Μακάριοι…

(Στους Τρεις Ιεράρχες)

Μακάριοι:

Αυτοί, που παιδικά έμαθαν να σκέφτονται
Κι ο στοχασμός τους
Αναβλύζει, σαν το πρόσχαρο νερό
Απ’ τη χαλικόστρωτη βρυσούλα,
Όπως το άρωμα απ’ το βυσσινί γαρύφαλλο
Και η γλυκάδα απ’ το κέρινο σταφύλι.

Μακάριοι:

Αυτοί, που έμαθαν να χειρουργούν
Με το νυστέρι του θαύματος
Και να βλέπουν,
Πέρα απ’ τα σύνορα του κόσμου και της ιστορίας,
Το απέριττο εργαστήρι του Θεού,
Όπου υφαίνονται
Τα πράγματα και τα γεγονότα
Με τον αέρα της ελευθερίας
Και τη φλόγα του πνεύματος.

Μακάριοι:

Αυτοί, που μπόρεσαν να πιστέψουν τα απίστευτα,
Να δουν τη δύναμη μες στην αδυναμία,
Το μεγαλείο μες στην αθλιότητα…
Και, πέρα απ’ το σκοτεινό ερωτηματικό του θανάτου,
Τον ολόλαμπρο ήλιο της Ανάστασης!…

παπα-Ηλίας

Advertisements

15 Σχόλια

  1. “Αυτοί, που μπόρεσαν να πιστέψουν τα απίστευτα….”
    Μόνο όσοι πιστέψουν στα απίστευτα μπορούν να έχουν ελπίδα να τα δουν.

    Απάντηση

  2. Posted by Αρχιμ. Καλλίνικος Γεωργιάδης on Ιανουαρίου 29, 2011 at 8:24 μμ

    { Ασυμβίβαστοι οι Τρεις Ιεράρχες δεν δίστασαν να συγκρουστούν με την τότε εξουσία προκειμένου να υπερασπιστούν την δικαιοσύνη ή την ορθόδοξη πίστη. Δεν δίστασε ο Μεγ. Βασίλειος να αρνηθεί την φιλία του αιρετικού αυτοκράτορα Ουάλη, λέγοντας του «Την βασιλέως φιλίαν μέγα μεν ηγούμαι μετ’ ευσέβειας, άνευ δε ταύτης, ολεθρίαν αποκαλώ». Δεν ανέχεται να εγκαταλείψει ούτε “ιώτα εν” των θείων δογμάτων και ασπάζεται και τον θάνατο αν παραστεί ανάγκη. Παραιτήθηκε ο Άγιος Γρηγόριος από τον θρόνο της Κων/πόλεως όταν διαπίστωσε αιρετικές κακοδοξίες. Χτυπά αλύπητα ο Χρυσόστομος, την ανηθικότητα της αυτοκράτειρας Ευδοξίας. «Ο Θεός» της γράφει «σου έδωσε το βασιλικό σκήπτρο για να απονέμεις παντού την δικαιοσύνη. Χώμα και στάχτη, χόρτο και σκόνη, σκιά και καπνός και όνειρο είναι ο άνθρωπος, ακόμα κι αν είναι ισχυρός άρχοντας. Δώσε τέλος στον πόνο και στη δυστυχία των απελπισμένων. Μήπως θα κατέβουν μαζί σου στον τάφο τα σταφύλια των κλημάτων, τα χρήματα και η δόξα της εξουσίας;». Εξορίστηκε ο Άγιος, πέθανε από τις κακουχίες μακριά στα βάθη της Μ. Ασίας, έδωσε όμως παράδειγμα αιώνιο στους εκκλησιαστικούς ηγέτες, κυρίως στους σημερινούς που ορισμένοι κυκλοφορούν σαν Πέρσες σατράπες, μια άλλη μορφή εξουσίας, ανίκανη να συλλάβει το μήνυμα του Ευαγγελίου που τονίζει πως όποιος θέλει να είναι πρώτος, έσται υμών διάκονος, πρέπει να είναι υπηρέτης όλων}.

    Τρισμακάριοι οι μιμητές τους…

    Απάντηση

  3. Φιλήμονα

    Και πάλι ωραίο το σχόλιό σου. Ο Τερτυλλιανός, νομίζω, έλεγε: «Πιστεύω, επειδή είναι απίστευτο».
    Το απίστευτο δεν είναι η πίστη, αλλά η απιστία. Αφού κυριολεκτικά κολυμπάμε μες στο θαύμα…

    Απάντηση

  4. π. Καλλίνικε

    Δεν ξέρω, τι έχω να προσφέρω στο εκκλησίασμά σου, όταν εσύ κατέχεις τα θέματα με τόση πληρότητα….

    Απάντηση

  5. «Κι ο στοχασμός τους
    Αναβλύζει, σαν το πρόσχαρο νερό
    Απ’ τη χαλικόστρωτη βρυσούλα,
    Όπως το άρωμα απ’ το βυσσινί γαρύφαλλο
    Και η γλυκάδα απ’ το κέρινο σταφύλι».

    Υπέροχοι στίχοι!
    Άγνωστες ομορφιές για τους αθλίους των Αθηνών.
    Θερμή καλημέρα!

    Απάντηση

  6. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Ιανουαρίου 30, 2011 at 6:07 μμ

    «Μακάριοι:

    Αυτοί, που παιδικά έμαθαν να σκέφτονται
    Κι ο στοχασμός τους
    Αναβλύζει, σαν το πρόσχαρο νερό
    Απ’ τη χαλικόστρωτη βρυσούλα,
    Όπως το άρωμα απ’ το βυσσινί γαρύφαλλο
    Και η γλυκάδα απ’ το κέρινο σταφύλι.»

    Αυτά τα λόγια είναι ζωγραφιές!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Αλλά και αυτοί που σκέφτονται παιδικά ωστόσο θεωρούνται με βάση την υποκριτική κουλτούρα της σοβαροφάνειας, που επικρατεί -γλώσσα των δημοσίων σχέσεων και της λυκοφιλίας- ως ηλίθιοι…
    Και λοιπόν;;;
    Και ο ηλίθιος του Ντοστογιέφσκι ,πιο έξυπνος ήταν από αυτούς τους μωροφιλόδοξους.
    Εξάλλου, «το μωρόν του Θεού σοφώτερον των ανθρώπων εστί», έτσι δεν είναι;;;;
    Δεν μου αρέσει να μισώ ή να εχθρεύομαι, αλλά είμαι φανατικά εχθρικός προς το «πολιτικά ορθόν».
    Μακάρι οι τρεις Ιεράρχες να φωτίζουν όλο τον κόσμο και ειδικότερα εκείνους που μας κυβερνούν…

    Απάντηση

  7. Πολύ σωστό το σχόλιο του Γιώργου—Μεσσηνία!

    Αλήθεια, ένα από τα κλειδιά της σύγχρονης ψυχοθεραπείας είναι το «ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΑΣ»…

    Άργησαν λίγο αλλά το βρήκαν….

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα αγαπητέ μου παπά-Ηλία.

    Απάντηση

  8. Γιώργο, καλησπέρα

    Αυτά τα λόγια γράφτηκαν, πριν 45 περίπου χρόνια. Όταν, νέος ακόμη, γνώριζα τη ζούγκλα της ηλιθιότητας και της κακουργίας των «μεγάλων»…

    Το «πολιτικά ορθόν» είναι απεχθές, όταν-ως είθισται-υποκρύπτει την πολιτική διαστροφή.

    Οι Τρεις Ιεράρχες-μεταξύ πολλών άλλων-υπηρέτησαν το ιδεώδες της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και για όσα έκαμαν διώχτηκαν. Ιδιαίτερα απ’ τη δεσποτοκρατία.

    Και σήμερα, αν ζούσαν, θα διώκονταν. Πρώτα-πρώτα απ’ αυτούς, που τους υμνολογούν…

    Απάντηση

  9. Φιλήμονα, καλησπέρα

    Πολύ όμορφο το «ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΑΣ»…

    Αλλά και τα παιδιά, που είναι έξω από μας. Τα δικά μας και τα ξένα.

    Να γίνετε σαν τα παιδιά! είπε ο Χριστός…

    Απάντηση

  10. Posted by Γιώργος Μεσσηνία on Ιανουαρίου 31, 2011 at 9:06 μμ

    Όλα τα παιδάκια είναι αγνά (πολλές φορές, λέω πως αγαπάω τα παιδιά και τα σκυλιά γιατί δεν έχουν κακία μέσα τους).
    Αυτά τα φουκαριάρικα, δε γνωρίζουν από χρώμα δέρματος, οικονομική κατάσταση, χώρα προέλευσης, είναι όλα τους αμόλυντα.
    Αν είχαμε παραμείνει παιδιά, θα ήμασταν μια αγκαλιά όλος ο πλανήτης, χωρίς φραγμούς και σύνορα…
    Θα ζούσαμε σε έναν επίγειο παράδεισο.
    Αλλά πλέον την παιδική αγνότητα και αφέλεια ,έχει υποκαταστήσει το «πρωτόκολλο».
    Ο παππούλης ο Παΐσιος έλεγε για τα σκυλάκια, πως υπομένουν αγόγγυστα κάθε συμπεριφορά από τα αφεντικά τους, όποιο και ό, τι και αν είναι αυτό…
    Τα δε παιδιά είναι αυθόρμητα, και ενίοτε θυμώνουν με κάτι που δεν τους αρέσει. Εμάς μας έχουν αλλοτριώσει οι τυπικότητες.
    Είμαι 27, αλλά θα προτιμούσα στη ψυχή, στη σκέψη να ήμουν… 7!
    Βέβαια σε μια τέτοια κοινωνία, το κατά πόσο θα ήταν εύστοχο κάτι τέτοιο ,δεν ξέρω.
    Ο πατέρας μου, πέρυσι θυμάμαι μου έλεγε, πως: «δεν ξέρω αν το να είσαι αγνός σήμερα, είναι ηθικό στους καιρούς που ζούμε…»

    Υ.Γ. Το να σε κυνηγάνε πάντως και να σε συκοφαντούν οι μεγαλόσχημοι (κάθε είδους) παπα-Ηλία, έχω την αίσθηση ότι πιο πολύ προσιδιάζει στον Χριστό και είναι τιμή για τον καθένα.
    Άλλωστε από τις δάφνες που Του επιφύλασσαν, ακολούθησε η Στάυρωση, μιας και μεσολάβησε έκεινο το ανεπανάληπτο ξέσπασμα όπου πήρε το φραγγέλιο και κυνήγησε τους καπιταλιστές της εποχής, που κάνανε εμπόριο στο ναό!

    Απάντηση

  11. Γιώργο,καλημέρα

    Την παιδικότητά μας τη διατηρούμε, αν καταφέρουμε να παραμείνουμε ο εαυτός μας.

    Ο βαθύτερος εαυτός μας είναι ο ίδιος ο Θεός. Οι επιβαρύνσεις, που κουβαλάμε, κατά το μάλλον, μας ήρθαν απέξω…

    Απάντηση

  12. Σωστά λέει ο ποιητής Γουόρντσγουορθ:
    «Το παιδί είν΄ ο πατέρας του ανθρώπου…»

    Απάντηση

  13. Και ο Ηράκλειτος μαζί με το Χριστό λένε ότι: Στα παιδιά ανήκει η βασιλεία…
    Ευχαριστώ για την επικοινωνία.

    Απάντηση

  14. Αν και κατά το παρελθόν έχουμε διαφωνήσει, δεν έχω τώρα να πω κάτι.
    Έχετε δίκιο ΒΟΥΝΟ και τα γράψατε όπως θα ήθελα να τα έγραφα εγώ

    Συγχαρητήρια.

    Μακάρι η εκκλησία να είχε πολλές, μα πολλλές φωνές σαν τη δική σας. Αλλά τότε, μάλλον δεν θα ήταν η εκκλησία που γνωρίζουμε και θα γινόταν ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: