηλῶστε πρῶτος/-η ὅτι σᾶς ἀρέσει. Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας. ← Συριακά άρματα της 17ης Μεραρχίας κοντά στα τουρκικά σύνορα […]

    Απάντηση

  3. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Ιουνίου 29, 2012 at 8:48 μμ

    Η σπαρακτική αυτή εικόνα, εκτός από ντροπή για τον ανθρώπινο …πολιτισμό, συνιστά μνημείο «αποκάλυψης» της βιτρίνας του συστήματος της μαμωνοκρατίας.
    Το κακό είναι πως δεν θεωρούν δυστυχώς την κοινωνία σαν σώμα, και μάλιστα είναι τόσο αφελείς, που όταν βλέπουν τις κοινωνικές εξεγέρσεις, τη διαφθορά, την οπισθοδρόμηση, να τους χτυπάει την πόρτα …σοκάρονται!
    Οι «υπόλοιποι» είναι τόσο αρκετοί ώστε να κουβαλάνε το κάρο της οικονομικής τους απληστίας, και παράλληλα κάτι σαν ενοχλητικές μύγες με ..τρελές απαιτήσεις.
    Να έχουν δηλαδή (άκουσον-άκουσον) δωρεάν υγεία, παιδεία, περίθαλψη, αξιοπρεπή ανθρώπινη διαβίωση!
    Φυσικά έχουν πάντα επιχειρήματα για να υποστηρίξουν την αρρώστιά τους, όπως σε κάθε τι μπορεί κανείς να επιχειρηματολογήσει ακόμα και για το χειρότερο έγκλημα.
    Ο ακραίος φανατισμός-φονταμενταλισμός των αγορών, στηρίζεται σε ευλογοφανή επιχειρήματα αλλά προφανείς σκοπούς…
    Την εξαθλίωση των «υπολοίπων» με στόχο το γρήγορο κέρδος, την φθηνή επένδυση, αλλά και την στοιχειώδη συντήρησή του υποζυγίου ώστε να αποδίδει τα απαραίτητα στο όραμα της δημοσιονομικής νοσηρότητας που πρεσβεύει η πολιτική της νεοχιτλερικής παράφρονος Μέρκελ και της παρέας της…
    Όσοι αντέξουν ας αντέξουν…
    Όσοι χρειάζονται…
    Για όσο χρειάζονται…
    Και η ζωή τους αποκτά περιεχόμενο, μόνο όσο συντηρείται το καταπίστευμα της βαρβαρικής αντίληψης όλων αυτών των υπηρετών του μαμμωνά.

    Απάντηση

    • Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 29, 2012 at 11:40 μμ

      Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ: Αυτός είναι ο καπιταλισμός! Μπροστά του η ζούγκλα είναι ένας παράδεισος!

      Απάντηση

  4. […] πηγή Share this:TwitterFacebookEmailMorePrintDiggLinkedInRedditStumbleUponTumblrPinterestLike this:LikeBe the first to like this. […]

    Απάντηση

  5. Posted by papailias on Ιουνίου 30, 2012 at 9:35 πμ

    Χρήστο και Γιώργο

    Με μεγάλη ευχαρίστηση παρατηρώ ότι λέτε και οι δυό σας ωραία πράγματα.

    Στα οποία εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτε ουσιαστικό.

    Παρά μόνο να σας ευχαριστήσω, γιατί με βοηθάτε, προσφέροντάς μου ιδέες και ερεθίσματα.

    Απάντηση

  6. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 30, 2012 at 6:46 μμ

    Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ: Η «πνευματική» βάση του καπιταλισμού είναι η εξής: Ο καθένας να κοιτά το συμφέρον του και με αυτόν τον τρόπο θα έρθει μια ισοροπία η οποία θα φέρει και το κοινό καλό. Ο Νας απέδειξε ότι αυτή η ισοροπία δεν μπορεί να φέρει το κοινό καλό ούτε και σε μια επιχείρηση. Για να πάει καλά μια επιχείρηση πρέπει ο κάθε μέτοχος της, εκτός από το ατομικό του συμφέρον, να κοιτά και το συμφέρον της ίδιας της επιχείρησης. Την Χριστιανική αλήθεια μας την λέει ο Απόστολος Παύλος και όταν μας μιλά για τον γάμο: Το σώμα του ανδρός ανήκει στην γυναίκα του και το σώμα της γυναίκας ανήκει στον άνδρα της.

    Απάντηση

  7. Posted by papailias on Ιουνίου 30, 2012 at 7:00 μμ

    Χρήστο

    «Ου καλόν είναι τον άνθρωπον μόνον επί της Γης». Και στο γάμο και στην κοινωνία. Και σε κάθε περίπτωση…

    Ο εγωισμός και ο ατομισμός είναι διαλυτικά στοιχεία…

    Ο Χριστός, κάπως έτσι, το λέει: «Όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί και εγώ με θ’ υμών ειμί»…

    Και ο άγιος Κυπριανός: Extra Ecclesiam nulla salus» (=έξω από την Εκκλησία, δεν υπάρχει καμιά σωτηρία).

    Και την Εκκλησία, στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να την εννοήσουμε και στην κοινωνική της διάσταση…

    Απάντηση

  8. Posted by Παπα-Κώστας on Ιουλίου 3, 2012 at 2:05 μμ

    Μα δεν μπορεί να εννοηθεί Εκκλησία χωρίς κοινωνική διάσταση.Σαν να βλέπουμε το Χριστό μόνο σαν Θεό και όχι σαν Άνθρωπο.Μονοφυσιτισμός δηλαδή.Ο Χριστός μας καλεί να ξεπεράσουμε την φύση μας,να μην κοιτάξουμε το συμφέρον μας αλλά το καλό του διπλανού μας,ακόμα κι αν αυτός είναι αντιπαθέστατος και να βαστάξουμε αλλήλων τα βάρη.

    Απάντηση

  9. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουλίου 3, 2012 at 5:50 μμ

    Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ: Η αγάπη δεν είναι ούτε συναίσθημα και ούτε θρησκευτική υποχρέωση. Πατέρα Κωνσταντίνε τόσοι συμπατριώτες μας αυτοκτονούν και η Ιερά Σύνοδος δεν έβγαλε ούτε μία ανακοίνωση!!! Τι νόημα έχει να μην διαβάζονται οι αυτόχειρες και να λέμε ότι το μόνο που δεν επιτρέπεται είναι η απελπισία; Η σημερινή κατάσταση μου θυμίζει ένα περιστατικό που ο Χριστός είδε τον κόσμο να είναι σαν χαμένα πρόβατα. Ταράχτηκε η ψυχή του και (αν κάνω λάθος διόρθωσε με) δάκρυσε!!!

    Απάντηση

  10. Posted by Παπα-Κώστας on Ιουλίου 3, 2012 at 7:04 μμ

    Η αγάπη είναι τρόπος ζωής.Είναι ο μοναδικός τρόπος ζωής.Αυτό δίδαξε ο Κύριος.Όσο για το άλλο θέμα που θέτεις,θα το πω όσο ευγενικά μπορώ.Γιατί περιμένετε άνθρωποι που ζουν μέσα στη χλιδή και τη τρυφή,στα γεύματα και τα ταξιδάκια,που δεν αγαπάνε τίποτα παρά μόνο την εξουσία να νοιαστούν για τους συνανθρώπους τους που ,έχοντας τα υλικά ως προτεραιότητα εδώ και δεκαετίες,απελπίζονται και χάνουν τις ψυχές τους;Πότε μίλησαν όλοι αυτοί στις ψυχές μας;Την εποχή της Χούντας,της μεταπολίτευσης ή την εποχή της υπερβολής του μακαριστού Χριστόδουλου;Και ας υποθέσουμε ότι έβγαζε μια ανακοίνωση η Σύνοδος.Ποιος νοιάζεται;Αφού είναι πλήρως αποκομένοι από τον λαό.Ή μπαρούφες θα έλεγαν ή θα επαναλάμβαναν τους Ιερούς Κανόνες,τους οποίους θυμούνται όποτε τους βολεύει και μόνο για να μην ξεβολευτούν

    Απάντηση

  11. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουλίου 3, 2012 at 9:35 μμ

    Πατέρα Κωνσταντίνε σωστές είναι οι παρατηρήσεις σου. Εγώ όμως είμαι αισιόδοξος. Αν δεν έλθει λύση από την Εκκλησία τότε από που θα έλθει;

    Απάντηση

  12. Posted by Παπα-Κώστας on Ιουλίου 3, 2012 at 9:57 μμ

    Η Εκκλησία πρέπει να λύσει τα προβλήματά της πρώτα για να δώσει λύσεις,να επιτελέσει το έργο της δηλαδή.Με δεσπότες που δεν ενδιαφέρονται,με παπάδεςπου ξέρουν είναι να σκύβουν το κεφάλι στους ανώτερούς τους ανεξάρτητα από το τι λένε,με πιστούς στενόμυαλους και στενόκαρδους σε πολύ μεγάλο ποσοστό δε μπορεί να παράγει έργο.Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι υπάρχει αδιέξοδος.Η λύση είναι να μελετήσουμε τους Πατέρες και με βάση τη διδασκαλία τους να χαράξουμε νέα πορεία πρώτα στη προσωπική μας ζωή και μετά στη κοινωνία

    Απάντηση

  13. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουλίου 3, 2012 at 10:29 μμ

    Και πάλι συμφωνώ μαζί σου. Εμείς οι ορθόδοξοι είμαστε «τυχεροί». Μπορεί να μην έχουμε άξιους πνευματικούς ηγέτες αλλά πάντα θα έχουμε τα κείμενα των Πατέρων μας.

    Απάντηση

  14. Posted by Παπα-Κώστας on Ιουλίου 3, 2012 at 10:43 μμ

    Μα οι Πατέρες και όλοι οι άγιοι είναι οι πνευματικοί ηγέτες μας.Τι πλούτος κρύβεται στα λόγια και τα έργα των Πτέρων της Ερήμου για παράδειγμα.Η στον Χρυσόστομο,το Μ.Βασίλειο,τον Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη κλπ.Οι επίσκοποι και οι ιερείς οφείλουμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους κι ας αποτύχουμε. Και επιτέλους ας μη τα περιμένουμε όλα να πέσουν από τον ουρανό.Ας ψάξουμε τις λύσεις που υπάρχουν.

    Απάντηση

  15. Posted by papailias on Ιουλίου 4, 2012 at 10:25 πμ

    παπα-Κώστα, Χρήστο

    Σας ευχαριστώ για τον ωραίο διάλογο. Και ζητώ συγνώμη, γιατί καθυστερώ να παίρνω μέρος στο διάλογο.

    Η δική μου πίστη είναι ότι με όλους τους δυνατούς τρόπους και με όλα μας τα όπλα να δίνουμε τον αγώνα μας.

    Αυτός, που αγωνίζεται ποτέ δεν αποτυγχάνει. Στο χώρο του πνεύματος οι επιτυχίες και οι αποτυχίες δεν είναι μετρήσιμες.

    Και γι’ αυτό συχνά απογοητευόμαστε, ενώ βρισκόμαστε σε καλό δρόμο.

    Αποτυχία είναι η παραίτηση…

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: