η άρχουσα αναρχία….

Ο Νοέμβρης είναι ο μήνας του Πολυτεχνείου. Ο μήνας της λαϊκής αντίστασης στην αμερικανοκίνητη χούντα. Μας θυμίζει την όμορφη εκείνη εποποιία, που έγραψαν με τα λόγια τους και με το αίμα τους τα παιδιά, που οι σκυλάνθρωποι της δικτατορίας «τα έλεγαν αλήτες».
Όσοι υπήρξαν αυτόπτες ή και αυτήκοοι μάρτυρες γνωρίζουν ότι η εποποιία του Πολυτεχνείου δεν είχε τίποτε ούτε το συνηθισμένο ούτε το σκηνοθετημένο. Είχε κάτι απ’ την αγιότητα της Μ. Παρασκευής και τον ηρωισμό της εξόδου του Μεσολογγίου. ΄Ήταν μια κορυφαία αναμέτρηση της δημοκρατίας και της ελευθερίας προς τις σκοτεινές δυνάμεις των εγχώριων προδοτών και των ξένων πατρώνων τους. Γι’ αυτό και αγαπήθηκε τόσο πολύ απ’ το λαό και ιδιαίτερα τους νέους. Και γιορτάστηκε αλλεπάλληλες φορές με αυθορμητισμό και λαμπρότητα.
Αλλά, όπως όλα σχεδόν τα μεγάλα και όμορφα μεταπίπτουν- με την αλχημεία της ανθρώπινης διαστροφής-στα αντίθετά τους, το ίδιο συνέβη και με τη γιορτή του Πολυτεχνείου. Που κατάντησε από γιορτή της ελευθερίας και της δημοκρατίας να γίνει η γιορτή του αναρχισμού. Αυτών, καταρχήν, που καταστρέφουν καταστήματα και αυτοκίνητα ή διαπράττουν βανδαλισμούς σε βάρος πνευματικών ιδρυμάτων ( όπως το Πολυτεχνείο). Και που δεν διστάζουν να φτάνουν και ως την προσβολή ακόμη και των εθνικών μας -όπως η σημαία – συμβόλων …
Κι όμως- επιτρέψτε μου να πω- ότι υπάρχουν κάποιοι αναρχικότεροι των αναρχικών. Κάποιοι που όχι περιστασιακά, αλλά συστηματικά διαπράττουν βανδαλισμούς και προσβάλλουν απροκάλυπτα τα ιερά και τα όσια…Κι αν οι υλικές ζημίες των συνήθων αναρχικών ανέρχονται σε εκατομμύρια, αυτών των άλλων οι καταστροφικές συνέπειες του αμοραλισμού τους, βρίσκονται πέρα απ’ τα οποιαδήποτε μέτρα και είναι ανυπολόγιστες.
Και ποιοι είναι αυτοί οι αναρχικότεροι των αναρχικών;
Είναι απροκάλυπτα φανεροί, παρότι συνήθως συγκαλύπτονται πίσω απ’ τις κουκούλες νομιμοφανών προσχημάτων. Είναι μερικοί απ’ αυτούς, που αξιώνουν από τους άλλους και προσπαθούν να επιβάλλουν την πειθαρχία. Και χαρακτηρίζουν, συνήθως, αναρχικούς, αυτούς που αρνούνται να πειθαρχήσουν στις αξιώσεις τους….
Όμως τι είναι πειθαρχία; Είναι μήπως η τυφλή υπακοή στις οποιεσδήποτε αρχές και εξουσίες, ανεξαρτήτως του πώς λειτουργούν και πολιτεύονται; Η ιστορία του πνεύματος λέει πως, όχι! Όταν, για παράδειγμα, το εβραϊκό συνέδριο κάλεσε τους μαθητές του Χριστού και τους συνέστησε να μη μιλούν για το Χριστό, ο Πέτρος τους αποκρίθηκε: «Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις». Που σημαίνει ότι πειθαρχία δεν είναι η υπακοή στα εντάλματα των ανθρώπων, αλλά στις εντολές του Θεού. Με άλλα λόγια στις ηθικές και πνευματικές αρχές πάνω στις οποίες είναι θεμελιωμένο το οικοδόμημα της κοινωνίας. Άλλωστε μήπως και η Αντιγόνη στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή δεν αποκρίθηκε στον Κρέοντα με παραπλήσιο τρόπο;
Και μπαίνει το ερώτημα: Όλες οι, λεγόμενες, αρχές και εξουσίες σέβονται τις ηθικές και πνευματικές αρχές, που προαναφέραμε; Ή μήπως, όπως πάμπολλα περιστατικά αποδεικνύουν, κάποιοι απ’ αυτούς, όχι μόνο δεν σέβονται, αλλά και συστηματικά ποδοπατούν κάποιες ή και όλες μαζί τις αρχές;
Γεγονός που σημαίνει ότι εκτός των υλικών, στρέφονται ασύγκριτα περισσότερο εναντίον των πνευματικών και ηθικών αγαθών…Αφού διαπράττουν βανδαλισμούς σε βάρος των συνειδήσεων. Και απεργάζονται το πνευματικό και ηθικό χάος. Και γίνονται, έτσι, οι ηθικοί αυτουργοί των οποιωνδήποτε άλλων βανδαλισμών και χουλιγκανισμών.
Δεν βρίσκεται, συνεπώς, η, λεγόμενη, άρχουσα τάξη, σε ένα μεγάλο ποσοστό, σε δυσαρμονία και αντίθεση με τις ηθικές και πνευματικές αρχές;
Ή μήπως η άβυσσος των κοινωνικών ανισοτήτων δεν είναι έργο της πολλαπλής αδικίας της, λεγόμενης, άρχουσας τάξης σε βάρος του λαού; Αυτών που κάνουν νόμο του κράτους την αδικία και κηρύσσουν παράνομη τη δικαιοσύνη. Αυτών που αποφασίζουν και διατάσσουν να παίρνουν απ’ το δημόσιο κορβανά ηγεμονικές αποδοχές και τερατώδεις αυξήσεις και, όσα κάθε φορά θέλουν, ως καθυστερούμενα. Όταν μάλιστα αρνούνται στους εργαζόμενους, ακόμη και τα ψίχουλα, που πέφτουν απ’ το πλουσιοπάροχο τραπέζι τους!
Ή μήπως έχουν αρχές αυτοί, που λεηλάτησαν το Χρηματιστήριο και λεηλατούν, εδώ και πενήντα χρόνια, τα ασφαλιστικά ταμεία, με αποτέλεσμα οι ασφαλισμένοι να φυτοζωούν και να ζουν σε ανασφάλεια, όταν θα μπορούσαν, όπως λέγεται και γράφεται, να παίρνουν διπλάσιες συντάξεις και να έχουν δισεκατομμύρια αποθεματικά; Ή μήπως έχουν αρχές αυτοί, που εξασφαλίζουν για τους εαυτούς τους και το κομματικό τους συνάφι πολλαπλές θέσεις εργασίας και πολλαπλές αποδοχές, τη στιγμή που ένα μεγάλο μέρος των νέων μαστίζονται από την ανεργία; Ή μήπως έχουν αρχές αυτοί που με το πρόσχημα της ελεύθερης αγοράς έχουν κάμει καθεστώς την ασυδοσία της καλπάζουσας ακρίβειας σε βάρος του ανήμπορου να αντισταθεί και να επιβιώσει λαού; Ή τέλος-αν υπάρχει τέλος- έχουν αρχές αυτοί που στην Εκκλησία του Χριστού, την ιδεώδη δημοκρατία έχουν επιβάλει καθεστώς χειρότερο ακόμη κι απ’ το απαρτχάϊντ της Ν. Αφρικής!
Και, για να φωτιστεί περισσότερο το θέμα μας, ας προσφύγουμε στο- διαχρονικά-κλασσικότερο όλων των παραδειγμάτων:
Οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι ήταν για την εποχή τους η άρχουσα τάξη. Ήταν η ηθική, θρησκευτική και νομική αφρόκρεμα. Κι όμως αποδείχτηκαν οι αναρχικότεροι των οποιωνδήποτε αναρχικών. Γιατί δεν παραβίασαν μόνο κάποιες πνευματικές και ηθικές αρχές, αλλά καταδίκασαν σε θάνατο τον ίδιο το Θεό!
Κι αυτή την αναρχικότερη των αναρχικών άρχουσα αναρχία θα τη συναντήσουμε σε κάθε τόπο και σε κάθε εποχή. Σε διαφορετικά ίσως σχήματα, αλλά πάντα με τα ίδια αντιπνευματικά και ανήθικα συστήματα. Να σταυρώνει και να ξανασταυρώνει τους «ελάχιστους αδελφούς» του Χριστού και τον καθένα έντιμο άνθρωπο.
Και βέβαια πριν απ’ τους ανθρώπους θα τη δούμε να καταστρέφει τις ηθικές και πνευματικές αρχές. Ωσάν αυτές που υπερασπίστηκαν τα παιδιά του Πολυτεχνείου. Και όλοι οι αληθινοί αγωνιστές. Παντού και πάντα. Γεγονός που σημαίνει ότι ο αναρχισμός δεν βρίσκεται κάπου στο περιθώριο της κοινωνικής μας ζωής. Αλλά επωάζεται, εκκολάπτεται και θεριεύει, κυρίως, στο…κεφάλι του ψαριού.
Θέλει, συνεπώς, η άρχουσα τάξη να μοσχοβολήσει η ουρά του ψαριού; Ας φροντίσει να βάλει πρώτα σε τάξη τον εαυτό της και να βγάλει απ’ τα δικά της τα μάτια τα δοκάρια του αναρχισμού!…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: