εναντιοδρομίες…

Οι τελώνες της εποχής του Χριστού ήταν λίγο-πολύ νόμιμοι λήσταρχοι. Πλήρωναν ένα ορισμένο ποσό φόρου στη ρωμαϊκή εξουσία κι έπαιρναν απ’ το λαό, όσα ήθελαν.

Ήταν κάτι ανάλογο με κάποιους σημερινούς πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες. Που καταληστεύουν το λαό και το δημόσιο χρήμα. Κι ύστερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα δημόσια ελλείμματα και χρέη. Για τα οποία πάντα καταδικάζεται να πληρώνει και πάλι ο λαός.

Ένας παρόμοιος ληστής ήταν και ο τελώνης της παραβολής «του τελώνη και του φαρισαίου». Παρόμοιος, αλλά βαθύτατα περιφρονημένος απ’ τους συγχρόνους του. Αντίθετα απ’ τους δικούς μας αμετανόητους κι εντούτοις μεγάτιμους λήσταρχους. Που, αμετανόητα και ακατανόητα τους χειροκροτούμε και τους ξαναψηφίζουμε, για να μπορούν να μας ξαναληστεύουν στο διηνεκές.…

Κυνηγημένος, λοιπόν, απ’ τις τύψεις του και συντριμμένος απ’ το βάρος των ανομημάτων του και της κοινής περιφρόνησης, ο τελώνης της παραβολής αναζητούσε λίγη γαλήνη σε κάποια του ναού απόμερη γωνιά. Αρκούμενος να χτυπάει τα στήθη και να επαναλαμβάνει: «Θεέ μου, λυπήσου με, τον αμαρτωλό και συχώρεσέ με»!

Ο φαρισαίος, αντίθετα, που προσευχόταν στο μέσον του ναού, ήταν η προσωποποίηση της αρετής. Δεν βασανιζόταν η συνείδησή του από τύψεις και την καρδιά του δεν τη σκίαζε το νέφος κάποιων ανομημάτων.
Το μόνο ίσως πρόβλημά του ήταν ότι δεν είχε, πού να εκφράσει το περίσσευμα της χαράς του. Γιατί, ίσως, να μη έβρισκε κανένα αντάξιό του άνθρωπο, για να τον κάμει κοινωνό της ευδαιμονίας του. Και πίστευε πως ο μοναδικός, με τον οποίο θα μπορούσε να μοιραστεί την πλησμονή της ευτυχίας του, είναι ο Θεός:
«Θεέ μου, σ’ ευχαριστώ, έλεγε, που δεν με άφησες να καταντήσω σαν τους άλλους ανθρώπους. Τους άρπαγες, τους άδικους και τους μοιχούς…. Ή σαν αυτόν εδώ τον τελώνη. Νηστεύω δυο φορές τη βδομάδα. Και το δέκατο απ’ τα υπάρχοντά μου το δίνω στους φτωχούς»!

Όμως, κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο φαρισαίος είχε αυτοαναγορευτεί σε υπέρτατο κριτή του εαυτού του και του καθενός ανθρώπου. Διαπράττοντας, έτσι, το φοβερότερο των αμαρτημάτων, που είναι η «ύβρις».
Που και για τους αρχαίους Έλληνες ήταν το μεγαλύτερο αμάρτημα. Όπως για τον Ηράκλειτο, για παράδειγμα, που θεωρεί την «ύβρη» πιο επικίνδυνη ακόμη κι απ’ την πυρκαγιά. Για να τονίσει: «Ύβριν χρη σβεννύναι ή πυρκαϊήν».

Δυστυχώς, ο ρατσισμός του φαρισαϊσμού όχι απλώς ζει, αλλά και βασιλεύει και μεταξύ των, λεγόμενων, χριστιανών. Αφού και σήμερα είναι παρά πολλοί αυτοί, που πιστεύουν ότι «ουκ εισί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων». Και βέβαια πολύ περισσότερο σαν τους αμαρτωλούς. Γύρω απ’ τους οποίους πλέκουν ένα δίχτυ ζοφερής απομόνωσης και κατακραυγής.
Και δεν περιορίζονται απλώς να τους βγάλουν το εισιτήριο για την αιώνια κόλαση. Θέλουν να μεταβάλουν σε κόλαση και την επίγεια ζωή τους.

Κι όμωςο Χριστός, έχει αντίθετη γνώμη απ’ τους οποιουσδήποτε φαρισαίους:

Γι’ αυτό μας λέει πως ο αμαρτωλός τελώνης γύρισε δικαιωμένος στο σπίτι του. Σε αντίθεση με τον ενάρετο φαρισαίο…
Γιατί, είναι-τονίζει επιγραμματικά-νόμος πνευματικός, να ταπεινώνονται οι υπερήφανοι και να εξυψώνονται οι ταπεινοί.
Αφού ο Θεός σιχαίνεται αυτούς, που σιχαίνονται και αποστρέφονται τους αμαρτωλούς. Ενώ δίνει χάρη στους μετανοημένους αμαρτωλούς ….
Γιατί διαπιστώνει ότι μέσα στο καμίνι της μεταμέλειας και των τύψεων και πάνω στην κοπριά της αμαρτίας φυτρώνει, συχνά, το παραδείσιο φυτό της ταπείνωσης.

Που-σε τελική ανάλυση-σημαίνει ότι ο Χριστός δεν καταδικάζει την αρετή, αλλά την αποκρουστική αλαζονεία του φαρισαίου. Ενώ στην περίπτωση του τελώνη δεν επιβραβεύει την αμαρτία, αλλά τη μετάνοια. Και ασφαλώς, σε κάθε περίπτωση, προϋποθέτει την αποκατάσταση της αδικίας.
Γεγονός, που αποδεικνύεται απ’ την περίπτωση του Ζακχαίου. Ο οποίος υποσχέθηκε να δώσει τα μισά απ’ τα υπάρχοντά του στους φτωχούς. Και σε όσους αδίκησε να τους τα επιστρέψει τετραπλάσια.

Γι’ αυτό, λοιπόν, ας προσέξουν κάποιοι απ’ αυτούς, που πιστεύουν ότι έχουν ιδιοκτησία τους και τσιφλίκι τους τον παράδεισο…
Γιατί μπορεί να ιδούν, μέσα απ’ το έρεβος της αλαζονείας τους, κάποιους απ’ αυτούς, που θεωρούν εξώλης και προώλης, να πορεύονται μεταξύ των πρώτων στον παράδεισο…

παπα-Ηλίας

https://papailiasyfantis.wordpress.com

Advertisements

10 Σχόλια

  1. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Φεβρουαρίου 12, 2011 at 1:13 μμ

    Και όμως, ο παπα-Ηλίας, είναι ο μόνος ιερέας παλικάρι, που με τα άρθρα του «ανοίγει» η ψυχή μου, πρόκειται για πραγματικό βάλσαμο…
    Συγγνώμη για τα καλά λόγια, δεν πρόκειται για χαζο-κολακείες, απλά όταν κάτι αισθάνομαι, δεν φοβάμαι να το πω!

    Καλημέρα παπα-Ηλία!

    Υ.Γ. πολύ ωραίο άρθρο, όσα μπορείτε να δημοσιεύετε, είναι εκπληκτική -και εκεί είναι που το χαίρομαι- η παράλληλη ανάδειξη σύγχρονων εκφάνσεων της κοινωνικής δράσης.
    Υ.Γ 2. Ειδικά η περίπτωση του Τελώνη, με έχει συγκινήσει περισσότερο από κάθε άλλη ίσως, ιδίως (σε απόσπασμα της ταινίας του Τζεφιρέλι)η στιγμή όπου αποχωρωντας απο την κατακραυγή του κόσμου ο τελώνης,στο σπίτί του Σίμωνα Πέτρου, ο Ιησούς τον ρωτάει αν είναι μακριά το σπίτι του προκειμένου να δειπνήσουν,… εκείνο το βλέμμα της έκπληξης βρίθει νοημάτων, για όλους τους σύγχρονους ηθικιστές/δημόσιους κατήγορους!

    Απάντηση

  2. Δυστυχώς, ο ρατσισμός του φαρισαϊσμού όχι απλώς ζει, αλλά και βασιλεύει και μεταξύ των, λεγόμενων, χριστιανών.

    Τα σέβη μου Παπαφλέσσα!!!

    Απάντηση

  3. Γιώργο, καλημέρα

    Την ταινία του Τζεφιρέλι δεν την έχω υπόψη μου.

    Κάθε περικοπή του Ευαγγελίου είναι κι από ένα αριστούργημα.

    Κι όσο για το παλικάρι;

    Όταν ήμουνα μικρός φύλαγα τα πρόβατα τις νύχτες. Κι επειδή φοβόμουνα σφύριζα.

    Το ίδιο κάνω και τώρα. Μέσα στη μαύρη νύχτα, που ζούμε. Και που δεν ξέρουμε για πού μας πάνε…

    Κι επειδή το σφύριγμα δεν φτάνει όσο μακριά θα ήθελα, στέλνω γραπτά μηνύματα. Για ν’ ακούω, αν υπάρχουν κάποιες ανθρώπινες φωνές…

    Και να παίρνουμε κουράγιο ο ένας από τον άλλο.

    Γιατί το πιο φοβερό δεν είναι πεθάνεις από την πείνα ή να σε δολοφονήσουν. Αλλά το να ζεις σ’ έναν κόσμο άδειο από κάθε νόημα.

    Όπως ακριβώς θέλουν να τον κάμουν οι δολοφόνοι των λαών και των πολιτισμών…

    Απάντηση

  4. Ρίκη, καλή σου μέρα

    Φοβούμαι πώς εκεί, που έφτυνε ο Παπαφλέσσας, φυτρώσανε κάποια σύγχρονα «παλικάρια της φακής».

    Εμείς απλώς είμαστε καλαμοκαβαλάρηδες. Και τώρα με τα γεράματα κινδυνεύουμε να πάρουν και τα μυαλά μας αέρα.

    Πάντως σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου τα λόγια. Έτσι, για να νιώθουμε κάποια ανθρώπινη ζεστασιά, μέσα στην παγωνιά του κόσμου.

    Ενός κόσμου, που, όπως λέω, πιο πάνω, και στο Γιώργο, μοιάζει να μην έχει κανένα νόημα.

    Κατ’ εικόνα και ομοίωση του ήθους των τεράτων, που μεθοδεύουν το άδειασμα της ζωής των ανθρώπων…

    Απάντηση

  5. Posted by Σωφρόνιος Κάπας on Φεβρουαρίου 14, 2011 at 12:51 πμ

    Στο νυχτόσκαρο παπά Ηλία είμαστε παλαιοί ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ!!

    Απάντηση

  6. Σωφρόνιε

    Εμείς ζήσαμε στο ηλιοβασίλεμα και το λυκόφως της βουκολικής, αλλά και της ησιόδειας γεωργικής ζωής.

    Που χάθηκε ανεπιστρεπτί, μαζί με τις ομορφιές της, αλλά και τις δυσκολίες της.

    Ευχαριστώ για την επικοινωνία.

    Απάντηση

  7. Απ’ την ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ:

    Ανώνυμος είπε…

    Ωραίο κήρυγμα, τολμηρός ο παραλληλισμός των τελωνών με τους πολιτικούς.

    Οι τελώνες αφού εξαγόραζαν την νόμιμη ιδιότητα του τελώνη, είχαν δικαιοδοσία, οριζόμενοι από το Κράτος να εισπράττουν από τους πολίτες τους κανονικούς φόρους.

    Αντί για αυτό όμως, παράνομα, «ξετίναζαν» τους πολίτες.

    Οι πολιτικοί είχαν και έχουν τη νόμιμη εξουσιοδότηση, εκλεγμένοι από τους πολίτες, να διαχειρίζονται με σύνεση και φειδώ τον κρατικό προϋπολογισμό.

    Αλλά επί δεκαετίες διαχειριζόμενοι την κρατική οικονομία, επέτρεψαν σπατάλες, υπερτιμολογήσεις, εύνοια ημετέρων, καταχρήσεις, κακοδιαχείρηση και διαφθορά και αντί, όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι, να ζητήσουν πίσω τα «κλεμένα», ακούστηκε μια φωνή: μαζί τα φάγαμε! και καλείται πάλι ο λαός να τα πληρώσει.

    Υ.Γ. Σε πρόσφατη εκπομπή της ΝΕΤ, καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης ανέφερε ότι το χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα από το κατοχικό δάνειο είναι 160 δισεκατομμύρια, συν τους τόκους, ενώ αν συνυπολογιστούν και οι αποζημιώσεις και επανορθώσεις και οι τόκοι, ξεπερνάει οπως αναφέρει ο Μ.Γλέζος το 1 τρισεκατομμύριο Ευρώ.

    Αν οι πολιτικοί έγραφαν, λέει ο καθηγητής, στον προϋπολογισμό της Ελλάδας, το ποσό που μας οφείλεται, στον κωδικό «ανείσπρακτες οφειλές» τότε δεν θα είχαμε κανένα απολύτως πρόβλημα στην οικονομία μας, έστω και αν δε είχαμε εεισπράξει τα χρήματα, διότι θα υπήρχε ισοσκελισμός, τα σπρέντς θα ήταν ηπιότερα, ενώ θα έπρεπε παράλληλα και η Γερμανία να εγγράψει στον προϋπολογισμό της τα οφειλόμενα. Αν έγραφε στον προϋπολογισμό της η Γερμανία τα οφειλόμενα επισήμως στην Ελλάδα, τότε ο προϋπολογισμός της Γερμανίας δεν θα ανταποκρινόταν στους όρους της συνθήκης του Μάαστριχ(τ)!

    Εμπρός λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν, ώ πολιτικοί μας, αποδώστε δικαιοσύνη.

    Απάντηση

  8. Posted by Αρχιμ. Καλλίνικος Γεωργιάδης on Φεβρουαρίου 14, 2011 at 7:14 μμ

    Υπάρχει μιά διαφορά μεταξύ του «είναι» και του «φαίνεσθαι». Το «φαίνεσθαι» είναι το εξωτερικό, αυτο που θέλουμε να ξέρουν οι άλλοι για μάς, αυτό που εμείς αφήνουμε να αντιληφθούν οι άλλοι. Μπορούμε να πούμε ότι είναι το προσωπείο και η μάσκα την οποία χρησιμοποιούμε για να επικοινωνούμε εξωτερικά και να γινόμαστε δεκτοί από όλες τις κατηγορίες των ανθρώπων. Πολλές φορές χρησιμοποιούμε και το προσωπείο της θρησκευτικότητος. Αυτό είναι το «φαίνεσθαι». Υπάρχει όμως και το «είναι», αυτό που είμαστε στην πραγματικότητα, στο βάθος, και το οποίο τις περισσότερες φορές επιδιώκουμε να κρύπτουμε επιμελώς.
    «Το πολίτευμα του Σταυρού» Αρχιμ. Ιεροθέου Σ. Βλάχου

    Ο Θεός να σε φυλάει από τους θρήσκους ανθρώπους, διότι θρήσκος άνθρωπος σημαίνει μια προσωπικότης διεστραμμένη η οποία ουδέποτε είχε προσωπική σχέση με τον Θεό. Απλώς μόνον κάμνει τα καθήκοντα της απέναντί Του, αλλά καμιά σοβαρή σχέση δεν είχε για αυτό και ο Θεός δεν λέει αυτόν τον άνθρωπο τίποτε. Και σας ομολογώ και εγώ από την πείρα μου ότι δεν είδα χειρότερους εχθρούς της εκκλησίας από τους θρήσκους ανθρώπους
    .Η θεραπεία από την αρρώστια τού Φαρισαϊσμού
    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία
    Του Μητροπολίτη Λεμεσού, Αθανάσιου

    Καλό Τριώδιο π.Ηλία την ευχή Σας.

    Απάντηση

  9. π. Καλλίνικε, Καλό Τριώδιο.

    Για τα υπόλοιπα τι να πω; Κάπως έτσι είναι.

    Πάντως χαίρομαι, που ψάχνεις και μελετάς.

    Τους θεολόγους δεν τους κάνουν τα πανεπιστήμια, αλλά η μελέτη και η εμπειρία.

    Ευχαριστώ για την επικοινωνία.

    Απάντηση

  10. Posted by Σωφρόνιος Κάπας on Φεβρουαρίου 17, 2011 at 4:25 μμ

    π. Ηλία, ευλόγησον και ΧΑΙΡΕ εν Κυρίω!Στο πράγματι όχι μόνο εμπερι-
    στατωμένο,αλλά και λογοτεχνικό κείμενό σου,που «σπάει κόκκαλα»ξέχα-
    σες να γράψεις ότι ο εσμός των αθλίων, που εσχάτως μαθευτηκε ότι έβγαλαν έξω 600 δις ομού με τους πολιτικούς τα «έφαγαν» και όχι ό-
    λοι!!Μας έριξαν στη λούμπα και τώρα, όσοι ξέρουμε λίγο ή καλό κολύ-
    μπι ίσως βγούμε πέρα!Οι υπόλοιποι θα πνιγούν!Αλλά΄»έσεται ήμαρ» γι-
    α ΟΛΟΥΣ! ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ!!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: