η πολιτική ευθύνη των χριστιανών….

Πολιτική είναι η ενασχόληση του πολίτη με τα πράγματα που αφορούν την Πόλη, σαν χώρο συμβίωσης ανθρώπων με κοινή γλώσσα, ιστορία και πολιτισμό, που συνιστά τρόπο ζωής βασισμένο στην κοινή αντίληψη για το αγαθό.

Αυτή η αντίληψη για το αγαθό πηγάζει από την κοινώς αποδεκτή κοσμοθεωρία περί της δημιουργίας και της αλήθειας που σήμερα ονομάζουμε θρησκεία, συγχέοντάς την πολλές φορές με μια συγκεκριμένη τυπολατρία ή ιερατική δομή.

Αυτή ακριβώς η αντίληψη της αλήθειας, συνδυαζόμενη με τον βαθμό πνευματικής καλλιέργειας, την τεχνολογική πρόοδο, τη διαχειριστική ικανότητα των πραγμάτων ή υποθέσεων και την ευχέρεια έκφρασης μέσω του λόγου και της τέχνης, αποτελεί και τον πολιτισμό κάθε λαού που υλοποιείται σαν καθημερινός τρόπος ζωής.

Στο έθνος μας αυτός ο συνδυασμός ή το δέσιμο των καθημερινών αναγκών του ανθρώπου με την πνευματική του υπόσταση, που καθορίζει και τη συμπεριφορά του έναντι του πλησίον και τη στάση του έναντι των προβλημάτων της πόλης αλλά και της ζωής, έχει συμπυκνωθεί και εκφράζεται αφενός μεν από την Ελληνική παιδεία, σαν αποτέλεσμα ανθρώπινης προσπάθειας στη ανάπτυξη του νου για την κατανόηση και διαχείριση του υλικού κόσμου, αφετέρου δε από την Ορθόδοξη παράδοση σαν αποτέλεσμα της αποκάλυψης της Αλήθειας στον άνθρωπο από τον ίδιο το Δημιουργό της ζωής.

Αυτό το βιώνουμε κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή των νηστειών, την αφιερωμένη στην Ορθοδοξία, όπου και από άμβωνος ακούγεται το μήνυμα ότι η Ορθοδοξία αποτελεί τρόπο ζωής, όχι ένα αόριστο διανοητικό κατασκεύασμα, και βιώνεται μέσα από τα υλικά πράγματα και την καθημερινότητα.

Η φροντίδα της καθημερινότητας αφορά όλους και παλαιότερα τα προβλήματα της επιλύονταν στην Εκκλησία του Δήμου που αποτελούσε τη συνάθροιση των πολιτών όπου ακούγονταν οι διάφορες απόψεις και λαμβάνονταν αποφάσεις που καθόριζαν τη δράση των ανθρώπων.

Οι Χριστιανοί έχουμε δανειστεί τον όρο Εκκλησία, για να προσδιορίσουμε αυτή τη λαϊκή σύναξη κατά την τέλεση των μυστηρίων της χριστιανικής παράδοσης, αλλά δυστυχώς της έχουμε αφαιρέσει την αρχική της λειτουργία που είναι η δυνατότητα έκφρασης άποψης και λήψης αποφάσεων που να αφορούν τα κοινά.

Σήμερα η Εκκλησία έχει χάσει τον αρχικό ρόλο που δηλώνει το όνομα της, την ενασχόληση με τα θέματα της πόλης, δηλαδή, την πολιτική που μετά τον εκχριστιανισμό της οι κανόνες λειτουργίας της εμπλουτίστηκαν με τις έννοιες της αγάπης και της αυτοπεποίθησης που παρέχει η ελπίδα της ανάστασης .

Δυστυχώς τη φροντίδα αυτή την έχει αφήσει στα χέρια ανθρώπων ξένων προς την αντίληψη της αληθείας, που προτάσσουν το προσωρινό και θνησιμαίο ίδιο συμφέρον έναντι του κοινού βιώσιμου συμφέροντος, διαστρέφοντας τον όρο της πολιτικής που τον εξομοίωσαν με αυτόν της μεθοδευμένης εξαπάτησης της κοινής γνώμης.

Η διαχείριση των κοινών είναι συνυφασμένη τόσο με την δικαιοσύνη, ώστε όλοι να έχουν ίσες ευκαιρίες επιβίωσης, όσο και με την αλληλεγγύη, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των αναξιοπαθούντων.

Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, όπου καταπατείται η ελευθερία, έχει καταργηθεί κάθε αίσθημα δικαιοσύνης και η εξαπάτηση της κοινής γνώμης αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό των πολιτικών.

Η ενασχόληση των χριστιανών μόνο με την αλληλεγγύη και η αποχή τους από την διευθέτηση των κοινών, όχι μόνο αποτελεί υποκρισία που στην ουσία προσβάλλει την ελευθερία του εξαρτημένου προσώπου, αλλά κυρίως δεν συνιστά μία βιώσιμη λύση διότι σε λίγο θα εκλείψουν και οι δυνάμενοι να ευεργετούν.

Μία κινέζικη παροιμία λέει ότι αντί να δώσεις ένα ψάρι σε αυτόν που πεινάει καλύτερα μάθε τον να ψαρεύει.

Σήμερα δεν είναι μόνο οι αναξιοπαθούντες που στερούνται αλλά και οι δυνάμενοι να εργασθούν και να προσφέρουν στους αδυνάτους, άνεργοι.

Αποτελεί υποχρέωση των χριστιανών να ασχοληθούν με τα θέματα της πόλης, αποκαθιστώντας αρχικά το αληθινό νόημα του όρου πολιτική.

Αλλά κυρίως, να εφαρμόσουν τις αρχές του Ευαγγελίου στην καθημερινή ζωή όπου σήμερα διαφεντεύουν οι άρπαγες του πλούτου των λαών και οι γητευτές της κοινής γνώμης.

Που μεθοδευμένα διαστρέφουν την αλήθεια οδηγώντας έναν ολόκληρο λαό στον εθνομηδενισμό και στην απώλεια.

Ηλίας Σταμπολιάδης
Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης
7 Μαρτίου 2012
elistach@mred.tuc.gr

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Posted by papailias on Μαρτίου 8, 2012 at 7:09 μμ

    4 σχόλια απ’ το «Ξυπνήστε ρε»:

    ΑνώνυμοςMar 7, 2012 10:00 AM

    ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΟΓΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ.ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
    ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΣΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.ΚΑΙ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΣΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΠΙΟ ΕΝΕΡΓΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ
    ΣΤΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.ΕΤΣΙ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ…

    Απάντηση
    ΑνώνυμοςMar 7, 2012 10:14 AM

    Η εκκλησία να αποδώσει στο λαό όλη την περιουσία που καρπώθηκε με διάφορα τερτίπια τόσο κατά την βυζαντινή όσο και κατά τη οθωμανική περίοδο.

    Και όποιος θέλει θρησκευτικά παραμυθάκια και τελετές να πληρώνει.

    Απάντηση
    Απαντήσεις
    ΑνώνυμοςMar 7, 2012 12:24 PM

    Προς τους εβραίους αντίχριστους: Εκκλησία ΕΙΝΑΙ ο λαός και γράφεται με κεφαλαίο Ε…
    Η περιουσία που καρπώθηκε η Εκκλησία είναι από δωρεές (από άτομα που ήθελαν θρησκευτικά παραμυθάκια και τελετές) και αυτές ήταν για άλλους σκοπούς, όχι για να ταϊσει ΖΩΑ που δεν πιστεύουν σε Θεό, θέλουν να καλοπερνάνε, δεν ξέρουν τι τους γίνεται, τι τους φταίει και που παν τα τεσσερα. Ειδικά για το χρέος της Ελλάδας που είναι ουσιαστικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ όποιος προτείνει να το πληρώσει καποιος (όποιοσδήποτε), είτε είναι κακοπροαίρετος, είτε πανίβλακας.
    Γι’ αυτό λοιπόν, προτρέπω τους εβραίους αντίχριστους που ποστάρουν σε αυτό το blog να πάρουν τους εβραίομασόνους πολιτικούς που έχουν βαλμένους μέσα στην ελληνική Βουλή και να παν να γαμ… (όχι δε θα το πω, αλλά περιμένω να το κάνετε – κατά προτίμηση μεταξύ σας).

    Υ.Γ.: Χέζω τον αντίχριστό-ψευδομεσία σας. Έτσι θα έχει αρκετά σκατά για να χέσει και εσάς όταν έρθει η ώρα.
    Υ.Γ.2: Αν τα βλέπεις όλα θρησκευτικά παραμυθάκια, τότε παραδέχεσαι ότι είσαι ένα ασήμαντο ζώο του οποίου η ζωή δεν άξίζει τίποτα απολύτως. Επομένως μη σε πειράζει που σου φέρονται σα ζώο και σε τυραννούν. Και αν σε σκοτώσουν ακόμα δεν έχει καμιά σημασία. Τα ζώα δεν έχουν δικαιώματα πάνω στους ανθρώπους. Μόνο το αντίθετο.

    Απάντηση
    παπαηλιας-υφαντηςMar 8, 2012 08:07 AM

    Ανώνυμε

    Το να βρίζει κάποιος είναι ανέντιμο. Κι όταν μάλιστα το κάνει ανώνυμα είναι και άνανδρο.
    Γιατί στην περίπτωση αυτή, πίσω απ’ την ανωνυμία κρύβει μια θλιβερή προσωπική του ιστορία.
    Που προσπαθεί να τη δικαιώσει βρίζοντας τους άλλους….

    Απάντηση

  2. Posted by papailias on Μαρτίου 9, 2012 at 1:41 μμ

    Κασαπίδης:

    Συγχαρητήρια για το άρθρο. Ουσιαστικό, επίκαιρο και διαχρονικό. Αληθινό.

    Ευχαριστώ για την αποστολή.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: