σαράντα παλικάρια!…

Τράπεζες, Νου Δου, Πασόκα
Σόδομα και Γόμορρα!…
Προδοσίας και ληστείας
Βιλαέτια όμορα.

Του φτωχού λαού το αίμα
Πίνουνε εδώ και χρόνια
Τα αχόρταγα λαμόγια,
Τα αδίστακτα κωθώνια…

Μα σαράντα παλικάρια
Απ’ το ένδοξο Βραχώρι,
Τους χαλάσανε την πιάτσα
Και τους κάμαν σκορποχώρι

Μπράβο σας, ωρέ λεβέντες!
Που χωρίς άδειες κουβέντες
Κάματε άγιες δουλειές
Στων ληστάρχων τις σπηλιές…

Κική

Υ.Γ. Το παραπάνω στιχούργημα μου το έστειλε η Κική.
Την ευχαριστώ και ευχαρίστως το προωθώ. Τόπο στα νιάτα!

Advertisements

One response to this post.

  1. Posted by ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΠΟ ΑΓΡΙΝΙΟ on Φεβρουαρίου 22, 2012 at 9:50 πμ

    Καλημέρα παπα Ηλία, μιάς και προωθείς στιχουργήματα, σου στέλνω και εγώ ένα, μόνον που δεν έιναι δικό μου, αλλά του Γεωργίου Σουρή. Πόσο επίκαιρο είναι !!!

    Ποιός εἶδε κράτος λιγοστό
    σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
    ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
    καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;
    Νὰ τρέφῃ ὅλους τους ἀργούς,
    νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
    ταμεῖο δίχως χρήματα
    καὶ δόξης τόσα μνήματα;
    Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
    καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
    κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
    τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;
    * * *
    Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
    κλέφτες χωρὶς μιά πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
    ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ,
    ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.
    * * *
    Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
    ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
    οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
    δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
    * * *
    Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
    συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.
    * * *
    Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
    σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.
    * * *
    Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
    σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!
    * * *
    Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
    πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη…
    αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
    δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.
    * * *
    Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
    ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
    Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
    λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
    Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
    κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
    Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
    συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.
    * * *
    Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
    τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
    Ωσάν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
    σὰν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
    Θέλει ἀκόμα – κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο –
    νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
    Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
    στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.
    * * *
    Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
    Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
    * * *

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: