ακτινογραφία γραικύλων…

Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;

Νὰ τρέφῃ ὅλους τοὺς ἀργούς,
νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
ταμεῖο δίχως χρήματα
καὶ δόξης τόσα μνήματα;

Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;

Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.

Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!

Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη…
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.

Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.

Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.

Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Γιώργος Σουρής

Υ.Γ. Ας μου συχωρέσει ο μεγάλος ποιητής την αυθαιρεσία, να βάλω στο ποίημά του τον τίτλο «ακτινογραφία γραικύλων», που είναι δικιάς μου επιλογής. Δεδομένου ότι δεν γνωρίζω τον τίτλο του ποιήματος…

Κι επίσης οφείλω να διευκρινίσω ότι μου το ‘στειλε το μπλογκ: «HELLAS-ORTHODOXY»

παπα-Ηλίας

Advertisements

6 Σχόλια

  1. «Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
    σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!»

    Μόνο που τώρα τα ξέστρωτα γαϊδούρια ξεσάλωσαν, έγιναν «κυβέρνηση» και κράτος για να αποδίδουν τιμές στη γαϊδουριά τους!
    Καλημέρα παπα-Ηλία μου!

    Απάντηση

  2. Συγγνώμη που … αναπνέουμε!
    Εργασιακό «Νταχάου»,
    κοινωνικό «ολοκαύτωμα»!
    Γράφει
    ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
    «Πέτυχαν» να τινάξουν την επίσημη ανεργία στην Ελλάδα στο 1 εκατομμύριο ανέργους…
    «Πέτυχαν» – το ομολόγησε προχτές η κ. Κατσέλη – ο ένας στους πέντε Ελληνες να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας…
    «Πέτυχαν» η αγοραστική αξία των μισθών των εργαζομένων εν έτει 2010 να έχει κατρακυλήσει στα επίπεδα του 1984…
    «Πέτυχαν» να είναι η Ελλάδα η χώρα με τις 42 (!) μορφές της λεγόμενης «ευέλικτης απασχόλησης»…
    Κι όμως! Ο «σοσιαλιστής» υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο Μέγας Χαρτοφύλαξ της τρόικας ονόματι Παπακωνσταντίνου, εμφανίστηκε την περασμένη Δευτέρα στο «Mega» όπου και έθεσε τους εργαζόμενους ενώπιον των ευθυνών τους:

    «Ποιος διαφωνεί ότι το εργατικό κόστος αποτελεί πρόβλημα για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας;», αναρωτήθηκε ως γνήσιος συνομιλητής του ΔΝΤ…
    (Σημειώστε: Κατά του «εργατικού κόστους», πρώτος επιτέθηκε ο υπουργός. Ο ΣΕΒ ακολούθησε)…
    *
    Οπερ σημαίνει ότι η καλή μας κυβέρνηση, για λόγους «πατριωτικούς», στο «δεύτερο ημίχρονο» – όπως το αποκαλεί ο κ. Παπανδρέου – έχει βάλει πλάνο να φέρει τα μεροκάματα στην Ελλάδα στο επίπεδο της Κίνας. Αυτό επιτάσσει το «χρέος» της απέναντι στην ελληνική πλουτοκρατία, ειδάλλως πώς τα μονοπώλια θα γίνουν «ανταγωνιστικότερα», δηλαδή θα βγάζουν περισσότερα κέρδη.
    *
    Αλλά – ας μας επιτραπεί η αφελής ερώτηση – πόσα κέρδη, πια, «πρέπει» να βγάζουν οι κεφαλαιούχοι για να ικανοποιηθούν (κι αυτοί και η κυβέρνησή τους);

    * Οπως ο ίδιος ο αντιπρόεδρος Πάγκαλος είχε παραδεχτεί τις προάλλες, το ποσοστό κέρδους του κεφαλαίου στην Ελλάδα κινείται στο 14%, με διπλάσιους δηλαδή ρυθμούς απ’ ό,τι στην υπόλοιπη ΕΕ.
    * Οπως βεβαιώνουν οι εκθέσεις του ΟΗΕ για την αποδοτικότητα του κεφαλαίου, η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα παγκοσμίως (!) μετά το Μεξικό, όσον αφορά την αποδοτικότητα, δηλαδή την κερδοφορία του κεφαλαίου.
    * Οπως πιστοποιούν οι εκθέσεις όλων των διεθνών οργανισμών, η επί δεκαετίες καταβύθιση του επιπέδου διαβίωσης των εργαζομένων έναντι των κεφαλαιούχων, έχουν ως συνέπεια η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων – φτωχών στην Ελλάδα να έχει διευρυνθεί κατά τουλάχιστον 6,5 φορές, με συνέπεια η Ελλάδα να είναι επίσης η δεύτερη χώρα παγκοσμίως, μετά την Τουρκία, σε εισοδηματικές ανισότητες.

    Κι όλα αυτά συμβαίνουν
    σε μια χώρα που οι φορολογικοί συντελεστές για τα κέρδη των βιομηχάνων έχουν σε μια δεκαετία μειωθεί από το 45% στο 20%,
    σε μια χώρα που η κυβέρνηση όχι μόνο δεν εγγυάται μισθούς, συντάξεις και δώρα, αλλά τα περικόπτει, την ίδια στιγμή που για τους τραπεζίτες «εγγυάται» την τρυφηλότητά τους, προσφέροντάς τους (παρέα με τη ΝΔ)78 δισ. ευρώ σε μια διετία (!),
    σε μια χώρα που οι εφοπλιστές της ελέγχουν το 20% της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας (δηλαδή, πόσο πιο «ανταγωνιστικοί να γίνουν;), αλλά τα καράβια τους τα κατασκευάζουν στην …Κορέα και από τους 100.000 ναυτεργάτες που δούλευαν το ’80, τώρα στα πλοία τους δουλεύουν μόλις 17.000…
    *
    Οταν, λοιπόν, κάτω από αυτές τις συνθήκες, έχουν το θράσος να μιλούν για «εργατικό κόστος», είναι προφανές τι θέλουν: Θέλουν να μας πάνε σε μια κατάσταση εργασιακή όπου ο εργάτης θα πρέπει να τους ζητάει συγγνώμη ακόμη και επειδή …αναπνέει!

    Απάντηση

  3. Posted by παπα-Ηλίας on Δεκέμβριος 4, 2010 at 10:08 μμ

    @ philemon

    Δεν ξέρω από πού επανέρχονται από καιρού εις καιρόν κάποιες στενόκαρδες διατυπώσεις εδώ στα σχόλια του μπλογκ μου.

    Σχετικά με τα γαϊδούρια και τη γαϊδουριά, ο μακαρίτης ο Ψαθάς έλεγε ότι μερικοί, λεγόμενοι, άνθρωποι θα χρειαστούν περισσότερα από χίλια χρόνια, για να ανεβούν στο ηθικό ύψος των γαϊδάρων…

    Καλό Σαββατοκύριακο

    Απάντηση

    • Δεν έχεις άδικο! Στενόκαρδες….

      Ο καλύτερος φίλος μου στα παιδικά μου χρόνια ήταν ένας ακούραστος γαϊδαράκος με τον οποίο περιοδεύαμε στα δάση και τα κοντινά χωριά… «Θυματοποιώ» τα γαϊδούρια με την έννοια που το κάνει η στερεότυπη άποψη/γλώσσα, ακόμη και ο Σουρής!

      Συμφωνώ με την άποψη του Ψαθά, ότι «μερικοί, λεγόμενοι, άνθρωποι θα χρειαστούν περισσότερα από χίλια χρόνια, για να ανεβούν στο ηθικό ύψος των γαϊδάρων…» Απλώς εγώ θα έγραφα «πολλοί» αντί «μερικοί»…

      Απάντηση

  4. Posted by παπα-Ηλίας on Δεκέμβριος 4, 2010 at 10:19 μμ

    Γιώτα, καλησπέρα

    Έξοχος ο προπομπός του κειμένου, που ανάρτησες:

    Συγγνώμη που … αναπνέουμε!
    Εργασιακό «Νταχάου»,
    κοινωνικό «ολοκαύτωμα»!

    Το θέμα είναι ως πού θα φτάσει ο σαδισμός της ΔουΝουΤουίκής χούντας και ο μαζοχισμός του κοπαδιού των ιθαγενών.

    Που τους γδέρνουν απ’ την καλή και την ανάποδη κι αυτοί, με απίστευτη αναισθησία, συνεχίζουν να τρώνε το χορτάρι τους…

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: