τις πταίει;;;

Δόξα και τιμή, χαρά και αγαλλίαση στους σαμαρωμένους και τα ξεσαμάρωτους θιασώτες τηςτροϊκανής συγκυβέρνησης.

Γιατί, για μια ακόμη φορά, βρέθηκαν μαζί με τους αγγέλους της θείτσας Μέρκελ, τους ΔυΝαΤούς της θείας Λαγκάρντ και τους σατανιστές της μαφίας της Μπίλντεμπεργκ.

Και ασφαλώς θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς στους κολασμένους, που βρέθηκαν στ’ αριστερά των τροϊκανών: Τους άστεγους, τους άνεργους, τους πεινασμένους.

Κι ακόμη θλίψη και ταλαιπωρία σε κάποιους χριστιανούς υποψήφιους κομματάρχες και βουλευτές…

Που δεν μπορούν να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν αρχιερείς και ιερείς, που προδίδουν το Ευαγγέλιο και ασπάζονται αμετανόητα την δεξιά του Σατανά.

Αλλά πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν το Ευαγγέλιο το διαβάζουν ανάποδα; Και τρέμουν στη σκέψη, μήπως και βρεθεί κάποιος, που θα το διαβάσει απ’ την καλή…

Και θα δημιουργήσει προβλήματα στην άρχουσα αναρχία και τη μητριά μας τη δεσποτοκρατία!

Αλλά αγαπητοί χριστιανίζοντες, υποψήφιοι βουλευτές και κομματάρχες, εσείς πολιτευτήκατε σωστά; Όχι μόνο τώρα, αλλά και στο παρελθόν!

Ο καθένας σας δεν συμπεριφέρεται σαν αλάθητος πάπας! Που συχνά φαίνεται να καλεί τους υπόλοιπους να του κάμουν δήλωση νομιμοφροσύνης και να του φιλήσουν την παντούφλα του.

Όπως βέβαια ανάλογα συμβαίνουν και με τη λεγόμενη αριστερά.

Που και αυτή έχει-σε ποικιλία διαβαθμίσεων και αποχρώσεων-τους «καθαρούς» της. Οι οποίοι αμετακίνητοι στις θέσεις περιμένουν τα προσκυνήματα και τις δηλώσεις μετανοίας των υπολοίπων.

Αξιότιμοι, κυρίες και κύριοι.

Παίζετε τους πολιτικούς, αλλά δεν διαθέτετε ίχνος πολιτικού αισθητηρίου.

Γιατί, αν κάτι τέτοιο διαθέτατε, θα υπήρχε τώρα μια ισχυρή δημοκρατική κυβέρνηση. Και δεν θα σερνόμασταν για μια ακόμη φορά πίσω απ’ τους κλεφταράδες και τους λήσταρχους της διαπλοκής και της προδοσίας.

Έχει διαμορφωθεί στην κοινή γνώμη η αντίληψη ότι και με τη βία να σας δώσουν την εξουσία, εσείς θα δραπετεύσετε, για να την αποφύγετε.

Και τα όσα συνέβησαν τον τελευταίο καιρό δείχνουν ότι η αντίληψη αυτή δεν απέχει και πολύ απ’ την πραγματικότητα.

Αν ήσασταν σοβαροί και ρεαλιστές πολιτικοί και αγαπούσατε αληθινά την πατρίδα και πονούσατε το λαό και τον συμπονούσατε για τα παθήματα του, θα λέγατε απλά και καθαρά:

Ποιο είναι το κυρίαρχο πρόβλημα τη στιγμή αυτή;

Ν’ απαλλαγούμε απ’ τα μνημονιακά καθάρματα του εξωτερικού και του εσωτερικού και τις ολέθριες αποφάσεις, που πήραν σε βάρος της πατρίδας μας και του λαού της.

Ας ενωθούμε, λοιπόν, όλοι μαζί, με βάση αυτόν τον κοινό παρονομαστή. Αφήνοντας τις οποιεσδήποτε διαφορές-όσο σοβαρές κι αν είναι-για ευθετότερο χρόνο.

Να ομαλοποιηθεί πρώτα η κατάσταση, έτσι ώστε ο λαός να ανακτήσει τα δικαιώματα, που οι δολοφόνοι με μύριους τρόπους ακρωτηρίασαν και κατακρεούργησαν. Και ύστερα ν’ αποφασίσουμε μαζί με το λαό για τα περαιτέρω.

Είδατε τα μνημονιακά καθάρματα, που τα χωρίζουν αβυσσαλέα μίση και δεν θέλουν να βλέπουν οι μεν τους δε ούτε ζωγραφιστούς, πώς τα βρήκαν μεταξύ τους!

Με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν αξιόμαχο κόμμα. Κι αφού κέρδισαν τις εκλογές να σχηματίσουν και την απαραίτητη κυβερνητική συμμορία!

Έτσι ώστε να συνεχίσουν και να ολοκληρώσουν το ολέθριο έργο τους.

Με αποτέλεσμα να γελοιοποιηθούμε ενώπιον όλης της υφηλίου. Η οποία και μας μυκτηρίζει:

Όχι μόνο για την πρώην και νυν και αεί-όπως φαίνεται- προδοτική πολιτική ηγεσία. Αλλά και για την ανάξια και ανίκανη και εξίσου, σε τελική ανάλυση, με τους εξουσιαστές, προδοτική αντιπολίτευση.

Αφού παραπλανά, διαρκώς, το λαό, «πουλώντας» του φιλολαϊκή πολιτική, την οποία δεν διαθέτει τη θέληση ή τη σύνεση να εφαρμόσει…

παπα-Ηλίας

Advertisements

29 Σχόλια

  1. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 26, 2012 at 7:51 μμ

    ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ; Διαβάστε τι γράφει ο Ροΐδης από το 1877 παρακαλώ! «Το έθνος ημών υφίσταται πολιτικήν τινά ζύμωσιν, καθ’ ην τα ακαθαρτότερα στοιχεία ανέρχονται και επιπλέουσιν, εν είδει εξαφρίσματος, επί της επιφανείας. Ο τοιούτος αφρός, κατέχων, κατά τους νόμους της φυσικής, τα ανώτερα στρώματα, θέλει κυβερνά, φλυαρεί και κλέπτει ασυστόλως την Ελλάδα, μέχρις ου τελειώσει η ζύμωσις και λάβη ανά χείρας ο λαός την μεγάλη εξαφριστικήν κουτάλαν»

    Απάντηση

  2. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 26, 2012 at 7:53 μμ

    ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ; Διαβάστε τις απόψεις του Σταμάτη Σπανουδάκη: «… Η πολιτική πιά, είναι ενα παιχνίδι αρρωστημένων από φιλοδοξία και φιλοχρηματία δημοσίων υπαλλήλων, εναντίον των αδυνατωτέρων και ανήμπορων να αμυνθούν συνανθρώπων τους. Η πιό ποταπή μορφή ζωής. Χτυπάω τον από κάτω και γλείφω τον απο πάνω!…»

    Απάντηση

  3. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 26, 2012 at 7:54 μμ

    ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ; Διαβάστε τι λέει ο Σταμάτης Σπανουδάκης:
    «…Τό «αδιέξοδο» δεν είναι πολιτικό, παρά μόνον κατά τό εφήμερο και δημοσιογραφικό φαίνεσθαι. Είναι απόλυτα πνευματικό και χρήζει εξομολογήσεως, συγνώμης και αλλαγής νοοτροπίας. Κανείς πολιτικός δεν μπορεί να το κάνει αυτό, παρά μόνον με τό παράδειγμα του. Δηλαδή ο καλός πολιτικός σήμερα, θα έπρεπε να ανέβει σε σταυρό, όχι σε καρέκλα. Καί να φορέσει ακάνθινο στεφάνι, όχι ρεπούμπλικα. Συνιστώ να ψηφίσουν ανθρώπους που, δεν έχουν μπεί ποτέ στην Βουλή, δεν είχαν ποτέ αξιώματα και μιλάνε για Χριστό και Ελλάδα…»

    Απάντηση

  4. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 26, 2012 at 7:55 μμ

    ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ; Διαβάστε και τι λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας μας: http://hggiken.pblogs.gr/2012/06/pws-prepei-na-einai-oi-politikoi-hgetes-kata-toy-ieroys-pateres.html

    Απάντηση

  5. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Ιουνίου 26, 2012 at 8:48 μμ

    Καλησπέρα!

    Με αφορμή και τα σχόλια του Χρήστου και σε συνέχεια από την προηγούμενη ανάρτηση και τα χθεσινά σχόλια, θέλω να παραθέσω τμηματικά μια δήλωση -που αλίευσα από κάποιον άλλο ιστότοπο- ενδεικτική του σουρεαλισμού που διαπερνά τη δημόσια ζωή.
    (Αφορά πάντα στη στελέχωση των οργανισμών, ΝΠΔΔ, κλπ…)

    -1ο μέρος δήλωσης: «Δεν θα ανεχτώ συγγενείς, κολλητούς και κουμπάρους….»
    Φυσιολογική αντίδραση: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

    Προτού όμως τυπωθεί στον εγκέφαλο η λέξη (επιτελ.. εεεε) ακολουθεί το σοκ…

    -2ο (…): »Θα αξιοποιηθούν όσα στελέχη μας συνέβαλαν στη διαμόρφωση των κυβερνητικών μας θέσεων και στον προεκλογικό μας αγώνα»

    Σε ελεύθερη μετάφραση:
    «Στο κράτος θα μπουν να διοικήσουν όχι όσοι λουφάρανε στον αγώνα για το κόμμα, ούτε η ίδια μου η μάνα που λέει ο λόγος, στο κράτος θα μπουν να διοικήσουν εκείνοι που αγωνίστηκαν για να βγει πρώτο το κόμμα…
    Για αξιοκρατία;;;
    Που λόγος!»

    Έβλεπα λοιπόν σήμερα στον ΣΚΑΪ κάποιον καλό δημοσιογράφο να αναφέρει πως στην ΔΕΗ τα τελευταία 3-3,5 χρόνια δεν έχουν κάνει καμία επένδυση, είναι φεσωμένοι ως το λαιμό και …παρά τους αυξημένους κάθε φορά λογαριασμούς για να καλυφθεί η αδυναμία τους παρακαλάνε (ΠΛΕΟΝ) να μην μπει το χαράτσι στους λογαριασμούς της, μπας και πάει κανείς να πληρώσει!!!!
    Είναι τόσο σουρεαλ που άθελά τους εκεί στη ΔΕΗ, γίνονται και ρομπέν των φτωχών!!!!

    Φαντάζομαι τα ίδια θα ισχύουν σε άλλες Δ.Ε.Κ.Ο, σε νοσοκομεία, σε οργανισμούς, σε εφορίες …

    Σημασία έχει πάντα το κόμμα!
    Η Ελλάδα ας πέσει έξω!
    Το κόμμα να ‘ναι καλά…
    Το δε κομματικό φαινόμενο στην Ελλάδα είναι πράγματι άξιο κάθε παρατήρησης…
    Αφού σε εποχή κρίσης αυξήθηκε η χρηματοδότηση προς τα κόμματα, σχεδόν όλα έχουν πέσει έξω, χρωστάνε και της Μιχαλούς, τα δε …ηγετικά στελέχη, προσανατολίζονται στην εύκολη λύση…
    Δεν πληρώνω κανέναν εργαζόμενο, μετακυλίω το βάρος στα νοικοκυριά, ρίχνω μια πτώχευση και πουλάω τρέλα ότι κάνω και …επανασχεδιασμό, νέο όραμα και άλλα πολιτικάντικα!

    Για την αριστερά, συμφωνώ απόλυτα για τη «δήλωση μετανοίας», που ανέφερες παπα-Ηλία!
    Αυτοί έχουν ξεπεράσει σε λογική ιερατείου ακόμη και τον Πάπα με τα συγχωροχάρτια που μοίραζε, και εκδηλώθηκε δημόσια με την διαπόμπευση μιας νεαρής ηθοποιού που έκανε το λάθος να πει μια άποψη με βάση αυτό που την εκφράζει, όσο και αν διαφωνεί κανείς, και έξω από κανόνες υποκριτικής ευπρέπειας.
    Η φυσιολογική τελικά εξέλιξη αυτής της αριστεράς, είναι να καταλήξει βαθμηδόν Δημ.Αρ
    Κάτι σαν Πόντιος Πιλάτος που νίπτει -ακούραστα- τας χείρας του!

    Υ.Γ Και μιας και ο Χρήστος έβαλε ένα υπέροχο Ηπειρώτικο, θα βάλω ένα κλασσικό θρακιώτικο μιας και αρέσουν στον παπα-Ηλία:http://www.youtube.com/watch?v=yia_OqRAlRs

    Απάντηση

    • Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 26, 2012 at 11:29 μμ

      ΖΑΒΟΛΙΑ: Έβαλες τον εθνικό ύμνο των δημοτικών με τον καλύτερο τραγουδιστή! Αηδονίδης! Όνομα και πράγμα! Και επειδή η γυναίκα μου είναι πόντια μόλις βρω την ευκαιρία θα σου απαντήσω με ένα ποντιακό τραγούδι.

      Απάντηση

      • Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Ιουνίου 27, 2012 at 12:16 πμ

        Εννοείται…
        Άλλωστε την ευθύνη στη μουσική επιμέλεια του μπλογκ την έχεις κατακτήσει δικαιολογημένα και με το παραπάνω!

  6. Posted by papailias on Ιουνίου 26, 2012 at 8:50 μμ

    ΕΜΑΝΟΥΗΛ ΣΜΥΡΝΑΚΗΣ:

    ΠΑΠΑ ΗΛΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΔΥΟ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΦΡΟΣ ΟΤΑΝ ΒΡΑΖΕΙ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΠΛΕΕΙ ΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΗ Η ΑΚΑΘΑΡΣΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΕΤΑΜΕ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΩ ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΒΡΑΣΜΑΤΑ ΤΥΧΑΙΟ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ

    Απάντηση

  7. Posted by papailias on Ιουνίου 27, 2012 at 7:17 πμ

    Χρήστο, καλημέρα

    Διάβασα τα σχόλια του Ροΐδη, του Σπανουδάκη, των Πατέρων. Και ασφαλώς δεν μπορώ να πω κάτι διαφορετικό. Και πιστεύω ο οποιοσδήποτε άλλος. Ιδιαίτερα σε σχέση με τους Πατέρες.

    Ήταν αληθινά σοφοί. Αλλά οι άνθρωποι και της εποχής τους και οι μετέπειτα ελάχιστα τους κατάλαβαν. Και μάλιστα οι συγκαιρινοί τους τους δίωξαν.

    Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταθέτουμε τα όπλα και ν’ αντιμετωπίζουμε μοιρολατρικά την πραγματικότητα.

    Θα παλεύουμε, όσο μπορούμε. Και τα υπόλοιπα θα τ’ αφήνουμε στο χέρι του Θεού.

    Απάντηση

  8. Posted by papailias on Ιουνίου 27, 2012 at 7:36 πμ

    Γιώργο, καλημέρα

    Ευχαριστώ για τα ωραία σας σχόλια. Στα οποία βέβαια δεν έχω να πεοσθέσω τίποτε. Γιατί, όπως λέει και η παροιμία, «χωριό», που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει.

    Κομματοκρατία, κλεπτοκρατία, σωτηροκρατία. Και πάντα με την όπισθεν ολοταχώς.

    Και βέβαια ευχαριστώ για τον μουσικό διαγωνισμό. Και ασφαλώς ο Αηδονίδης. Αληθινό αηδόνι. «Όνομα και πράγμα, που λέει κι ο Χρήστος. Και γενικότερα τα παραδοσιακά.

    Παρότι υπάρχουν και σύγχρονα τραγούδια και σύγχρονοι μουσικοσυνθέτες και τραγουδιστές υπέροχοι.

    Βλέπετε από τα χρόνια του Ομήρου και βέβαια πολύ πιο μπροστά ο τόπος μας είναι τόπος ποιητών, μεγάλων, που τρέφουν διαχρονικά και ζωογονούν την ελληνική ψυχή.

    Που κάποιοι αγωνίζονται να τη δολοφονήσουν. Κάποιοι Γιωργάκηδες, κάποιοι Βαγγελάκηδες, κάποιοι Αντωνάκηδες….

    Απάντηση

  9. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 27, 2012 at 1:41 μμ

    Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ: ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ: Γράφει ο παπά-Ηλίας ότι οι Πατέρες μας ήταν σοφοί. Πως όμως απέκτησαν την σοφία τους; Μα με τον τρόπο που ζούσαν! Η γνώση των Πατέρων μας δεν ήταν μια (αυστηρά) θεωρητική γνώση. Αυτά που πίστευαν αυτά και έπρατταν. Και εδώ βλέπουμε και την υποκρισία των σύγχρονων «αριστερών». Αυτά που λένε δεν ταιριάζουν με τον τρόπο που ζουν. Γι αυτούς τους «αριστερούς» ο λαός μας λέει ότι είναι αριστεροί στις ιδέες και δεξιοί στις τσέπες!

    Απάντηση

  10. […] papailiasyfantis.wordpress.com/ 0.000000 0.000000 Μοιρασθῆτε τὸ ἑξῆς:EmailTwitterἘκτύπωσηFacebookΣᾶς ἄρεσε;Μοῦ ἀρέσειΔηλῶστε πρῶτος/-η ὅτι σᾶς ἀρέσει. Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας. ← ΝΑΤΟ προς Ερντογάν…Βγάλτα πέρα μόνος σου ! […]

    Απάντηση

  11. Posted by papailias on Ιουνίου 27, 2012 at 5:56 μμ

    Χρήστο, καλησπέρα

    Όχι δεν τις ξέχασα τις σφήκες του Φωτάκη. Μάλιστα μου θύμισε το τετράστιχο ενός στιχουργήματος, που έγραφα νεαρός για κάποιον ψάλτη του χωριού μου: Έγραφα, λοιπόν:

    Και για να πούμε κατιτί
    και γι’ αυτουνού το τέλι
    έψαλε απαράλλακτα
    σαν σφήκα σε κουβέλι…

    Του Κουβέλη, όλως περιέργως, δεν μπορείς να παρακολουθήσεις τα τορνευτά του λόγια…

    Κι όσο για τους αριστερούς γενικότερα: Είναι ολόιδιοι με μας τους, λεγόμενους, χριστιανούς. Οι οποίοι είμαστε αντίγραφα των φαρισαίων.

    Πάντως εδώ, που φτάσμαε τώρα, ο μόνος δρόμος διαφυγής από το κρεματόριο του μνημονίου, είναι, αυτή τη στιγμή, αν αφήσουν την υποκρισία τους στην άκρη και ομονοήσουν αριστεροί και χρισιτανοί….

    Απάντηση

  12. Posted by Παπα-Κώστας on Ιουνίου 27, 2012 at 8:08 μμ

    Και τι ωραία και όμορφα επιστρέφει το σύστημα Σημίτη στο προσκήνιο μέσω «πιέσεων»της ΔΗΜΑΡ.Όλοι αυτοί που μας πρόκοψαν.Οι υπουργοί παραιτούνται πριν ακόμα αναλάβουν,Αριστεροί και Χριστιανοί είμαστε απασχολημένοι και περιχαρακωμένοι στους μικρόκοσμούς μας και την υποκρισία μας.

    Απάντηση

  13. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 27, 2012 at 10:42 μμ

    ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ: Καλησπέρα πατέρα Κωνσταντίνε. Συμφωνώ απολύτως με αυτά που γράφεις για την υποκρισία μας. Και μακάρι να ασχολούμασταν με τον μικρόκοσμο μας! Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουμε ποιός ακριβώς είναι ο μικρόκοσμος μας! Και για την αριστερά έχω την γνώμη ότι ποτέ δεν θα δει καλό αν πρώτα δεν ανοίξει τα μάτια της για να καταλάβει τουλάχιστον τι είναι η Ορθοδοξία. Φαντάσου πως θα ήταν το εκλογικό αποτέλεσμα αν η αριστερά δεν έλεγε εδώ και τόσα χρόνια του κόσμου τις ανοησίες για τον Χριστιανισμό.

    Απάντηση

  14. Posted by Παπα-Κώστας on Ιουνίου 27, 2012 at 11:09 μμ

    Καλησπέρα Χρήστο.Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο σου για το μικρόκοσμο.Όσο για την αριστερά έχεις κάτι παραπάνω από δίκιο.Δεν θα είχαμε εκλογές.Θα είχαμε κυβέρνηση από το Μάιο.Βέβαια στη στάση των αριστερών πρέπει να λάβουμε υπ’όψη μας και πως αντιμετώπισε η Ελλαδική Εκκλησία τους αριστερούς τις δεκαετίες ’40,’50,’60,’70 και τις σχέσεις της με τα τότε καθεστώτα.Αν πάντως η αριστερά ξεπεράσει αυτές τις αγκυλώσεις της,τότε θα έχουμε φαινόμενα στυλ Τσάβες και στη χώρα μας.

    Απάντηση

  15. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 28, 2012 at 12:05 πμ

    ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ: «… Ξέρουμε ότι ζητάτε από εμάς, τούς Ποιμένες σας, μια Εκκλησία με ηρωισμό, με νεύρο, με λόγο προφητικό, με σύγχρονο νεανικό λόγο, όχι εκκοσμικευμένη, αλλά αγιαζομένη και αγιάζουσα, μια Εκκλησία ελευθέρα και ποιμαίνουσα μετά δυνάμεως. Μια Εκκλησία πού δεν θα φοβάται να αμυνθεί στο πονηρό σύστημα αυτού του κόσμου, έστω κι αν η αντίσταση σημαίνει διωγμό ή και μαρτύριο…»
    Μπορούν να γίνουν τα παραπάνω λόγια πράξη; Αν ναι τότε δεν θα έχουμε να φοβόμαστε τίποτε!

    Απάντηση

  16. Posted by Παπα-Κώστας on Ιουνίου 28, 2012 at 10:53 πμ

    Η πείρα έχει δείξει ότι δεν θα γίνουν πράξη.Όχι τουλάχιστον από τους Δεσποτάδες.Από λόγια άλλο τίποτα.Πώς θα έχουμε προφητικό λόγο αν δεν διάγουμε προφητικό βίο;Πείθεται κανείς σοβαρός άνθρωπος από τους λόγους περί πτωχείας,ασκητικότητας και καρτερίας κάποιου ο οποίος κινείται με πανάκριβα αυτοκίνητα,κάνει συνεχώς ταξίδια και διαμένει σε πανάκριβα ξενοδοχεία;Εμείς όμως κληρικοί και λαϊκοί οφείλουμε να μπούμε μπροστά,να σηκώσουμε σταυρό και,προσευχόμενοι πάντα,να αγωνιστούμε για να σταθεί η Εκκλήσία μας στο ύψος των περιστάσεων.

    Απάντηση

  17. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 28, 2012 at 1:40 μμ

    ΚΕΤΕΔΑΦΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΜΕΝΟ ΚΟΣΜΟ: Αυτή είναι η κληρονομιά που μας άφησαν ο Αδάμ και η Εύα. Κατεδάφισαν τους εαυτούς τους και τον κόσμο τους. Να κάνουμε λοιπόν τον αγώνα μας εμείς οι λαϊκοί και σεις οι κληρικοί.

    Απάντηση

  18. Posted by papailias on Ιουνίου 28, 2012 at 7:46 μμ

    παπα-Κώστα και Χρήστο, καλησπέρα σας

    Χαίρομαι, γιατί προχωράτε σε έναν ολοένα και γονιμότερο διάλογο, σχετικά με ουσιαστικά θέματα.

    Αναφορικά με τη σχέση αριστεράς και χριστιανισμού; Υπάρχει μια τραγική σύγκρουση.

    Στην πρώτη χριστιανική κοινότητα είχαν, μας λένε οι «Πράξεις των Αποστόλων»( κεφ: Δ, 32-35) «μια ψυχή και μια καρδιά»

    Και ήταν «όλα για όλους κοινά».

    Κανένας δεν έλεγε για τίποτε ότι είναι δικό του.

    «Ο καθένας πρόσφερε, ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του».

    Αυτό το τελευταίο χρησιμοποιεί και ο Μαρξ στο «κομμουνιστικό μανιφέστο» (1848).

    Αλλά θεμέλιο του κομμουνιστικού κοινωνισμού είναι η ύλη. Σε αντίθεση με τον χριστιανικό κοινωνισμό, που είναι η «ψυχή και η καρδιά». Και αυτό είναι, που κάνει την τεράστια διαφορά.

    Γιατί, χωρίς «ψυχή και καρδιά» τίποτε μεγάλο και σπουδαίο δεν μπορεί να γίνει.

    Όμως γιατί ο Μαρξ έδωκε στην κοσμοθεωρία του και τη βιοθεωρία του υλιστική βάση;

    Κατά τη γνώμη μου, δύο είναι οι εκδοχές:

    Η πρώτη αποδίδεται στο γεγονός ότι ο χριστιανισμός για πολλούς αιώνες είχε ταυτιστεί με φεουδαρχικό κατεστημένο, το οποίο «εν ονόματι του θεού» καταλήστευε και καταδυνάστευε τους λαούς.

    Η δεύτερη αποδίδεται στη σατανική σκηνοθεσία του σιωνισμού, Ο οποίος μέσω του κομμουνισμού συνταίριασε τη δικαιοσύνη με τον υλισμό και την καταπίεση. Έτσι ώστε να μην είναι ποτέ δυνατή η πραγματοποίηση της.

    Ενά από το άλλο μέρος συνταίριασε τον καπιταλισμό με την ελευθερία, σε βαθμό ασυδοσίας. Η οποία και εξηγεί, κατά κάποιο τρόπο, και το φαινόμενο της τοκογλυφίας…

    Αυτά, όσο γίνεται με λιγότερα, απ’ τη δική μου ταπεινή σκοπιά…

    Απάντηση

  19. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 28, 2012 at 10:40 μμ

    ΟΥ ΓΑΡ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟΝ: Για σένα το λέω πατέρα Ηλία και προφανώς αστειεύομαι. Ο αστεϊσμός μου οφείλεται στο ότι ξέχασες να αναφέρεις ένα καταπληκτικό (και εδώ δεν αστειεύομαι καθόλου) άρθρο που έχεις γράψει τον Ιανουάριο του 2009. Διαβάστε το: ΤΟ ΛΑΘΟΣ: https://papailiasyfantis.wordpress.com/2009/01/24/%cf%84%ce%bf-%ce%bb%ce%ac%ce%b8%ce%bf%cf%82-2/ Ο διαχωρισμός δεξιά-αριστερά τελικά είναι μια παγίδα. Γιατί εμείς οι Ορθόδοξοι να λέμε ότι είμαστε αριστεροί ή δεξιοί; Το ορθόδοξος δεν φτάνει; Αφου για μας ο πλούτος είναι ο δεύτερος χιτώνας γιατί να βάζουμε και παραπάνω χαρακτηρισμούς; Και για να δείξω την παγίδα του διαχωρισμού δεξιών-αριστερών σας επισημαίνω τι γίνεται στην ορκομωσία των βουλευτών. Οι ανυπόκτριτοι αριστεροί δεν φιλούν τον σταυρό αφού δεν πιστεύουν στον Χριστό και οι δεξιοί που φιλούν τον σταυρό οι περισσότεροι είναι υποκριτές!

    Απάντηση

  20. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 28, 2012 at 11:07 μμ

    ΟΤΑΝ Η ΜΑΧΑΙΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ: Δεν ήλθα για να φέρω ειρήνη αλλά μάχαιρα. Αυτά τα λόγια μας τα είπε ο Χριστός και περιγράφουν την λύση για όλα τα προβλήματα μας. Προσέξτε στο τέλος του ποντιακού χορού (που έχει το όνομα «Μαχαίρια») πως η αγάπη είναι πραγματικά μια μάχαιρα για τις μαχαιριές των εγωϊσμών μας: http://www.youtube.com/watch?v=DlKZfIrqscw&feature=youtube_gdata_player

    Απάντηση

  21. Posted by dikaiopolis07 on Ιουνίου 29, 2012 at 3:05 πμ

    Λόγια ου παπα Σωφρονίου για την κρίση από το 1996

    Απάντηση

  22. Posted by papailias on Ιουνίου 29, 2012 at 10:07 πμ

    Χρήστο

    Και βέβαια «το γήρας ουκ έρχεται μόνον». Και είναι γεγονός ότι ξεχνώ παρά πολλά. Αλλά ο καθένας μας σαν τον Κυναίγειρο πρέπει ν’ αγωνίζεται μέχρι τέλους…

    Και βέβαια σ’ ευχαριστώ γιατί μου θύμισες ένα από τα πιο λιτά και περιεκτικά κέιμενα, σχετικά με τη σχέση σοσοσιαλισμού και χριστιανισμού, σε αντίθεση με τον καπιταλισμό.

    Που για πρώτη φορά δημοσιεύτηκε στη «Χριστιανική», ίσως και πριν από είκοσι χρόνια.

    Ωστόσο το μπέρδεμα, όπως παρατηρείς, υπάρχει. Επειδή ακριβώς εκεί, που υπάρχει το άπλετο φως, κάποιοι άλλοι ρίχνουν το δικό τους…άπλυτο φως.

    Και βέβαια πολύ ωραίο και διδακτικό το ποντιακό.

    Ευχαριστώ για όλα….

    Απάντηση

  23. Posted by papailias on Ιουνίου 29, 2012 at 10:18 πμ

    Δικαιόπολη

    Ουσιαστικά και καταλυτικά τα λόγια του π. Σωφρονίου!

    Δυστυχώς δεεν υπάρχουν σώφρονες κληρικοί και πολύ περισσότερο πολιτικοί, για να τ’ ακούσουν.

    Είναι χαρακτηριστικό το ότι, όπως λέγεται, υπήρξαν κληρικοί, οι οποίοι προέτρεψαν-με τους μηχανισμούς, που διαθέτουν – το λαό να ψηφίσουν το κόμμα της σατανικής Μπιλντεμπεργκ…

    Ευχαριστώ για την επικοινωνία.

    Απάντηση

  24. Posted by Χρήστος Δημάρης on Ιουνίου 29, 2012 at 1:55 μμ

    ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ; Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα μας την λέει ο πατέρας Σωφρόνιος στο βίντεο που έβαλε ο Δικαιόπολις. Η ουσία της κρίσης είναι η απομάκρυνση μας από τον Θεό. Έτσι και αυτό που μας είπε ο Γιώργος (ότι πολλά από αυτά που λένε τα μνημονιακά κόμματα είναι σωστά) αληθεύει αλλά και η κατάργηση του αντιχριστιανικού μνημονίου δεν θα λύσει από μόνη της την κρίση.

    Απάντηση

    • Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Ιουνίου 29, 2012 at 3:21 μμ

      Χαιρετώ σε Χρήστο!

      Η άποψή σου είναι πολύ σοβαρή, όπως και οι επισημάνσεις του παπα-Ηλία αλλά και του παπα-Κώστα με εκφράζουν σε απόλυτο βαθμό και ως προς την πυρηνική διαφορά αντίληψης ανάμεσα στον υλισμό και τη πνευματικότητα και συνιστούν νομίζω τη μόνη αλλά ουσιαστική διαφορά αριστεράς-χριστιανοσύνης.

      Από εκεί και πέρα, στα πιο πεζά καθημερινά ζητήματα έχω την εξής άποψη:
      Η ευρωπη υπέχει μερίδιο ευθύνης στον βαθμό που δεν έλεγξε την κατεύθυνση των χρηματικών ενισχύσεων, μιας που όλοι γνωρίζουμε πως εισέρευσε πακτωλός ενισχύσεων στο διεφθαρμένο και διαβρωμένο -σε επίπεδο ηγεσιών- ελληνικό κράτος.
      Μια κατάσταση που διαχεόταν και στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας, οπότε και οι πολίτες έχουμε ευθύνες.

      Τοπικοί δημαρχίσκοι, σε συνθήκες μικρών-κλειστών μαφιών, που έκοβαν εντάλματα, πλήρωναν από δημοτικά τέλη κολλητούς, διόριζαν με διαταξούλες, εξαγόραζαν ψήφους , συνειδήσεις, δύναμη και κυρίως …φήμη.
      Πως όλοι αυτοί αξιολογήθηκαν;;;
      Με κριτήριο ότι οι μικρές διαβρωμένες κοινωνίες ήταν απόλυτα ελεγχόμενες και τους επιβράβευαν με τη ψήφο τους.
      Άρα για τη δική μας στρεβλή οπτική, αυτοί όλοι λογίζονταν ως «πετυχημένοι»!
      Ποιος τους έλεγχε;;;;
      Κανείς!

      Από αυτή τη μικρογραφία ας βάλουμε ένα καρμπόν, και ας περάσουμε την αντίστοιχη νοοτροπία στον επαγγελματικό αθλητισμό, στα δημόσια έργα, στα μμε, στα νοσοκομεία, στα πανεπιστήμια, τις δημόσιες υπηρεσίες, στα πιο υψηλά ακόμη θεσμικά κλιμάκια.
      Ακόμα και αν συμφωνούσαν στη Σύνοδο κορυφής να μας έδιναν 130 δις μόνο για το ελληνικό κράτος, είναι νομοτελειακό πως λίγους μήνες μετά θα ξανατρέχαμε για χρήματα.
      Το πρόβλημα σε πεζό αλλά πρακτικό επίπεδο το έχει αναδείξει με εμφατικό τρόπο ο πολιτικός επιστήμονας Κοντογιώργης, αναφερόμενος στην εχθρική νομοθεσία, το δυναστικό κράτος και στη κομματοκρατία.

      Σε κρίσιμο επίπεδο εμβάθυνσης όμως, ως αποτέλεσμα πνευματικών παθογενειών το διάβασα στα κείμενα του πατέρα Ηλία και στα όμορφα και εύστοχα σχόλιά σας.

      Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως όταν ο Καποδίστριας κυβέρνησε την Ελλάδα αντιμετώπισε -ως πνευματικός και συνειδητοποιημένος άνθρωπος- το πρόβλημα σε δυο επίπεδα, ανυπόκριτα.
      -Από τη μια στο επίπεδο της τότε Ιερής συμμαχίας (κάτι σαν το αντίστοιχο δημοσιονομικό σύμφωνο …αρρώστιας, της Μέρκελ, που επιθυμεί σύγχρονα σκλαβοπάζαρα), ας το πούμε αντιμνημονιακό
      -Από την άλλη απέναντι στους εγχώριους δυνάστες Κοτζαμπάσηδες αφενός, και αφετέρου απέναντι στους Καραβοκύρηδες που επιθυμούσαν να προσποριστούν τα …παράσιμα του πολεμικού τους άθλου, αλλά και άλλους, οπότε ας το πούμε μεταρρυθμιστικό.

      Και τελικά ο οξυδερκής Καποδίστριας κατόρθωσε να αδρανοποιήσει τον Μέττερνιχ και την εγκληματική παρέα του, αλλά δολοφονήθηκε και αυτός και το νεοσύστατο ελληνικό κράτος από τα ενδότερα υποσυστήματα ισχύος και επιρροής.
      Άλλωστε μόνο τυχαία δεν ειπώθηκε η ρήση του Κολοκοτρώνη περί «προσκυνημένων…»
      Γιατί αν το στρατηγικό του μυαλό του επέτρεπε νίκες όπως αυτή απέναντι στο στρατό του Δράμαλη, ο άνθρωπος είχε χάσει τον μπούσουλα από τον εσωτερικό ραγιαδισμό, πρώτιστα πνευματικό και κατ’ επέκταση υλικό, που μας ταλαιπωρεί και σήμερα σε μεγάλο βαθμό.

      Και είναι σφοδρα ενοχλητικό το γεγονός ότι το κομματικό σύστημα κατευθύνει τη συζήτηση στη συμπτωματολογία του προβλήματος και όχι στην ίδια του τη ρίζα.
      Πρόκειμένου να διχάσει, να αφορίσει, αλλά αλοίμονο, να μην οδηγήσει σε «λύση».
      Όπως επίσης και η επιτυχία τους να μην προβλέπεται σοβαρή εναλλακτική προοπτική -ως προς τη ψήφο τουλάχιστον- σε επίπεδο κυβερνησιμότητας.

      Απάντηση

  25. Posted by Παπα-Κώστας on Ιουνίου 29, 2012 at 2:37 μμ

    Η υιοθέτηση του δυτικού τρόπου ζωής,ενός ξεκάθαρα υλικού τρόπου,χωρίς προηγουμένως να αποκαταστήσουμε πλήρως την επαφή μας με το προ τουρκοκρατίας παρελθόν μας οδήγησε σε διχασμό της ταυτότητας του λαού μας και σταδιακά στην απομάκρυνση από τον Θεό.Η λιτότητα στον τρόπο ζωής τον καιρό της ακμής του Βυζαντίου,όπου ο Αυτοκράτορας ξεχώριζε από τους υπηκόους του φορώντας ένα λεπτό ασημένιο στεφάνι,ήταν αποτέλεσμα της σύνθεσης του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού και του χριστιανισμού.Αυτός ο τρόπος ήταν αποτέλεσμα ελευθερίας όμως και όχι επιβολής.Η λύση βρίσκεται στο να αγκαλιάσουμε το παρελθόν μας και να χαράξουμε τη πορεία μας στο μέλλον.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: